De diefstal bij de Groep Diane is geen feit van de Bende van Nijvel.

Over de diefstal in Temse heb ik al genoeg informatie gegeven dat er helemaal geen speciale kennis nodig was. De inbraak in Temse bewijst net dat ze geen inside-kennis hadden. Want moesten ze wel kennis gehad hebben, zouden ze nooit in Temse op zoek zijn gegaan naar kogelvrije vesten. Dan zouden ze naar de fabriek gegaan zijn waar de vesten effectief werden gemaakt.

De inhoud van de zakken past perfect in het topic "mythevorming". Daar is ook al heel veel over gezegd en geschreven. Ik besef maar al te goed dat er nog heel vragen en onduidelijkheden zijn over de vondst in Ronquières maar als je kijkt naar de inhoud van de zakken, dan zie ik geen speciale boodschap of puzzel. Maar vooral iemand die zijn werkplaats opruimt, alle rommel in zakken steekt en dumpt in het kanaal.

Dat lees ik niet in het artikel. Voor mij is het vooral een goed voorbeeld van de desastreuze impact die de journalistiek op dit dossier heeft gehad.

Ik heb geen hypothese. Ik kijk met open blik naar de zaak maar toeval bestaat nu eenmaal. Het is niet omdat je iets niet kan verklaren, dat het opeens een bewijs moet zijn van een complot. Zo werkt het niet.

Als ik al getuigenissen wegzet als fantasie, is het vooral de opdracht om eens heel goed te kijken wie het zegt en wanneer hij of zij het zegt. Zeggen ze het vlak na de feiten (en dan bedoel ik maximum één of twee dagen) of verklaren ze het jaren later?

Hoe meer jaren na de feiten, hoe groter de korrel zout moet zijn.

Een goed voorbeeld is de getuigenis - en evolutie daarvan - van Mark Ghekiere. Los van de verschrikkelijke gebeurtenissen die hij heeft meegemaakt, is zijn getuigenis wel veranderd in de loop der jaren. Dat is een objectieve vaststelling. Dat moeten we benoemen.

De kennis wordt groter en je moet met open blik blijven kijken. Als ik dat niet zou doen, dan zou ik nog steeds op zoek zijn naar details die de WNP-piste ondersteunen. Terwijl dat niet de juiste manier is om naar het dossier te kijken.

Je moet kijken naar de feiten: wat is er gebeurd, hoe is het gebeurd en wat is de context waarin het gebeurd is? Dat is het enige dat telt.

Om een voorbeeld te geven over de context:

"José Vanden Eynde werd op rituele wijze vermoord."

Deze hypothese is dikke zever (eigen mening). Er zijn tientallen voorbeelden te vinden van moorden die op nagenoeg dezelfde manier zijn gebeurd.

Een ander voorbeeld:

"Léon Finné is ergens anders vermoord en gedumpt op de parking."

Als je zoiets verzint, heb je toch gigantisch veel fantasie? Wie gaat er een persoon vermoorden, zijn lichaam meenemen, het dumpen VLAK NAAST de ingang van een warenhuis en dat combineren met een overval op datzelfde warenhuis? Zo'n hypothese kan je toch niet serieus meer nemen?

Een laatste voorbeeld:

"De moorden van de Bende waren gecamoufleerde liquidaties."

Echt? Dat je iemand wurgt en hem daarna ophangt, kan ik nog geloven. Maar je gaat geen inbraak, overval of autodiefstal doen om een moord te camoufleren. Als je iemand dood wilt, ga je naar hem toe en schiet je hem neer.

Het valt nog mee.

(...) "De eigenlijke productie van deze vesten werd uitbesteed aan een sociale werkplaats in Zele, omdat onze [Wittock in Temse] confectiemachines daar niet geschikt voor waren. In principe waren in Temse dus alleen de modelvesten aanwezig, die in de kast lagen in het lab, waaruit ze werden gestolen."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

Verschillende Bende-slachtoffers waren (vaste) klant bij "Aux Trois Canards"

Deze stelling kom je vaak tegen. Meestal wordt er dan verwezen naar Léon Finné, Jacques Fourez en Elise Dewit. Enkel Fourez en Dewit zijn er ooit eens één keer gaan eten. Geen van de drie vernoemde personen had een band met Jacques Van Camp.

(...) Tenslotte wist zij zich te herinneren dat haar moeder en Fourez in het begin van de jaren tachtig een keer waren gaan eten in de "Aux Trois Canards". Maar van enige relatie met de eigenaar van dit restaurant was geen sprake geweest.

En:

(...) Verder is evenmin iets gebleken van de these dat enkele slachtoffers van de aanslagen moesten worden gerekend tot de klantenkring van de "Aux Trois Canards". Finné kwam er nooit en Fourez-Dewit waren er in een grijs verleden ooit één keer met familieleden gaan eten. Enige band tussen dit paar en Van Camp respectievelijk zijn restaurant had er echter nooit bestaan.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 3)

Een aantal slachtoffers waren lid geweest van CEPIC

Slechts één slachtoffer is ooit lid geweest, en dat was Léon Finné.

(...) In het kader van dit onderzoek werd zeker veel geïnvesteerd in het zoeken naar een antwoord op de vraag of sommigen van hen geweest lid waren van rechtse of extreem-rechtse groeperingen. Het antwoord luidde dat hier in het geval van Fourez-Dewit en van Van Camp geen sprake van was. Ook de bewering dat het restaurant van Van Camp werd gefrequenteerd door bepaalde aanhangers van extreem-rechts, bleek niet te kloppen. Alleen Finné is enige tijd ambteloos lid van CEPIC geweest, maar een relatie tussen dit gegeven en de aanslag waarbij hij het leven liet [overval Overijse], kon niet worden gelegd.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 3)

Minimal, one would fire his arm couple of loaders. One at 100mtrs, one at 200. 1 at 400. One with gasmask, one loader indoor firing range. Well that was my experience in 89.