Neen. Het parket is één en ondeelbaar. Het kan zijn dat er om organisatorische redenen verschillende afdelingen zijn maar dat wil niet zeggen dat parketmagistraten onbevoegd worden wanneer ze een dossier van buiten hun afdeling behandelen.

Uiteindelijk zijn al die substituten enkel 'verlengstukken' van de procureur, die korpshoofd is en die finaal beslist over wie welk dossier toebedeeld krijgt. Het gebeurt regelmatig dat substituten dossier buiten hun afdeling behartigen wanneer het bv erg druk is op een andere afdeling.

Voorts zou ik graag eens een bewijs zien van die veronderstelde afpersing en chantage. Deelname aan orgieën is zo oud als de Romeinen en zolang het gaat om volwassenen, niet strafbaar. De betrokkenen zouden misschien thuis iets uit te leggen gehad hebben maar deden niets strafbaars, een ophalen van de schouders en een 'et alors' zouden volstaan. Afpersing daarentegen is een misdrijf. Deprêtre heeft voor zover ik weet steeds gezegd dat er geen aanwijzingen van strafbare feiten waren maar dat hij niet wilde dat de namen van deelnemers uitlekten. Trouwens, in het proces tegen de uitbaters van 'The Dolo' en voordien 'Les Atrébates' heeft de voorzitster van de rechtbank ook korte metten gemaakt met die discussie.

Is er ergens betrouwbaar bewijs dat er minderjarigen bij betrokken waren?

Bedankt Hipa. Dit komt heel wat logischer over dan een cassette over 'Roze Balletten'. Paul Latinus zou die cassette aan meerdere personen gegeven/verkocht hebben. Ben jij daar iets over tegengekomen?

Voor zover ik heb kunnen vinden, verscheen het verhaal van de videotape voor de eerste keer in de pers in december 1986:

Colruyt-overval moest andere feiten verbergen

Wanneer Michel Cocu en zijn vier medestanders van de zogenaamde “Bende van Nijvel” voor hun rechters zullen verschijnen, krijgen ze ook de bloedige overval bij Colruyt te Nijvel, gepleegd in de nacht van 14 op 15 september 1983 (*), ten laste gelegd.

Toen werd een Brusselse zakenman en zijn vriendin vermoord. Een rijkswachter, die even nadien ter plaatse kwam, werd eveneens omgebracht.

De zakenman kwam met zijn vriendin uit Parijs terug en had de autoweg verlaten om aan de benzinepompen van Colruyt bij te tanken. Dit was de officiële versie van de feiten. Speurders hebben daar echter nooit veel geloof aan gehecht. Want waarom ging het bevriend koppel tanken bij Colruyt als er op de snelweg in de buurt van Nijvel toch twee pompstations zijn?

Het kan uit gewoonte zijn, doch rechercheurs die zich vastbijten in het onderzoek naar de “Bende van Nijvel” sluiten niet uit dat de zakenman en zijn vriendin een geheime afspraak hadden met bv. onder de arm genomen boeven.

Men beweert in gerechtelijke kringen dat zogeheten huurmoordenaars een video-opname moesten in handen krijgen van Elsię Dewit, de vrouw die met de zakenman naar Colruyt te Nijvel was gekomen. Die opname moet van uitzonderlijk belang zijn geweest en waarschijnlijk compromitterend voor sommige hooggeplaatsten.

De politie kwam immers vlug aan de weet dat de vermoorde vrouw de secretaresse was van een invloedrijke persoon uit Waals-Brabant.

Dwaalspoor

Dat de bezwarende videoband in handen kwam van de bende is bijna zeker. Om de politie op een dwaalspoor te brengen brak men binnen in de Colruyt te Nijvel, en stal wat chocolade, koffie en drank. Na een wilde achtervolging met de politie, konden de boeven heelhuids ontsnappen.

Enkele jaren geleden deed, vooral in enkele gemeenten van Waals-Brabant en ook in Brussel, het gerucht de ronde dat bekende personen betrokken waren in een ontuchtzaak met minderjarigen. De zaak zou in de doofpot gestopt zijn omdat te veel figuren in opspraak zouden kunnen komen.

De thesis van de politie als zou het koppel, of tenminste de vrouw compromitterend materiaal bij zich hebben gehad, wordt alsmaar ernstiger genomen. Vandaar dat men bij de gerechtelijke instanties het voor mogelijk houdt, dat Elise Dewit in de val werd gelokt.

Op het parket van Nijvel onthoudt men zich van commentaar. Toch ziet het er steeds meer naar uit dat Jacques Fourez, de Brusselse zakenman, en zijn vriendin Elise Dewit, niet toevallig werden afgemaakt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 December 1986

(*) De inbraak was in de nacht van 16 op 17 september 1983.