Samenvatting

• Wat? Gewezen advocaat-generaal Briquet vermoordt zijn vrouw

• Wanneer? 8 Augustus 1986

• Waar? Rue de la Ronche in Mont-sur-Marchienne » Google Maps

• Wie? Corneil Briquet

• Wapen: een automatisch pistool, kaliber 7.65mm

• Status: Opgelost

Corneil Briquet, een gewezen advocaat-generaal uit Bergen, schoot op 8 augustus 1986 zijn vrouw Francine Dengis dood in hun woning in Mont-sur-Marchienne. Hij liet een brief achter waarin hij sprak van een gezamenlijke zelfmoord, maar onderzoek en getuigenissen wezen op ernstige relatieproblemen, drankmisbruik, financiële schulden en een angstige echtgenote die hem mogelijk wilde verlaten.

Hun zoon vond het lichaam en Briquet werd kort daarna aangehouden. In maart 1988 veroordeelde het Assisenhof van Luik hem voor moord met voorbedachtheid tot twintig jaar dwangarbeid; vier maanden later overleed hij op 60-jarige leeftijd aan een hartaanval in de gevangenis van Nijvel.

Gewezen advocaat-generaal vermoordt zijn vrouw

Corneil Briquet (58), gewezen advocaat-generaal van het Hof van Beroep van Bergen, is in Charleroi aangehouden en opgesloten in de gevangenis van Jamioulx. Hij wordt ervan beschuldigd zijn vrouw Francine Dengis te hebben doodgeschoten.

De feiten werden zaterdagavond ontdekt door de zoon van het echtpaar. Deze trof in de woning van zijn ouders aan de Rue de la Ronche te Mont-sur-Marchienne het lichaam van zijn moeder aan, evenals een brief waarin Comeil Briquet de redenen van zijn daad uiteenzette.

Volgens die brief zou hij besloten hebben samen met zijn vrouw zelfmoord te plegen. Vrijdagavond vuurde Briquet dne schoten af naar zijn vrouw die getroffen werd in het hoofd en in de buik. Nadat de zoon de gerechtelijke autoriteiten had verwittigd werd Briquet teruggevonden in een herberg te Marcinelle.

Toen hij advocaat-generaal was bij het Hof van Beroep van Bergen kwam hij in aanraking met het gerecht. Hij werd in '83 door het Hof van Beroep van Brussel veroordeeld tot twee maanden voorwaardelijk wegens het stelen van 500 frank uit de kas van het cafetaria van het parket van Bergen en wegens het veroorzaken van een ongeval in staat van dronkenschap.

Begin '83 ging hij met vervroegd pensioen. Hij had met financiële moeilijkheden te kampen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Augustus 1986

Zaak-Briquet in kortgeding

De kamer van kortgeding zal zich vandaag uitspreken over het arrest dat op 4 september jl. werd geveld door de raadkamer van Charleroi met betrekking tot de wettelijkheid van het gevangen houden van gewezen advocaat-generaal Corneil Briquet.

In augustus werd Corneil Briquet aangehouden wegens moord op zijn vrouw. Daar het hier ging om de gewezen advocaat-generaal van het Assisenhof van Bergen, was de vraag aan de orde of datzelfde hof in deze zaak wel degelijk bevoegdheid had. Voorts had op 3 september het Hof van Cassatie de instanties van Charleroi en Bergen van rechtshandeling ontslagen ten voordele van het Assisenhof van Luik.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 September 1986

Ex-advocaat-generaal van Bergen blijft in cel

Corneil Briquet gewezen advocaat-generaal bij het Assisenhof van Bergen, blijft voorlopig aangehouden. De magistraat doodde begin augustus zijn vrouw.

De Kamer van Inbeschuldigingstelling van Charleroi besliste dat de man in voorlopige hechtenis blijft. De KIB oordeelde dat de vraag van de verdediging om Briquet in vrijheid te stellen wel ontvankelijk was, maar niet gefundeerd.

De verdediger, meester Attout, was de mening toegedaan dat zijn cliënt Briquet onrechtmatig vastgehouden werd.

Het Hof van Cassatie had immers de zaak aan het Hof van Beroep te Bergen onttrokken, vermits verdachte daar jarenlang had gezeteld. Een dag later verlengde de Raadkamer van Charleroi het aanhoudingsmandaat van Briquet met één maand.

Volgens de verdediger was dat onwettelijk.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 September 1986

Cassatieverzoek van advocaat-generaal Briquet verworpen

Het Hof van Cassatie, voorgezeten door de h. Screvens, verwierp vrijdag het verzoek tot verbreking, ingediend door gewezen advocaat-generaal Corneil Briquct uit Bergen. Deze is aangehouden omdat hij in augustus zijn echtgenote had doodgeschoten. Er werd gezegd dat hij met zijn vrouw was overeengekomen om beiden gelijktijdig zelfmoord te plegen.

De magistraat schoot wel zijn echtgenote dood, maar had niet de moed om zichzelf van het leven te beroven. De 58-jarige Corneil Briquet kwam reeds eerder in aanraking met het gerecht. Zo werd hij in 1983 door het Hof van Beroep van Brussel veroordeeld tot twee maanden voorwaardelijk, wegens het stelen van 500 fr. uit de kas van het cafetaria van het parket van Bergen en ook wegens het veroorzaken van een ongeval in staat van dronkenschap.

Begin 1983 ging hij met vervroegd pensioen. Boze tongen beweerden dat hij met financiële moeilijkheden had af te rekenen. Na de moord op zijn vrouw werd de gewezen advocaat-generaal van het Hof van Beroep van Bergen in Charleroi aangehouden en in de gevangenis van Jamioulx opgesloten.

De feiten werden ontdekt door de zoon van het echtpaar. Deze vond zaterdag 9 augustus in de woning van zijn ouders aan de Rue de la Ronche te Mont-sur-Marchienne het lichaam van zijn moeder, evenals een brief waarin Corneil Briquet de redenen van zijn daad uiteenzette.

Daags voordien had Briquet drie schoten afgevuurd naar zijn vrouw, die in het hoofd en de buik werd getroffen. Hierop verwittigde de zoon de gerechtelijke kringen en de dader werd in een café te Marcinelle opgepakt. De voorlezing in cassatie verwees naar een arrest van de Kamer van Inbeschuldigingstelling, geveld op 9 oktober dat de aanhouding van de voormalige advocaat-generaal bevestigde.

Briquet maakte het Hof drie middelen over. Ze hielden verband met de bevoegdheid van de raadkamer te Charleroi, mogelijke tekortkomingen door de onderzoeksrechter te Luik en ook met een beslissing van de KIB te Luik.

Advocaat-generaal Declercq verwierp vrijdag een voor een de drie voorgelegde middelen. In zijn advies werd hij door het Hof van Cassatie zelf gevolgd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 December 1986

Briquet kon niet opschieten met procureur-generaal van Bergen

Het proces tegen gewezen substituut-procureur-generaal Briquet van Bergen voor het Hof van Assisen van Luik heeft al vanaf de tweede procesdag vertraging opgelopen. Dinsdag begon men met het horen van onderzoeksrechter Deschampheleire, wiens getuigenis eigenlijk voorzien was voor maandagnamiddag.

Uit het onderzoek door Deschampheleire is gebleken dat de relatie tussen substituut Briquet en zijn overste, de Bergense procureur-generaal, erg slecht was. Vanaf zijn eerste dag in functie liet de procureur-generaal aan Briquet weten dat hij “zijn kandidaat niet was en het nooit zou worden”. De procureur-generaal liet zich constant op de hoogte houden van de prestaties van de beschuldigde om hem op fouten te kunnen betrappen.

Hoewel de procureur-generaal geen hoge dunk over de beroepskwaliteiten substituut Briquet, overlaadde hij hem met Assisenzaken, met de bedoeling hem onder de stapel werk te laten bezwijken en hem de achterstand in de rechtspleging te kunnen verwijten. De procureur-generaal liet geen enkele gelegenheid voorbijgaan om kritiek uit te oefenen op Briquet en eiste tenslotte zijn ontslag.

De wetsgeneesheren kwamen voor het Hof verklaren dat zowel de eerste als de tweede kogel die Briquet op zijn vrouw afvuurde, dodelijk waren. Zij situeren het tijdstip van de dood rond 11 u. in de voormiddag en bevestigen dat mevrouw Briquet op slag dood moet zijn geweest.

Volgens kolonel Demanet, die het ballistisch onderzoek gedaan heeft, was het eerste schot (dat mevrouw Briquet niet trof) geen “proefschot”, zoals de beschuldigde beweert, maar een misser. Het eerste en het tweede schot werden vlak na elkaar afgevuurd. Het derde schot is enkele seconden later gevolgd, terwijl de beschuldigde toeliep op het slachtoffer dat op de grond lag.

De drie schoten werden vanop een afstand van 60 tot 70 centimeter afgevuurd met een 7.65 automatisch pistool. De expert wees tevens op een bijzonderheid: na de schoten heeft Corneil Briquet een kogel uit het wapen gehaald en hem opnieuw in de lader gestoken, een handeling die geen zin heeft en waarvoor beschuldigde geen verklaring heeft.

Corneil Briquet had geen vergunning voor de twee wapens die bij hem gevonden werden, evenmin als voor andere die hij al verkocht had. De beschuldigde geeft dat toe, maar heeft er geen verklaring voor.

Tijdens het getuigenis van de expert in ballistiek wijst de openbare aanklager erop dat Briquet zijn beide wapens zorgvuldig geolied heeft vóór de feiten, hoewel het juiste tijdstip daarvan niet kan vastgesteld worden en enkele dagen tot enkele maanden vóór de feiten kan gesitueerd zijn.

De volgende getuige is commissaris Verstraelen van de gerechtelijke politie van Luik. Na de feiten is Briquet naar een vriend gegaan om zich een wapen te verschaffen waarmee hij naar eigen zeggen zelfmoord wilde plegen. Volgens de commissaris wilde Briquet echter het gebruikte wapen ruilen tegen een ander om de indruk te wekken dat de moord door een inbreker gepleegd was. De beschuldigde ontkent dat formeel.

Philippe Briquet

De nu 27-jarige student in de rechten, Philippe Briquet, de zoon van beklaagde en slachtoffer, veegde dinsdagnamiddag de thesis van “de volmaakte verstandhouding” tussen het echtpaar Briquet meteen van tafel. Hij ontkent niet dat zijn vader op beroepsvlak competent was, maar dat is dan ook het enige.

Sinds het ogenblik waarop hij op rust gesteld werd, in 1982, zou de verhouding tussen vader en moeder hand over hand verslechterd zijn. Francine Dengis en hijzelf hadden alle vertrouwen in de beklaagde verloren, omdat hij hen zijn professionele flaters verzweeg. Zelfs zijn op rust stelling en de feiten die eraan vooraf gingen, heeft zijn gezin via de pers moeten vernemen. Dat gold ook voor de berichten over de schulden die de man heeft opgestapeld.

Philippe Briquet, die met zijn moeder kon opschieten, vertelt dat zij dikwijls met hem sprak over de problemen met haar man. Wat Francine Dengis vooral zwaar op de maag lag was de drankzucht van Briquet. Om de goede naam van de familie te redden heeft het slachtoffer daaromtrent slechts een beperkt aantal mensen in vertrouwen genomen.

Volgens Philippe Briquet was het voorval met de armband slechts de druppel die de emmer deed overlopen, en was zijn moeder van plan echtscheiding aan te vragen. Hij geeft ook toe dat er soms harde woorden vielen tussen hem en zijn moeder enerzijds, en zijn vader anderzijds. Getuige ontkent zijn vader ooit te hebben geslagen, maar zegt wel dat hij op vraag van zijn moeder, de beklaagde “manu militari” naar bed heeft moeten leiden, toen hij stomdronken was.

Volgens hem is zijn vader niet tegen alcohol bestand. Drank maakt hem agressief en angstig en doet hem de neiging krijgen om alle bruggen met zijn familie op te blazen.

De moeder van het slachtoffer is niet ter zitting verschenen. Per brief verklaarde ze uit dat ze niet wou dat “haar haat en wraakzucht in de openbaarheid zouden worden gebracht”. Ze verklaarde ook dat ze zich geen burgerlijke partij stelt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Maart 1988

Echtpaar Briquet had 500.000 fr. achterstallige huishuur te betalen

Woensdag werden tijdens het Assisenproces tegen Corneil Briquet te Luik die terechtstaat wegens moord op zijn echtgenote Francine Dengis een reeks vriendinnen van het slachtoffer gehoord. Daarnaast werden ook schuldeisers van beklaagde gehoord, onder meer de eigenaar van het huis waarin het echtpaar Briquet woonde, en een juridisch raadgever bij Intercom.

Vijf vriendinnen van Francine Dengis getuigen als uit één mond: “Het was een vrouw die zich nooit beklaagde. Zij was een uitstekende bridge-speelster. Zij concentreerde zich even nauwgezet in het bridgespel als bij het huishouden. Francine was helemaal niet verkwistend en sprak met ons nooit over haar echtgenoot.”

Een van hen zegt : “Sinds het auto-ongeval in 1982 en de historie met de kas van de cafetaria, werden de Briquets uit het mondaine circuit gestoten. Zij werden bijna nergens nog gevraagd of uitgenodigd. Het enige wat Francine nog restte was het bridgespel. Ik denk dat ze onder die sociale afzondering gebukt ging. Ik heb haar daar nooit iets over gevraagd. Uit discretie.”

Een andere vrouw zegt dat zij verscheidene keren heeft vastgesteld dat de Briquets financiële moeilijkheden hadden. Francine leefde erg zuinig. “Ik zelf stelde voor dat ze beter naar de kapster in mijn wijk kon gaan en inderdaad, zij haakte in en was vrij vlug niet langer klant bij haar vroegere gerenommeerde meester-haarkapper.”

Aan het briefje dat na de feiten werd gevonden en waarin stond dat het echtpaar Briquet besloten had om samen zelfmoord te plegen, wordt door de getuigen niet de minste waarde gehecht. “Onmogelijk”, zeggen ze. “Francine was gelovig katholiek en beleed haar godsdienst.” Dit laatste stemt overeen met het getuigenis van de pastoor van Mont-sur-Marchienne.

De huiseigenaar van de Briquets komt getuigen dat het echtpaar de huur van het huis sinds jaren niet meer had betaald. De huurachterstal was omstreeks het ogenblik van de feiten reeds opgelopen tot 500.000 fr. “Nochtans had ik grote eerbied voor het beroep dat de h. Briquet uitoefende. Je stuurt dan ook niet zomaar een deurwaarder naar een magistraat.”

Mvr. Devos die juridisch adviseur is bij maatschappij Intercom getuigt dat de achterstallige rekeningen voor gasverbruik opgelopen waren tot 400.000 fr. “Ons bedrijf had reeds een deurwaarder gezonden en wij waren van plan om eerstdaags beslag op de huisraad te laten leggen.”

Het college van psychiaters en een psycholoog concludeerde - zo blijkt uit hun verklaringen - dat Corneil Briquet op het ogenblik van de feiten en nadien niet zwakzinnig was en in staat zijn daden te beheersen alhoewel hij in een toestand verkeerde van middelmatige mentale onevenwichtigheid, kenmerkend voor een depressieve toestand. Volgens Dr. Goffaux heeft de beklaagde een “schitterende intelligentie gepaard aan een gemakkelijke omgang met mensen en heeft hij een zeker charisma.”

Corneil Briquet is een levensgenieter die zijn gedrag door zijn instincten laat bepalen. Hij drinkt omdat hij dat lekker vindt, maar vertoont geen enkel symptoom van alcoholisme. De beklaagde heeft een kleinburgerlijke moraal die zijn gevoelens beheerst en anderzijds een permanente ongerustheid verbergt.

Volgens Dr. Goffaux zou dat wel eens een verklaring kunnen zijn voor de stelling van de collectieve zelfmoord. De depressie van Corneil Briquet, ontstaan op het moment van zijn pensionering, is “verborgen” gebleven tot enkele weken voor de feiten. Hij heeft iedere zelfachting verloren tot op een punt dat zelfs een kleine aanleiding voldoende was om hem tot daden te doen overgaan. Het is een onrechtstreeks zelfmoord door zijn echtgenote uit te schakelen, zorgde hij ervoor dat hij zelf niet kon overleven.

De expert voegde er evenwel aan toe dat, in het licht van de intellectuele vermogens van de beklaagde en van zijn ondervinding, hij de gang van zaken had kunnen onderbreken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Maart 1988

Het ging steeds slechter in het gezin Briquet

Tijdens de vierde dag van het proces voor het Assisenhof van Luik tegen ex-substituut-procureur-generaal Corneil Briquet, die beschuldigd wordt van moord op zijn echtgenote, kwamen familieleden van het slachtoffer en vrienden van de beschuldigde getuigen.

Afgezien van een zuster en het petekind van Francine Dengis, waren ze geen van allen op de hoogte van de echtelijke moeilijkheden tussen Briquet en Dengis. Een van de broers van het slachtoffer, Jan Dengis, vond de daad van de beschuldigde “onbegrijpelijk voor een man als hij, en magistraat die de gevolgen kent”.

“Ik heb gedacht aan een vlaag van zinsverbijstering. Dit is niet gedaan door de man die ik gekend heb, het is niet de daad van een man die gezond van geest is.”

Christiane Dengis zei dat het slachtoffer er soms over klaagde dat ze een moeilijk leven had en dat haar man “wat te veel dronk”. De getuige merkte ook verscheidene keren dat haar zuster blauwe plekken had. Hoewel Francine Dengis nooit zegde hoe ze daar aan gekomen was, meende Christiane te begrijpen dat ze slaag kreeg van haar man. Christiane Dengis beklemtoonde ook het gespleten karakter van Corneil Briquet; “charmant voor de buitenwereld, maar agressief in zijn gezin.”

Dominique Meert, petekind en vertrouwelinge van het slachtoffer, verklaarde dat “naar het einde toe, Francine Dengis bang was voor de wapens van haar man”. Op de vraag waarom ze Briquet niet verliet, zou het slachtoffer geantwoord hebben: “Je weet niet hoe gevaarlijk hij is. Er zijn hier wapens in huis en als hij gedronken heeft is hij erg sterk.”

Het slachtoffer noemde de sfeer in het gezin “onmenselijk” en sprak erover “binnenkort weg te gaan”, zonder echter ooit van een scheiding te gewagen.

Leden van de Rotary-club en verscheidene filantropische verenigingen waar Corneil Briquet lid van was, omschrijven de beschuldigde als voorkomend en gedienstig, maar zeggen allen dat hij kort vóór zijn benoeming bij het parket-generaal te Bergen is beginnen veranderen en tekenen van onevenwichtigheid begon te vertonen. Hij kwam minder regelmatig naar vergaderingen en betaalde zijn bijdragen niet meer. Niemand van deze getuigen heeft ooit gemerkt dat Briquet teveel dronk.

Na zijn pensionering zocht beklaagde tevergeefs werk; ondermeer bij een advocaat te Charleroi die hij zelfs smeekte om een paar dossiers toevertrouwd te krijgen.

In een ter zitting voorgelezen verklaring van de schoonmoeder van beklaagde, werd hij beschreven als een gedienstig man die evenwel ook “koel, trots en opvliegend” kon zijn. Volgens haar zou hij reeds kort na zijn huwelijk een drankprobleem gehad hebben. Om godsdienstige redenen en om de reputatie van haar zoon niet te schaden, weigerde Francine Dengis van hem te scheiden.

Het moraliteitsverslag van de gerechtelijke politie gaf geen uitsluitsel over het verschil tussen de inkomsten en de lasten. Ook werd niet duidelijk waarvoor leningen ten belope van 1.385.000 fr. dienden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Maart 1988

Twintig jaar dwangarbeid voor Briquet

De jury bij het Assisenhof van Luik heeft bevestigend geantwoord op de vraag of Corneille Briquet schuldig is aan moord op zijn echtgenote. Ook de vraag naar de voorbedachtheid, die nochtans niet weerhouden was door het openbaar ministerie, werd met een ja beantwoord. Na twee uur beraadslaging heeft het Hof Corneil Briquet tot 20 jaar dwangarbeid veroordeeld.

Meester Attout, die met nadruk verwees naar het genuanceerd oordeel van de experten over de schuldvraag, pleitte voor een straf van minder dan vijf jaar. Meester Franchimon vroeg de jury rekening te houden met de leeftijd van de beschuldigde en met verzachtende omstandigheden.

De Luikse Assisenzaal zat vrijdag stampvol voor de slotfase in het proces tegen ex-substituut-procureur-generaal Briquet. In een uitgebreid rekwisitoor heeft advocaat-generaal Spirlet de schuld van Briquet aangetoond. De verdediging pleitte bij monde van meester Attout van de balie van Charleroi niet schuldig wegens een toestand van zware onevenwichtigheid.

Advocaat-generaal Spirlet sloopte eerst de thesis van de “grote liefde” tussen de echtgenoten Briquet, en pakte daarna de stelling aan dat “alle kwaad de schuld was van de procureur-generaal van Bergen”.

“Briquets ambities in Bergen waren te groot, en het was tenslotte niet de procureur-generaal die dronken achter het stuur zat of die geld wegnam uit de koffiekas.”

De advocaat-generaal had het nadien over de “financiële en affectieve wurggreep” waarin de beschuldigde zou gezeten hebben en waarin hij tenslotte ten onder ging. Tegenover zijn echtgenote heeft hij zijn drankprobleem altijd verborgen gehouden “uit fierheid”. Op die manier raakte hij echter vast in een net van leugens waaruit hij niet meer terug kon. In juni 1986 werd Briquet aangemaand tot betaling van 457.000 fr. achterstallige huur en door Intercom in gebreke gesteld voor een rekening van 413.000 fr. Op dat ogenblik was er al maandenlang een beslag op een groot deel van zijn pensioen.

Laatste confrontatie

De laatste confrontatie met zijn echtgenote moet in deze context bekeken worden, aldus de advocaat-generaal, die ervan overtuigd is dat Francine Dengis haar man gezegd heeft dat ze hem wilde verlaten.

“Ik heb u een moord bewezen”, zo besloot de advocaat-generaal zijn rekwisitoor, ik hou niet vast aan de voorbedachtheid die ik niet kan bewijzen, maar de man die voor u staat is een moordenaar.”

Voor de verdediging pleitte meester Attout dat Corneil Briquet bij het parket-generaal te Bergen in een depressieve spiraal terechtgekomen is. De jaren werden gekenmerkt door een “opeenstapeling van vernederingen vanwege de procureur-generaal die de beschuldigde ondermijnd en gedestabiliseerd hebben”.

De hetze bereikt haar hoogtepunt wanneer in februari 1983 de “affaire Briguet” in de pers raakt ingevolge “een lek bij het parket-generaal te Bergen”.

Schulden, sociaal isolement, beroepsproblemen, een snel achteruitgaande gezondheid en een uiteenvallend gezin, worden door de advocaat als verklaring gezien voor de verwording van Corneil Briquet.

De advocaat zei dan tot de gezworenen. “Indien u geen logica vindt in deze gang van zaken, kunt u, op straffe van gerechtelijke dwaling, niet ja antwoorden op de schuldvraag”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Maart 1988

Gewezen substituut Briquet sterft in gevangenis

Amper vier maanden nadat hij door het Assisenhof van Luik veroordeeld was tot 20 jaar dwangarbeid, is de gewezen substituut van de procureur-generaal van Bergen Corneil Briquet (60) in de gevangenis van Nijvel aan een hartaanval overleden.

Een bewaker had Briquet vrijdagochtend om 5 u nog aan tafel zien zitten in zijn cel. Eén uur later lag hij dood bij de celdeur. Vermoedelijk heeft hij nog getracht via een belknop hulp te vragen.

Briquet was op 18 maart tot 20 jaar dwangarbeid veroordeeld wegens moord op zijn echtgenote Francine Dengis (50), gepleegd op 8 augustus 1986. Deze misdaad was het laatste in een rij van strafbare feiten waaraan de gewezen magistraat zich schuldig maakte.

Substituut geworden in 1975, had hij in april 1982 in dronken toestand twee personen aangereden. Nadien werd hij ontmaskerd al de dief die uit de cafetaria van de magistraten te Bergen kleine geldsommen had ont-vreemd. Hij nam ontslag "om gezondheidsredenen" maar werd in 1983 wegens de diefstallen en de aanrijding veroordeeld tot twee maanden gevangenisstraf met uitstel, 15.000 fr boete en drie maanden rijverbod.

Toen hij uit geldnood een juweel van zijn echtgenote had verkocht, ontstond met haar een felle discussie die de vrouw met haar leven zou bekopen. Briquet vuurde drie kogels op haar af. Het stoffelijk overschot werd daags na de moord door de zoon ontdekt.

Briquet bleef na zijn veroordeling slechts enkele weken in de Lantin-gevangenis te Luik en werd daarna naar Nijvel gebracht waar hij als corrector in de drukkerij werkte. De jongste tijd werkte hij ook aan een dossier dat hij bij het Europees Hof in Straatsburg aanhangig wou maken om er de opschorting van zijn pensioen te betwisten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Juli 1988