Francis Carlier werd geboren in Nijvel op 8 juli 1939 en woonde in de jaren zestig aan de Waterloosesteenweg in Sint-Gillis. Hij werkte als handelaar en dook in 1966 en 1967 op in een omvangrijk onderzoek naar de internationale handel in gestolen bontmantels en pelzen.

Volgens het gerechtelijk onderzoek maakte Carlier deel uit van een netwerk dat gestolen bont uit België, Duitsland en Luxemburg verhandelde. Hij werd beschouwd als een van de hoofdverdachten in de zaak rond de diefstal van tientallen bontmantels bij een pelsbedrijf in Kuurne in oktober 1965. Het onderzoek wees uit dat de buit via verschillende tussenpersonen werd verdeeld en tegen sterk verminderde prijzen verder verkocht. Carlier werd ervan beschuldigd mee betrokken te zijn bij de heling en verspreiding van de gestolen goederen.

Tijdens het proces voor de correctionele rechtbank van Kortrijk in juli 1967 werd Carlier omschreven als een handelaar die actief deelnam aan de verkoop van de gestolen bontwaren. Hij verbleef op dat moment in voorlopige hechtenis in de gevangenis van Ieper. Het openbaar ministerie vroeg zware straffen voor de centrale figuren in het dossier, dat door de speurders werd voorgesteld als een internationaal opererende helersorganisatie.

De rechtbank veroordeelde Carlier uiteindelijk tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, waarvan vier maanden met uitstel. Daarmee behoorde hij tot de veroordeelden die volgens het gerecht een actieve rol hadden gespeeld in de verwerking en verkoop van de gestolen pelzen.

Francis Carlier tijdens het proces in 1967:

Hij is ook actief geweest als huurling.