Cesar Dauwe was een crimineel die in een villa nabij het vliegveld van Sint-Denijs-Westrem woonde. Hij wordt genoemd in tal van zaken.

• In april 1967 werd hij veroordeeld voor onwettige wapenhandel en het uitgeven van een cheque zonder dekking.

• In januari 1975 wordt hij gearresteerd op verdenking van wapensmokkel.

• In juli 1983 werd hij gearresteerd op verdenking van smokkel van rode kwik.

Wapensmokkelaar zwaar veroordeeld te Gent

De correctionele rechtbank te Gent, onder voorzitterschap van de h. Tytgat, deed dinsdagvoormiddag uitspraak In de zaak van onwettige wapenhandel, checks zonder dekking en het aanleggen van een wapenopslag te Charenton (Fr.) zonder daartoe gemachtigd te zijn.

Cesaire Dauwe (Gent) kreeg voor het uitgeven van een check zonder dekking 1 jaar gevangenisstraf en 200.000 fr. boete met zes maanden uitstel, twee jaar en 2.000 fr. boete voor de vervalsing van stukken, met zes maanden uitstel, een jaar en 100.000 fr. voor onwettige wapenhandel. Voor 20.000 fr. werd een uitstel verleend van vijf jaar.

Eduard Deryckere (Merelbeke), twee jaar en 2.000 fr. boete met zes maanden uitstel voor vervalsing van stukken; zes maanden en 2.000 fr. voor onwettig bezit van wapens; zeven maanden en 4.000 fr. voor het niet-immatriculeren van wapens; één jaar en 100.000 fr. voor het aanleggen van een wapenopslagplaats. Voor de
laatste geldboete werd 20.000 fr. in uitstel gesteld.

Louis Peeters (Beaumont): één jaar voor het overmaken van wapens en 100.000 fr. boete waarvan 20 000 fr. met uitstel.

Na de lezing van het vonnis vroeg het O.M. de onmiddellijke aanhouding van de betichten en na beraadslaging besliste de rechtbank, dat voor Cesalre Dauwe en Eduard Deryckere de aanhouding van kracht bleef. Voor Louis Peeters werd deze eis niet ingewilligd. Ieder der drie betichten werd veroordeeld tot een derde der onkosten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 April 1968

Haven draaischijf van wapensmokkel?

Is Antwerpen de draaischijf van wapentrafiek voor de IRA? Wellicht. Uit goede bron vernamen we vrijdag dat zich tot voor enkele dagen in de haven twee stocks bevonden van duizenden wapens, meestal revolvers en mitrailletten. Er bestaat een sterk vermoeden dat Belgen die in de haven werken daarvan op de hoogte waren en dat de wapens bestemd waren voor het Iers Republikeins Leger.

Een en ander kwam ter sprake nadat woensdag de 45-jarige vrijgezel Cesar Dauwe uit Sint-Denijs-Westrem bij Gent en donderdag Simon Wajntal, een Luikenaar uit Poolse ouders, gearresteerd werden. Beiden worden verdacht van wapensmokkel. Wajntal werd gesnapt toen hij donderdagavond bij wapenhandelaar Binet te Brussel een bestelling wapens ging afhalen.

De wapens waren, zogezegd in opdracht van de ambassade van Mali, besteld met valse papieren. Bij Dauwe thuis werden documenten gevonden die daarmee verband houden. Maar er blijken nog meer duistere figuren in het spel te zijn. In de nacht van donderdag op vrijdag werd immers bij wapenhandelaar Binet ingebroken en er werden 300 pistolen en revolvers gestolen.

Al die gegevens lijken stukjes te zijn van dezelfde puzzel. De wapens die in de Antwerpse haven opgeslagen werden zouden hoofdzakelijk afkomstig geweest zijn uit Duitsland. In dat verband werd de naam genoemd van ren bekende Hamburger die meer zou afweten van de grootscheepse wapentrafiek en die Duitser zou ook voor Dauwe geen onbekende zijn. Het is goed mogelijk dat Dauwe die behalve een luxueuze woning in Sint-Denijs-Westrem ook een fraaie villa aan de kust bezit, voor rekening van de wapenhandelaar uit Hamburg werkte.

Kist wapens

De zaak werd eigenlijk aan het rollen gebracht door de aanhouding van twee zware jongens, die in Frankrijk een hold-up hadden gepleegd. Ze waren in het bezit van twee FN-pistolen waarvan de recherche gemakkelijk kon achterhalen dat ze geleverd werden door wapenhandelaar Binet uit de Koningsstraat te Brussel.

Woensdagvoormiddag tapte de politie de telefoon af van de wapenhandelaar en ontdekte dat donderdagnamiddag een bestelling wapens zou afgehaald worden door een verdacht persoon. De verdachte bleek Simon Wajntal te zijn. Donderdagavond om 6u kwam hij, zonder argwaan, opdagen. Hij ging bij Binet een kist halen, maar toen hij ze in zijn auto wilde laden, werd hij door de politie overmeesterd. Dat ging zonder moeite, maar men had toch alle voorzorgen genomen. De kist bevatte geen wapens maar boeken.

Inmiddels was Dauwe al ingerekend. Het was de recherche al enige tijd bekend dat de Brusselse wapenhandelaar Binet goede zaken deed met twee blanken die zich voordeden als vertegenwoordigers van de ambassade van Mali te Brussel. De wapenhandelaar verkocht wellicht te goeder trouw tal van wapens aan de “zogenaamde ambassadeleden”. Beide mannen kwamen nu eens samen, dan weer alleen de koop afsluiten in de Koningsstraat.

Op zoek naar meer inlichtingen omtrent die verdachte transacties ging de politie aankloppen bij Dauwe die al meer met wapenhandel te maken had en als dusdanig geen onbekende was voor het gerecht. Men bleek aan het goede adres te zijn. Bij een huiszoeking werden verscheidene bezwarende documenten die wezen op internationale wapenhandel gevonden. Uit het onderzoek was al gebleken dat Dauwe niet bang is de dingen groot te zien. Zo waagde hij het eens bij Binet 8.000 mitrailletten te bestellen, maar dat lukte niet.

Ondanks de bezwarende feiten loochende Dauwe hardnekkig dat hij iets met de zaak te maken had. Wapenhandelaar Binet herkende hem echter onmiddellijk als een van de mannen die wapens hadden besteld voor de ambassade van Mali.

Vertakkingen

Maar de geschiedenis heeft nog andere vertakkingen. Ze lijkt verweven in een heel netwerk van wapensmokkel. Bepaalde sporen leidden naar Terneuzen waar de recherche een trefpunt vond van wapenhandelaars en kopers. Ook Dauwe zou er meermaals opgedoken zijn. En de man die gearresteerd werd nadat enige tijd geleden, in de streek van Hoei. 50 pistolen in beslag genomen werden, zou ook tot de kenniskring van Dauwe behoren.

Misschien brengt het onderzoek naar de daders van de inbraak bij wapenhandelaar Binet nog nieuwe gegevens aan het licht. Uit de eerste vaststellingen bleek dat de dieven het gebouw langs de achterkant binnendrongen en er vandoor gingen langs de kant van de Koningsstraat. Ze namen 300 revolvers en pistolen mee die ze weggehaald hadden uit de winkel en uit de kelder waar ook een belangrijke voorraad opgeslagen lag. Ongeveer de helft van de buit bestaat uit Smith & Wesson-pistolen waar van de waarde per stuk hoger ligt dan 10.000 fr.

De enige huurder van het huis waar de inbraak gepleegd werd, schijnt niets gehoord te hebben en vrijdagmorgen was de schoonmaakster, die normaal moest komen werken, niet opgedaagd.

Britse belangstelling

Hoe het eventueel allemaal samen hangt, wat het juist te maken heeft met de wapentrafiek via de Antwerpse haven er wie er allemaal bij betrokken is, moet nog uitgemaakt worden. En dat zal niet gemakkelijk zijn. Er bestaat weliswaar een sterk vermoeden dat Dauwe en consorten in opdracht van anderen werkten, maar men verwacht dat de kopstukken zich zorgvuldig zullen gedekt hebben.

Anderzijds is niet alleen de Belgische politie begaan met de wapensmokkel De Britse regering heeft ook contactmensen naar België gestuurd om de wapenhandel met de IRA in de gaten te houden. Naar verluid zou de Britse regering zelf een omvangrijke hoeveelheid wapens hebben aangekocht om te beletten dat ze in handen van de IRA zouden terechtgekomen zijn.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Januari 1975

Cesar Dauwe ontkent “Monsieur Rouvrier” te zijn

Cesar Dauwe (42) uit Sint-Denijs-Westrem. de man die zich bij de Brusselse wapenhandelaar Binet uitgaf als monsieur Rouvrier van de ambassade van Mali, blijft weigeren enige bekentenissen af te leggen over zijn aandeel in de ganse onderneming.

Nochtans werden in zijn woning verschillende documenten van deze ambassade aangetroffen In kringen van van het Gentse parket neemt men aan dat Dauwe in het raderwerk van deze wapensmokkel slechts een geringe betekenis heeft, en dat hij ook daardoor door de mensen achter de schermen gemakkelijk werd geslachtofferd.

In elk geval had Dauwe aan de ganse affaire nog niet zo veel verdiend, zijn financiële toestand was eerder benard. Een huiszoeking in zijn tweede verblijf te De Panne, van waaruit de wapens eventueel Frankrijk bereikten, leverde niets op.

Een belangrijke schakel in het onderzoek is de vraag in hoever de documenten van de ambassade van Mali authentiek of vervalst zijn. Voor de onderzoekers een zeer moeilijke opdracht. Door het gebruik van deze documenten kon door de bende de ganse procedure van BTW vermeden worden.

Men verwacht vrij veel van de confrontatie tussen Cesar Dauwe en de Luikse gangster van Poolse afkomst Simon Wajntal, die donderdagavond donderdagavond de winkel van wapenhandelaar Binet te Brussel werd aangehouden. Wajntal blijft even formeel: Dauwe is wel degelijk contactman, “monsieur Rouvrier”. Hij wist trouwens niet eens de echte naam.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Januari 1975

Raadkamer te Gent laat wapenhandelaar vrij

De Raadkamer te Gent heeft vrijdagavond de gewezen Poolse mijnwerker Simon Wajntal van Luik in vrijheid gesteld. Wajntal was op 8 januari van dit jaar aangehouden in de wapenwinkel van de h. Binet te Brussel als schakel van een bende die zich specialiseerde in het leveren van wapens aan de internationale onderwereld.

Door de h. Binet werd ook een tip gegeven voor een zekere “monsieur Rouvrier” die regelmatig wapens kwam afhalen in opdracht van de ambassade van Mali. Deze figuur werd ontmaskerd als Cesar Dauwe van Sint-Denijs-Westrem. Dauwe werd aangehouden op 10 januari en heeft altijd geloochend met de hele onderneming enig uitstaans te hebben. Wel gaf hij toe als bemiddelaar te zijn opgetreden bij transacties van wapens, zonder echter de klant te kennen.

Dauwe, die wegens ziekte vrijdag niet kon aanwezig zijn in de Raadkamer, blijft aangehouden. Het gerecht is er blijkbaar van overtuigd dat hij geen bemiddelaar was, maar wel een echte leverancier. Van Wajntal anderzijds wordt aangenomen dat zijn rol zich beperkte tot deze van loopjongen, vandaar ook zijn voorlopige invrijheidstelling.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 April 1975

Drie mannen maakten ruzie over valies met rode kwik

Het parket van Gent onderzoekt momenteel de geheimzinnige verdwijning van een koffer met tien flessen rode kwik. Dit is een vloeibaar metaal dat verwant is aan het gewone kwik en per kilo 4 miljoen fr. waard is. De zaak werd aan het rollen gebracht door een postbode die een gesprek afluisterde.

Enkele weken geleden hoorde een Gentse postbode op ronde in Sint-Denijs-Westrem drie mannen die waren verwikkeld in een hoogoplopend gesprek. Een van de mannen was de 52-jarige vrijgezel Cesaire Dauwe. een Gentenaar die in 1975 werd aangehouden omdat hij betrokken was bij een ophefmakende wapendiefstal te Brussel.

In dat gesprek hoorde de brievenbesteller hoe Cesaire Dauwe de twee anderen, een Nederlander en een Italiaan, ervan beschuldig de dat ze hem geld wilden afpersen. De twee mannen op hun beurt gaven te verstaan dat ze niet zouden vertrekken zonder de koffer met rode kwik of het geld.

De postbode wist toen genoeg en belde de politie die er meteen op uittrok en de drie mannen arresteerde. De dag daarop werden ze onder aanhoudingsmandaat geplaatst voor “heling van rode kwik”.

De gerechtelijke politie had al gauw door dat de aangehouden Italiaan geen katje was om zonder handschoenen aan te pakken. In “Speelkringen” was hij bekend onder de schuilnaam Michel Casino. Eind 1982 hadden Casino en de Nederlander een geheim contact met twee mannen die “rode kwik” verkochten. Dit is een product waarvan de handel even streng wordt gecontroleerd als die van uranium.

Michel Casino en zijn vriend wisten dat de verkopers van de rode kwik niet het recht hadden die vloeistof in bezit te hebben. En ze dachten een slim spelletje uit. Via de telefoon werd afgesproken om samen te komen in een park. Eens te meer slaagden de kandidaat-kopers er in de verkopers in de luren te leggen en aan de haal te gaan met de koffer mer de rode kwik.

Naar verluidt hebben Michel Casino en zijn Nederlandse compagnon verklaard dat zij alle nodig inlichtingen voor het stelen van het valies met rode kwik verkregen hadden van Cesaire Dauwe die nabij het vliegveld te Sint-Denijs-Westrem in een sjieke villa woont.

Cesaire Dauwe, die voor wapensmokkel tot vier jaar gevangenisstraf werd veroordeeld, zou ook een koper hebben gehad voor de tien kilo rode kwik. Dauwe zou via de telex in verbinding hebben gestaan met een multinational, maar de werkelijke afnemer van de rode kwik zou de Canadese regering zijn geweest, aldus veronderstellen de twee kerels.

Toen hij de rode kwik controleerde zou Dauwe zelf hebben gezegd dat goed materiaal was en dat het geld, ongeveer miljoen frank, nog voor Kerstdag 1982 onder het drietal zou worden verdeeld. Maar de maanden verstreken en er gebeurde niets zodat Michel Casino en de Nederlander argwaan begonnen te koesteren. Op de duur begonnen de twee hun medeplichtige Cesaire er ernstig van te verdenken de rode kwik voor eigen rekening te hebben verkocht. Cesaire Dauwe kwam evenwel opnieuw met beloften op de proppen en hij schonk hen vertrouwen door ze allebei een check te laten tekenen van 1 miljoen op een rekening die hij bij de bank Brussel-Lambert had geopend.

“Jullie zullen die som ontvangen op 24 juni als ik de rode kwik voordien niet heb terugbezorgd,” vertelde Dauwe er nog bij. Daardoor kwam het dat de drie mannen zich op vrijdag 24 juni bij Cesaire Dauwe te Sint-Denijs -Westrem bevonden en er ruzie maakte wat door de postbode werd gehoord.

Hoe de zaak verder zal aflopen weet men nog niet. Gaat het om een internationale trafiek in geheime strategische producten of betreft het een oplichting? Intussen zijn de drie kerels in vrijheid gesteld, maar het onderzoek duurt onverminderd verder. Terzake is ook nog vernomen dat rode kwik onder een andere benaming ook wordt gebruikt bij het maken van bankbiljetten, maar daarover wilde de Nationale Bank in Brussel helemaal niets kwijt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Juli 1983

Duister verhaaltje fataal voor oplichter

“Dit is een zaak waarvan wij de waarheid wel nooit zullen achterhalen”, zuchtte voorzitter Verhaeghe van de Gentse Correctionele rechtbank gisteren. Voor hem zat Cesaire Dauwe, een bejaarde gehandicapt.

De ongebreidelde fantasie waarmee Cesaire Dauwe gisteren verhaaltjes over peperduur rood kwik, diplomatieke contacten en internationale handel opdiste, kon hem niet redden. Hoewel hij zwaar fysisch gehandicapt is, gaat hij weer voor twee en een half jaar de cel in.

De zaak tegen Cesaire Dauwe en zijn twee trawanten Hendrik Moojweer (31) uit het Nederlandse Enschede en de Italiaan Michèle Pétrucci (39) uit Jette, werd reeds enkele weken geleden behandeld. Toen was het drietal bij verstek veroordeeld tot fikse gevangenisstraffen. De twee “gastarbeiders” doken onder, maar Cesaire tekende verzet aan en zo verscheen hij gisteren nogmaals voor de rechtbank.

In juni 1983 alarmeerde hij tot driemaal toe de Gentse politie met de mededeling dat twee schurken hem bedreigden in zijn riant appartement in een residentiële wijk van Sint-Denijs-Westrem. De politie, die al straffere verhalen gehoord had van deze fantast, besloot er toch maar op af te gaan en stuitte daar op Hendrik Moojweer en Michèle Pétrucci. Die hadden Cesaire inderdaad bedreigd en afgeperst, maar beweerden daar alle redenen toe gehad te hebben. Zij begonnen alle drie een verhaaltje te verzinnen over een handeltje in “rooie kwik”.

“Rooie kwik”, die er nochtans “gewoon” uitziet, wordt slechts op één plaats ter wereld geproduceerd, namelijk in Siberië. Het schijnt wel eens gebruikt te worden voor het splijten van isotopen, zo konden onderzoekers achteraf vernemen via de kerncentrale van Doel. Maar dat spul is werkelijk onbetaalbaar en die twee figuren hadden Cesaire een flesje aangeboden, dat zij eerder hadden gestolen. Of had Cesaire opdracht gegeven om dat te stelen?

De volledige waarheid komt wellicht nooit aan het licht, maar het kwik werd in elk geval gestolen in november 1982 van een zekere Peters uit Antwerpen en van Willy De Breuck, met wie het duo in het Antwerpse Hiltonhotel had afgesproken. De verkoop zou in Hulst plaatsvinden.

Maar ter hoogte van Stekene sloeg men plots een verlaten veldweg in, en enkele minuten nadien was mijnheer Peters zijn rood kwik kwijt. Hoeveel precies is nooit uitgelekt, want Peters zelf diende nooit klacht in.

De twee mannen doken dan bij Cesaire op met het flesje en eisten een check van 1 miljoen. Onder bedreiging schreef Cesaire dan maar een valse check uit van 1 miljoen. Voor de rechtbank werd hij echter veroordeeld tot twee jaar effectieve gevangenisstraf als hoofddader van de kwikdiefstal. Cesaire kreeg daar gisteren nog eens 6 maanden bij wegens het uitschrijven van 4 ongedekte cheques in anderhalve maand voor bedragen tussen 400.000 en 700.000 fr.

Ook hier diste hij weer ongelooflijke verhalen over een internationale handel in voedingswaren die met Polen en Moskou zou opgezet worden en waar hij zou bij betrokken worden. Eigenlijk had men hen in het ootje genomen en niet omgekeerd, zo vertelde hij uit gebreid.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Februari 1986