Ben wrote:

Er wordt vaak gezegd dat de Bende van Nijvel de kopieën van hun nummerplaten vonden door zelf op zoek te gaan naar hetzelfde type wagen (in de buurt van hun woonplaats, plaatsen waar ze vaak kwamen, ...). Er zijn argumenten voor die theorie maar zou het niet logischer geweest zijn als ze de nummerplaten konden opzoeken bij het DIV of de politie/rijkswacht?

Ik denk ook al heel lang dat de Bende een 'handlanger' moet gehad hebben bij DIV (of politie/rijkswacht). De spelletjes met de nummerplaten (zowel bij de Bendefeiten als later zoals met de grootvader van David) zijn nl. heel kenmerkend in dit dossier. Het doornemen van de personeelslijst van DIV van de jaren '80 zou zeker niet oninteressant kunnen zijn. Misschien kan dit, net zoals bij het doornemen van de eigenaars van een oude Ford Taunus, een opvallende naam opleveren.

32

Er is nog een andere optie, namelijk de methode die naar verluid door de RAF in Duitsland werd gebruikt: het afluisteren van het radioverkeer van de politie. Tijdens controle van een voertuig door een politiecontrole komt de hele informatie over de ether. Dat was voor in de periode voor het digitale radioverkeer eenvoudig af te luisteren.

Ben wrote:

Ik was zonet aan het lezen over de moord op Angelou toen ik deze zin tegen kwam:

Het was een publiek geheim dat je toen [begin jaren '80] bij de diensten van het ministerie van Verkeer eender wat gedaan kreeg als je geld op tafel legde.

Misschien best de rest van de tekst even vermelden om bovenliggend citaat alsook de link met Angelou beter te kunnen kaderen. 

Drie jaar na de moord op de Griekse taxichauffeur Constantin Angelou kwamen de onderzoekers te weten dat Angelou te maken had met het ritselende milieu van handelaars in tweedehandswagens rond het Brusselse Zuidstation dat bevolkt werd door Grieken en Libanezen. Met zijn halfbroer Stellakis Panagyotis ging hij in 1981 aan de slag in de handel in tweedehandsauto’s.

Op de visitekaartjes die ze uitdeelde stond, Belcar, Liverpoolstraat 54. Op 5 juni 1981 vroeg Constatin Angelou in eigen naam een handelaarsplaat aan en, vreemd genoeg, kreeg hij die ook, alhoewel er officieel nooit een firma met de naam Belcar gevestigd is geweest aan de Liverpoolstraat 54. Het was een publiek geheim dat je toen bij de diensten van het ministerie van Verkeer eender wat gedaan kreeg als je geld op tafel legde.

De tekst is hier op de website terug te vinden maar wat is de originele bron hiervan Ben? Ik vind het niet meteen terug.

34

Merovinger wrote:

De tekst is hier op de website terug te vinden maar wat is de originele bron hiervan Ben? Ik vind het niet meteen terug.

De bron is een artikel van Humo: Constantin Angelou: er is een taxichauffeur vermoord uit december 1998 van Hilde Geens en Raf Sauviller. Ik had die specifieke zin er uit gehaald om mijn punt te onderbouwen dat de Bende helemaal niet op goed geluk nummerplaten zocht op straat, maar een bron had binnen een officiële dienst die toegang had tot de database van wagens en nummerplaten. De persoon hoeft geen lid te zijn van de Bende van Nijvel, het kan evengoed een corrupte agent of ambtenaar zijn.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

35

Ben wrote:

Ik was zonet aan het lezen over de moord op Angelou toen ik deze zin tegen kwam:

Het was een publiek geheim dat je toen [begin jaren '80] bij de diensten van het ministerie van Verkeer eender wat gedaan kreeg als je geld op tafel legde.

Er wordt vaak gezegd dat de Bende van Nijvel de kopieën van hun nummerplaten vonden door zelf op zoek te gaan naar hetzelfde type wagen (in de buurt van hun woonplaats, plaatsen waar ze vaak kwamen, ...). Er zijn argumenten voor die theorie maar zou het niet logischer geweest zijn als ze de nummerplaten konden opzoeken bij het DIV of de politie/rijkswacht?

Als je de juiste mensen kent, hoef je gewoon wat geld op tafel te leggen en je krijgt de info die je nodig hebt of een corrupte agent helpt je om de juiste nummerplaat voor je op te zoeken.

Hieronder nog een voorbeeld hoe het kan mislopen met de databanken bij het DIV:

(...) Er brandt toch nog een vraag op mijn lippen. Wordt diezelfde achterpoot ook gebruikt om andere informatie te achterhalen, zoals bijvoorbeeld bankgegevens of post? Heeft de Staatsveiligheid ook bij organisaties mollen zitten?

"Het gaat niet alleen om informanten bij de telecomoperatoren", beaamt de inspecteur.

Waar bevinden zich dan nog allemaal achterpoorten, dring ik aan. Hij aarzelt.

"Bijvoorbeeld bij de Dienst voor Inschrijving van Voertuigen (DIV). Op die manier krijgen we meer informatie dan we officieel mogen opvragen. Maar als we meer willen te weten komen, zoals alle voertuigen op naam van die persoon of al zijn betalingen, dan doen we dat informeel, via informanten bij de DIV."

Dat is toch de deur openzetten voor misbruiken?

"Het gebeurt jammer genoeg weleens dat een inspecteur die informele kanalen misbruikt om voor zichzelf informatie op te vragen. Ze zien een mooie dame en laten hun nummerplaat natrekken, dat soort dingen. Dat zou natuurlijk niet mogen Het brengt bovendien die officieuze kanalen in gevaar. Het is verleidelijk als je zo een opzoeking kunt doen. Ik vrees dat iedereen wel eens een scheve schaats rijdt."

Maar het gaat nog verder dan dat. Mensen van de Staatsveiligheid kunnen ook illegaal informatie doorspelen aan buitenstaanders. Soms doen ze dat tegen betaling. Een privédetective heeft zo jarenlang via een contactpersoon bij de Staatsveiligheid gegevens gekregen die hij nooit had mogen krijgen. Die kwamen zowel uit het Rijksregister als uit andere databanken, zoals die van de Dienst voor Inschrijving van Voertuigen (DIV). Zo kon de privédetective voor zijn klanten onder andere nummerplaten traceren.

Dat was een lucratief systeem voor hem. In sommige gevallen was dat zelfs het enige waar zijn klanten om vroegen. Voor de gegevens van de Staatsveiligheid vroeg de privédetective dan bijvoorbeeld 50 euro van een klant. De privédetective was ook allebehalve betrouwbaar en deinsde er zelfs niet voor terug om een crimineel te helpen. Hij had voor die klant vertrouwelijke informatie achterhaald over de magistraten en politiemensen die hem op de hielen zaten. Dat iemand van de Staatsveiligheid hand- en spandiensten leverde aan zo een dubieuze privédetective, maakt het alleen maar hallucinanter.

Bron: De geheimen van de Staatsveiligheid | Lars Bové

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Ja maar:  er is wel een verschil. Af en toe iets opzoeken en doorspelen om een voordeeltje te verkrijgen, is toch wel even wat heel anders dan nummerplaten doorgeven aan een moordende bende. Bij het laatste wordt men namelijk medeplichtig.

37

Nu denk ik dat een gladjanus als Bouhouche, of zelfs het ARI-detectivebureau, het geen enkele moeite zou gekost hebben om aan eender welke informatie dan ook te komen als je ziet welke klanten ze in hun bestand hadden.

38

Ben wrote:

Er wordt vaak gezegd dat de Bende van Nijvel de kopieën van hun nummerplaten vonden door zelf op zoek te gaan naar hetzelfde type wagen (in de buurt van hun woonplaats, plaatsen waar ze vaak kwamen, ...). Er zijn argumenten voor die theorie maar zou het niet logischer geweest zijn als ze de nummerplaten konden opzoeken bij het DIV of de politie/rijkswacht?

De speurders hebben blijkbaar een verdachte die bij DIV heeft gewerkt, in het WNP-milieu zit en mogelijk de 'oude' zou kunnen zijn:

Ces enquêteurs qui sont partis avaient trois suspects identifiés en visée. Selon eux, le tueur surnommé le vieux, très malade, finit actuellement ses jours dans un hospice à Bruxelles. Ils identifiaient le Claudiquant comme un ancien agent de la DIV [Dienst Inschrijving Voertuigen], ce qui expliquait les mystères liés aux plaques d’immatriculation.

Bron: La Dernière Heure | 30 September 2015

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube
Ben wrote:

De speurders hebben blijkbaar een verdachte die bij DIV heeft gewerkt, in het WNP-milieu zit en mogelijk de 'oude' zou kunnen zijn:

Ces enquêteurs qui sont partis avaient trois suspects identifiés en visée. Selon eux, le tueur surnommé le vieux, très malade, finit actuellement ses jours dans un hospice à Bruxelles. Ils identifiaient le Claudiquant comme un ancien agent de la DIV [Dienst Inschrijving Voertuigen], ce qui expliquait les mystères liés aux plaques d’immatriculation.

Bron: La Dernière Heure | 30 September 2015

'Claudiquant' betekent 'mank lopen'. Een persoon uit het WNP-milieu die mank loopt. Dat zal dus hoogstwaarschijnlijk om Jean-Paul Dauphin gaan.

Dus zit ik er met mijn denkpiste over een kreupele dader misschien toch niet zo ver naast. wink

Die was toen ongeveer 30 jaar, terwijl ze het hier over de 'oude' hebben.