1

In november 1980 wordt Peter De Greef door een onbekende persoon vermoord in Etterbeek, vlakbij de grote Rijkswachtkazerne. De dader werd nooit gevonden en de zaak is ondertussen verjaard.

Onderstaande tekst komt uit het boek 'De Campusmoorden' van Jan Lampo:

Het is na middernacht. In Etterbeek, niet ver van het station, de campus van de Vrije Universiteit Brussel en de grote Rijkswachtkazerne. November 1980.

De jonge man (24) komt uit de Generaal Bernheimlaan. Hij volgt de Nieuwelaan in de richting van de Generaal Jacqueslaan. Daar huurt hij een appartement.

Hij heeft net Linda - “een” vriendin, niet “zijn” vriendin - thuisgebracht. Linda, die psychologie studeert, is op kot in het nr. 17 van de Bernheimlaan. Terwijl ze daar nog even staan te kletsen rijdt een auto voorbij die even later terugkeert en dan verdwijnt. Volgens Linda zitten er twee mannen in.

Peter De Greef, zo heet hij, is historicus. Specialisatie middeleeuwen. Zijn licentiaatsverhandeling gaat over de introductie van de polyfone muziek in de kerken in de Nederlanden in de 15de eeuw. Dat is ongewoon. Sinds de jaren zestig buigen historici zich bij voorkeur over economische onderwerpen, niet over culturele.

Peter speelt goed piano. Muziek is zijn passie. Hij heeft een paar duizend elpees met - alles. Van reconstructies van Oud-Griekse muziek over Bach en Rachmaninof tot The Talking Heads. Een obsessionele omgang met muziek behoort tot de jeugdcultuur, maar Peters beleving is encyclopedisch.

Wanneer de politie hen morgen of overmorgen verhoort, zeggen zijn vrienden er weinig of niets over - Peter is een enthousiast cannabisgebruiker. Sommigen van hen zijn dat ook. Doet dit ter zake? Peter gebruikt; hij dealt niet. Bij criminele activiteiten is hij niet betrokken. Hij komt uit een solide middle class milieu; hij kan zijn spul met gemak betalen.

Groot is Peter niet. Toch heeft hij brede schouders. Zijn lijf is te hoekig voor het geborduurde Indische jasje dat hij altijd aan heeft. Binnen vijf of tien jaar zal hij een vierkante man met overgewicht zijn. Maar zo ver komt het niet. Dat weten we.

Waar hij met Linda over gesproken heeft, is allicht dit: Peter vraagt zich af of hij geen homo is. De late jaren zeventig, de tijd van de androgyne popsterren, zijn net voorbij. Aan de unief komen de Campusflikkers op voor homorechten. Onze vriend Carl onderhoudt ons sinds jaren over zijn seksuele identiteitscrisis.

Peter is ook notoir onhandig met vrouwen. Hij is jaren verliefd geweest op Katy.

De Nieuwelaan is een brede, rechte straat. Wanneer men, zoals Peter, van de Bernheimlaan naar de Jacqueslaan stapt, bevindt de lange bakstenen muur van de Rijkswachtkazerne zich links, deels aan het oog onttrokken door platanen. Aan de overkant waar Peter loopt, staat een studentenhome van de VUB - door de combinatie van brutalisme en een laag budget zo lelijk als de nacht - gevolgd door flatgebouwen met vijf, zes verdiepingen. (*)

’s Nachts ontwaken de vampiers. Inbrekers en moordenaars gaan op pad. Hoeren ijsberen kouwelijk in te korte jassen. Verkrachters houden zich schuil in de struiken. Sirenes gillen. Spoken jammeren op het kerkhof. Wolken schuiven voor de maan en minnaars vallen elkaar in de armen. Patti Smith zingt Because the Night.

Wat de nacht al niet toedekt.

’s Ochtends is het nog even donker. Het is geen wandelaar met een hond die Peter ontdekt. Dat hoeft niet - hij ligt op de stoep, bij de ingang van een appartementsgebouw. Dus gewoon een man die naar zijn werk vertrekt met een aktetas of een gereedschapskoffer en dadelijk beseft dat op die plek geen dakloze slaapt.

Peter, constateert de anatoom-patholoog, is van op ongeveer een meter neergeschoten met een pistool van een licht kaliber - een “damespistool” hoor ik later zeggen. De kogel is van boven naar beneden door zijn borst gegaan en heeft zijn hart doorboord. Daaruit wordt afgeleid dat Peter op zijn knieën zat toen hij stierf.

Bron: De Campusmoorden | Jan Lampo

(*) De moord moet ongeveer hier gebeurd zijn » Google Maps

Is Marcel Barbier de moordenaar van Peter De Greef. Tegenover Guy Bouten vertelt Barbier over een moord die hij heeft gepleegd in diezelfde periode:

"Op een nacht, ik denk in 1980, ging ik te voet naar huis na een meeting met enkele auxiliaires, dat waren onze contacten bij de rijkswacht en het leger. Het was erg laat en er reed geen openbaar vervoer meer. Ter hoogte van het Flageyplein (*) voelde ik iemand achter mij lopen en er reed ook een auto langzaam voorbij. Toen de man achter mij te dicht naderde, heb ik me gewoon omgedraaid en hem met mijn colt 45 neergeschoten. Vreemd, want ik stapte daarna gewoon door. Ik voelde niets. Later vernam ik dat hij dood was."

Bron: De Bende van Nijvel en de CIA | Guy Bouten

(*) Het Flageyplein en de Nieuwelaan liggen ongeveer 1.5 km van elkaar.

Een ander toeval: Enkele jaren later - in 1984 - werd er in de buurt van de Rijkswachtkazerne van Etterbeek nog een moord gepleegd die nooit werd opgelost. Op 13 februari werd Christine Van Hees vermoord in de verlaten champignonkwekerij in Oudergem » Forum

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

Moorddossier VUB na 30 jaar vanonder het stof

Het parket van Antwerpen heropent twee moorddossiers van jaren geleden. Het gaat om de moord op een student van de Vrije Universiteit Brussel, dertig jaar geleden in Etterbeek. De tweede moord vond zeventien jaar geleden plaats in Wilrijk. Het slachtoffer was assistente aan de VUB. De vermoorde student was een vriend van haar. Het parket vermoedt een link tussen de twee dossiers.

Filosofieprofessor op rust Hubert Dethier bewaart goede herinneringen aan Daniëlle Girardin. Zij was zijn assistente aan de Vrije Universiteit Brussel en had haar doctoraat in de cultuurfilosofie bij hem gemaakt. De 32-jarige vrouw werd in 1993 vermoord voor haar deur in Wilrijk, ze kreeg messteken in de nek.

"Ze moet een tijdje lang gevolgd zijn en is nadien neergestoken voor haar deur. Er waren geen getuigen," weet Dethier.

Het parket linkt het zeventien jaar oude dossier van Daniëlle Girardin aan een andere onopgehelderde moord van dertig jaar geleden. Op een novembernacht in 1980, aan de vooravond van het studentenfeest Sint-Verhaegen, werd Peter De Greef vermoord aan de Nieuwelaan in Etterbeek, vlakbij de kazerne. De student geschiedenis aan de VUB was op weg naar zijn kot en werd geveld door een schot in de nek.

De Greef en Girardin waren studievrienden aan de VUB, ze kwamen allebei ook uit Wilrijk. "De politie legde een link tussen beide moorden. Ik weet enkel dat ze elkaar kenden en dezelfde vriendenkring hadden," aldus Dethier.

Wist Girardin wie de moordenaar van Peter De Greef was en werd ze daarom omgebracht? Allemaal vragen die jaren na datum misschien opheldering krijgen. Bij het parket van Antwerpen willen ze niet kwijt waarom ze de dossiers nu vanonder het stof halen.

Bron: TV Brussel | 8 Juli 2010

Twee moorden, zelfde vrienden, geen motief

De Antwerpse moordsectie doet een ultieme poging om de moord op Peter De Greef en die op Danielle Girardin op te lossen.

Hij was een briljant student aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB) toen hij in 1980 in de hoofdstad op straat werd doodgeschoten, met een kogel in het hart. Zij gaf les aan diezelfde VUB toen ze dertien jaar later in Antwerpen op straat werd neergestoken, met een messteek in het hart. Nu, achttien jaar na die laatste moord, zoeken Antwerpse moordspeurders naar een verband tussen 'de VUB-moorden' op Peter De Greef en Danielle Girardin. 'Want er zijn toch wel heel veel gelijkenissen.'

De moorden op Peter De Greef (24) en Danielle Girardin (34) zijn de geschiedenis ingegaan als 'de VUB-moorden'. Maar die link van de slachtoffers met de Brusselse universiteit is maar een van de vele gelijkenissen tussen de twee zaken.

'Ogenschijnlijk vertonen de twee moorden een heel andere modus operandi', zeggen Frank Van Saelen en François Kind, de Antwerpse speurders die de moorden nu hebben gereconstrueerd samen met het VTM-programma Telefacts Crime.

'Peter De Greef werd neergeschoten. Danielle werd neergestoken. Hij in Brussel, zij in Antwerpen. Maar als je beter kijkt, dan zie je vooral gelijkenissen. Zoveel gelijkenissen dat we wel moeten onderzoeken of er een verband bestaat. Beide moorden gebeurden in een weekendnacht, toen de slachtoffers na een bezoek aan vrienden alleen en te voet op weg waren naar huis. Via een omwegje. Allebei werden ze langs voren aangevallen, maar vertoonden ze toch geen tekenen van verweer. Allebei hoogbegaafde geesten, die allebei net een wereldreis achter de rug hadden. Allebei werden ze vermoord bij volle maan, nog zo'n opvallend detail. In beide gevallen is er ook nooit enig motief opgedoken. En vooral: allebei maakten ze deel uit van dezelfde vriendenkring aan de VUB.'

Na de moord op Danielle Girardin in 1993 legde het Antwerpse gerecht al even de link met de moord op Peter De Greef, dertien jaar eerder. Een deel van het oude dossier werd opgevraagd in Brussel. Er vonden enkele verhoren plaats. Maar een doorgedreven zoektocht naar een mogelijk verband kwam er niet. De Antwerpse moordsectie wil dat nu wel doen. In een ultieme poging om de twee cold cases toch nog op te lossen. Hoewel de moord op De Greef ondertussen verjaard is.

'In moordonderzoeken is de tijd meestal een tegenstander', zegt Van Saelen. 'Maar bij deze dossiers kan de tijd net in ons voordeel spelen. Misschien komen er na al die jaren toch nog tongen los. Misschien zijn vrienden van toen ondertussen tegenstanders geworden, waardoor er informatie vrijkomt die vroeger verborgen bleef.'

Telefacts Crime bracht voor de reconstructie enkele leden van de oude vriendengroep weer samen. Zij leven na al die jaren nog altijd met veel vragen, en met de vrees dat één van hen misschien betrokken was. Maar voor veel van die vrienden is dat een idee dat ze liever uit hun hoofd bannen.

De Antwerpse moordsectie rekent niet alleen op nieuwe verhoren van de oude vrienden. De speurders hebben ook alle oude bewijsstukken opnieuw naar het laboratorium gestuurd voor nieuw forensisch onderzoek. 'We kunnen nu zoveel meer dan toen. Meer zelfs, we hebben al interessante sporen gevonden.'

Bron: De Standaard | 1 Februari 2011

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube