Samenvatting

• Wat? Een man vermoordt zijn stiefvader

• Wanneer? 5 Augustus 1991

• Waar? Wissenstraat 1 in Sint-Jans-Molenbeek » Google Maps

• Wie? Patrick Couturier

• Wapen: Riot-gun

• Status: Opgelost

Patrick Couturier vermoordt zijn stiefvader, na een aanslepend conflict, zijn stiefvader met drie schoten uit een rot gun. Na de moord sloeg hij op de vlucht. Hij werd een paar dagen later aangehouden in een café in Blankenberge. Hij verscheen in februari 1993 voor het Assisenhof. Hij had reeds een strafblad voor onder andere kelderdiefstallen.

Patrick Couturier:

Molenbeeks straatveger in zijn huis vermoord

Maandag omstreeks 13.30 u. is een 47-jarige man in de gang van zijn woning, Wissenstraat 1 te Sint-Jans-Molenbeek, met verscheidene karabijnkogels neergeschoten. De man overleed kort nadien. Hulp kon niet meer baten. De dader van de moord kon ontkomen.

Het slachtoffer, wiens precieze identiteit maandag nog niet werd vrijgegeven, is één van de weinige Belgen die nog in de Wissenstraat wonen, in een Molenbeekse wijk waar migranten de meerderheid vormen. Volgens buren stond de man klaar om na de middag weer aan het werk te gaan als straatveger in dienst van de gemeente Sint-Jans-Molenbeek, toen hij in de gang van zijn woning op de man stootte die hem met een karabijn neerschoot en dan onmiddellijk wegvluchtte.

Getuigen meenden in de dader een familielid te herkennen van het slachtoffer. Maar dit is maandag niet bevestigd. Het slachtoffer woont in het nr. 1 in de Wissenstraat met zijn echtgenote en twee dochters. Het parket kwam ter plaatse om de nodige vaststellingen te doen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Augustus 1991

Moord in Molenbeek gepleegd door stiefzoon

De moord die maandagnamiddag werd gepleegd in de woning Wissenstraat 1 in Sint-Jans-Molenbeek werd gepleegd door de stiefzoon van het slachtoffer. De dader, Patrick Couturier (32) is de zoon van de vriendin van het slachtoffer, de 47-jarige straatveger Daniël. Het slachtoffer kwam omstreeks 14.20 uur thuis van zijn werk en werd in de gang van zijn woning neergeschoten met een riot gun.

Het wapen lag in huis weggestopt, maar iedereen in het gezin wist waar het lag. Het slachtoffer werd getroffen in de schouder en in de buikstreek en was op slag dood. De zoon van de vriendin van het slachtoffer die de moord pleegde had al voor heel wat heibel gezorgd en mocht al sinds april van dit jaar het huis niet meer binnen; een verbod van het slachtoffer. Toch liet de rest van de familie hem wel binnen en verstopte hem telkens op de tweede verdieping. Blijkbaar was hij dit leven van een clandestien beu geworden en besliste op een drastische manier een eind te maken aan deze toestand.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Augustus 1991

Dader moord in Molenbeek spoorloos

Maandag 5 augustus omstreeks 14.20 u. werd Daniel Quenon vermoord in zijn woning in de Wissenstraat 1 in Sint-Jans-Molenbeek. Hij werd neergeschoten met een riot-gun door de 32-jarige Patrick Couturier, de zoon van de bijzit van Quenon. Het wapen werd ter plaatse achtergelaten door Couturier.

Wie meer weet over de huidige schuilplaats van Patrick Couturier wordt verzocht deze inlichtingen over te maken aan de rijkswacht of BOB van Brussel (…), of aan het dichstbijzijnde politie- of rijkswachtkantoor.

Patrick Couturier bezoekt voornamelijk de wijk van de Vier Winden in Sint-Jans-Molenbeek en de Belgische kust, in de omgeving van Blankenberge. Patrick Couturier is 1,63 m groot, heeft een magere lichaamsbouw, draagt zwarte halflange haren en dikwijls een baard en snor (onverzorgde snit). Hij heeft een wrat op zijn gezicht. Op het ogenblik van de feiten droeg hij een jeansbroek en een grijze lederen of damherten jas.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Augustus 1991

Moordenaar van Molenbeek aangehouden

De 31-jarige Patrick Couturier, die maandag de 47-jarige vriend van zijn moeder, Daniel Quenon, een gemeentearbeider uit Molenbeek, had doodgeschoten, werd donderdag door de BOB van Brugge ingerekend in een café in Blankenberge. Een anonieme tipgever had naar de politie getelefoneerd met de melding dat Couturier zich in het café bevond. De foto van Patrick Couturier, die inmiddels bekentenissen heeft afgelegd, was uitgebreid in de media gepubliceerd.

Maandag omstreeks 14u20 kwam Daniel Quenon na zijn dagtaak thuis. De zoon van zijn gezellin stond hem met een geweer in de hand op te wachten. Hij loste drie schoten op Quenon die op slag dood was. In april had Daniel Quenon de toegang tot de ouderlijke woning ontzegd aan Couturier, omdat deze laatste de inboedel had vernield. Daarop had de moeder van Couturier haar zoon clandestien onderdak verleend. Telkens wanneer Quenon naar huis kwam, verborg Couturier zich.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Augustus 1991

“Moeder toonde hoe wapen moest geladen worden"

Patrick Couturier, een 33-jarige Brusselaar die ervan beschuldigd wordt op 5 augustus 1991 zijn stiefvader Daniel Quenon te hebben doodgeschoten, zei dat hij al enkele dagen met het plan rondliep. Zijn zus en moeder wisten ervan, maar deden niets om het te verhinderen. Zijn moeder toonde hem de morgen van de feiten zelfs hoe hij het wapen moest laden.

De moord met voorbedachte rade vond haar oorsprong in de spanning en een grondige onenigheid tussen de beklaagde en het slachtoffer. Enkele maanden voordien was Couturier door Quenon het huis uit gezet wegens zijn hang naar alcohol en zijn nietsdoen. Nochtans bleef zijn moeder hem tegen de wil van haar levensgezel in onderdak verschaffen.

De beschuldigde gaf tijdens zijn eerste bekentenissen toe dat hij het feit dat hij buitengezet was slecht verteerd had en dat hij het plan had opgevat zijn stiefvader uit te schakelen. Daarmee zou hij gerechtigheid doen geschieden voor zichzelf, zijn moeder en zijn halfbroers en zussen. Tijdens de ondervragingen wijzigde Patrick Couturier meermaals zijn versie van de feiten. Aanvankelijk beweerde hij dat hij alleen gehandeld had. Tot hij gisteren over zijn zus en zijn moeder sprak.

“U beweert zelfs dat uw stiefvader een Albanees gecontacteerd had om u uit de weg te ruimen”, stelde de voorzitter. ‘“Ja, mijn zuster heeft mij dat gezegd. Ze heeft het zelfs éénmaaa aan de BOB herhaald. Later ontkende ze het."

"U probeert zich als een bevrijder voor te stellen”, vervolgde de voorzitter. "Ja, ik weet het en betreur het. De dagen na het drama leefde ik in een shock. Ik heb nooit van geweld gehouden. Men moet het echt meegemaakt hebben om te weten wat het betekent".

Onderzoeksrechter Pignolet verklaarde tijdens de namiddagzitting dat de beklaagde een merkwaardige houding had na zijn arrestatie. "Couturier ging onmiddellijk tot bekentenissen over. Hij was precies en open. Ik heb hem gewezen op de gevolgen die zijn uitlatingen konden hebben. Nochtans gaf hij de voorbedachtheid en de wil om te doden toe. Hij verklaarde ook dat hij alleen gehandeld had. Niets wees op enige betrokkenheid van zijn zuster of moeder.”

De onderzoeksmagistraat kon geen uitleg geven over de rol van deze twee, omdat daar geen sprake van was tijden zijn verhoren, maar tijdens die van de BOB. Over het motief verklaarde hij dat Couturier hem gezegd had dat hij zijn stiefvader gedood had omdat hij er genoeg van had om buiten te slapen of om zich op de tweede verdieping verborgen te houden. Getuige preciseerde dat Myriam, de halfzus van Couturier duidelijk was over de strengheid van Daniel Quenon: “Hij was streng, maar dat vormde geen probleem". Beklaagde ontkende deze versie en verklaarde gisteren dat Quenon een echte tiran was.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Februari 1993

“Voor mij was Quenon een goede vader”

Op de tweede dag van het assisenproces in Brussel verschenen de twee kroongetuigen: Myriam, de halfzuster van Patrick Couturier, en zijn moeder. Couturier wordt beschuldigd van moord op zijn stiefvader Daniel Quenon. De twee getuigenissen brachten de tweespalt in de familie aan het licht.

Aan de ene kant was er de beschuldigde, die de bal terug kaatste naar zijn moeder en zijn halfzuster door te beweren dat hij op één of andere manier aangemoedigd en gemanipuleerd werd door de twee vrouwen om zijn daad te stellen.

Aan de andere kant waren er de verklaringen van de moeder en haar dochter die één front vormden en bijna volledig gelijkaardige antwoorden gaven.

Mijnheer

De moeder van de beschuldigde toonde weinig emotie toen ze over haar echtgenoot sprak. Ze noemde hem eerder "mijnheer Quenon” of Quenon Daniel. Toen ze over haar eerste echtgenoot sprak, kon ze haar tranen niet meer bedwingen: “Hij sloeg me. Dat heeft me ziek gemaakt. Ik kreeg een borstvliesontsteking. Daarom moest ik Patrick verlaten …”

Over het huishouden en het karakter van het slachttoffer vertelde de getuige: “Tussen mijzelf en Quenon Daniel waren er kleine twisten, zoals in elk huisgezin. Hij was streng, maar niet meer dan dat. Er waren wel dingen die hij niet mocht weten, zoals bijvoorbeeld het feit dat Myriam naar het OCMW ging, want hij zou er zich voor geschaamd hebben.”

"Het is waar dat hij streng was”, bevestigde Myriam. "Voor hem was het ondenkbaar dat ik op de leeftijd van twintig jaar een jongen zou kennen. Ik was nog altijd zijn kleine meisje. In die zaken was hij nog van 'de oude stempel'. Maar voor mij was hij een goede vader.”

Myriam ontkende dat Couturier als beschermer moest optreden tegen haar vader: "Mij beschermen tegen wie, tegen wat? Hij sloeg me niet en op het einde kreeg ik altijd wat ik wou …”

Vervolgens onderzocht het hof de briefwisseling die Couturier met zijn familie had gevoerd. Eén van de brieven, geschreven door Myriam, bevat volgens de beschuldigde het impliciete bewijs, dat zijn halfzuster op de hoogte was van zijn plannen.

Voorzitter Lambeau richtte zich tot de beschuldigde: “Uit die brief kunnen we niet afleiden dat uw zuster op de hoogte zou geweest zijn van uw voornemen om te doden. Wat ik uit die brief begrijp, is dat uw zuster wist dat U haar vroeg haar versie van de feiten te verdraaien, met name voor wat betreft het beeld dat ze van haar vader gaf.”

Myriam verdedigde zich tegen de beschuldiging van medeplichtigheid: “Niet alleen heeft hij mijn vader gedood, maar bovendien heeft hij ons van medeplichtigheid beschuldigd. U kunt zich niet inbeelden wat men voelt als men dat moet doormaken”, zei ze.

Onevenwichtig

In de voormiddag kwamen de psychiaters aan het woord. Zij merkten op dat Couturier op het ogenblik van de feiten in staat was zijn handelingen te controleren. Het gebrek aan een affectief verleden was volgen hen één van de oorzaken van de onevenwichtige persoonlijkheid van de beklaagde.

Patrick Couturier werd vrij vroeg door zijn ouders verlaten en nadien door zijn grootmoeder opgevoed. De psychiaters meenden dat hij daardoor geen persoon met autoriteit gekend heeft. “Nochtans praat Couturier weinig over zijn moeder en lijkt hij haar niets kwalijk te nemen. Daniel Quenon daarentegen symboliseerde voor hem de vaderfiguur en meteen alle haat die hij die vaderfiguur toedraagt."

De psychiaters beschreven Couturier als een individu met psychopathische kenmerken. “Couturier is impulsief, agressief en ongeduldig. Frustratie verteert hij slecht, wat hem tot misdadigheid gedreven heeft. De beklaagde voelt zich verlaten door zijn ouders.”

Door dat gemis heeft hij het volgens de experten moeilijk om zijn leven op een behoorlijke manier in eigen handen te nemen. "De toepassing van de wet moet rekening houden met de zwakke persoonlijkheid van de beklaagde”, zo concludeerden ze.

Uit het verhoor van de drie BOB-leden bleek nogmaals dat Couturier zijn halfzuster en moeder pas in de loop van het onderzoek bij de moord had betrokken. Toen de rijkswachters kort na het drama ter plaatse kwamen viel hen de houding van de moeder en de halfzuster op: "De moeder en de halfzuster leken niet verbijsterd, maar opgewonden. De dochter riep en weende. De moeder was in de keuken gebleven en wist niet wat er precies was gebeurd. Men had haar belet naar beneden te gaan. We hebben een arts moeten roepen omdat ze één of tweemaal het bewustzijn verloor."

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Februari 1993

Couturier ging schijnhuwelijk aan met Turkse vrouw

Op het proces van Patrick Couturier, die beschuldigd wordt van moord op zijn stiefvader, is gisteren de “echtgenote” van de beklaagde komen getuigen. Uit het dossier en uit verklaringen van familieleden is namelijk gebleken dat Couturier een schijnhuwelijk aanging met een Turkse vrouw tegen betaling van 100.000 frank.

De Turkse “echtgenote” en “schoonzus” van Couturier vertelden dat het om een “normaal” huwelijk ging en dat het zich daadwerkelijk had voltrokken. “We hebben zes maanden samengewoond”, zei de echtgenote. “Hij is vertrokken omdat hij dronk. Onze seksuele betrekkingen waren zeer zeldzaam.” Couturier kon nauwelijks enige hilariteit onderdrukken toen hij daarop verklaarde dat “hij slechts enkele spullen naar het appartement, waar het echtpaar zogezegd moest wonen, had gebracht en dat hij er vijftien dagen - alleen - had geslapen”.

Zeer aardig

Een andere getuige was Chantal Heuts, het eerste lief van Couturier. Hun verhouding dateert van ongeveer vijftien jaar geleden. “Hij was zeer aardig tegen mij. Maar tegenover zijn grootmoeder was hij agressief en gewelddadig. Hij was een vrijpostige jongen, maar ook een eenzaat”, zei de vrouw en ze verwees ook nog naar Couturiers neiging tot alcoholisme en naar de inbraken in auto’s die hij pleegde om zijn drank te kunnen betalen.

Vervolgens werd de beschuldigde ondervraagd over de betrokkenheid van zijn familie in de moord. Hierbij bevestigde Couturier met nadruk zijn eerdere beschuldigingen: “Om 9u, nadat ik mijn plannen aan mijn moeder had voorgelegd, heeft ze niet gereageerd. Ik heb gezegd waarom ik het zou doen. Ze hebben er geen van beiden iets aan toegevoegd. Later is mijn moeder naar beneden gekomen. Ik heb haar gevraagd om me te tonen hoe men een riot-gun moet laden.”

Collega’s

Na de middag kwamen getuigen ten laste en getuigen van de verdediging aan het woord. De collega’s van Daniel Quenon schetsten allemaal hetzelfde beeld van het slachtoffer: “Het was een kalme, gereserveerde man. Een goede werker, altijd op tijd. Als hij sprak, was het om te vertellen over zijn kinderen, op wie hij heel fier was.”

Eén van zijn collega’s, die ooit eens was uitgenodigd om te komen eten bij Quenon, vertelde dat men kon voelen dat de verhouding tussen Daniel Quenon en zijn vrouw gespannen was: “Ze leefden trouwens gescheiden in afzonderlijke kamers.”

Een andere collega, die bovendien peter is van de jongste zoon van het slachtoffer, zei dat hij niet erg hield van beklaagde Couturier, “die een parasiet was. Niemand hield trouwens van hem en vaak werd er met hem gediscussieerd”.

Twee getuigen, die Couturier nog in Luik gekend hadden voor zijn komst naar Brussel, waren unaniem “dat Patrick geen agressieve of gewelddadige jongen was. Hij was vriendelijk en gedienstig. Wel dronk hij veel, maar hij vergreep zich nooit aan iets of iemand”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Februari 1993

“Vader was goed, zelfs voor Patrick”

Halfzuster Myriam Couturiers en de moeder van Patrick Couturier, die beschuldigd wordt van moord op zijn stiefvader, werden voor de tweede maal als getuige verhoord. De jury had daarom gevraagd omdat ze opheldering wilde bekomen over een aantal onduidelijkheden in het dossier.

Tijdens haar verhoor hield Myriam vol dat het slachtoffer een strikte, maar goede vader was, “zelfs voor Patrick”. Ze verwees naar de slordigheid van de beschuldigde en naar zijn parasitaire bestaan. "U moet weten dat het mijn eigen vader was die Patrick eraan moest herinneren een cadeau te kopen voor zijn moeder ter gelegenheid van Moederdag”, zei Myriam.

"Het blijkt nochtans dat Patrick, toen hij werkte, zich geen drank kon veroorloven tijdens de werkpauze”, vervolgde de voorzitter van het hof. "Het is normaal dat hij geen geld had”, antwoordde Myriam. "Hij werkte nooit!"

"Het is niet daarover dat ik het heb", antwoordde voorzitter Lambeau. "Hij heeft een tijdje in een kartonfabriek gewerkt.” “O ja, ik herinner me dat, maar het heeft niet lang geduurd ... “, was het antwoord van de getuige.

Een ex-collega van de beschuldigde, die door de verdediging was opgeroepen, zag het helemaal anders: "Hij heeft er bijna vier maanden gewerkt. Het was heel zwaar werk. Patrick deed zijn best. Hij had geen geld omdat hij heel zijn salaris overmaakte aan zijn familie.

Tenslotte werden Myriam en haar moeder nog verhoord over een aantal details in verband met het tijdsverloop op de dag van de feiten. Er waren opnieuw onduidelijkheden in de verklaringen van de twee getuigen. Zo heeft een getuige Couturier op de dag van de feiten nog omstreeks het middaguur een sigaret zien rollen in de keuken van de Quenons, terwijl Myriam en haar moeder beweren dat hij op dat ogenblik vertrokken was of zich verborgen hield op de tweede verdieping.

Onbetwistbaar

ln een uitzonderlijk breedvoerig rekwisitoor onderstreepte openbaar aanklager Mazy 's namiddags dat men over volledige bekentenissen beschikte én een onbetwistbare schuld. Volgens de aanklager ligt de ware reden voor de moord in het feit dat Quenon een materiële hinderpaal vormde voor de levenswijze van Couturier.

De verdedigers van Couturier wezen er op dat betichte hen vanaf de eerste dag de inhoud van zijn beschuldigingen had toegelicht. In zijn versie aan de speurders heeft hij evenwel zijn moeder willen sparen, aldus de advocaten. De eerste advocaat wou vooral duidelijk maken dat Couturier zich thuis in een onhoudbare, vreselijke en onmenselijke situatie bevond. Volgens de tweede advocaat heeft Courturier gedood onder invloed van een onweerstaanbare drang, gestuwd door de stilzwijgende instemming van de twee vrouwen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Februari 1993