Samenvatting

• Wat? Een vrouw wordt door haar ex-vriend vermoord

• Wanneer? 21 Juni 1975

• Waar? Café De Bron, Pastoor Bolsstraat in Alsemberg » Google Maps

• Wie? Achille Van Hee

• Wapen: jachtgeweer

• Status: Opgelost

Achille Van Hee schoot de 31-jaige Yvonne Sedeyn van dichtbij, en in een volle herberg, neer met een jachtgeweer. Hij werd in 1977 veroordeeld tot 12 jaar dwangarbeid.

Herbergierster in volle. gelagzaal doodgeschoten

De 31-jarige ongehuwde Yvonne Sedeyn, die sinds een zestal maanden in de Alsembergse Pastoor Jan Bolsstraat het café "De Bron" exploiteert, is zaterdag omstreeks 17.30 uur, terwijl zij achter haar toog glazen stond te spoelen, met een jachtgeweer neergeschoten.

De dader die kon worden aangehouden, verklaarde gehandeld te hebben “om financiële redenen”. Op het ogenblik der feiten bevonden zich zowat dertig klanten in "De Bron”. De 42-jarige Achiel Van Hee, gehuwd en vader van vier kinderen, die een verhouding had met de vrouw, was één van hen.

De man legde samen met enkele klanten een kaartje. Plots is hij van het kaartspel opgestaan en naar een kamer boven de gelagzaal getrokken.

Toen hij even later in het deurgat verscheen, hield hij het jachtgeweer in de hand. Vanop zowat twee meter vuurde hij het fatale schot af, dat de vrouw links in de hals trof. Zij was op slag dood.

Terwijl de klanten uit het café wegvluchtten, demonteerde Van Hee, die jager Is, het wapen en wachtte hij rustig de komst af van de rijkswachtbrigade van Sint-Genesius-Rode.

Twist over herberg

Een zestal maanden terug waren ze samen de herberg “De Bron" te Alsemberg gaan uitbaten. Om de drankgelegenheid zo aantrekkelijk mogelijk te maken, hadden zowel de man als de vrouw er een tamelijk hoog bedrag voor uitgegeven, wat niet belette dat de herberg ten slotte op naam van Yvonne Sedeyns kwam te staan. De laatste tijd zou er daarover onenigheid geweest zijn met de cafébazin, die Van Hee nog tot zaterdag middernacht de tijd zou hebben gegeven om zijn spullen te pakken en weg te gaan. Daar zou trouwens de drijfveer voor de moord liggen.

Dader en slachtoffer zijn beide afkomstig uit Wichelen. Zaterdagavond rond 21 uur reeds vond een wedersamenstelling van de moord plaats onder leiding van onderzoeksrechter Dujardin. De dader bleef daarbij onbewogen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Juni 1975

Reconstructie van moord op herbergierster te Alsemberg

In aanwezigheid van rechter van instructie Dujardin en substituut Peytier werd donderdagnamiddag in het café "De Bron", Pastoor Jan Bolsstraat te Alsemberg, overgegaan tot de reconstructie van de opzettelijke doodslag die de 42-jarige Achiel Van Hee zaterdag 21 juni pleegde op zijn gewezen vriendin, de 31- jarige Yvonne Sedeyn. Van Hee die er vrij schuchter uitzag deed de feiten nog eens gewillig over.

De dag van de misdaad was Van Hee kaart komen spelen in het café "De Bron”. Plots stond hij recht en met een jachtgeweer dat hij ondertussen was gaan halen loste hij in aanwezigheid van een 30-tal klanten een schot op zijn gewezen vriendin, die geraakt werd in de hals en ineenzakte. Ze werd op slag gedood.

Nadat het begin juni tot een breuk tussen beide was gekomen, had Van Hee herhaaldelijk van zijn gewezen vriendin geëist dat ze hem het geld zou teruggeven, dat hij zes maanden voordien voor het verfraaien van de herberg zou hebben gegeven. De vrouw, die ondertussen eigenares van het café was geworden, weigerde op deze eis in te gaan, zodat Van Hee dan meer besloot haar neer te schieten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Juli 1975

Moord te Alsemberg maandag voor Assisenhof van Brabant

De 44-jarige Achilles Van Hee, aannemer, wonende Beneslaan te Sint-Jans-Molenbeek, verschijnt van maandag af voor het Hof van Assisen van Brabant , voorgezeten door raadsheer Vossen.

Van Hee wordt ervan beschuldigd zijn 12 jaar jongere bjzit Yvonne Sedeyns op 21 juni 1975 met voorbedachte rade te hebben doodgeschoten. De feiten gebeurden onverwachts en zonder enige rechtstreekse aanleiding. Wel staat het vast dat Van Hee als aannemer in de put geraakte omdat zijn echtgenote geweigerd had haar handtekening te plaatsen onder een bepaald document.

Van Hee ging met het toekomstig slachtoffer Yvonne Sedeyns een café te Alsemberg uitbaten. De vrouw had trouwens al haar spaargeld in de herberg gestoken om er samen met hem een nieuw leven te beginnen.

Niemand, ook niet de beklaagde, kon tot nog toe een bevredigend antwoord geven op de vraag waarom hij plots zijn jachtgeweer uit een kamer was gaan weghalen en zijn vriendin even later in de aanwezigheid van talrijke cafébezoekers een lading loodkorrels in de hals joeg.

Van Hee wordt voor het hof verdedigd door Mrs. Jaak Verdickt, Jaak Van Doorselaere en André De Becker. Het openbaar ministerie is vertegenwoordigd door advocaat-generaal Dubois.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Mei 1977

Van Hee vreesde voor zijn leven

Voor het Hof van Assisen van Brabant, voorgezeten door raadsheer Vossen, verscheen maandag de 44-jarige Achille Van Hee, aannemer uit Sint-Jans-Molenbeek, onder de beschuldiging op 21 juni 1975 zijn 30-jarige vriendin Yvonne Sedeyns met voorbedachten rade te hebben doodgeschoten.

Van Hee, die op het ogenblik van de feiten een herberg te Alsemberg uitbaatte waarin de vrouw al haar spaargeld had gestoken, stond gekend als een rokkenloper. Wellicht omdat zjn vriendin er mee had gedreigd hem aan de deur te zetten, schoot hij haar in aanwezigheid van talrijke verbruikers met een jachtgeweer dood.

Jaloers

Van Hee, een slanke man met golvend haar, wordt verdedigd door Mrs. Verdickt, Van Dorselare en De Becker. Het openbaar ministerie is vertegenwoordigd door advocaat-generaal Dubois. De jury is samengesteld uit zeven vrouwen en vijf mannen.

Na de voorlezing van de akte van beschuldiging door griffier De Schuyffeleer, begon voorzitter Vossen met de ondervraging van beklaagde. Meteen kwam aan het licht dat Van Hee samen met zijn drie broers zijn vader als aannemer had opgevolgd. Op 20-jarige leeftijd stapte hij te Wichelen in het huwelijk met de acht jaar oudere Simonne De Kerpel, die hem vier kinderen schonk.

De eerste huwelijksjaren verliepen zonder problemen. Doch enkele jaren later, in 1962 en 1963, begon zijn vrouw ziekelijk jaloers te worden. De voorzitter liet opmerken dat Van Hee tussen 1961 en de dag der feiten een verhouding had met tenminste zes vrouwen. Hoe dan ook, Van Hee zegde dat de jaloersheid van zijn vrouw aanleiding gaf tot talrijke spanningen in het huishouden.

De toestand verergerde nog vanaf 1970 toen bleek dat hij nog moeilijk kopers kon vinden oor zijn afgewerkte appartementen.

Dronken

Ondertussen had Van Hee met het gerecht te maken wegens slagen aan zijn echtgenote en de verloofde van zijn dochter, die hij een vuistslag toediende onder het uitbrengen van doodsbedreigingen. In 1972 en 1973 stuurde zijn echtgenote op een verzoening aan, doch in 1974 weigerde de echtgenote nog haar handtekening te plaatsen op bepaalde documenten, zodat Van Hee verplicht werd een concordaat met boedelafstand aan te gaan.

Van Hee was immers een verhouding met Yvonne Sedeyns begonnen. Nadat het tot een feitelijke scheiding met zijn echtgenote was gekomen, ging Van Hee met Sedeyns een café te Alsemberg uitbaten.

De veel jongere Sedeyns schijnt erg veel van Van Hee te hebben gehouden en was ze bereid een lening aan te gaan om de in beslag genomen Mercedes en jachtgeweren van haar vriend te kunnen terugkopen.

Volgens Van Hee had Sedeyns hem de dag voorde feiten gezegd dat hij moest ophoepelen. Minder dan een uur voor de moord verzocht de vrouw nogmaals dat hij zou weggaan. Van Hee was op dat ogenblik dronken en was van plan wat te rusten.

Toen hij in bed lag zag hij plots zijn vriendin de kamer binnenkomen, twee kogels in zijn jachtgeweer steken en vervolgens weer weggaan. Van Hee zou toen gedacht hebben dat de vrouw hem in zijn slaap wilde neerschieten. Bevreesd voor zijn leven nam hij zelf het wapen en schoot zijn vriendin in de herberg in aanwezigheid van talrijke klanten, dood. Hij verklaart thans heel wat spijt te hebben over wat hij deed.

Getuigenverhoor

Als eerste getuige gaf rechter van instructie Dujardin een uitvoerig relaas over de feiten, gedocumenteerd met dia's. Volgens deze getuige had Van Hee geenszins spijt over wat hij deed. Van Hee verklaarde aan de rechter dat hij bang was voor zijn eigen leven en daarom besloten had het eerst te schieten, gezien hij liever in de gevangenis dan op het kerkhof vertoefde.

Wetsgeneesheer dokter Kettenmeyer ging over tot de lijkschouwing van het slachtoffer en stelde vast dat de dood te wijten was aan een gapende wonde in de hals onder het linker oor.

Dokter Boon van zijn kant, kwam tot de bevinding dat beklaagde 2,46 gr. per duizend alcohol in het bloed had. Ondanks dit hoog alcoholgehalte gaf Van Hee helemaal niet de indruk dronken te zijn.

Wapendeskundige Pletinckx verklaarde dat het schot werd afgevuurd vanop een afstand van 3,50 meter. Het dubbelloopsgeweer is een feilloos wapen dat dodend is tot op een afstand van 15 tot 18 meter.

Psychiater Dr. Cosyns onderwierp Van Hee aan een onderzoek en stelde vast dat beklaagde verantwoordelijk is voor zijn daden, al was hij onder invloed van de drank op het ogenblik van de feiten. Wel kan het hoog alcoholgehalte, versterkt door valium, de mogelijkheden om het eigen gedrag te controleren hebben beperkt. Van Hee werd een eerste maal diep gekrenkt door zijn echtgenote toen ze weigerde een document te ondertekenen, wat zijn ondergang als aannemer tot gevolg had.

Een andere ontgoocheling maakte beklaagde mee toen zijn vriendin het voornemen had hem aan de deur te zetten.

Vandaag gaat het getuigenverhoor verder.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Mei 1977

Van Hee smeekt om vergiffenis

In het proces ven de 44-jarige Achilles Van Hee uit Sint-Jans-Molenbeek, beschuldigd van moord op zijn vriendin Yvonne Sedeyns (30), werden dinsdag talrijke getuigen verhoord. De meest aangrijpende waren die van de rechtstreekse familie van het slachtoffer. Van Hee kroop onder zijn bank weg en smeekte om vergiffenis.

Bij de aanvang van de zitting kwam een tiental klanten van het café "De Bron” te Alsemberg vertellen hoe het de feiten zag gebeuren.

Van Hee blijkt in de namiddag van 21 juni 1975 tussen 14 en 17u kaart te hebben gespeeld met verschillende verbruikers. Ondertussen dronk hij een tiental glazen bier, terwijl zijn vriendin voor de bediening van de klanten zorgde. Tot driemaal toe kwam de vrouw tijdens het kaartspel Van Hee aansporen toch maar te gaan eten, daar hij wel honger moest hebben.

Omstreeks 17u toen het kaartspel was beëindigd, ging van Hee naar de toonbank waar Sedeyns hem zou gezegd hebben dat hij nog voor middernacht het huis moest verlaten. Van Hee ging toen naar de slaapkamer om een uur te rusten. Ondertussen zou hij 5edeyns de kamer hebben zien binnenkomen en de vrouw zou twee patronen op zijn jachtgeweer hebben gestoken.

Doch volgens de meeste getuigen bleef Van Hee slechts enkele minuten afwezig, terwijl Sedeyns de hele tijd in de herberg bleef. Een man die met van Hee kaart had gespeeld, zei dat hij dadelijk zijn consumpties betaalde, nog een paar minuten ter plaatse bleef en vervolgens op straat op nauwelijkS 50 meter van de herberg het schot hoorde.

Familie

Vervolgens werden de moeder en de twee zusters van het slachtoffer als getuigen gehoord. De moeder verklaarde dat ze met Van Hee niet hoog opliep. Ze wist immers dat hij vader was van vier kinderen en desondanks hele namiddagen in haar herberg te Wichelen kwam doorbrengen om er haar dochter Yvonne te kunnen spreken. Van Hee stelde zich daarbij meestal aan als een opschepper.

Enkele weken na de feiten stuurde Van Hee een brief naar de moeder van het slachtoffer waarin hij om vergiffenis vroeg. De vrouw kon er onmogelijk gevolg aan geven. De twee zusters beschreven het slachtoffer als een persoon met een heel goed karakter, terwijl ze Van Hee als een opvliegend man afschilderden.

Tijdens het verhoor van deze drie getuigen stamelde Van Hee vanop de beklaagdenbank onbegrijpelijke woorden. Blijkbaar vroeg hij om vergiffenis, doch een van de zusters van het slachtoffer riep hem toe dat hij best kon zwijgen want dat hij een moordenaar en een bandiet is. Van Hee die al een hele tijd had zitten snikken kroop toen nog dieper weg onder zijn bank.

Een van de voornaamste getuigen, nl. de echtgenote van Van Hee, werd maandagavond opgenomen in een hospitaal te Brugge, zodat ze onmogelijk voor het Hof kon worden ondervraagd. In haar plaats nam rechter van instructie Dujardin op de getuigenstoel plaats. Hij verklaarde dat het huwelijk van Van Hee met Simonne De Kerpel aanvankelijk als geslaagd kon worden beschouwd.

Van Hee was een noeste werker, die als aannemer vooruitgang wilde maken, wat trouwens ook gebeurde. De moeilijkheden begonnen pas toen aan het licht kwam dat hij er minnaresjes begon op na te houden.

Zijn echtgenote kantte zich tegen deze verhoudingen en mede door een gebrek aan doorzicht kwam het tot financiële moeilijkheden, die in 1974 de ondergang van het aannemersbedrijf tot gevolg hadden. Omdat Van Hee ondertussen met Yvonne Sedeyns was gaan samenwonen, begon Simonne De Kerpel aan een echtscheidingsprocedure. Nadat Van Hee wegens de moord op Sedeyns in de gevangenis terechtkwam, maakte Simonne De Kerpel meteen een einde aan die procedure. Ze bracht haar wettelijke echtgenoot zelfs reeds vier of vijfmaal een bezoek in de gevangenis.

Hierop volgden nog de getuigenissen van een boekhouder en een binnenhuisarchitect die een tijdje bij Van Hee waren tewerkgesteld. Volgens deze getuigen was de houding van Mw. Van Hee tegenover haar man nogal moederlijk, terwijl beklaagde zelf veel van zijn kinderen bleek te houden.

De laatste getuigen waren een vijftal vrouwen met wie Van Hee gedurende een min of meer lange tijd een verhouding had, wat onrechtstreeks zijn ondergang als aannemer tot gevolg had.

De uitspraak wordt verwacht tegen woensdagavond.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Mei 1977

Achille Van Hee twaalf jaar dwangarbeid

De jury van het Assisenhof - zeven dames en vijf heren - veroordeelde woensdagavond Achilles Van Hee tot twaalf jaren dwangarbeid. De jury achtte Van Hee schuldig van opzettelijk doodslag zonder voorbedachte rade. Tot op het einde toe bleef er onzekerheid over de drijfveer die Van Hee er toe aanzette zijn vriendin Sedeyns dood te schieten.

Bij de aanvang van de zitting werden nog enkele getuigen gehoord, onder wie de drie dochters van Van Hee, die zich overwegend gunstig over hun vader uitlieten. Anderzijds kon worden vernomen dat Van Hee zich voorbeeldig gedraagt in de gevangenis van Vorst.

Uit naam van de 74-jarige moeder van het slachtoffer, Yvonne Sedeyns, die zich tot burgerlijke partij aanstelde, sprak Mr. Johan Van den Abeele zijn ontsteltenis uit over de wijze waarop het slachtoffer door de verdediging in een verkeerd daglicht wordt gesteld. Het slachtoffer was een fatsoenlijke vrouw, wier enige fout was "een gemene verleider hartstochtelijk lief te hebben gehad”.

Van Hee schoot zonder enige aanleiding deze jonge weerloze vrouw dood. Beklaagde poogde zijn schuld achteraf enigszins af te wimpelen door te beweren dat Sedeyns hem bleef achterna lopen. De bewering van beklaagde als kwam zijn vriendin twee patronen op zijn jachtgeweer steken om hem te bedreigen, is volledig uit de lucht gegrepen, want de vrouw wist helemaal niets af van wapens. De advocaat vroeg tenslotte om een symbolische frank morele schadevergoeding.

Rekwisitoor

Advocaat-generaal Dubois had het in zijn rekwisitoor over de onzinnige moord die Van Hee pleegde. Een jonge herbergierster die door haar klanten en buren gewaardeerd werd, werd zonder enige reden doodgeschoten. De maanden en weken die de feiten voorafgingen was er geen vuiltje aan de lucht en niemand had kunnen voorspellen dat het leven van het jonge slachtoffer op dergelijke manier zou eindigen. Yvonne Sedeyns was een mooie vrouw en uitzonderlijk verliefd op Van Hee.

Het huwelijk van Van Hee strandde niet door toedoen van het slachtoffer. Toen Sedeyns kwam opdagen, bedroog Van Hee zijn echtgenote al sinds vijf jaar met verscheidene andere vrouwen. Wel is het juist dat Sedeyns gedacht had met Van Hee te kunnen trouwen.

Enkele dagen voor de feiten ging ze nog een lening van 50.000 fr. aan om zijn auto en jachtgeweren te kunnen terugkopen, omdat ze wist dat hij er erg op gesteld was. Met een van deze geweren werd ze drie dagen later doodgeschoten. De versie van Van Hee als zou hij een hele tijd op zijn bed hebben gelegen en daarbij zijn vriendin twee patronen In zijn jachtgeweer hebben zien steken, houdt geen steek. Uit de verklaringen van verschillende getuigen, aanwezig in of bij de herberg, bleef hij maximum vijf minuten weg en zodra hij in het café verscheen, loste hij het dodend schot. Hij ging vervolgens ijskoud en cynisch achter de toonbank post vatten.

Het openbaar ministerie vroeg de jury Van Hee schuldig te verklaren aan opzettelijke doodslag gepleegd met voorbedachten rade.

Verdediging

Als eerste advocaat van de verdediging wees Mr. Van Doorselaere er op dat Van Hee een gewone metselaar was, die trouwde met een meisje, dat tot een hogere stand behoorde. Het huwelijk verliep met luister en praal en achteraf wist Van Hee het door zijn noeste arbeid tot aannemer te brengen, en zijn vrouw en kinderen een grote welstand te bezorgen.

Toen de zaken financieel slecht begonnen te gaan, had zijn echtgenote hem nog kunnen redden door haar handtekening op een paar documenten te plaatsen. Ze liet hem echter wegzinken, zodat hij uiteindelijk geen ander heil meer zag dan met Yvonne Sedeyns te gaan samenwonen.

Mr. De Becker stuurde als tweede advocaat van de verdediging de echtgenote van beklaagde heel wat verwijten toe. Van Hee mocht bij zijn echtgenote niet meer binnen en toen ook zijn vriendin Sedeyns er mee dreigde hem aan de deur te zetten, kreeg hij de slag van de hamer. Mr. De Becker vroeg de jury negatief te antwoorden op de twee vragen die worden gesteld.

Van Hee verklaarde spijt te hebben over het gebeurde en niet te begrijpen hoe hij zoiets had gedaan.

Voorzitter Vossen las vervolgens de twee vragen voor die de jury diende te beantwoorden:

1. Is Achille Van Hee schuldig aan een opzettelijke doodslag op Yvonne Sedeyns?
2. Pleegde hij deze doodslag met voorbedachten rade?

Na een beraadslaging van anderhalf uur, antwoordde de jury positief op de eerste vraag en negatief op de tweede. Van Hee werd derhalve schuldig bevonden aan opzettelijke doodslag maar zonder voorbedachten rade.

Na een nieuwe beraadslaging waaraan het Hof en de jury deelnamen las de voorzitter Vossen het arrest voor. Achilles Van Hee werd veroordeeld tot 12 jaren dwangarbeid.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Mei 1977