Twee overvallers schieten tabaksverkoper koudweg dood

Toen er vrijdagavond, even na het sluitingsuur van zijn tabakswinkel aan de Vijverstraat 133, te Etterbeek, nog werd gebeld, ging de h. Clement Baillon zelf de deur opendoen. Meteen liet hij zijn moordenaars binnen.

Twee gemaskerde en gewapende mannen drumden hem brutaal opzij en renden meteen naar de keuken, waar mevr. Baillon en haar broer net de televisie hadden aangezet.

De h. Baillon maakte intussen van de verwarring gebruik om naar boven te stormen. Zijn pistool halen. Toen hij even later met het wapen in de hand de trap kwam afgerend, haalde een der overvallers genadeloos de trekker over. Dodelijk getroffen in hals, lippen en linkerschouder zeeg de uitbater neer.

Mevr. Baillon werd tijdens de schietpartij niet geraakt. Haar broer had de reflex gehad zich op de grond te werpen.

Veel buit heeft deze zonderlinge roofmoord alvast niet opgeleverd. De gangsters zouden volgens de jongste berichten hooguit 500 fr. hebben meegenomen. De opbrengst van de verkoop van tramkaarten.

Volgens de onderzoekers is diefstal op het eerste gezicht niet de aanleiding van deze moord. Er wordt dan ook gedacht aan een mogelijke “terechtstelling”.

Bron: Het Laatste Nieuws | 5 December 1977

Waarom werd winkelier uit Etterbeek gedood?

De schietpartij in het sigarettenwinkeltje aan de Vijverstraat te Etterbeek blijft de speurders voor vragen stellen. De belangrijkste is het motief. Men vindt er gewoon geen.

Het slachtoffer, Clément Baillon, werd op 12 mei 1928 geboren te Etterbeek. Hij hield er een winkeltje open van postkaarten, rookgerief, wat likeuren, wat kruidenierswaren en tramkaarten. Overdag werkte hij als stoffeerder en zijn vrouw werkte eveneens buitenshuis als bediende.

Een jonge vrouw, afkomstig van het eiland Mauritius, hield tijdens de werkuren de winkel open. Tot 8u, 's avonds was het de beurt aan het echtpaar Baillon om het winkeltje open te houden. Dat was niet veel zaaks want na de werkuren is er niet veel beweging in deze straat, waar vooral stapelplaatsen, kantoren en fabrieken liggen.

De laatste klant had Baillon ontvangen om 19u.30. Even later ging de bel opnieuw. Baillon, zijn vrouw en schoonbroer zaten in het keukentje achteraan een aperitiefje te drinken en naar de televisie te kijken.

Baillon ging naar de winkel. Hij keerde terug in gezelschap van twee personen, een man met een machinegeweer en een vrouw.

Mevr. Baillon denkt dat er nog een derde man was want zij zag een silhouet in de winkel staan en achteraf werd vastgesteld dat het telefoontoestel was uitgerukt. De vrouw dacht eerst aan een grap. Langs de trapladder ging Baillon, onder bedreiging van het geweer, naar boven.

Even later kwam hij weer naar beneden, zeggende “Dat is nu wel genoeg”. Toen opende de man met het machinegeweer het vuur. Er werden zes schoten afgevuurd, binnen zo'n korte spanne tijds dat het wel met een machinegeweer moet gebeurd zijn. Drie van de kogels raakten Baillon: een aan de lippen, een onderaan in de hals, een aan de linkerschouder.

Nog voor vrouw en schoonbroer goed beseften wat er gebeurd was verdween het drietal. Baillon stierf ter plaatse.

In de zak van de stofjas van de ongelukkige Baillon werd een revolver .22 Long teruggevonden.

Men vermoedt dat de winkelier naar boven gestuurd werd om geld te halen en dat hij in tegendeel zijn wapen (waarvoor hij een vergunning bezat) genomen heeft. Wellicht hebben de overvallers vermoed dat hij een wapen bij had, misschien hebben zij wel een verdachte beweging gezien.

Maar als dit een gewone overval was, waarom liet men Baillon dan onbegeleid naar boven gaan? En als het een wraakneming was, waarom werd Baillon dan niet onmiddellijk neergeschoten, waarom gaf men hem de kans om te vluchten?

Overigens is er niets in het verleden van Baillon dat ook maar enige aanwijzing zou betekenen. Hij was een oud-scout, die nooit in aanraking kwam met het gerecht.

Over de aanranders kunnen de getuigen weinig zeggen. Zij waren immers gemaskerd met sjaals en droegen zonnebrillen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 6 December 1977