Topic: Piste follower
Neen. In tegendeel, er werd alle moeite gedaan om toch maar per zak een ‘mix’ te hebben die alle feiten aan elkaar zou linken. Tot op het punt dat je zou denken dat de daders redeneerden ‘zie dat ze maar 1 zak vinden’.
Maar de fysieke wapens waren niet nodig om die links te leggen, de ballistische expertises volstonden.
Om de link tussen de feiten beter te begrijpen is het volgens mij nuttig om ze te plaatsen binnen de volgende context:
* Testfase (1982 - midden 1983)
Deze periode is een operationele testfase, waarin de daders vooral hun logistieke basis en tactische mogelijkheden aftasten. De nadruk ligt minder op buit en meer op het experimenteren met wapens, voertuigen, mobiliteit en vluchttechnieken. De aanslagen uit deze periode zijn doorgaans kleinschalig, relatief eenvoudig en soms slecht voorbereid. Het is een fase van leren en proberen, eerder dan een uitgewerkte criminele strategie. Het gebruikte geweld blijft beperkt en vooral functioneel, in tegenstelling tot de latere escalatie. De doelwitten zijn zodanig gekozen dat ze weinig weerstand en risico inhouden, zoals kleine handelszaken of locaties met beperkte beveiliging. Daarnaast observeert men ook reactiesnelheid en interventiemethodes van de ordediensten.
* Escalatiefase (midden 1983 - 1985)
Vanaf midden 1983 verschuift het patroon naar een fase van escalatie. We zien een hogere graad van professionalisering en toegenomen operationele slagkracht. De daders hebben nu een betere logistieke ondersteuning, o.a. via externe expertise (bv. ex-rijkswachters of -militairen, schietinstructeurs, extreemrechtse of para-militaire groepen zoals mogelijks wnp). Er wordt nu gebruik gemaakt van kruisvuur, automatische wapens, militaire kledij en schoenen die typisch zijn voor huurlingen. Sommige operaties worden complexer, wat wijst op meer ervaring en voorbereiding. Het geweldsniveau stijgt scherp en is niet meer proportioneel.
* Finale fase (1985)
In 1985 wordt het geweld nog meer ongericht en intens. Het risico dat de daders nemen is opnieuw hoger dan in de voorgaande fases. De aanvallen worden uitgevoerd op drukbezochte tijdstippen, wat de kans op massaslachtoffers maximaliseert. We zien een grote mate van operationele controle: ondanks het extreme geweld blijven ze snel, doelgericht en zeer sterk gecoördineerd optreden. Ze lijken op de hoogte te zijn van de reactietijden en aanrijroutes om rijkswachtpatrouilles te omzeilen, ze te neutraliseren via gericht vuur en om hun vluchtroute efficiënt af te schermen. De doelstelling van deze fase is het maken van maximale maatschappelijke impact via collectieve ontwrichting, eerder dan de buit zelf.
