Toe te voegen aan de feiten van de eerste golf. Het zijn de woonwagenbewoners die uit bijgeloof eten op de plaats van hun misdrijf. Ruth moet een korte lijst met namen hebben waarop deze seriemoordenaar beslist staat, van wie we de comfortzone goed kennen.

Het zou ook interessant zijn om te weten welk bedrag er gestolen is.

Dat is bijna 50 jaar geleden. 's Nachts was er bij ons ingebroken. De dieven hadden gegeten en melk gedronken. We hadden niets gehoord.

De agent had ons uitgelegd dat woonwagenbewoners dat uit bijgeloof deden...

Er is veel lectuur te vinden over dit onderwerp. Is blijkbaar iets dat veel vaker gebeurt dan je zou denken en het is niet aan één type dader te linken. Hoewel het voor de dader puur tijdverlies is en het tegenwoordig behoorlijk dom is gezien de vele DNA-sporen die je zo nalaat, blijven inbrekers het nog regelmatig doen.

Men redeneert dat het te maken kan hebben met de opstoot in adrenaline en stress en dus het verbruik van energie dat met het plegen van een misdaad gepaard gaat. Om dat te compenseren, doet de dader aan voedsel/energie-inname.

Het kan ook een psychologische daad – uiting van dominantie/vernedering/controle – zijn; de dader die de woning overneemt door te doen alsof hij thuis is, in de koelkast te duiken en iets te eten.

Het gebeurt ook dat de dader onder invloed is van drank of drugs en daardoor domme dingen doet, zoals ter plekke iets eten (en soms zelfs in slaap vallen).

En uiteraard zijn er ook gewoon inbrekers die in armoede en hongersnood leven en dus specifiek op zoek zijn naar voedsel.

Er zijn verschillende elementen die meespelen. Als de dader het gevoel heeft dat hij tijd heeft en niemand hem kan zien/betrappen, zal hij al sneller blijven plakken. Of een woning dus afgelegen ligt of niet, zal daar dus mee een rol in spelen.

Voor wat het waard is: de profilers dachten in de richting van een gesloten marginaal milieu zoals stropers en zigeuners. Ze zullen zich ook wel op bepaalde gedragingen van de dadrs gebaseed hebben.