Ze waren te jong om zelf iets met de Bende van Nijvel te maken te kunnen hebben, maar de feiten die ze gepleegd hebben vertonen wel een aantal opvallende gelijkenissen.

Feiten:

• April 1991: Inbraak in het justitiepaleis van Nijvel. De buit zijn vuurwapens en munitie.

• 17 Mei 1991: Diefstal van een auto. Met diezelfde auto plegen ze nog die nacht een overval op een biljartzaak in Ottignies. Buit: 20.000 fr.

• 25 Mei: Diefstal van een auto.

• Nacht van 25 op 26 mei 1991: overval op hotel Britannia in Gembloers. De eigenaar van het hotel wordt beschoten en raakt gewond. Buit: 17.000 fr.

• Nacht van 12 op 13 juli: overval op een werknemer van het sportcentrum in Louvain-la-Neuve en de moord op Jean Deghelt, werknemer van het sportcentrum van Louvain-la-Neuve. Vermoord met verschillende kogels, kaliber .22

• Nacht van 16 op 17 juli 1991: moord op Raymond Laurent in Noirmont (Chastre), eveneens vermoord met verschillende kogels kaliber .22 Buit: de auto van Laurent.

Na de inbraak in Nijvel start een reeks overvallen die steeds gewelddadiger worden. Ze concentreren zich op hotels en andere kwetsbare doelen. De auto’s verkrijgen ze door carjacking.

Leden:

• Jean-François Legros (22)

• Alain Amsters (22)

• Frederick O. (minderjarig op het moment van de feiten)

In maart 1994 werd Legros veroordeeld tot levenslang, Amsters kreeg 20 jaar. In 2008 werd Jean-François Legros opnieuw gearresteerd in het kader van het onderzoek naar Pierre Carette en Bertrand Sassoye. Zie deze nieuwsberichten » Nieuws | Nieuws

Alain Amsters tijdens het assisenproces:

Twee moorden nabij sportcomplexen in Waals-Brabant

In Waals-Brabant zijn in de nacht van vrijdag op zaterdag op enkele uren tijd twee moorden gepleegd. De eerste had plaats in Louvain-la-Neuve en de tweede enkele uren later in Waterloo. Onderzoek heeft intussen al uitgewezen dat er geen verband bestaat tussen beide moorden.

ln Louvain-la-Neuve had Jean Deghelt (35) er zijn dienst als receptionist bij het sportcomplex Blocry om 22.30 u. opzitten. Dat sportcentrum ligt haast in het centrum van de gemeente. De man liep naar zijn auto op de parking naast het complex en werd daar plots overvallen door drie of vier gemaskerde mannen.

Die waren kennelijk uit op de sleutel van zijn auto. Deghelt verzette zich evenwel en werd prompt neergeschoten. De overvallers sloegen nadien op de vlucht. Hevig bloedend en met drie kogels in zijn lichaam sleepte de man zich voort tot aan het sportcomplex, waar hij nog met enkele woorden zijn verhaal kon doen. Onmiddellijk daarop overleed hij aan de gevolgen van zijn verwondingen.

Enkele uren later, om 1u30 werd op de parking van een sportcomplex in Waterloo eveneens een moord gepleegd. Daar werd een man gewurgd, maar de rijkswacht gaf ook zondag zijn identiteit nog niet vrij. Het is nog niet duidelijk in welke omstandigheden deze man om het leven is gekomen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Juli 1991

Zeven lijken in minder dan twee weken in Waals-Brabant

Een echtpaar heeft dinsdagnamiddag op de parking van de E411 Namen-Brussel te Bierges een lijk ontdekt dat zich reeds in een ver gevorderde staat van ontbinding bevond, zo is woensdag bij het parket van Nijvel vernomen. Het lugubere feit werd enkele uren later gevolgd door een tweede ontdekking, toen te Noirmont het lijk werd aangetroffen van de 36-jarige Raymond Laurent uit Chastre. Hiermee werd in Waals-Brabant het zevende slachtoffer van een moordaanslag ontdekt in zowat twee weken.

Het lijk dat gevonden werd op de parking van de E411 vertoonde schotwonden aan het hoofd. Het slachtoffer was slechts gekleed in een short en zou reeds meer dan een week overleden zijn. Het gaat om een zwaarlijvige man van middelbare leeftijd, maar de identiteit van het slachtoffer kon nog niet worden achterhaald. De man had wel verscheidene tatoeages op zijn armen: op de rechterarm de afbeelding van een vrouw, op de linkerarm de afbeelding van een man die een vrouw omhelst en op de rechter voorarm een dolk met een slang. Het slachtoffer
droeg tevens aan een halsketting een afbeelding van een Christus met blauwe ogen.

Het tweede lijk werd enkele uren later ontdekt te Noirmont, in de buurt van Chastre. Het lichaam van de 36-jarige Raymond Laurent uit Chastre, die verbonden was geweest aan de landbouwfaculteit van Gemblours maar momenteel geen werk had, was door verscheidene kogels geraakt. De man lag met zijn gezicht tegen de grond.

Het parket vermoedt dat het in deze zaak om een roofmoord kan gaan, vermits de wagen van het slachtoffer gestolen werd. Voor de rest beschikken de onderzoekers ook hier niet over verdere aanwijzingen. Laurent was vrijgezel en had weinig contact met andere mensen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Juli 1991

Twee verdachten in twee moordzaken in Waals-Brabant opgepakt

In Waals-Brabant zorgen de recente moorden nog altijd voor onrust. Alle politiekorpsen van het gebied speuren naar de daders van de moord op 56-jarige receptionist Jean Deghelt en op de 35-jarige Raymond Laurent.

Maandag werden twee personen, wier identiteit niet werd vrijgegeven, in Gembloers door de gerechtelijke politie van Namen opgepakt. Na verhoor werden ze aan het Nijvelse parket overgedragen en ze worden vanmorgen ter beschikking van onderzoeksrechter Marc Cruysmans gesteld worden.

Huiszoekingen bij de twee zouden aanwijzingen hebben opgeleverd die op de beide genoemde moorden betrekking hebben.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Juli 1991

Twee daders bekennen twee moorden in Waals-Brabant

Het Nijvelse parket arresteerde twee personen die twee van de zeven moorden bekenden die recent in Waals-Brabant werden gepleegd. Het gaat om de moord op Raymond Laurent, een medewerker van de landbouwhogeschool van Gembloers die in Cortil-Noirmont werd teruggevonden en op 16 juli werd gedood. En voorts om de moord op Jean Deghelt, de receptionist van het sportcentrum van Louvain-la-Neuve, die zondagavond na een vechtpartij werd doodgeschoten.

De twee gearresteerden, van wie één nog maar zeventien is, bekenden bovendien de inbraak in het justitiepaleis van Nijvel in de nacht van 16 op 17 juli jl., in dezelfde nacht nadat Laurent werd vermoord. Een derde dader is nog voortvluchtig.

Over het motief van al deze daden tast men nog in het duister. Wel wilden de daders een auto stelen om "een grote slag te slaan". Wat hiermee werd bedoeld kon het parket gisteren niet meedelen. De beide moorden gebeurden omdat de slachtoffers van wie de wagen werd gejat, er in slaagden de kap van een van de daders af te rukken en ze hem dus konden herkennen.

Jean Deghelt had zelf met de daders gevochten, Raymond Laurent werd achter in de wagen onder een deken gestopt, maar slaagde er in één van de daders de kap af te rukken en werd gedood. Tegen Alain A. werd een internationaal aanhoudingsmandaat uitgevaardigd.

Wapendiefstal

Na de moord op Laurent op 16 juli reden de daders naar het justitiepaleis van Nijvel om er wapens te stelen. Ze kropen waarschijnlijk binnen door een raam dat niet meer goed werkte. De dader die nu nog voortvluchtig is, Alain A., kende het paleis perfect omdat hij er had gewerkt. Alain A. was als getuige van Jehova door de krijgsraad veroordeeld wegens insubordinatie. Jehova-getuigen willen immers geen legerdienst doen, maar ze krijgen meestal geen gevangenisstraf. Ze moeten een werk van algemeen nut verrichten. Sommigen werken in de gevangenis van Sint-Gillis of Merksplas. Alain A. werkte tot 14 mei op de griffie van het parket van Nijvel, waar hij dossiers klasseerde. Zo kende hij natuurlijk de weg.

De wapens waarmee de twee moorden werden gepleegd, waren trouwens reeds vroeger door Alain gestolen. De hele zaak kwam aan het rollen doordat één van de daders, een zeventienjarige, thuis bij zijn ouders wapens ging halen. De ouders waren echter voortijdig teruggekeerd uit vakantie en stapten prompt naar de rijkswacht. Zo konden twee daders worden gevat.

De minderjarige zegt dat hij deelnam aan de diefstal en aan een moord, maar dat hij er niet aan meewerkte. De hoofddader, Jean François L., bekende de drie feiten en bovendien nog een hele resem andere misdrijven, een autodiefstal met gijzeling in het gerechtelijk arrondissement Namen, een diefstal met geweld in Gembloers, een schietpartij op een auto met drie jongeren op 18 mei in Chastres.

Na een huiszoeking bij Jean François L. en bij de zeventienjarige vond men 2 walkie-talkies, traangasgranaten, 5 handwapens, 3 riotguns en nog stukken van wapen die gedemonteerd waren. Het parket gaat nu na of ze allemaal uit het Justitiepaleis van Nijvel komen. Tegen Alain A. werd een internationaal aanhoudingsmandaat uitgevaardigd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Juli 1991

Derde dader geeft zich aan bij rijkswacht

Alain Amsters, de voortvluchtige van het trio dat wordt verdacht van twee moorden in Waals-Brabant en een wapendiefstal uit het justitiepaleis van Nijvel, ging zichzelf in de nacht van dinsdag op woensdag aangeven bij de rijkswacht van Waver. Hij bekende ondertussen de drie feiten.

Amsters was naar de ouders van een vriendin in Ottignies gevlucht. Zij zouden hem er toe hebben aangezet om zich aan te geven. Amsters werd door de BOB van Waver verhoord en bekende dat hij had deelgenomen aan de moord op Jean Deghelt, gepleegd op 14 juli in Louvain-la-Neuve en aan de moord op Raymond Laurent op 16 juli.

ln de nacht van 16 op 17 juli werd bovendien ingebroken in het gerechtshof van Nijvel, waaruit verscheidene wapens werden ontvreemd. Amsters bekende dat hij ook nog aan andere diefstallen deelnam.

De speurders in Nijvel gaan nog steeds na wie bij welke feiten was betrokken. Gisteren zag het er naar uit dat het driemanschap alles samen deed, behalve de moord op Deghelt. Daaraan zou de zeventienjarige niet hebben deelgenomen.

Men heeft in Nijvel ook nog geen idee van het motief, maar sommigen gaan ervan uit dat het om "gratuit geweld" gaat. De ontwikkelde agressie staat immers in geen enkele verhouding tot het nagestreefde doel. Zoals het er nu naar uit ziet wilden de daders een auto stelen om een "grote slag te slaan", maar gisteren kon niet worden nagegaan wat die grote slag precies moest voorstellen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juli 1991

Vermeende overval op Walibi niet bevestigd in Nijvel

Het parket van Nijvel wilde gisteren niet bevestigen of de drie schoolkameraden die vorige week twee moorden bekenden, op 15 augustus ook het pretpark van Walibi wilden overvallen, zoals door een Franstalige Brusselse krant werd gemeld.

Volgens de krant zou deze overval gegarandeerd zeker mislukt zijn omdat het hele beveiligingssysteem van het pretpark was gewijzigd tengevolge van vroegere overvallen. Men riskeerde dus gijzelingen en een schietpartij, aldus nog de krant, die er aan toevoegde dat op dat moment zo'n 24.000 mensen Walibi per dag bezoeken.

Maar het hele verhaal werd gisteren in Nijvel bevestigd noch ontkend: "Er was wel sprake van zo'n overval tijdens het onderzoek, maar ik kan niet zeggen of dat nu de grote slag was die de drie daders wilden slaan. Er is voorlopig geen enkel nieuw feit", aldus procureur Goethals uit Nijvel.

Zoals geweten pleegden drie jongeren twee moorden op Jean Deghelt en Raymond Laurent. De daders wilden telkens de wagen van hun slachtoffers stelen om daarmee hun grote slag te kunnen slaan. De slachtoffers slaagden er in de kap van een van de daders af te rukken en werden daarom neergekogeld.

Tot op heden kon het parket niet achterhalen welke grote slag de drie daden, die ook wapens stalen uit het justitiepaleis van Nijvel, dan wel wilden slaan.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Juli 1991

Onderzoek bij griffiepersoneel in Nijvel wekt ongenoegen

Op het parket van Nijvel wordt door onderzoeksrechter Marc Cruysmans een onderzoek onder het personeel van de griffie gevoerd. Dit gebeurt in verband met de wapendiefstal die door drie jongeren - zekere Legros, Amsters en Frederick X. - werd gepleegd.

Ten tijde van de diefstal werkte Amsters als getuige van Jehova in de zaal van de in beslag genomen voorwerpen. Daartoe behoorden ook heel wat wapens. Een ervan werd op 12 juli gebruikt voor een overval op Jean Deghelt van Louvain-la-Neuve en op 16 juli op Raymond Laurent te Cortil-Noirmont.

Procureur des Konings Jean Deprêtre stuurde aan de hoofdcommissaris van de gerechtelijke politie een uitgebreide en gemotiveerde klacht tegen onbekenden wegens nalatigheid en gebrek bewaking.

Dit houdt een disciplinair onderzoek tegen een veertigtal beambten van de Nijvelse griffie in. Mocht iemand schuldig aan die aanklacht bevonden worden, dan loopt de betrokkene het risico op straffen, gaande van een verwittiging over een schorsing tot een ontzetting uit het ambt.

Dit onderzoek wekt heel wat ongenoegen bij het personeel.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Oktober 1991

Zwaar banditisme met twee doden

Voor het assisenhof van Brabant start maandag het proces van Jean-François Legros en Alain Amsters, beiden 22 jaar oud. Ze worden beschuldigd van een reeks gewapende overvallen waarvan enkele met dodelijke afloop.

Jean-François Legros dient zich te verantwoorden voor de dood van Jean Deghelt, een werknemer van het sportcentrum van Louvain-la-Neuve die op de parking van de universitaire campus met verscheidene kogels van het kaliber 22 omgebracht werd, en voor de dood van Raymond Laurent, die in dezelfde omstandigheden om het leven kwam in de nacht van 16 op 17 juli 1991 op een landweg. Alain Amsters zou de schoten hebben gelost op Vincent Bonehill, de baas van hotel Britannia in Gembloers, die beide beschuldigden in de nacht van 25 op 26 mei '91 overvielen.

Bij de feiten was nog een derde persoon betrokken. Frédéric O. was destijds echter minderjarig zodat hij niet voor het assisenhof kan verschijnen.

Verzot op wapens

De misdadige carrière van het drietal, de oude schoolmakkers Legras en Amsters en de minderjarige, start in april 1991 met de diefstal van vuurwapens en munitie uit het gerechtshof van Nijvel. Legros, die verzot is op wapens, leert zijn twee gezellen hoe ze de wapens moeten gebruiken. Daarop volgt een reeks overvallen die steeds gewelddadiger worden. Ze concentreren zich vooral op hotels en andere kwetsbare doelen. De auto's verkrijgen ze door car-jacking. waarbij ze telkens een wagen overvallen en de bestuurder de sleutels ontfutselen. Ze beroven hem ook en dwingen hem de code van zijn betaalkaart te vertellen. Het trio is steeds gemaskerd en draagt handschoenen.

Op 17 mei stelen ze een een auto om diezelfde nacht een biljartzaak in Ottignies te overvallen. Ze gaan er vandoor met de inhoud van de kassa, zo'n 20.000 fr. Op 25 mei stelen ze weer een wagen. Dezelfde nacht rond 1 uur overvalt het trio hotel Brittania. Daarbij wordt de eigenaar gewond en 17.000 fr. uit de kassa geroofd.

In de nacht van 12 op 13 juli overvallen ze een werknemer van het sportcentrum van Louvain-la-Neuve en schieten hem dood op de parking van de universiteit. Op 17 juli om 7 uur doden de overvallers Raymond Laurent, wiens wagen ze wilden stelen.

De drie overvallers worden opgepakt na een tussenkomst van de stiefmoeder van de minderjarige, die het arsenaal van het trio in haar woning had ontdekt. Ze verwittigt de politie, die het verband legt tussen de diefstal in het gerechtshof en de overvallen. Amsters geeft de feiten onmiddellijk toe. Legros ontkent aanvankelijk, maar bekent later ook.

Paranoïde psychopaat

De psychiaters menen dat Jean-François Legros gezien zijn mentale toestand een gevaar voor de samenleving is. Ze omschrijven hem als een paranoïde psychopaat. Zijn intelligentie ligt iets beneden het gemiddelde. De diagnose is minder streng voor Amsters, die een gemiddelde intelligentie heeft, maar een persoonlijkheid die getekend is door een strenge opvoeding.

Jean-François Legros wordt verdedigd door meester Bosquet en Alain Amsters door meester De Quévy. Het hof wordt voorgezeten door raadsheer Gérard en het openbaar ministerie wordt waargenomen door advocaat-generaal Loop. Wegens het potentieel gevaar van Legros zijn de veiligheidsvoorzieningen versterkt en zijn rijkswachtescortes voorzien.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Maart 1994

Beschuldigde komt in gevangenisplunje

Onder verscherpt toezicht van de rijkswacht is maandag voor het assisenhof van Brabant het proces begonnen tegen de 22-jarige Alain Amsters en de 23-jarige Jean-François Legros. Beiden worden beschuldigd van een hele reeks gewelddadige en dodelijke overvallen, waardoor vooral Waals-Brabant in de lente van 1991 werd opgeschrikt.

Een derde persoon die vermoedelijk bij de gewelddaden betrokken was, zal niet voor het assisenhof terechtstaan. Omdat hij ten tijde van de feiten minderjarig was, zal hij tijdens de zittingen enkel als getuige worden gehoord. Naar schatting zal het proces twee weken duren.

Het openbaar ministerie beschuldigt Amsters en Legros van twee dodelijke overvallen, van moordpoging om een diefstal te vergemakkelijken alsmede van een hele reeks autodiefstallen. Ook werden talrijke personen overvallen in hotels en drankgelegenheden. Het duo stal de brieventassen van zijn slachtoffers en bedreigde hen vervolgens met een wapen om het geheime banknummer of de bankcode te weten te komen.

Amsters wordt in de verslagen van de psychiaters omschreven als een meeloper, die niet bijzonder intelligent is. Legros wordt gezien als een ondernemende, gevaarlijk paranoïde misdadiger. Ook is hij een groot liefhebber en kenner van allerlei vuurwapens.

Verdediging ongewenst

Legros verschijnt voor het hof in zijn gevangenisplunje en weigert zijn burgerkleren te dragen. Hij wil ook geen gebruik maken van zijn wettelijk recht op verdediging. Mr. Denis Bosquet, die als verdediger van Legros door de voorzitter van het hof werd aangeduid, omschrijft op de openingszitting zijn toestand als volgt: "Jean-François Legros heeft tot nu toe iedere vorm van verdediging systematisch geweigerd. Onze rol zal dus beperkt blijven tot het toezien op de eerbiediging van de procedure. Wat het eigenlijke verloop van het proces betreft, zullen we het zwijgen behouden ... Nochtans wens ik toch te verduidelijken dat onze cliënt tijdens de afwikkeling van het proces nog van mening kan veranderen en ons nog altijd kan mandateren om vragen te stellen".

Met deze uitlating van mr. Bosquet is meteen de aparte toon gezet van de assisenzaak. Alles wordt al meteen duidelijk via het dovemansgesprek dat de voorzitter van het hof, Karine Gerard, voert met Legros. Op de vragen, die hem worden gesteld, blijft hij zwijgen. Hij veroert zelfs de lippen niet. Om de juryleden (8 mannen en 4 vrouwen) en het hof zo ruim mogelijk te kunnen voorlichten over de handel en wandel van beklaagde, is voorzitter Gerard dan ook genoopt om exclusief een beroep te doen op de processen-verbaal van de ondervragingen uit het vooronderzoek.

“Ik ben een monster”

Uit de biografische schets blijkt dat Legros reeds zeer jong in aanraking kwam met het gerecht en veel te lijden had van de ondervragingen en de behandeling in de gevangenis. Anderzijds blijkt uit verklaringen van de gevangenisbewakers van Bergen dat hij zich uiterst provocerend gedroeg. "Meermaals zou hij zelfs zijn spijt hebben uitgesproken over het feit dat hij nog niet meer mensen had omgebracht."

De ondervraging van Alain Amsters verloopt vrij vlot. Amsters zegt geen goede betrekkingen te hebben gehad met zijn ouders omdat zij leden waren van de Getuigen van Jehova. Amsters schuift alle verantwoordelijkheid af op Legros en zei dat hij moest gehoorzamen, want hij had schrik.

Legros lijkt de leidersrol op zich te nemen. Zo bevestigde hij zonder meer een monster te zijn.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Maart 1994

“Een moordenaar die zichzelf vernietig”

Op de tweede dag van het proces van de 22-jarige Alain Amsters en de 23-jarige Jean-François Legros, die beschuldigd worden van twee moorden en een moordpoging, getuigden gisteren gerechtsartsen, wapendeskundigen en psychiaters.

De gerechtspsychiaters beoordeelden de twee beschuldigden zeer verschillend. Legros werd door hen beschreven als een gecomplexeerd en gekleineerd persoon die anderen wil domineren.

Vermits men niet van hem kan houden, wil hij dat anderen hem vrezen. Hij is een moordenaar, maar tegelijk iemand die zichzelf vernietigt, aldus de psychiaters.

Ondervraagd door de advocaten erkenden de psychiaters dat Legros tekenen van werkelijke spijt vertoont. "Hij is een intelligent iemand, die zichzelf in vraag stelt maar tegelijk beseft dat het eigenlijk te laat is".

De diagnose van de experten was minder zwaar voor Amsters. Ze vonden zijn criminele daad verwonderlijk. Hij moet nog in staat zijn zich te herpakken. Het feit dat hij in de gevangenis heeft gezeten als getuige van Jehovah en dienstweigeraar, heeft hem wellicht dooreengeschud en doen opkijken naar iedereen die autoriteit heeft, aldus de psychiaters.

Amsters is verantwoordelijk voor zijn daden. Hij bekent de chauffeur te zijn geweest en de wapens te hebben geleverd, maar hij voelt zich niet "subjectief verantwoordelijk". Hij zit in een spiraal van geweld, maar is zich daar blijkbaar niet helemaal van bewust. Wel heeft hij oprecht spijt, aldus de gerechtspsychiaters.

Kogels bij de vleet

Uit de verslagen van de wapendeskundigen blijkt dat de beheerder van hotel Britannia in Gembloers, Vincent Bonehill, in mei 1991, zeer ernstig werd gewond door een schot, afgevuurd door Alain Amsters. Het schot werd gelost op het ogenblik dat het slachtoffer zijn aanranders bedreigde met een barkruk of reeds op de grond lag.

In verband met de overval in juli 1991 op de campus van Louvain-la-Neuve, waar Jean Deghelt werd doodgeschoten om er met zijn auto te kunnen vandoor gaan, zegden getuigen dat het slachtoffer met drie kogels werd neergeschoten. Ook ging een korte en hevige schermutseling aan de schoten vooraf, vermits tijdens de lijkschouwing verscheidene inslagen met de kolf van een pistool op het hoofd van het slachtoffer werden vastgesteld.

Bij de tweede moord, gepleegd door Legros in juli 1991 op Raymond Laurent, werden vijf kogels afgevuurd, waarvan twee in het hoofd, zo zegden de wapendeskundigen. Een officier van de gerechtelijke politie van Nijvel zei dat Legros een kwaadaardig man is die zich wil opwerpen als "caïd" van de bende. Amsters omschreef hij als iemand met een wat dubbelzinnige houding.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Maart 1994

Alain Amsters speelde de sleutelrol

Onderzoekers van de Nijvelse gerechtelijke politie waren ook gisteren streng voor de 22-jarige François Legros die samen met de even oude Alain Amsters terecht staat wegens een reeks gewapende overvallen, waarvan twee met dodelijke afloop. Legros werd als een koud en kwaadaardig man omschreven.

Ze haalden ook een opmerkelijke anekdote aan. Legros stuurde de onderzoekers in de jongste eindejaarsperiode een kaart waarin hij hen de meest vreselijke ziekten toewenste.

Niettemin onderstreepten ze de sleutelrol van Amsters, zonder wie de feiten niet zouden zijn gepleegd. Hij was het die de wapens leverde, de streek kende en de plaatsen aanwees waar de overvallen moesten gepleegd worden.

Een sociaal assistente, die Amsters in de gevangenis heeft gevolgd, zei dat de man zich maar zeer traag rekenschap geeft van de ernst van de feiten. Hoop op reïntegratie in de samenleving is echter gewettigd. De man leeft georganiseerd in zijn cel en zorgt voor hygiëne.

Advocaat-generaal Loop kwam daarop tussenbeide en wees op het vermeende geslepen en dubbelzinnige karakter van Amsters. De sociaal assistente antwoordde daarop dergelijke persoonlijkheidskenmerken niet te hebben ontdekt.

Bij de feiten was nog een derde persoon betrokken. Frédéric O. was in die periode echter minderjarig en kon daardoor niet voor het assisenhof verschijnen. Ter zitting verklaarde de vader van de jongen verrast te zijn over wat is gebeurd. Hij beschreef zijn zoon als een normale jongere, maar toen hij weer thuis kwam van vakantie trof hij in een kamer niettemin een waar wapenarsenaal aan. "Ik dacht eerst aan een wapenhandel en heb de link met
de overvallen in de streek toen niet gelegd", aldus de man.

Ik weet het niet

Frédéric werd ook gehoord. De getuige antwoordde op vragen van raadsheer Karine Gérard, van de advocaten van de burgerlijke partijen en van de verdediging en van juryleden meestal "Ik weet het niet" of "Ik ben het vergeten".

De jongeman nam diverse keren Jean-Francois Legros op de korrel. Deze beschuldigde, die het op zijn heupen kreeg, vond het na het getuigenverhoor nodig te vertellen dat de vernielingen in het appartement van hun vriend Amsters, aangericht om hem onder druk te zetten, ook door Frédéric werden veroorzaakt.

Eerst had Frédéric gezegd dat hij aan die vernielingen niet had deelgenomen. Later verklaarde hij "wel aanwezig te zijn geweest, maar niets te hebben gedaan". Die laatste uitspraak lokte de woede van Legros uit. Ondervraagd over de gewelddadige overvallen met dodelijke afloop bleek Frédéric zich al evenmin iets te herinneren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Maart 1994

Vader Legros kriigt de schuld

De jury op het Brabantse assisenproces van Jean-François Legros en Alain Amsters hoorde een aantal getuigen. De twee beschuldigden staan terecht voor twee roofmoorden en een poging tot doodslag. Een derde dader, Frédéric O., was minderjarig op het ogenblik van de feiten en dient zich niet voor het assisenhof te verantwoorden.

Een vriendin en collega van de moeder van Legros wees diens vader aan als voornaamste reden voor het gedrag van Jean-François. "Als Jean-François vandaag zo is, is dat voornamelijk te wijten aan zijn vader". Die vader stelde ter zitting dat hij door zijn ouders niet goed werd opgevoed. "Maar je ziet dat slechts jaren later. Ik had niets, zelfs geen hobby's. En ik deed hetzelfde met mijn zoon, maar hij heeft nooit maar het tiende gezien van wat ik heb meegemaakt. Maar het is juist dat hij ten aanzien van andere kinderen niet veel heeft gehad …”

Diezelfde vader gaf ook zonder schroom ter zitting toe dat hij tegenover zijn zoon vaak woede-uitbarstingen had. Uitbarstingen waarbij hij het speelgoed van de jongen kapotsloeg of hem zwaar beledigde. Een oom van Jean-François Legros aan moeders kant spaarde zijn kritiek niet op de vader van beschuldigde. Volgens hem is de vader helemaal de schuld van het mislopen van Jean-François. De jongen kreeg helemaal geen affectie, zo verluidde, en zijn opvoeding was één groot tekort.

De studieprefect van het atheneum in Gembloers verklaarde ter zitting dat Jean-François een eenzaat was met een moeilijk karakter.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Maart 1994

Verhaal van de wolf en de vos

Voor het assisenhof van Brabant ging maandag het proces van Jean-François Legros en Alain Amsters, beschuldigd van twee roofmoorden en een poging tot doodslag, zijn tweede week en tegelijk de eindfase in.

Vincent Bonehill is de uitbater van het hotel Britannia en werd midden 1991 slachtoffer van een moordpoging die volgens de advocaten van de burgerlijke partij elk voorstellingsvermogen tart. "Het infernale trio" - de derde dader, Frédéric O., was minderjarig op het ogenblik van de feiten en dient zich niet voor het assisenhof te verantwoorden - veroorzaakte volgens de advocaten in de periode mei-juni '91 in Waals-Brabant een golf van paniek.

Advocaat-generaal Loop bezwoer de juryleden niet in het verhaal van de wolf (Legros) en het lam (Amsters) te tuinen. "We staan hier voor het proces van de wolf en de vos", zo betoogde de aanklager, die Amsters afschilderde als "een gehaaide en sluwe verleider".

De advocaat-generaal nam bovendien akte van het feit dat de verdediging schuldig pleit, maar hij wilde niet in de val trappen van een "oppervlakkig schuldpleidooi". Daardoor zou men volgens advocaat-generaal Loop de slachtoffers te veel onrecht aandoen". Hij analyseerde minutieus alle ten laste gelegde feiten en vroeg de jury over de hele lijn bevestigend te antwoorden op de schuldvragen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Maart 1994

Jean-François Legros en Alain Amsters schuldig

De jury bij het assisenhof van Brabant heeft woensdagnamiddag na twee uur beraadslaging Alain Amsters en Jean-François Legros schuldig bevonden aan alle hen ten laste gelegde feiten, behalve inzake de poging tot doodslag op Vincent Bonehill.

De juryleden vonden dat het in dit laatste geval om diefstal met geweld zonder het oogmerk te doden ging. Ze werden oorspronkelijk beschuldigd van twee roofmoorden en een poging tot moord.

Tijdens de voormiddagzitting kwam de verdediging aan het woord. Meester Bosquet, de eerste verdediger van Jean-François Legros, verklaarde dat zijn cliënt schuldig is, maar dat hij wil weten waarom hij één en ander gedaan had. Hij had ook scherpe kritiek op bepaalde interventies en verklaringen van de burgerlijke par.tijen tijdens het proces. Zo hekelde hij het feit dat een inspecteur van de gerechtelijke politie van Nijvel een wenskaart die hij van Legros gekregen had tijdens zijn getuigenis uit zijn zak gehaald had. "Dat geeft een bitter, belachelijk en wrekend beeld van het gerecht".

Ook de advocaat-generaal en de burgerlijke partij werden op de korrel genomen omdat ze "de vraag over de strafmaat aansneden voordat het eerste debat over de schuld gevoerd was". Meester Bosquet had wel woorden van lof voor voorzitter Carine Gérard van het assisenhof omdat ze door haar tussenkomsten en ondervragingen "het mooiste beeld gegeven had van het gerecht", waardoor Jean-François Legros ging beseffen dat het werkelijk bestaat. Tot slot spoorde hij het hof aan blijk te geven van meer redelijkheid, omdat men door de zaken te negatief voor te stellen de zin voor de noodzakelijke maat verliest.

Meester Calewaert, de tweede verdediger, gaf een overzicht van de feiten, met enkele correcties die het beeld zouden kunnen aanpassen dat de jury over het aandeel van Alain Amsters had. Ook de verdediger van Alain Amsters gaf een overzicht van de feiten en zei tot de advocaat-generaal: "Alain Amsters moet veroordeeld worden voor hetgeen hij gedaan heeft en het is belangrijk erop te wijzen dat mijn cliënt niet de bedoeling had Bonehill te doden".

Na de middag namen de beklaagden nog even het woord vooraleer de jury zich terugtrok om de 43 vragen te beantwoorden. Legros pleitte schuldig, terwijl Amsters vroeg de families van de slachtoffers hen ooit zijn verontschuldigingen te kunnen aanbieden. Na twee uur beraadslagen achtte de jury beiden schuldig.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Maart 1994

Levenslang voor Legros 20 jaar voor Amsters

Na een beraadslaging van twee en een half uur heeft het assisenhof van Brabant woensdagnamiddag Jean-François Legros tot levenslange dwangarbeid en Alain Amsters tot twintig jaar dwangarbeid veroordeeld. De twee waren dinsdag door de jury schuldig bevonden aan een reeks overvallen, waarvan twee met dodelijke afloop, in de lente en zomer van 1991.

Het openbaar ministerie vroeg de doodstraf voor Legros en minstens 20 jaar voor Alain Amsters "die de wapens leverde en de chauffeur was". Mrs. De Breemaecker en Bosquet noemden de doodstraf barbaars, een legaliseren van moord. "Reageer niet onder de logica van de angst of van de sociale druk", zo riep mr. Bosquet uit, die benadrukte dat de maximumstraf nooit de criminaliteit aan banden heeft gelegd.

De advocaat vroeg een gevangenisstraf van twintig jaar, een straf die Jean-François Legros de hoop moet laten zichzelf in vraag te stellen.

Voor Alain Amsters voerde mr. De Quévy een hele reeks verzachtende omstandigheden aan. "De persoonlijkheid van Amsters is bemoedigend. Hij kan opnieuw worden geïntegreerd. Hij vraagt een straf van iets minder dan 20 jaar", besloot mr. De Quévy.

Bron: Gazet van Antwerpen | 24 Maart 1994