31

De definitie op de website van Amnesty International is nog iets anders:

Ernstige misdrijven, met name massamoord, tegen grote groepen van de eigen bevolking in of buiten oorlogstijd. Deze categorie is voor het eerst benoemd op de processen van Neurenberg (1945-46) en Tokio (1946-1948) om misdaden tegen de eigen bevolking aan te duiden. De uitroeiing van de joden kon namelijk niet worden bestraft volgens de andere categorieën misdaad die in Neurenberg werden berecht, oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de vrede. Er is een VN en een Europees verdrag over de niet-toepasbaarheid van verjaring bij oorlogsmisdrijven en misdrijven tegen de menselijkheid.

In het Statuut van het Internationaal Strafhof zijn misdrijven tegen de menselijkheid gedefinieerd als 'moord, uitroeiing, slavernij, deportatie, willekeurige gevangenneming, marteling, verkrachting, vervolging op politieke, raciale of religieuze gronden en andere onmenselijke daden, indien deel uitmakend van een wijdverbreid of stelselmatig patroon'. In Nederland kunnen degenen die verantwoordelijk zijn voor misdrijven tegen de menselijkheid worden vervolgd op grond van de Wet internationale misdrijven.

Bron » www.amnesty.nl

Ik weet niet vanaf hoeveel slachtoffers er sprake is van massamoord. Ik heb het woord daarom eens ingegeven in Google en ik heb dit gevonden op Wikipedia:

Een bloedbad, slachting of massamoord is de moord op meerdere personen in een incident. Doorgaans zijn de slachtoffers van een bloedbad onschuldige burgers, of anderszins personen die ongewapend zijn of zich niet kunnen verdedigen.

Bloedbaden vinden vaak plaats in oorlogstijd of onder repressieve regimes. Genocides kunnen als een extreme vorm van een bloedbad gezien worden. Als een moordpartij een bloedbad wordt genoemd gaat het dus meestal om een incident met een politieke betekenis, hoewel moordpartijen met een criminele achtergrond ook wel eens zo worden aangeduid, zoals het St. Valentine's Day Massacre. Er bestaat geen internationaalrechterlijke definitie van een bloedbad, daar meeste bloedbaden al onder de noemer van oorlogsmisdaad of misdaad tegen de menselijkheid vallen, of om een andere manier strafbaar zijn.

De mensenrechtencommissie van Guatemala, waar in de jaren '80 een genocide op Maya-indianen heeft plaatsgevonden, heeft het begrip bloedbad (matanza) als volgt gedefinieerd: "Als bloedbad zal worden beschouwd de executie van vijf of meer personen, op dezelfde plek, als onderdeel van dezelfde operatie en waarvan de slachtoffers in een staat waren waarbij zij zich niet kunnen verdedigen."

Bron » wikipedia.org

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

32

Misdaden tegen de Mensheid (niet menselijkheid) zijn dus beschreven. En de overvallen van de Bende van Nijvel voldoen aan deze criteria. Waarop wacht Annemie Turtelboom nog? Okay, het onderzoek gaat dan naar het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. En daar zou men geen belang mogen hechten aan Belgische politieke invloeden. Ik sta daar positief tegenover.

Nogmaals, we moeten ons laten horen. Laten voelen dat er nog openstaande vragen zijn. Vragen die niet ingevuldt werden door de Belgische Justitie. België moet zowel verantwoording afleggen als een Afrikaans- of Balkan-regime. Tegenover een onpartijdige Rechtspraak!

33

LEO wrote:

Misdaden tegen de Mensheid (niet menselijkheid) zijn dus beschreven.

Misdaden tegen de menselijkheid is de verzamelnaam voor een groot aantal verschillende grootschalige inbreuken op de mensenrechten. Een vaak gehoorde variant is misdaden tegen de mensheid.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

34

De nazi-kopstukken werden veroordeeld wegens "misdaden tegen de mensheid" door een, weliswaar Militair Tribunaal, maar het werd wereldwijd aangenomen. Ze voerden agressie uit tegen bevolkingsgroepen. De Bende van Nijvel deed hetzelfde.

Om dit feit (misdaden tegen een bevolkingsgroep) te ontkrachten koos de Belgische Justitie voor de benaming "Bende OVERVALLEN". Het waren echter geen "bende-overvallen". Er moest iets verdonkermaand worden waar het klootjesvolk geen benul van had. Het was een correctie van politiek wangedrag. Het verduisteren van zaken waar de bevolking geen zaken mee heeft. Het instant houden van een politiek aureool. En we knikken steeds maar ja.

Ik ben van mening, als die gasten het lef hadden om zulke misdrijven te begaan, ze ook het lef moeten hebben om zich kenbaar te maken! Ook al is het dossier dan al verjaard. En zeker voor die mensen die meer weten en al die jaren gezwegen hebben, sorry maar daar heb ik geen greintje respect voor! Ze nemen liever hun geheimen mee in hun graf! Lafaards zijn het!

36

Los van de vraag of het handhaven of het verlengen van de huidige verjaringstermijn zinvol is of niet, stel ik me de vraag wat er concreet gebeurt bij het bereiken van de verjaringstermijn. Stel het "dossier Bende van Nijvel" verjaart op 09/11/2012, dertig jaar na de laatst gekende feiten.

Ik kan me voorstellen dat het Openbaar ministerie vanaf deze datum geen strafvordering nog mag uitspreken die betrekking hebben op deze feiten. Ok, tot daar toe. Maar: wat gebeurt er dan wettelijk met het "dossier", de neerslagen van het onderzoek? Waar deze zich ook mogen bevinden. Ik druk het even plastisch uit:

  • Worden deze gearchiveerd (in dozen gestoken en verzegeld)?

  • Worden deze vernietigd (papiersnipperaar of verbrand bv.)?

  • Wordt het dossier openbaar gemaakt (tentoongesteld in een kamer waar iedereen deze kan inzien of geldt dit maar voor de geïnteresseerden die na 5 dagen wachttijd en speciale pas toegelaten worden, of enkel maar voor advocaten, ...). Mag dit gekopieerd worden?

  • Of wordt de bestemming van het dossier bepaald door een (nog) op te richten commissie of raad of college, welke dan beslist of eventueel beslist?


Tal van vragen waarop ik geen antwoord vind. Ergens hierboven in dit topic vond ik zowel de termen "vernietigen" en "openbaar maken". Zegt ons wetboek iets hierover? Zijn er hier juristen aan boord?

Oostvl - Belgi

37

Goeie vragen van Frank. Archief lijkt mij ook de meest logische keuze, maar dan blijft de vraag of je het kan bezoeken. Of kan de staat bijvoorbeeld beslissen om het dossier als geheim te klasseren waardoor het ontoegankelijk blijft voor het publiek?

Als in 2015 de verjaring een feit is (als het niet wordt verlengd) dan lijkt een soort openbare "waarheidscommissie" de beste manier om toch nog een theorie te vinden die zo dicht mogelijk bij de waarheid komt. Deze commissie mag echter niet bevolkt worden door politiekers.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Het gaat in een archief voor nog eens 30 jaar, dit archief is wel niet publiek toegankelijk. Na 30 jaar vermoed ik dat de niet gedigitaliseerde stukken vernietigd worden.

Servo per Amikeco

39

Dus we moeten niet rekenen op de elementen in "het dossier" om ooit de waarheid of de mogelijke waarheid te kunnen achterhalen? Rest dan enkel nog getuigen, daders, ... die dan mogelijks gaan praten, of uitspraken van bv. betrokkenen bij het onderzoek die niet meer gebonden zouden zijn aan het beroepsgeheim.

Maar ook deze mogelijke uitspraken kunnen dan wederom niet meer getoetst worden aan "het dossier".  Niet echt iets om naar uit te kijken. Kan interessant worden, maar de twijfels zullen dan ook sowieso blijven. De enige die mijns inziens voordeel hebben bij een verjaring lijken me dan toch enkel de betrokkenen, daders, uitvoerders te zijn, ...

Oostvl - Belgi

40

Het gaat enkel over een juridische verjaring tot vervolging. De overheid kan het initiatief nemen om bv het SOMA de opdracht te geven het dossier uit te spitten en al naargelang hun bevindingen en conclusies kan er alsnog een strafrechtelijke procedure gevoerd worden indien zij kunnen aantonen dat de feiten van de Bende van Nijvel in het Belgisch strafrecht kunnen verbonden worden tot de beschreven wetsartikelen van misdaden zonder verjaring.