11

Re: Frédéric Godfroid

Le tueur de minuit loge une balle dans la tête de sa proie règlement de comptes à Koekelberg

Dans la nuit de mardi à mercredi, un homme a été froidement abattu à Koekelberg alors qu'il rentrait chez lui, rue du Château. Peu après minuit, mercredi matin, Guy Mariavelle, 43 ans, venait d'ouvrir la porte du garage, avec sa commande à distance. Son box de garage se situait à l'arrière de bâtiments sis 8-12 rue du Château. Tapi dans l'ombre, un homme a surgi. Il a brandi une arme, s'est précipité sur Guy Mariavelle et lui a logé une balle dans la tête.

M. Mariavelle a été tué sur le coup. Il s'est écroulé dans une flaque de sang devant la porte ouverte de son garage. Au moment des faits, la victime était accompagnée de sa compagne, Josiane, qui a vu l'assassin prendre la fuite. Le tireur ne s'est pas intéressé à elle. Il a concentré son acte criminel sur Guy Mariavelle. La victime était garagiste à Koekelberg où il était associé à trois partenaires.

Selon le parquet de Bruxelles, Guy Mariavelle était connu pour des faits de vol et de recel. Son nom avait été notamment cité dans le cadre de l'affaire Godfroid, ancien commisssaire à la PJ de Bruxelles, condamné à douze ans en avril dernier par le tribunal correctionnel de Bruges pour une série de délits. La "bande à Godfroid" était notamment poursuivie pour une impressionnante série de vols à main armée, commis aux quatre coins du pays.

Le tribunal avait reconnu son implication dans la plupart des faits qui lui étaient reprochés. L'ex-commissaire niait toute implication dans ces faits, à l'exception d'un vol à main armée commis contre une bijouterie de Hoboken (2 millions de butin), deux vols à main armée commis à Blankenberge et à Ypres. À l'issue de la lecture du jugement le condamnant, l'ex-commissaire s'était écrié: On veut me punir pour mon passé de commissaire à la PJ.

Le Parquet, qui avait requis vingt ans, a interjeté appel à l'issue de ce procès où comparaissaient trente-quatre prévenus. Guy Mariavelle avait écopé d'un mois de prison avec sursis. Il était le 23e prévenu de ce méga-procés et avait été cité pour complicité de vol. Il aurait été, en compagnie de l'ex-épouse de Fredéric Godfroid, à l'origine des révélations ayant mené au démantèlement de la bande dirigée par l'ex-commissaire de la PJ. Les enquêteurs privilégient la piste d'un règlement de comptes. Le tueur s'est, rappelons-le, en effet directement dirigé vers sa victime, ignorant sa compagne. Et rien n'a été volé.

Bron: Le Soir | Nicolas Vuille | 13 augustus 1992

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

12

Re: Frédéric Godfroid

Surprises en cour d'appel de Gand. Godfroid: dix ans en appel

Il aura fallu presque toute la journée de lundi, au président De Corte de la cour d'appel de Gand, pour donner lecture du verdict dans "l'affaire Godfroid"; un verdict d'une centaine de pages! Étant donné que presque tous les inculpés étaient francophones, il fallait que chaque phrase soit minutieusement traduite par un traducteur assermenté. Avec l'autorisation de la défense je vais passer certains passages, a annoncé le président.

Peu de public dans la salle d'audience bien gardée. Vu la réputation de l'ex-commissaire de la PJ de Bruxelles et de ses copains sévèrement condamnés, en première instance, par le tribunal correctionnel de Bruges le 27 avril, il n'était pas question de prendre des risques.

En correctionnelle, le procureur du Roi Jean-Luc Cottyn avait exigé vingt ans de prison ferme pour Frédéric Godfroid impliqué dans une série impressionnante d'attaques et de vols à main armée et d'autres faits qui vont du vol de voitures au port d'armes prohibées, en passant par trafic de stupéfiants et prise d'otages.

Godfroid et ses deux lieutenants Angel Gonzales et Alain Lavigne avaient été arrêtés à Ostende en décembre 1991 par la PJ de Bruges. Les trente et un autres inculpés ont été démasqués lors de l'enquête. Le prononcé du verdict de la cour d'appel de Gand a donné lieu à quelques surprises de taille. Pour commencer, la condamnation de Frédéric Godfroid à dix et non à douze ans de prison. Ceci étant considéré comme la peine maximale puisque les deux dossiers contre Godfroid, pour des faits semblables perpétrés en 1989 et en 1990, ont été joints. Par contre, la peine de dix ans de prison de Angel Gonzales Garcia-Caro a été maintenue.

Autre grosse surprise, la condamnation à huit ans de prison ferme du français Jean-Luc Bernard et de Pascal De Boeck, domiciliés à Rhode Saint-Genèse. Le tribunal correctionnel s'était déclaré incompétent, en première instance. Restaient encore le "menu fretin" De Keirsmaekers, condamné à deux ans de prison à Bruges et qui a vu sa peine réduite à neuf mois de prison ferme et quinze mois avec sursis. Quant à François Moyaert, accusé d'avoir renseigné la "bande Godfroid" quant à la façon de s'attaquer aux magasins GB, où il faisait partie de la sécurité, sa peine d'un an avec sursis a été transformée en six mois de prison ferme et six mois avec sursis. Seuls Godfroid, son lieutenant Angel Gonzales Carcia-Caro et Pascal De Boeck étaient présents.

Bron: Le Soir | Eddy Surmont | 22 december 1992

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

13

Re: Frédéric Godfroid

En nog eentje over het proces:

Un ex-commissaire de la PJ de Bruxelles jugé à Bruges
Tricotage et détricotage de gangs

Fréderic "Frédo" Godfroid (41 ans), ex-commissaire de la Police judiciaire de Bruxelles devenu gangster, comparaît depuis hier avec les trente-trois membres de "sa" bande devant le tribunal correctionnel de Bruges. Ils sont accusés d'une kyrielle de méfaits pour lesquels le procureur Jean-Luc Cottyn n'a pas hésité à demander la peine maximale, vingt ans.

Lundi, lors de la deuxième journée du procès, on a assisté à l'interrogatoire des seuls cinq témoins appelés à la barre: le commissaire de la PJ Beirnaert et quatre de ses adjoints. L'exposé du premier nommé, tombeur du gang, a duré près de deux heures et demi. Il a apporté une analyse claire du rôle de chacun, et particulièrement de la genèse de la bande.

En fait de "bande Godfroid", il y en a eu plusieurs de ce nom, entre juin 1988 et février 1991, date à laquelle "Frédo" et son dernier lieutenant Alain Lavigne ont été arrêtés à Ostende le 16 février 1991.

La "bande Godfroid I", c'est à l'origine Fréderic Godfroid, Arthur Timmermans, Pascal De Boeck, Alain Lavigne et Angel Gonzales. Ils réalisent une série d'attaques et de vols à main armée mais se dissolvent malgré eux quand, en février 1989, De Boeck et Gonzales ne réussissent pas à voler l'auto nécessaire pour s'attaquer au bijoutier Karel Aerts, à Bonheiden. Godfroid décide alors de faire appel à "Jacky le français". Le 5 février 1989, ils réussissent le braquage de la bijouterie de Bonheiden et s'emparent de quinze millions. Cela signifie la fin de la "bande Godfroid I".

Angel Gonzales et Pascal De Boeck s'associeront avec leur collègues français Marc Monge, Gérard Privat et Jean-Luc Bernard. Ils s'attaquent à la poste de Rhode-Saint-Genèse, lestée de six millions le 14 avril 1989. L'argent servira comme fond de commerce pour acheter le bar Triathlon à Wetteren où les gangsters français placeront aussitôt leurs petites amies dont Gisèle Galmiche, amie de Bernard et aujourd'hui menacée de mort par les frères de son ex-amant. Après l'attaque de la bijouterie Stessens à Grand Bigard le 18 août, Gonzales est lui-même évincé par le Français.

En septembre 1989, Bernard s'associe à Godfroid et Lavigne. La "bande Godfroid II" est née. Quand en janvier Bernard et Privat repartent en France, "Godfroid II" engage Herygers et Jean De Vos-Kalubi. Ils sont rejoints par François Moyart, agent de sécurité chez GB qui leur fournit les renseignements nécessaires pour des attaques à main armée, puis par Pascal De Boeck. Et ils recommencent à zéro...

Aujourd'hui, parole à la défense. Le jugement est déjà attendu pour jeudi soir.

Bron: Le Soir | Eddy Surmont | 31 maart 1992

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

Re: Frédéric Godfroid

In het boek van Leopold van Esbroeck staat geschreven dat Freddo Godfroid ergens in Linkebeek woonde. Weet er soms iemand waar precies?

15

Re: Frédéric Godfroid

Fréderic Godfroid is de man met de zonnebril. De foto is genomen tijdens het proces:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/bende_15.jpg

Bron: Gazet van Antwerpen | 31 Maart 1992

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

16

Re: Frédéric Godfroid

Hij was van 1978 tot 1983 lid van de Brusselse gerechtelijke politie. Daarna ging hij aan de Louizalaan “Bar 52” openhouden, wat hem in ’86 op een eerste veroordeling kwam te staan wegens het exploiteren van een ontuchthuis. Later opende hij een taverne aan de Waterloosesteenweg, die in geen tijd uitgroeide tot een trefplaats voor gangsters.

Hij werd beschouwd als de leider van de bende Godfroid.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

17

Re: Frédéric Godfroid

Frédéric Godfroid tijdens het proces in 1992:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/godfro10.jpg

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

18

Re: Frédéric Godfroid

"Club 52" was gelegen aan het Stefanieplein 52 in Brussel » Google Maps

Ex-commissaris aan hoofd van Brussels ontuchthuis

Aan het Stefanieplein 52, te Brussel, deed het parket een nachtelijke inval in de bar “Club 52” en verzegelde alle deuren. Vier personen werden aangehouden: Frederik G., Jean-Jacques F., Jeanine W. en Nadine F. Eerstgenoemde was tot voor enkele maanden commissaris bij de gerechtelijke politie te Brussel, maar nam toen zelf ontslag. Daarna begon hij de “Club 52” open te houden. De club stond bekend als een luxueuze bar waar prostituées werkten. Aan de inval ging een wekenlang onderzoek vooraf.

Bron: Het Laatste Nieuws | 8 November 1984

Exploitant Brussels ontuchthuis blijft aangehouden

De Kamer van Inbeschuldigingstelling bij het Hof van Beroep te Brussel heeft dinsdag de aanhouding bevestigd van de voormalige commissaris bij de gerechtelijke politie Frédéric Godfroid, die tot voor twee weken een ontuchthuis aan het Stephanieplein te Brussel exploiteerde. De “Club 52” werd toen gesloten door het parket en Godfroid werd aangehouden. Ook zijn vennoot Freson en twee vrouwen werden opgepakt. Hun aanhouding werd dinsdag eveneens door de KIB bevestigd.

Bron: Het Laatste Nieuws | 21 November 1984

Gewezen Brussels politiecommissaris uitbater van een “ontuchthuis”?

“In de "Club 52” werd geen seks bedreven, er werd ten hoogste een kusje uitgewisseld. Mannen die seks willen hebben gaan daarvoor meestal niet naar een bar, maar naar een sauna.” Dit pleitte dinsdag meester Martial Lancaster voor de 25ste kamer van de correctionele rechtbank te Brussel, voorgezeten door mevrouw Claire De Gryse, waar een gewezen commissaris van de gerechtelijke politie te Brussel en nog vier andere betichten, onder wie drie vrouwen, terechtstonden wegens het uitbaten van een ontuchthuis. Een banale zaak in feite, waaraan ongetwijfeld veel minder belang zou worden gehecht indien de uitbater van de privéclub geen politieman was geweest.

Te dure rekening

De “Club 52”, aan het Stefaniaplein te Brussel, werd na een kort leven in november 1984 door het parket gesloten nadat twee meisjes van lichte zeden, die in ruzie lagen met de uitbaters, aan de politie waren gaan vertellen dat de hostessen in de club seksuele betrekkingen hadden met de klanten. Vijf personen werden aangehouden maar na enkele weken al weer vrijgelaten: Frédéric Godfroid, gewezen commissaris van de gerechtelijke politie en uitbater van het “ontuchthuis”, zijn partner Jean-Jacques Freson, Erica P., de echtgenote en Godfroid, Jeannine W., zijn maîtresse, en Nadine F., de derde vrouw die in de bar werkte. Zij verschenen gisteren vrij voor de rechtbank.

Godfroid wordt niet alleen vervolgd wegers het uitbaten van een ontuchthuis. Hij moest zich ook verantwoorden omdat hij zou gepoogd hebben een klant op te lichten en omdat hij diezelfde klant een paar meppen gaf omdat hij de te dure rekening weigerde te betalen.

De klant in kwestie, die zich burgerlijke partij stelde, bracht de nacht van 23 op 24 oktober 1984 in de “Club 52” door. Hij bestelde er enkele flessen champagne en kreeg een rekening van 24.450 fr. gepresenteerd. Omdat hij die rekening te duur vond, weigerde hij te betalen. Hij veranderde echter van mening en haalde zijn kredietkaart van de Diners Club boven nadat Godfroid hem een paar meppen had gegeven.

Bij het verlaten van de club stelde de man echter ook nog vast dat met het ticket was geknoeid, dat hem na betaling was meegegeven. Het leek alsof op het ticket 84.450 fr. stond in plaats van 24.450 fr. Toen de klant dat zag diende hij tegen Godfroid klacht in bij de politie.

De laatste betichting tegen Godfroid gold het bezit van een verboden wapen, een revolver “Smith and Wesson”, waarmee hij naar verluidt in zijn bar zwaaide als een echte cowboy.

Eerste substituut mevr. Jacqueline Talon, openbaar ministerie, achtte alle betichtingen tegen Godfroid en de andere verdachten bewezen. Het stond volgens haar vast dat de “Club 52” een ontuchthuis was. Aanvankelijk gingen de meisjes met hun klanten naar een hotel, maar nadat Godfroid door de BOB was gewaarschuwd dat hij moeilijkheden zou krijgen als dat heen-en-weer geloop zou blijven duren, “werkten” de hostessen binnen, in het salonnetje van de club.

Nog voor zijn advocaten iets konden zeggen, verdedigde Godfroid zich zelf. Hij zei dat in zijn bar niets onbetamelijk gebeurde, dat het geknoei met de rekening per ongeluk was gebeurd, dat hij daar niets mee te maken had, en dat hij de klant, die niet wou betalen, niet had neergeslagen. Volgens Godfroid was de man gevallen.

Meester Dany Spreutels en meester Fernande Notte-de Raedt betoogden dat er geen enkel bewijs was van het feit dat Godfroid zou geprobeerd hebben de klant op te lichten en van het feit dat de “Club 52” een ontuchthuis zou zijn geweest. “Godfroid verbood zijn hostessen zelfs seksuele betrekkingen met de klanten te hebben”,aldus mr. Spreutels. “Zijn vrouw, de gerante, diende zelfs een klacht in bij de gerechtelijke politie nadat zij één van de meisjes bloot in het salonnetje had aangetroffen! Uitgerekend die hostess, die na dit incident aan de deur werd gezet, was één van de twee die Godfroid verklikte!”

Meester Martial Lancaster, die Fréson verdedigde, stelde eveneens dat in de club niets onbehoorlijks gebeurde. “Er werd ten hoogste af en toe een kusje uitgewisseld”, zei hij. “Trouwens, mannen die seks willen hebben gaan niet naar zo'n bar maar naar een sauna.”

Mr. Lancaster vroeg de vrijspraak of de opschorting van het vonnis voor zijn cliënt, “een uitbater van een gymnastiekzaal die zijn leven lang hard had gewerkt, geen benul had van begrippen als ontucht, pooierschap en prostitutie, bijna nooit in de bar aanwezig was en uitgerekend op zijn verjaardag werd aangehouden terwijl hij een stuk taart zat te eten en een glas champagne dronk.”

De verdedigers van de drie vrouwen vroegen eveneens de opschorting van het vonnis. Uitspraak op 29 juni.

Bron: Het laatste Nieuws | 17 Juni 1987

Ex-commissaris politie veroordeeld voor ontuchthuis

“Fredo” Godfroid, gewezen commissaris van de gerechtelijke politie Brussel en uitbater van de “Club 52” aan het Stefanieplein, in de schaduw van het Justitiepaleis te Brussel, is in dat paleis door de correctionele rechtbank veroordeeld tot een totaal van 40 maanden cel, met uitstel voor wat de voorhechtenis overtreft: 30 maanden voor het uitbaten van een ontuchthuis, 4 maanden voor slagen aan een klant en 6 maanden voor afpersing. Het slachtoffer, een klant van de bar, kreeg ook 50.000 fr. schadevergoeding.

De man had in de “Club 52” in de nacht van 23 op 24 oktober 1984 nogal wat flessen champagne verbruikt maar 24.450 fr. vond hij toch een te hoge rekening. Nadat Godfroid hem een paar meppen had gegeven betaalde de Brit met een kredietkaart maar achteraf merkte hij, op het dubbel van zijn bonnetje, dat men 84.450 fr. had ingevuld in plaats van 24.450 fr. Toen ging de Brit klacht indienen.

Jean-Jacques F., kozijn en vennoot van Godfroid, werd veroordeeld tot twee jaar cel, ook met uitstel, terwijl Erica, Jeanine en Nadine elk 18 maanden cel met uitstel kregen. De eerste is de vrouw van Godfroid, de tweede zijn minnares, de derde zijn dienster. Alle drie werkten in de “Club 52”.

Bron: Het Laatste Nieuws | 30 Juni 1987

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube