1

Luiks duo schoot politieman dood

Tweetal vluchtte op 7 juni uit gevangenis in Hoey Luiks duo schoot politieman dood door jan a.c. de klerk

Twee uit de gevangenis van Hoey ontsnapte gangsters uit Luik hebben zondagavond even over tien uur bij het verkeersknooppunt Zwijnaarde tussen Brussel en Gent de 44-jarige eerste wachtmeester André Goeman uit Wichelen koelbloedig doodgeschoten. Wachtmeester Luc Schuddinck (31) uit Gent werd daarna gekneveld in de politieauto meegenomen en in Wenduine bij Oostende met zijn eigen handboeien aan een hekwerk langs een weiland vastgeklonken. De twee Luikenaren Christiaan K. en Philippe G. zijn maandag achterhaald en aangehouden. Nog voordat ze per hefschroefvliegtuig voor verhoor naar Gent werden gebracht legden ze een gedeeltelijke bekentenis af.

De twee wachtmeesters van de autowegenpolitie van de rijkswacht in Gent kregen argwaan toen ze bij Zwijnaarde twee mannen ontdekten die zich met hun motor verdacht onder een viaduct ophielden. Bij de controle van hun persoonspapieren zijn de twee vermoedelijk in paniek geraakt. Beiden trokken plotseling een pistool. Philippe G. vuurde meteen een kogel af die André Goeman dodelijk in de hals trof.

Met de politieauto en de geknevelde wachtmeester Schuddinck gingen de Luikenaren er daarna onmiddellijk haastig vandoor. Door het uitblijven van elk radiocontact trokken collega-rijkswachters wat later op onderzoek uit en vonden om half een het lijk van hun collega Goeman. Luc Schuddinck werd pas - na een lange bange nacht - maandagmorgen rond acht uur aan de rand van het weiland in het kustdorpje Wenduine teruggevonden. De rijkswacht-patrouillewagen was toen al in Oostende aangetroffen.

Onuitwisbaar

Omdat wachtmeester Schuddinck de namen op de hem zondagavond getoonde persoonspaieren onuitwisbaar in zijn geheugen had geprent kon de speurtocht naar de schutter en zijn maat door de Bijzondere Opsporings-Brigade (BOB) van de Gentse rijkswacht al na een paar uur succesvol worden afgesloten.

Op 7 juni ontsnapten de Luikenaren K. en G. uit de gevangenis van Hoey. Met wapens die ze van de daarbij door hen gegijzelde bewakers hadden afgenomen dekten ze de vlucht. In Luik vonden ze bij vrienden een onderduikadres. Van die vrienden Jacques D. en Gabriël G. leenden ze ook de identiteitskaarten waarmee ze zondag op pad waren gegaan.

Bron: Limburgsch Dagblad | 15 Juli 1986

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

Vandaag 35 jaar geleden, eerste wachtmeester André Goeman werd doodgeschoten tijdens een routinecontrole

Die nacht, precies twintig jaar geleden nu, bracht de wachtmeester Luc Schuddinck door op zijn knieën in een polderweide in Wenduine. Gangsters hadden hem daar met zijn eigen handboeien vastgeketend aan een omheiningspaal. Enkele uren voordien hadden ze zijn collega André Goeman voor zijn ogen koudweg met een nekschot afgemaakt.

Nog eenmaal blikt Luc Schuddinck achterom naar de langste en verschrikkelijkste nacht van zijn leven.André was een vaderfiguur voor mij zoals ik nu ben voor mijn jongere collega’s hier op de Verkeerspost van Wetteren”, zegt Luc Schuddinck. Hij was elf jaar ouder dan ik en was mijn monitor geweest tijdens mijn opleiding. Ik had veel van hem geleerd.

Die zondag 13 juli 1986 was ik met hem om 21 uur de nacht opgegaan. We waren net beginnen te patrouilleren toen we in de onderbrugging van de verkeerswisselaar van Zwijnaarde een motorfiets zagen staan met twee mannen. Ze spraken Frans. Al snel bleek dat de motorfiets niet was ingeschreven of verzekerd en dat er iets niet pluis was met hun identiteitskaarten. André had hen gevraagd een document in te vullen.

We stonden met zijn vieren in een halve cirkel over de motorkap gebogen toen een van hen plots een wapen naar me trok. Ik stak mijn handen omhoog en op dat moment greep André Goeman naar zijn eigen pistool. De gangster was hem echter te snel af en schoot hem van op een afstand van minder dan twee meter in de nek. Hij was op slag dood. Ze lieten hem liggen, de schutter sprong in de politiewagen, ik moest naast hem plaatsnemen en de andere kerel ging achter me zitten met een geladen pistool tegen mijn hoofd.

In volle vaart vertrokken we langs de E40 richting kust. De gangsters waren in paniek en wisten niet waarheen. Nu eens doofden ze de lichten, daarna staken ze ze weer aan. De bestuurder zette mijn kepie op om de indruk te wekken dat hij een agent was. Over de politieradio was duidelijk te horen dat men met man en macht op zoek was naar mij.

Ik stelde voor de radio buiten te gooien, maar ze wilden dat ik zou vertalen wat er gezegd werd. Ik heb veel met hen geconverseerd. Ik vroeg wat ze met mij van plan waren en smeekte mij in leven te laten. Niet voor mezelf, maar voor mijn drie kinderen van zes, vier en twee jaar. Ondertussen wikte ik mijn ontsnappingskansen.

Toen we in Wenduine voor een rood licht stonden, overwoog ik de deur te openen en uit de wagen te springen, maar ik had schrik dat ik al dood zou zijn nog voor ik op straat lag. Uiteindelijk verplichtten ze me aan een verlaten weide uit te stappen. Op dat moment was ik ervan overtuigd dat ik nog maar enkele seconden te leven had. Wat je dan voelt is pure doodsangst.

Maar ze ketenden me vast aan een zware paal, gooiden mijn fluo-jas over me tegen de regen en reden weg. Pas na twee uur begon ik een beetje hoop te krijgen dat ik zou overleven. In de verte zag ik een boerderij staan. Ik heb urenlang tevergeefs de ziel uit mijn lijf geschreeuwd. Mijn stembanden waren zo ver uitgerekt dat het nooit meer is goed gekomen. Uiteindelijk heeft een schapenboer mij om 8.45 uur ’s morgens bevrijd. Hij kwam langsgereden met zijn wagen. Het was de man van de boerderij.

Hij zei dat hij wel had horen roepen, maar dat er in het zomerseizoen met al die toeristen altijd nachtlawaai was. Zijn vrouw is teruggereden om een kniptang en ze hebben me naar het politiekantoor gevoerd. Mijn eerste telefoontje was naar mijn vrouw om haar gerust te stellen dat ik nog leefde.

Dezelfde dag nog werden de twee gangsters aangehouden in Luik. Het bleek te gaan om Philippe Gonda en Christian Karko die uit de gevangenis van Hoei waren ontsnapt. Ik stond er op om het hele proces bij te wonen. Ze hebben allebei de doodstraf gekregen. Karko is vermoedelijk al tien jaar vrij maar Gonda niet, denk ik. Ik hoor er niks meer van en het interesseert me ook niet echt. Het waren zware jongens. Gonda zou zelfs een cipier gecastreerd hebben in de gevangenis.

Na drie maanden na de feiten heb ik terug de draad weer opgepikt Ik heb achteraf de weerbots gekregen, maar ik ben uit het dal geklauterd door me op mijn nieuwbouw in Deinze te werpen. Slachtofferhulp bestond toen nog niet. Er was zelfs geen sociaal assistente, er was niks.

Soms denk ik: wat zou er gebeurd zijn als André Goeman zijn wapen niet had getrokken? Wellicht leefde hij dan nog. Maar zijn reactie was normaal. Hij heeft gehandeld vanuit een beschermende reflex. Als je partner in gevaar is, dan doe je iets.

Bron: De Post Tijdschriften | Patrick De Graeve | 13 juli 2021
(Diverse bronnen, Geert Neyt, Nieuwsblad juli 1986 en De Post 27 juli 1986)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Ik denk - als er al dan niet gangsters bij de Bende van Nijvel zouden geweest zijn - deze moeten gezocht worden in het Brusselse of kort bij Brussel.

Ook Florimond Mathonet is ontsnapt uit de gevangenis die dag, samen met de 2 anderen.