Samenvatting

• Wat? Moord op een man in een woonwagenkamp

• Wanneer? 29 Oktober 1980

• Waar? Esseghemstraat 2A in Jette » Google Maps

• Wie? Jean-Claude Delporte

• Status: Opgelost

Op 31 oktober 1980 werd de 47-jarige Hector Witerwulghe in een woonwagenkamp aan de Esseghemstraat in Jette gewurgd door Jean-Claude Delporte, nadat spanningen waren ontstaan omdat Witerwulghe een intieme relatie had gehad met Delportes partner Liliane. Maurice Van Pee was bij de feiten aanwezig en hielp later mee om het lichaam, dat in een ondiepe put op het terrein werd begraven, te verbergen. De moord bleef bijna vier jaar onopgemerkt tot de politie van Jette op 2 mei 1984 een anonieme brief ontving met de identiteit van het slachtoffer, de naam van de dader en de exacte begraafplaats.

Bij de opgraving werd het geraamte van Witerwulghe teruggevonden en beide mannen werden aangehouden. Tijdens het assisenproces in februari 1986 legde Delporte verschillende, vaak tegenstrijdige verklaringen af, terwijl uit getuigenissen en deskundigenonderzoek bleek dat het slachtoffer door wurging om het leven was gekomen. De anonieme brief bleek uiteindelijk afkomstig te zijn van Delportes echtgenote Patricia, die de politie eerder al tevergeefs had proberen in te lichten.

De jury achtte Delporte schuldig aan slagen en verwondingen met de dood tot gevolg, gepleegd met voorbedachten rade maar zonder het inzicht te doden, en veroordeelde hem tot vijftien jaar dwangarbeid. Maurice Van Pee werd vrijgesproken.

Jean-Claude Delporte:

Geraamte van gewurgde man ontgraven te Jette

Op een stuk grond te Jette waar verschillende woonwagens van kermisreizigers staan opgesteld, werd woensdagnamiddag het stoffelijk overschot opgegraven van een man die vermoedelijk op 29 oktober 1980 werd gewurgd.

De man in kwestie was toen pas ontslagen uit de strafinrichting van Merksplas, en had, samen met twee bevriende koppels, zijn invrijheidstelling gevierd. o.m. met champagne en bier.

Toen bet vijftal bijna dronken was, wist de pas vrijgelaten man een van de vrouwen mee te tronen. Toen haar echtgenoot dat vernam greep hij de jonge dader bij de keel en wurgde hem. Het slachtoffer werd vervolgens op het terrein waar de foorkramers staan, op een diepte van 1 meter begraven.

Woensdag kreeg de politie van Jette een anonieme melding van de juiste plaats waar het slachtoffer begraven lag, zijn identiteit evenals de naam van de dader.

Ondertussen kon het stoffelijk overschot worden ontgraven op de aangeduide plaats maar er bleef alleen nog een geraamte over. De dader werd aangehouden.

Hij bekende het slachtoffer te hebben gewurgd, zonder het inzicht te doden. Hij werd door Mw. de onderzoeksrechter Cudell onder aanhoudingsmandaat gesteld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Mei 1984

Tweede dader aangehouden

Nadat vorige week in een woonwagenkamp te Jette het lijk werd ontdekt van een man die in oktober 1980 werd vermoord, kon zondag in Nederland de tweede dader worden aangehouden. Meteen geraakte de juiste toedracht van de feiten bekend.

Het slachtoffer was de 51-jarige Hector Witerwulghe. Op 29 oktober 1980 werd hij ontslagen uit de strafkolonie van Merksplas waar hij een tijdje wegens landloperij had verbleven.

Toen Witerwulghe in het zigeunerkamp in Jette aankwam ging hij een woonwagen binnen waar hij Liliane, vriendin van de 39-jarige Jean-Claude Delporte aantrof. Het zou toen tot intieme omgang tussen beide zijn gekomen.

Nog dezelfde avond vanaf 18 uur trok Witerwulghe samen met Delporte, diens vriendin Liliane evenals buurman Van Pee en diens vriendin Raymonde naar verschillende cafe's. Ze wilden de in vrijheidstelling
van Witterwulghe vieren.

De volgende dag vernam Delporte echter wat er tussen zijn vriendin Liliane en Witterwulghe was gebeurd en na een gesprek met Van Pee besloot hij Witerwulghe te doden.

Dit gebeurde op 31 oktober 1980 in een woonwagen waarin niet alleen itterwulghe, Delporte en Van Pee, maar ook de twee vrouwen aanwezig waren.

Terwijl Van Pee met een karabijn dreigde, bracht Delporte een touw om de hals van Witerwulghe. De man werd toen gewurgd. Zijn lichaam werd de daaropvolgende dag ergens in het kamp 1 meter diep in de grond gestopt. Op die plaats werd enkele dagen geleden het stoffelijk overschot teruggevonden.

De moord werd ontdekt na een anonieme brief, die enkele dagen geleden aan de politie van Jette werd verstuurd en die melding maakte van de naam van de daders, maar ook van het slachtoffer.

De twee daders zijn inmiddels aangehouden. Wat de twee vrouwen betreft, deze blijken alleen een passieve rol te hebben gespeeld, zodat ze voorlopig niet worden beschuldigd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Mei 1984

Wedersamenstelling te Jette van moord in oktober 1980

Te Jette had de wedersamenstelling plaats van een moord die er in oktober 1980 in een woonwagenkamp werd gepleegd. Daar werd de 47-jarige Hector Witerwulghe door Jean-Claude Delporte vermoord. De dader verstopte het lijk in een put tussen de woonwagens.

Slechts in mei van dit jaar werd de doodslag ontdekt en door de politie van Jette opgehelderd. De dader was op 29 oktober 1980 ontslagen uit de strafinstelling van Merksplas.

Hij ging naar Jette en het kwam, na oneerbare voorstellen aan de vriendin van Delporte door Witerwulghe tot een hoog oplopende ruzie. Witerwulghe werd gewurgd, doch bijna vier jaar kon de woonwagengemeenschap de doodslag verborgen houden.

De politie van Jette kreeg evenwel een anonieme brief zodat ze de zaak kon oplossen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 December 1984

Anonieme brief bracht moord uit

Maandag begint voor het Hof van Assisen van Brabant het proces van de 40-jarige Jean-Claude Delporte uit Jette, en van de 52-jarige Maurice Van Pee, auteur zonder vaste verblijfplaats in België. Het tweetal wordt er van beschuldigd Hector Witterwulghe te hebben vermoord.

De feiten speelden zich af op 31 oktober 1980 maar kwamen pas op 2 mei 1984 aan het licht na een anonieme brief aan de politie van Jette waarin sprake was van een lijk dat begraven was op een braakliggend terrein in de Esseghemstraat 2A te Jette. In de anonieme brief stond voorts nog dat Jean-Claude Delporte de dader van de misdaad was. Op de plaats die in de brief was aangewezen vond de politie inderdaad een geraamte en nog wat lompen.

Jean-Claude Delporte, zijn vriendin Liliane, Maurice Van Pee en diens vriendin Raymonde werden toen verhoord. De verklaringen waren in vele gevallen niet gelijklopend maar zeker lijkt dat Jean-Claude Delporte de gordel van een peignoir rond Hector Witerwulghes nek heeft gedaan en hem heeft afgetuigd.

De feiten hebben zich voorgedaan in de caravan waarin hij samen met zijn vriendin Liliane woonde. Maurice Van Pee, een karabijn in de hand, was erbij.

Een en ander zou te maken hebben met een verhouding van zijn vriendin, Liliane, met Hector Witterwulghe.

Van Pee zegt Witterwulghe niet te hebben bedreigd. Later zou Delporte samen met Van Pee het lijk van Witterwulghe op het braakliggend terrein hebben begraven.

Het Hof van Assisen wordt voorgezeten door Mr. De Biseau de Hauteville en zal vermoedelijk vier dagen duren.

Jean-Claude Delporte wordt verdedigd door Mr. Véronique Laurent en Mr. Georges de Kerckhove d'Exaerde. De verdedigers van Maurice Van Pee zijn Mr. Jean-Paul Dumont en Mr. Martial Lancaster.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Februari 1986

Hoofdbetichte kwam met allerlei versies aandraven

Het Hof van Assisen van Brabant, voorgezeten door raadsheer de Biseau d'Hauteville, begon maandag aan het proces tegen de 40-jarige Jean-Claude Delporte uit Jette en de 52-jarige Maurice Van Pee, zonder bekende woonplaats. Beiden worden ervan beschuldigd de 53-jarige Hector Witerwulghe op 31 oktober 1980 als dader of mededader te hebben vermoord.

Jean-Claude Delporte wordt verdedigd door meesters Véronique Laurent en Georges de Kerckhove d'Exaerde en Maurice Van Pee door meesters Jean-Paul Dumont en Martial Lancaster. Het openbaar ministerie is vertegenwoordigd door advocaat-generaal Jean-Pierre Jaspar. De jury is samengesteld uit 6 vrouwen en 6 mannen.

Na de voorlezing van de akte van beschuldiging door griffier Deschuyffeleer, begint voorzitter de Biseau d'Hauteville met de ondervraging van de beklaagden. Daaruit blijkt dat Delporte met moeite lager onderwijs volgde te Koekelberg. Hij oefende later verschillende beroepen uit, was drie jaar lang bij het vreemdelingenlegioen en trad tot driemaal toe in het huwelijk. Hij leefde herhaaldelijk met een bijzit. Hij liep verschillende veroordelingen op wegens kleinere misdrijven.

Van Pee kende een ongelukkige jeugd. Zijn vader en moeder maakten immers een einde aan hun leven tijdens de oorlogsjaren. Nauwelijks 10 jaar oud werd hij in een weeshuis geplaatst. Hij volgde lager - en
beroepsonderwijs. Hij trad tweemaal in het huwelijk en leefde op het ogenblik van de feiten met een bijzit.

De feiten zelf kwamen aan het licht via een naamloze brief die op 2 mei 1984 in het bezit kwam van de politie van Jette. In deze brief werd gemeld dat einde 1980 Hector Witterwulghe door Jean-Claude Delporte werd gedood. Delporte en Van Pee hadden volgens de brief het lichaam begraven op een braakliggend stuk grond aan de Esseghemstraat 2a te Jette. Op het ogenblik van de feiten verbleef Delporte in een woonwagen op die plaats.

Op de aangeduide plaats werd het geraamte van Witterwulghe teruggevonden. Delporte werd aangehouden en later ook Van Pee.

Verschillende versies

Delporte kwam in totaal met vijf verschillende versies aandraven. Delporte had eind oktober 1980 vernomen dat Witerwulghe zopas uit de strafinrichting van Merksplas was ontslagen. Toen Witterwulghe enkele dagen in de woonwagen van Delporte verbleef, kreeg hij er intieme omgang met Liliane, de bijzit van Delporte. Deze zou toen met Van Pee zijn overeengekomen om Witerwulghe te doden. Dat gebeurde vermoedelijk op 31 oktober 1980 op een ogenblik dat Witterwulghe dronken was.

Volgens de eerste versies van Delporte dreigde Van Pee het slachtoffer neer te schieten met zijn 22.long karabijn. Delporte zou Van Pee hiervan hebben weerhouden, maar hij bracht zelf het snoer van een nachtjapon om de hals van Wtterwuighe en doodde hem langzaam door hem te wurgen.

In de latere versies nam Delporte schier alle schuld op zich. Hij ontkende zelfs dat Van Pee het slachtoffer bedreigde of slagen toediende. Van Pee was er wel bij toen het naar buiten gebrachte lichaam één of twee dagen na de feiten in de omgeving werd begraven. Om de put te maken werd gebruik gemaakt van een spade die de bijzit van Van Pee hiervoor speciaal ging kopen.

Onderzoeksrechter mw. Cudell zegde dat Delporte reeds de dag na het terugvinden van het lichaam werd aangehouden. Van Pee, die op dat ogenblik in Nederland zat, werd veel later aangehouden en aan België uitgeleverd. Van Pee vertelde toen aàn de onderzoeksrechter dat hij Delporte als een gewelddadig iemand beschouwde; zodanig dat hij zijn bijzit niet alleen in het gezelschap van zijn metgezel durfde te laten.

Liliane V., gewezen bijzit van Delporte, ontkende ooit met het slachtoffer Hector Witterwulghe intieme omgang te hebben gehad. Ze hoorde de dag van de feiten Delporte zeggen dat hij het slachtoffer de les zou lezen. Toen Hector de woonwagen binnenkwam was hij dronken. Hij had een fles wijn en een taart meegebracht.

Hector zegde dat hij het leven beu was omdat hij zijn vriendin Gilberte maar niet kon terugvinden. Na deze woorden werd Delporte ineens boos. Hij bracht een bindsnoer om de hals van Hector en kneep dicht. Hij diende Hector vervolgens een kopstoot en vuistslag toe, zodanig dat het slachtoffer op de grond neerviel. Toen gaf Delporte het slachtoffer nog enkele schoppen.

Nadat het lichaam was begraven zegde Delporte tot getuige dat haar hetzelfde lot stond te wachten indien ze de politie durfde te verwittigen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Februari 1986

Naamloze brief was van Deportes vrouw

In het proces tegen Jean-Claude Delporte en Maurice Van Pee, beiden beschuldigd van moord op Hector Witterwulghe, werden dinsdagvoormiddag verscheidene getuigen ondervraagd voor het Hof van Assisen van Brabant.

Gerechtelijk officier Joël Stevens ondervroeg destijds niet alleen Delporte over de feiten die hem ten laste worden gelegd, maar later ook Van Pee. Laatstgenoemde gaf toe dat hij ter plaatse aanwezig was toen Delporte het slachtoffer wurgde. Ook gaf hij toe dat hijzelf een karabijn had. Maar hij zou niet gedreigd hebben. Hij ontkende ook geslagen te hebben.

Daarna was het de beurt aan wetsgeneesheren Voordecker en Rillaert om te komen getuigen. Dokter Rillaert verrichtte de lijkschouwing. Dokter Voordecker stapte ter plaatse af bij de ontgraving. Hij stelde vast dat het slachtoffer op de buik lag. Een deel van het gebeente en de achterkant van de schedel waren zichtbaar. De deskundige kwam vrij vlug tot de ontdekking dat een kraakbeentje boven de adamsappel was gebroken. Zulks wees er nagenoeg zeker op dat de dood het gevolg was van wurging. De geneesheer sloot volledig uit dat de grafdelvers met hun spade bedoeld beentje zouden hebben beschadied.

Dokter Voordecker liet nog voor de volledige ontgraving van het drie jaren oude lijk, de plaats zelf en de omliggende grond met apparaten testen op zoek naar metalen voorwerpen zoals kogels. Dit onderzoek bleef volledig negatief. De enige doodsoorzaak was dus wel degelijk wurging.

Psychiaters Crochelet en Delattre kwamen tot de bevinding dat Delporte verantwoordelijk is voor zijn daden. Hij is middelmatig intelligent en vertoont psychopathische kenmerken. Zijn gevoelsleven is weinig ontwikkeld. Zulks is eveneens het geval met zijn moraliteitsbesef. Delporte is bovendien impulsief en agressief. Hij kent nauwelijks schuldgevoelens.

Drankzucht

Wat Van Pee betreft, deze is eveneens verantwoordelijk voor zijn daden. Hij vertoont neurotische kenmerken. Van Pee had steeds te kampen met drankzucht en liet zich in dat verband herhaaldelijk een antabuse pil inplanten. In zijn jeugd werd hij erg getraumatiseerd door de zelfmoord van zijn ouders. De agressiviteit van Van Pee is weinig ontwikkeld.

Daarna kwam de 20-jarige Patricia H. getuigen. Ze trad in oktober 1982 op 17-jarige leeftijd in het huwelijk met Delporte die twintig jaar ouder was en van wie ze ondertussen een kind kreeg. Ze zegde dat Delporte agressief kon zijn wanneer hij te veel had gedronken. Het eerste jaar dat getuige met Delporte samenleefde, ontmoette deze nog regelmatig zijn vroegere bijzit Liliane.

In verband met de feiten vernam getuige, eerst in een herberg, later van Liliane en tenslotte van Delporte zelf dat deze een man had gewurgd en het lijk had begraven nabij de plaats zelf waar hun woonwagen stond opgesteld. Getuige verwittigde de plaatselijke politie, maar niemand geloofde haar. Ze gaf toe dat zij tenslotte de persoon was die de naamloze brief verstuurde aan de adjunct-commissaris van Jette, met daarin de aanduiding van de plaats waar het lichaam werd begraven en met de melding dat Delporte de moordenaar was. Getuige zelf zegde tenslotte nog dat ze sinds drie maanden een andere man kent met wie ze een nieuw leven wil beginnen.

De zuster van Van Pee zei dat haar broer samen met haar naar de school voor wezen werd gestuurd en dat hij van zijn vijftiende jaar af op boerderijen ging werken. Volgens haar was haar broer geen vechtersbaas, maar een zachtaardig man. Ze kon niet begrijpen hoe haar broer na 22 jaar als staatsambtenaar te hebben gewerkt plots al zijn activiteiten vaarwel zegde om in een caravan te gaan wonen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Februari 1986

Verdediging ontkent schuld van Maurice Van Pee

Voor het assisenhof van Brabant zijn woensdagvoormiddag, in het proces tegen Jean-Claude Delporte en Maurice Van Pee, het openbaar ministerie en een eerste verdediger aan het woord geweest.

Advocaat-generaal Jaspar zei dat de put voor het begraven van het lijk werd uitgegraven met een gloednieuwe spade. De wurgmoord zelf vond plaats op 31 oktober 1980, omstreeks 19 u.

Tijdens de twee daarop volgende dagen, 1 en 2 november, waren de winkels gesloten. De spade werd dus vermoedelijk aangekocht voor de wurgmoord plaatsvond. Volgens de openbare aanklager bewijst de aankoop vạn de spade vóor de feiten zelf, dat de moord op voorhand gepland was. “Delporte had dus wel degelijk het inzicht om te doden en is er dus sprake van voorbedachten rade.”

Van Pee trad volgens het openbaar ministerie op als medeplichtige. “Hij bood Delporte hulp door te dreigen met zijn karabijn en hielp het lichaam begraven zodat zijn vriend ongestraft zou kunnen blijven.”

Mr. Véronique Laurent, verdediger van Delporte, gaf meteen toe dat het slachtoffer overleed toen de beklaagde hem een riem om de hals strak aanspande. De dood die daarop volgde was echter accidenteel, want Delpore had volgens haar niet het inzicht te doden. Hij wilde het slachtoffer alleen maar de les lezen omdat die intieme relaties had met zijn bijzit.

De advocate verwierp bijgevolg de voorbedachtheid. Wat de nieuwe spade betreft, waarmee het slachtoffer begraven werd, zei ze dat die op de avond zelf nog kan aangekocht zijn, vermits verscheidene winkels op vrijdagavond open blijven tot 21 u. De spade kan ook twee dagen later, op de zondagmarkt te Jette, aangekocht zijn.

Ze stelde bovendien de vraag waarom Delporte het slachtoffer, na de wurging, nog een kopstoot en schoppen toediende. “Delporte wist immers niet dat het kraakbeentje boven de adamsappel gebroken was. Hij wilde zijn tegenstrever alleen maar afstraffen, zonder hem daarom te willen doden.”

Mr. Jean-Paul Dumont verklaarde dat Van Pee geen enkele reden had om de moord te helpen plegen. Van Pee had zijn werk als staatsambtenaar opgegeven. Omdat hij over weinig geld beschikte huurde hij een woonwagen bij Jean-Claude Delporte. De huur bedroeg immers slechts 750 fr.

Hij had verder weinig uitstaans met Delporte en men kan niet begrijpen waarom hij deze zou geholpen hebben bij het plegen van een misdaad. Van Pee hield weliswaar het slachtoffer begraven en maakte zich mogelijk ook schuldig aan het niet bijstaan van een persoon in levensgevaar. Het gaat hier telkens om misdrijven die ondertussen zijn verjaard, zodat hij er geen veroordeling meer kan voor oplopen.

De tweede advocaat van Van Pee, Mr. Martial Lancaster, zei dat zijn cliënt volkomen passief bleef toen het slachtoffer door Delporte onopzettelijk werd gewurgd. Bij de aanvang van het onderzoek maakte geen enkele getuige gewag van Van Pee, aldus Mr. Lancaster. De getuigen die de feiten hadden zien gebeuren wisten immers dat alleen Delporte verantwoordelijk was voor de dood van het slachtoffer.

De hulp die Van Pee leverde bij het begraven van het stoffelijk overschot is ongetwijfeld een misdrijf. Maar een beroep doen op een geneesheer, rekening houdend met de toestand van het slachtoffer, zou toch niet meer hebben geholpen, besloot de advocaat.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Februari 1986

Vijftien jaar voor Delporte, vrijspraak voor Van Pee

Jean-Claude Delporte werd donderdag schuldig bevonden aan het toebrengen van slagen en verwondingen met dodelijke afloop, gepleegd met voorbedachten rade, maar zonder het inzicht te doden aan Hector Witterwulghe. Hij kreeg 15 jaar dwangarbeid. Maurice Van Pee werd vrijgesproken.

Pleitend voor Jean-Claude Delporte, had Mr. Veronique Laurent voordien nog betoogd dat geen van beide beklaagden kon weten op welk ogenblik het slachtoffer zou terugkeren. Hector Witterwulghe was immers op zoek gegaan naar werk en naar zijn vriendin. Volgens de advocate bestaat er geen enkel element dat op voorbedachtheid kan wijzen.

Mr. Jean-Paul Dumont die voor Van Pee pleit, verklaarde dat Van Pee aan de feiten helemaal niet deelnam. Mr. Martial Lancaster, eveneens voor Van Pee, had het vooral over de twijfel die bestaat betreffende de schuld van zijn cliënt.

Beide beklaagden mochten vervolgens het woord voeren. Delporte verklaarde dat Van Pee niets met deze zaak te maken heeft en dat hij alleen het slachtoffer wurgde, zonder echter het inzicht te hebben om te doden. Van Pee zegde van zijn kant zo vlug mogelijk naar Nederland te willen terugkeren en spijt te hebben over wat er gebeurde.

Voorzitter de Biseau d'Hauteville las toen de vijftien vragen voor die de jury moest beantwoorden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Februari 1986