Uit het weigeren van die test mag niets afgeleid worden ivm schuld of onschuld. Zoals Ben zegt: iedereen met wat gezond verstand en die weet wat die test doet zou weigeren, in het bijzonder als je onschuldig bent.

Ik heb indertijd meegedaan aan een onderzoek rond polygrafie. Ten eerste, behoorlijk wat 'onschuldige' personen zakten voor de test, in het bijzonder indien de persoon die de vragen stelde extra info had over het 'dossier' die hem overgemaakt werd door een 'onderzoeker'.

Als je zo'n pechvogel bent dan schiet je jezelf in de voet: je hebt vrijwillig de test genomen en je bent gezakt. Dan staat een verklaring op papier dat je vermoedelijk niet waarachtig was, waar sta je dan? Kan catastrofaal zijn, zeker in situaties waarin er weinig objectief vaststaand bewijs is (en geloof me, als er hard, objectief bewijs is gaat niemand je vragen zo'n test te ondergaan).

Omgekeerd, mits een training van nog geen half uur kan je perfect een standaard polygraaftest met vlag en wimpel slagen ook al worden er vragen gesteld over handelingen die je een uur daarvoor gesteld had en je ontkent. Het is uiteindelijk gewoon een toestel dat huidweerstand (zweten), hartfrequentie, ademhalingsfrequentie en - amplitude en nog een paar andere parameter meet. Er worden ter ijking een aantal baseline vragen gesteld waar iedereen waarachtig zal op antwoorden (is je voornaam x, woon je in stad y etc), dan een paar standaardvragen waar de meeste mensen echter over liegen uit schaamte en dan de 'challenge' vragen. Ik heb het hier wel over een standaard test, niet het type van test zoals afgenomen wordt door inlichtingendiensten in het kader van een screening en dat veel uitgebreider en langer is + waar men veel meer info heeft, het is mogelijk daar in je 'scenario' te blijven en vol te houden.

Laatste punt: er is een categorie van personen waar zo'n test sowieso weinig doet en neen, dat zijn niet de psychopaten (geen verschil met niet-psychopaten) maar wel de pathologische leugenaars en fantasten.