Er wordt heel veel verteld over de getuigenis van Pierre Romeyer. Maar wat heeft hij juist gezien? Volgens een artikel uit 2018 stond Pierre Romeyer op 150 meter afstand van de schietpartij. Dat is een vrij grote afstand om een goede getuige te kunnen zijn.

Hij verklaarde eveneens dat de schutter met zijn rug naar hem stond. Hij kon dus enkel een silhouet beschrijven, niet meer dan dat. Hij omschreef deze man als een grote kerel, een bodybuilder type ("un malabar costaud, large d’épaules").

Hij verklaarde dat de schutter de Cooper-methode gebruikte. Maar dit punt moeten we, gezien de afstand en de duur van de feiten, voorzichtig benaderen. De twee andere daders, die in de wagen zaten, kon hij totaal niet beschrijven.

Vlak voor de schietpartij reed hij over een bochtige weg en twee auto's passeerden hem in een bocht, "een blauwe" - de VW Santana van de moordenaars - en daarna een "kleine witte", de R4 van de BOB van Waver.

"Ik wist niet wat er in Waver was gebeurd. Ik dacht dat ze gek waren om zo te rijden. Toen ik Hoeilaert binnenreed, hoorde ik geweerschoten. Natuurlijk stopte ik. Mensen verstopten zich in de hoeken. Voor me, op het kruispunt, zag ik dat de witte auto de blauwe had geblokkeerd en dat een van de daders de twee personen in de R4 onder schot hield."

"Er werd geschoten en toen ging de blauwe auto er vandoor. Ik naderde de gewonden. Ik greep naar hun wapens maar toen vertelden ze me dat ze gendarmes waren. Ik belde de 900 vanuit een Mercedes-garage. Daarna bracht ik een van de gewonden naar de stoep en tilde het hoofd van zijn collega op tot er hulp kwam."

In 2018 schrijft Gilbert Dupont in La Dernière Heure het volgende:

(…) En réalité, Pierre Romeyer n’avait pas vu grand-chose. De l’endroit où il se trouvait, le tireur était de dos. Il n’a pu décrire qu’une silhouette, celle d’un "malabar costaud, large d’épaules".

Enkele uren na de schietpartij werd er gebeld naar het restaurant van Pierre Romeyer, La Maison de Bouche. Het was niet Romeyer die de telefoon opnam, maar een medewerkster van het restaurant. In de loop der jaren zijn er zoveel verschillende versies verteld, dat de waarheid niet meer duidelijk is.

In 2010 verklaarde Romeyer dat de beller een Brussels accent had:

"C’était pour me demander si c’était bien moi qui possédais une Range Rover Verte et me conseiller de bien faire attention."

In 2016 maakt La Dernière Heure er het volgende van:

Ce qui interpelle aujourd’hui, c’est la suite de l’histoire, quand quelqu’un a téléphoné l’après-midi à Pierre Romeyer dans son restaurant pour lui dire, en français, de la fermer, après lui avoir demandé s’il était bien le propriétaire d’une… Range Rover verte. À 86 ans maintenant, les souvenirs de Pierre Romeyer se sont estompés. Mais son épouse confirme que ce coup de fil a beaucoup tracassé son mari.

In Beetgenomen (2017) schrijft Hilde Geens:

"Je hebt iets wat van ons is." En: "On aura ta peau [We zullen je weten te vinden]."

In 2018 werd er door de beller gezegd:

"Si tu parles on aura ta peau."

In een ander artikel uit 2018 wordt dan eindelijk gezegd dat niet Romeyer de telefoon heeft opgepakt, maar een medewerkster. Dit maakt van Romeyer een indirecte getuige van de "telefoon-historie".

Alors qu’il est arrivé plus tard dans son restaurant survient ce qu’on appellera l’Incident Romeyer dont on ne sait encore aujourd’hui ce qu’il faut en penser: ce fameux coup de fil lui conseillant de se taire. En réalité, c’est la secrétaire qui a décroché. Romeyer est donc témoin indirect. Selon la secrétaire, l’homme avait l’accent "bruxellois".

Ik stel me dus vragen bij de geloofwaardigheid van dit verhaal. Maar stel dat het waar is, vraag ik me af of het wel iets met de Bende van Nijvel te maken heeft. Wat zouden de gangsters er namelijk bij te winnen hebben om Romeyer te bedreigen?

Maar moest het toch de Bende van Nijvel geweest zijn, dan is het belangrijk om te weten dat Romeyer een BB was, een Bekende Brusselaar. De schutters die de kok bedreigden, konden hem herkend hebben uit de media, of als collega-practical shooter, of omdat ze klanten waren in zijn restaurant. Of ze hadden een contact dat een nummerplaat kon identificeren.

Ik denk dat je het enkel kan weten indien je toegang hebt tot het dossier en daar de verklaringen kan nalezen zoals ze net na de feiten werden afgelegd.

Van 150 meter zal je niet veel kunnen zien hebben. Het is wel waar dat mensen die aan practical shooting doen een karakteristieke houding aannemen maar of je dat op die afstand goed kan inschatten? En er werd niet enkel met handvuurwapens geschoten. Alles hangt ervan af waar hij juist stond. Nochtans is het niet zonder belang want indien dat fameuze telefoontje inderdaad gepleegd werd een paar uur na de feiten kan het m.i. bijna niet anders of iemand die toegang had tot de eerste verklaringen heeft gelekt naar de gangsters (als het tenminste niet publiek gemaakt werd voordien) en dat zou uiteraard implicaties hebben voor heel het dossier.

Om te illustreren wat voor een onzekere toestand het is en hoe weinig dit alles betekent zonder originele stukken, dit is wat Ponsaers schrijft in 'Loden jaren', p. 284 e.v.:

De twee mannen achter in de VW Santana stappen uit en vuren op de politie. Sartillon (sic) schiet zijn lader leeg. Hij wordt in de rug getroffen door 80 loodjes uit het jachtgeweer dat vanop de achterbank van de VW Santana wordt afgevuurd. Sartillon (sic) wordt zwaar gewond aan de wervelkolom. Caminne wordt geraakt in de benen, de schouder en de buik maar kan toch nog dekking zoeken. Hij zal lange tijd tussen leven en dood zweven.

Enkele getuigen zullen later verklaren dat zij de indruk hadden dat de passagier naast de chauffeur van de VW Santana ook gewond was. Een ooggetuige ziet de schutter met het jachtgeweer in de Santana springen, die door het rode licht rijdt in de richting van Groenendaal terwijl er rook ontsnapt vanonder de motorkap. Terwijl ze wegstuiven vuurt de man nog op de gewonde politiemensen op de grond.

Ik zou zeggen: vind de 20 inconsistenties en onmogelijkheden in vergelijking met de andere versies.

Hopeloos.

Het lijkt mij moeilijk om af te gaan op de feiten, want ik ken de feiten niet, en ik lees enkel wat anderen mij hierover te melden hebben. En op het forum blijkt duidelijk, dat ‘de feiten’ nogal eens van elkaar kunnen verschillen. Het enige waarop wij ons als doorsnee burger kunnen baseren, is dat, wat we hier op het forum kunnen vinden, en wat er te lezen valt in de kranten tijdschriften en in de literatuur terzake. Daarbij heeft iedere auteur zijn eigen publiek en zijn persoonlijke visie op wat is gebeurd, en wie verantwoordelijk zou kunnen zijn. Zoals ik al zei, kan men dan ook van de verschillende incidenten, in zowat alle boeken artikels etc…) terzake, licht van elkaar afwijkende beschrijvingen lezen.

De vraag is echter hoe kunnen wij ons een correcte voorstelling maken van feiten waarvan wij de details niet kennen, en niet kunnen weten en mogen kennen?

Iedereen geeft een iets andere invulling aan dezelfde feiten. Bij Hilde Geens heeft de passagier achteraan, met een jachtgeweer op Sartilot geschoten. Op zijn schema laat Chronos de bestuurder uitstappen en schieten op Campine. Bij Ponsaers stappen twee mannen achter in de Santana uit en vuren op de politie. Bij de recente versie van Ben, heeft de man op de achterbank nooit geschoten? Wat gaat het worden?

Ik wil niet dramatiseren, maar ik ben het eens met Xenophon, Het is hopeloos en ondoenbaar om tot een correcte beschrijving van de feiten te komen zonder dat men de officiële stukken kan en mag raadplegen.

Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat ik daar überhaupt toe in staat zou zijn!

Het eerste BCS, uitgezonden op 1 oktober 1982, was het volgende:

1. Ongeveer 1m75 - gemiddelde bouw - lichte huidskleur - donkerbruin haar - snorbril met donkere lenzen en metalen montuur - sportjack in dikke donkere stof - donkere stoffen broek - bivakmuts of pet met een kleine donkere of zwarte penneveer.

2. Zuidelijk type - ongeveer 1m75 - middelgroot gebouwd - dikke zwarte wenkbrauwen - ongeveer 35/40 jaar oud - zwart haar dat een pruik kan zijn - snor - zonnebril - 3/4 antraciet jasje - donkere broek

3. Ongeveer 1m70 - gedrongen - corpulent - ongeveer 40 jaar oud - lichtbruin haar - bruin of beige pied-de-poule jasje - zwarte handschoenen.

4. Bestuurder van het voertuig waarvan geen beschrijving

De twee kogels van 9mm waren door het wapen 9MM N°2 geschoten. NB: De percussievoetafdruk van deze hulzen is heel anders dan die van wapen nr. 1. Claude Haulotte was door het "9mm nr. 1" afgemaakt.