151

Geachte coconut, ik vrees dat u nogal snel conclusies trekt. U vertrekt daarnaast ook van één bepaalde (volstrekt onbewezen) hypothese om te besluiten dat het "over en uit is". Vooraleer u van bepaalde zaken uitgaat raad ik toch echt aan eens een exhaustief advies aan te vragen waar alle hypothesen en mogelijkheden worden besproken. Zo weet ik niet onder welke voorwaarden de Belgische Staat eigenlijk aansprakelijk zou kunnen worden gesteld indien enkele individuen hun bevoegdheden op een dergelijke kennelijke en flagrante wijze hebben overschreden en buiten de eigenlijke instellingen een misdadig plot smeden waarbij zij dan wel misbruik maken van hun positie doch niet handelen op geijkte, officiële wijze.

Daarnaast is het zo dat de Belgische staat nooit strafrechtelijk kan worden veroordeeld (tenminste niet voor het Belgisch interne recht). Tot 1999 kon geen enkele rechtspersoon strafrechtelijk worden veroordeeld. Voor feiten vanaf 2 juli 1999 kan dat wel. Dat regime is echter niet van toepassing op de staat (en andere openbare besturen).

De staat kan wel burgerrechtelijk worden veroordeeld. De burgerrechtelijke vorderingen (voor wat betreft schade door de misdrijven van de Bende van Nijvel zelf) zijn normaliter echter verjaard. Artikel 26 van de voorafgaande titel van het strafwetboek bepaalt echter het volgende: "De burgerlijke rechtsvordering volgend uit een misdrijf verjaart volgens de regels van het Burgerlijk Wetboek of van de bijzondere wetten die van toepassing zijn op de rechtsvordering tot vergoeding van schade. Zij kan echter niet verjaren vóór de strafvordering." Ik weet niet of de verjaring van de burgerlijke rechtsvordering alleen wordt verhinderd t.a.v. de personen tegen wie een strafvordering mogelijk is of ook voor hen die hoewel niet strafrechtelijk verantwoordelijk kunnen worden gesteld, wel burgerrechtelijk aansprakelijk kunnen zijn. In dat laatste geval is een burgerlijke vordering tegen de staat nog steeds mogelijk.

Wat de strategie is van de advocaten weet ik niet. Het is daarbij ook niet mijn zaak (en ook niet die van u). "De advocaten" hebben waarschijnlijk ook niet een en dezelfde visie op het dossier. Elke advocaat in het dossier heeft waarschijnlijk zijn eigen opvattingen over wat gedaan moet worden. Ik denk verder dat u er van uitgaat dat advocaten supermannen zijn die met een knip van hun vingers het hele recht naar hun hand kunnen zetten. Een advocaat werkt met hetgeen hij heeft: zijn kennis van het rechtssysteem. Dat recht is een gegeven, daar kan hij niets aan veranderen. Hij kan het recht aanwenden in het voordeel van zijn cliënten, maar hij kan het recht niet vervormen. Het is nu eenmaal een feit dat in de strafprocedure wettelijk weinig plaats was/is voor het slachtoffer. Dat laatste is nu eenmaal historisch zo maar verandert de laatste jaren meer en meer.

Geachte Tru Dat, zoals ik reeds heb toegelicht is een burgerlijke vordering in het "algemeen belang" niet mogelijk. Het daadwerkelijke voorwerp van hetgeen u zou willen vorderen is mij echter nog steeds niet duidelijk. Onze grondwet is er daarbij niet op voorzien om "wanbestuur" te laten veroordelen door een rechtbank. De grondwet voorziet namelijk om de zoveel jaar een "proces" van de staat waarbij de Belgische bevolking deze zelf kan "veroordelen" wegens wanbestuur, zonder zelfs enige tussenkomst van een rechter: de verkiezingen.

Verder verwijs ik naar mijn post 273 in het onderwerp Vragen > Snelle Vragen om nog eens te benadrukken dat de verplaatsing van het onderzoek niet onwettelijk was. Zowel de tweede bendecommissie als het Hof van Cassatie, het hoogste gerechtshof in dit soort zaken, hebben geoordeeld dat die beslissing wettelijk te verantwoorden was.

152

Poseur, kan mij indenken dat, in een zaak als deze, (eventueel) op basis van een extensieve wetsinterpretatie, van (absolute) civielrechtelijke verjaring geen sprake hoeft te zijn, zodra aannemelijk is dat namens de Belgische staat (opzettelijk) wezenlijke informatie is achtergehouden, op basis waarvan de belanghebbenden, indien deze informatie hen eerder bekend zou zijn geweest, prompt, althans vrij snel bij de burgerlijke rechter een vordering tot schadevergoeding tegen de staat hadden kunnen indienen.

In dit kader refereer ik aan de Eigenbrakelse stuntman-rallyrijder Alain Vincx, die volgens getuigen rondreed in een in Eigenbrakel gestolen Saab 900 turbo, die werd ingezet ten behoeve van de slachtpartij bij de Colruyt te Nijvel, in 1983. Daarbij vraag ik af waarom de Belgische staat Vincx hiervoor niet heeft gedaagd voor de strafrechter, waarbij de burgerlijke partijen en hun vorderingen hadden kunnen worden gekend. Over (opzettelijk) achterhouden van informatie en verjaring gesproken...

153

Poseur, mijn zin begon met stel dat ... het was geen conclusie noch een bewezen of onbewezen hypothese. Het was gewoon een voorbeeld maar wel één van de mogelijkheden. Hoe u het ook keert of draait, alle feiten buiten Aalst zijn verjaard ... tenzij het om feiten gaat door dezelfde bende gepleegd.

Dan is het "over en out" was wel een persoonlijke conclusie of mss eerder een "aanvoelen". Wellicht hebt u opgemerkt dat mijn vertrouwen in het gerecht helemaal weg is. Theoretisch is het zo dat we een scheiding der machten hebben (politiek / rechterlijke macht), maar in de praktijk ... Wat dacht u van de woorden; "Si on me laisse faire!" Meer woorden ga ik er niet meer aan vuil maken. Hield dat toen ook een conclusie in over bestaande toestanden?

154

Zoals ik reeds heb aangehaald moeten twee zaken uit elkaar worden gehaald: 1) de schade ontstaan bij de misdrijven (bijvoorbeeld het lijden wegens het overlijden van een familielid) en 2) de schade die ontstaat omdat de Belgische staat er niet in slaagt de schuldigen te vinden. Voor wat betreft schade 1 is er mogelijk sprake van verjaring omdat de schadeverwekkende feiten te ver in het verleden liggen. Voor wat betreft schade 2 niet, maar deze schade is niet gelijk aan de schade die men lijdt door het misdrijf zelf. Deze schade is daarnaast nog niet definitief omdat het onderzoek voortduurt.

Voor wat betreft de mogelijke schuld van de heer Vincx vindt ik de aanwijzingen maar karig en vooral onvoldoende om hoop te hebben op een daadwerkelijke veroordeling.

coconut wrote:

Hoe u het ook keert of draait, alle feiten buiten Aalst zijn verjaard ... tenzij het om feiten gaat door dezelfde bende gepleegd.

Dat heb ik reeds geruime tijd toegelicht in het deel over de verjaring.

De scheiding der machten is iets anders, namelijk de scheiding tussen de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. U duidt eerder op de neutraliteit van de magistratuur.

155

Poseur schreef:
Voor wat betreft de mogelijke schuld van de heer Vincx vindt ik de aanwijzingen maar karig en vooral onvoldoende om hoop te hebben op een daadwerkelijke veroordeling

Vincx Alain is overleden en kan postuum niet meer veroordeeld worden .

156

Poseur, terwijl je toch bezig bent een vraagje over verjaring. In de aanloop naar de verlenging van de verjaringstermijn doken er her en der berichten op of dit wel zinnig was omdat het dossier mogelijks al verjaard was nog voor de verjaringstermijn werd verlengd (het had iets te maken met de datum waarop de laatste onderzoeksdaad gesteld zou zijn en dus niet de effectieve datum). Kan je dit verduidelijken / kaderen?

157

Over de verjaring van het onderzoek » Forum
Over Alain Vinckx » Forum

Klachten over de dienstverlening van de Federale Overheid kan via deze weg »  www.belgium.be/nl/klachten

(Gelieve dus on-topic te blijven.)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

158

Darty schreef hier: Ik hou steeds meer van Jean Deprêtre.
Ik hou steeds meer van Jean Deprêtre?
Jean Deprêtre = Dunning-krugereffect

159

BOB vond in Lydia Montaricourt haar flat in Schaarbeek heel wat bezwarend materiaal.
Eerste substituut Depretre beval om onmiddellijk het proces-verbaal te laten bezorgen, alle documenten uit de flat van Montaricourt en het huiszoekingsbevel.
Sindsdien zijn al deze documenten spoorloos.
Of toch niet, het bewust pv en het bevel tot huiszoeking werden later nog terug gevonden.
De stukken werden nooit ingeschreven bij de griffie.

8 maanden later kon Depretre "Procureur des Konings" op zijn naamkaartje zetten met dankzij zijn benoeming en loyale houding.