Honderdtal getuigen opnieuw verhoord te Jumet

Het is duidelijk de wens van onderzoeksrechter Lacroix uit Charleroi om klaarheid te brengen in het raadselachtige dossier van de zogeheten “Bende van Nijvel”. Nadat hij reeds tot de wedersamenstelling overging van de bloedige overvallen te Nijvel en Halle, laat de onderzoeksrechter nu weer getuigen verhoren van diverse moorddadige raids, onder wie die van Eigenbrakel en Overijse. Die verhoren worden te Jumet afgenomen en begonnen reeds maandag. In totaal moeten zo'n 100-tal getuigen worden ondervraagd. Deze van de Delhaize te Overijse komen heden donderdag aan de beurt.

Gevolgen

“Wat kan ik in godsnaam gaan vertellen”, zegt een getuige uit Overijse. “Op die bewuste avond in september 198S was ik inderdaad met mijn schoonzus in de Delhaize te Overijse. Net toen ik aan de kassa was, kwamen de overvallers schietend naar binnen. Zoals iedereen heb ik me zo vlug en zo diep mogelijk gebukt. Ik zou zelfs niet weten hoeveel overvallers er waren, laat staan dat ik ze zou herkennen. Het nieuwe verhoor, om wederom dit verhaal te gaan doen, heeft geen zin. Een erge wonde wordt terug open gewreven. En wat moet dat dan zijn voor de familieleden van de slachtoffers …”

Het ontnemen van het dossier, gekend onder de benaming “Bende van Nijvel” aan de ter plaatse gevestigde gerechtelijke diensten heeft vele gevolgen. Niet alleen verloor onderzoeksrechter Schlicker te Nijvel alle bevoegdheden terzake, met het aanduiden van het parket van Charleroi als “dominus litis” blijkt men nu toch komaf te willen maken met deze veel te lang aanslepende zaak. Het nut van het andermaal onderhoren van alle mogelijke getuigen lijkt echter twijfelachtig. Vermoed kan worden dat men de getuigen zal vragen de intussen gevonden wapens (o.a. in het kanaal) te herkennen als de moordwapens.

“Aan de kassa naast mij werd een vrouw doodgeschoten”, vertelt een andere getuige. “Dat beeld vergeet ik nooit, maar de persoon achter het masker herkennen kan ik niet.”

Emotie

“Samen met mijn vrouw schoof ik aan aan één der kassa's in de Delhaize te Overijse. Ons zoontje was al vooruit gelopen naar het hobbelpaard aan de ingang. Schietend kwamen de moordenaars binnen. Ik zag ons zoontje niet meer. Ik hoorde boven het geroep en gegil het huilen van een kind, ons kind? Plots werd er nog eens geschoten. Een onbekende persoon had ons zoontje intussen gegrepen en beschermd. Hoe wilt men dat ik die gangsters kan herkennen of beschrijven. De emotie maakte denken of opletten onmogelijk. Liefst was ik alles vergeten.”

Heden donderdag worden talrijke getuigen te Jumet verwacht door rijkswacht en gerechtelijke politie. Een bus van de rijkswacht zorgt voor vervoer vanuit Overijse en terug. Een tolk zal voor de vertalingen zorg dragen. De meeste getuigen zouden het liefst van al deze ellende voor eeuwig vergeten. Het opnieuw confronteren van al deze personen met de doffe nasmaak van een avondje winkelen komt erg zwaar over. Dat iedereen, en eerst en vooral de slachtoffers van de moorden, wenst dat de daders gepakt en gestraft worden is duidelijk. Blijkt dit echter om welke reden ook niet tot de menselijke mogelijkheden te behoren, dan dient proceduraal het dossier afgesloten te worden.

Onvermogend

Vindt men immers nieuwe sporen, kan men het altijd heropenen. Maar voor bepaalde getroffenen is een “zonder gevolgstelling” nodig opdat een vergoeding kan worden bekomen. Bij toepassing van de wet van 8 augustus 1985 kunnen slachtoffers van gewelddaden aanspraak maken op een wettelijk bepaalde vergoeding indien enerzijds de daders onvindbaar zijn, en anderzijds deze daders onvermogend zijn.

Door het van kracht maken van de uitvoeringsbesluiten op deze wettelijke regeling wordt dit Fonds gespijsd. Een beroep op dit Fonds kan gebeuren (elke veroordeelde tot een criminele of correctionele hoofdstraf krijgt een bijkomende boete van 5 fr. x 60, K.B. van 18.12.1986 - B.S. 20.2.87).

Zodra de zaak geregeld is door een veroordeling of een klassering zonder gevolg, kunnen de slachtoffers een procedure aanhangig maken. Akkoord, de wonden blijven, een geliefd familielid kan niet worden vervangen door een geldbedrag, maar anderzijds blijft elke welkdanige hulp welkom.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juni 1987

Een artikel uit 1998:

Ons geheugen is onbetrouwbaar

Hoe betrouwbaar is ons geheugen? Herinneren wij ons met zekerheid wat er in het verleden met ons is gebeurd? Of niet? In het licht van de recente Belgische gebeurtenissen en van het komende verslag van de Commissie-Verwilghen zijn dat redelijk pregnante vragen geworden. Recent wetenschappelijk onderzoek toont aan dat onze herinneringen, zeker van fenomenen die wij niet al te bewust hebben beleefd, makkelijk worden bijgekleurd. Je kunt zelfs valse herinneringen inplanten, beweert de Amerikaanse psychologe Elizabeth Loftus. (...)

Lees hier het hele artikel » Nieuws