1

Michel Piro, lees ik op de site van Het Belang Van Limburg, interview met ex-BOB'er Jean-Pierre Adam. Hij beweert dat Piro robotfoto 18 geweest zou zijn.

Tueries du Brabant: le témoignage troublant d'un ex-enquêteur

Jean-Pierre Adam, ancien gendarme devenu commissaire de police judiciaire à Neufchâteau, aujourd'hui retraité, a décidé de rompre le secret professionnel qu'il gardait depuis près de 20 ans.

Il a décidé de parler car il en a assez d'entendre la version du complot pour déstabiliser l'Etat, alors qu'il a lui-même fourni à la Cellule d'enquête plusieurs éléments et documents menant à une bande de braqueurs dangereux.

Cette thèse d'une bande dangereuse, ce n'est pas la première fois qu'on l'entend. C'était aussi la conclusion des profilers engagés sur l'affaire mais dont les recommandations n'ont pas été suivies.

Ce n'est pas n'importe quel témoin qui se livre. Il s'agit d'un ancien enquêteur de l'affaire Dutroux, un policier respecté qui a terminé sa carrière avec la reconnaissance de ses supérieurs.

20 ans se sont passés depuis ses premières constatations obtenues par hasard. Il enquêtait sur l'affaire Dutroux et c'est par hasard qu'il va trouver des éléments troublants sur l'affaire des tueries du Brabant.

Ni la cellule, ni le Procureur général Christian De Valkeneer, ne l'ont informé du suivi accordé à ses recherches. Jean-Pierre Adam doute que sa piste ait réellement été creusée par la cellule.

C'est un trop lourd fardeau, il a décidé de témoigner. Ce témoignage est troublant car il évoque une piste (exploitée ou non) mais il montre aussi le poids du secret. La lourdeur du secret professionnel après autant d’années et le mal-être qu’il provoque encore aujourd'hui chez cet enquêteur. En cela, ce témoignage illustre bien combien le manque de communication peut susciter le désarroi.

On ne sait pas si cette piste a été creusée ni le cas échéant, comment l'a-t-elle été? Ou encore pourquoi elle aurait été abandonnée? Cette piste remontera-t-elle à la surface? C'est ce qu'espère Jean-Pierre Adam en livrant ce témoignage.

Bron: TV Lux | 15 december 2017

3

De andere naam die Jean-Pierre Adam naar voren schuift, is die van Pierre M., kompaan van twee Franse gangsters die verdacht werden van de moord op Michel Piro. Meer info op de site van Les Tuéries. De twee gangsters: Thierry en Xavier Sliman.

Claude Dubois had het over een Fransman.

Een verstandig man bemint de zee maar blijft aan land  !!! zo verstandig zal ik dus wel niet zijn .

5

Tueries du Brabant - Le témoignage troublant d'un ex-enquêteur » YouTube

Voldens Michel van het Tueries-forum: De twee andere zouden Thierry et Xavier Sliman zijn. Thierry Sliman zou dood zijn » www.avis-de-deces.net

6

Xavier blijkbaar ook, zo lees ik net. Hoofdverdachte zou wel Pierre M. zijn, de robotfoto nummer 4 dus. Moord op Michel Piro vond plaats in 1996. Xavier was toen 26 en kan dus geenszins in aanmerking komen voor deelname aan de Bende van Nijvel.

Dit lijkt mij een waardevolle piste: Past in de analyse van Danièle Zucker. Link Piro/Nihoul/Dutroux. Milieu van garagisten/schroothandelaars. Verklaart waarom de eerste golf stopt in '83 en waarom het opnieuw stopt na de feiten '85. En gelijkenis Piro / robotfoto 18 + Pierre M. / robotfoto 4.

Zijn we weer vertrokken voor het zoveelste rondje?

https://i62.servimg.com/u/f62/15/00/61/71/tu10.jpg

9

Tja, misschien wel ... op de Franstalige tegenhanger van deze site heerst ook enige scepsis (en waarom ook niet), maar dit gaat wel over uitspraken van een hardwerkende veldwerker - om het oneerbiedig uit te drukken - en waarom zou deze instantie niet meer reden tot spreken hebben dan de gemiddelde participant op dit forum? Na honderden theorieën kan deze er nog wel bij ... en persoonlijk geloof ik dat de uitvoerders mijlenver stonden van de daadwerkelijke intenties van de opdrachtgevers.

10

In Antwerpen verkopen ze blijkbaar nergens Het Belang van Limburg dus heb het artikel niet kunnen lezen. Welke argumenten heeft deze man voor zijn theorie? Misschien kan Douglas De Coninck hier ook zijn mening over geven? Hij heeft namelijk een hoofdstuk geschreven over de dood van Michel Piro in zijn boek 'Dode getuigen, dertig mensen die niet zullen spreken op het proces Dutroux'.

Het is een van die telefoontjes zoals er in die hectische nadagen van 1996 meerdere per dag binnenlopen bij het steuncomité voor Julie en Mélissa. De neef van Jean-Denis Lejeune, vader van de vermoorde Julie, ziet aanvankelijk geen reden om er bijzondere aandacht aan te besteden aan dit ene telefoontje. ‘De uitbater van restaurant L’Arche de Noë in Nalinnes’, noteert hij op 8 november, ‘biedt aan om in zijn zaak een groot eetfestijn te houden waarvan de opbrengst naar het steuncomité zal gaan.’ Lejeune krijgt de man nadien nog tweemaal aan de lijn, de laatste keer eind november, om het menu te overlopen. ‘Tijdens deze conversatie zei hij me dat hij me vooraf wou ontmoeten’, zegt Roland Lejeune. ‘Hij zei dat hij informatie had over Julie en Mélissa en ik begreep, ik voelde dat op dat moment zo toch aan, dat hij bepaalde inlichtingen had.’

In de vroege ochtend van 5 december 1996, omstreeks 3.50 uur, weerklinken twee schoten op de parking langs de A54 te Luttre, nabij Pont-à-Celles. Wat later wordt het lijk van Michel Piro uit de passagierszetel van zijn rode Mazda-bestelwagentje gehesen. De uitbater van L’Arche de Noë uit Nalinnes is van dichtbij neergeknald. Een executie, zo lijkt het. Michel Piro, nachtmens, is iets na drieën vertrokken uit Nalinnes om samen met zijn echtgenote Véronique Laurent op de Brusselse vroegmarkt verse eetwaren in te slaan. Ter hoogte van Luttre had zij halt gehouden vanwege een opgezwollen blaas. ‘Ik heb nog twee mannen zien wegduiken in een Audi’, zegt Veronique Laurent. ‘ Ze zijn weggereden met een Audi 100.’

Piro geniet naam en faam als pooier. Hij is kind aan huis in elke bar, zo ook in Le Sapin Vert, een van die luxebordelen op een van die grauwe invalswegen rond Charleroi. Daar mengt hij zich onder een cliëntèle van zakenlui, politici en gangsters die wat te vieren hebben. Daar leert hij in 1989 ook zijn vrouw, Véronique, kennen. Wat Michel Piro de families Russo en Lejeune op het eind 1996 voorziene etentje wou vertellen, is nooit geweten. De man is al tien dagen dood wanneer een speurder van de BOB Charleroi op 16 december 1996 een rapport opstelt over wat hij van een informant heeft vernomen. Piro zou op de parking van zijn zaak gestolen auto’s te koop hebben uitgestald. Auto’s die werden aangeleverd door Marc Dutroux, Bernard Weinstein en ‘de Griek’ Michael Diakostavrianos.

Het rapport vervolgt: ‘Omtrent de dood op Michel Piro signaleert onze informant dat deze enkele dagen voor zijn dood zou hebben gezegd dat hij alles wat hij wist over het dossier Julie en Mélissa zou verklikken tijdens een maaltijd die hij zou organiseren.’ Ook al is Michel Piro dood, toch kan procureur Bourlet zich na enkele maanden wel een beeld vormen over hoe de toespraak die hij in gedachten had. Julie en Mélissa, zo leert hem een van de vele aangiften, zijn in oktober 1995, enkele maanden na hun ontvoering, door getuige Hélène F. opgemerkt nabij het bordeel van ene R.D. in het centrum van Charleroi.

‘Ik zag hen daar aan de hand van een jongeman binnengaan’, zegt Hélène F., die aanvankelijk niemand informeerde over wat ze zag. Het idee dat Julie en Mélissa daar terecht konden zijn gekomen, leek haar absurd. R.D. was een goede kennis van Michel Piro en wordt beschouwd als een van de koningen van het nachtleven in Charleroi. Ook zijn naam springt in het oog in de Belgacom-lijsten. Eind 1996 hangt R.D. achtenveertig keer bij Piro aan de lijn, in omgekeerde richting belt Piro twintig keer naar hem. De bar van R.D., die na het uitbreken van de zaak-Dutroux de deuren sloot, bevond zich aan de Quai de Brabant, op slechts enkele minuten stappen van het gruwelhuis in Marcinelle.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube