11

Re: Analyse criminaliteit jaren '80

Brussel onveiligste streek van het land

Het gerechtelijk arrondissement Brussel is met straatlengten voorsprong de meest misdadige streek van het land. Liefst 29 t.h. van de hold-ups van 1985 en liefst 63 t.h. van de andere gewapende overvallen vonden plaats in Brussel. Nu al zijn er 24 t.h. meer overvallen gepleegd dan over heel 1984. Op de ranglijst van de steden met de meeste hold-ups volgen Charleroi op de tweede en Luik op de derde plaats. Antwerpen is pas vierde, met Gent op een gedeelde 12de plaats.

Deze statistieken werden opgesteld op 26 september 1985 om 17u., daags vóór de twee bloedige overvallen van Eigenbrakel en Overijse. Er wordt in deze statistieken een verschil gemaakt tussen “hold-ups” (overvallen bij instellingen waar normaal fondsen beschikbaar zijn zoals bankfilialen en postkantoren) en andere gewapende overvallen.

Er waren, tussen 1 januari en 26 september 1985, over het hele land 496 hold-ups en 825 andere gewapende overvallen. Van de hold-ups vonden er 146 (29 t.h.) plaats in het Brusselse, 199 (40 t.h.) in Wallonië en 151 (31 t.h.) in Vlaanderen. Na de 146 van Brussel volgen Charleroi (70), Luik (53), Antwerpen (49), Hasselt (24), Bergen, Marche-en-Famenne en Dendermonde (20), Namen (13), Leuven en Mechelen (elk 12), Tongeren en Brugge (elk 11), Nijvel (10), Turnhout en Hoei (elk 7), Dianant (6), Gent (3), Ieper en Doornik (elk één) en geen voor Oudenaarde, Veurne en Neufchateau.

Wat de gewapende overvallen betreft vonden er 520 plaats in het Brusselse (met Halle-Vilvoorde), dat is 63 t.h. Dertien t.h. (106 feiten) vonden plaats in Vlaanderen, 199 feiten of 24 t.h. in Wallonië.

Hier is de verdeling per gerechtelijk arrondissement, na kopbreker Brussel, Luik tweede (59), gevolgd door Charleroi (50), Antwerpen (30), Nijvel (27), Bergen (19), Leuven (15), Tongeren (12), Namen (11), Dendermonde en Doornik (elk 10), Gent (9), Brugge en Hoei (elk 8), Hasselt (7), Kortrijk en Verviers (elk 6), Dinant (4), Marche-en-Famenne (3), Veurne, leper, Turnhout en Mechelen (elk 2) en op de laatste plaats Neufchateau, Aarlen en Oudenaarde (elk één).

Wat het totaal der feiten betreft, hold-ups en gewapende overvallen samen, werd 50 t.h. gepleegd in het Brusselse, 20 t.h. in Vlaanderen en 30 t.h. in Wallonië. Op 9 juli van dit jaar was ongeveer 20 t.h. van de gepleegde feiten opgelost.

Bron: Het Laatste Nieuws | 2 Oktober 1985

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

12

Re: Analyse criminaliteit jaren '80

Naar aanleiding van de moord op Claude Haulotte en de schietpartij met de BOB-patrouille verspreidden het Nationaal Syndicaat van de Belgische Politie en het Nationaal Syndicaat van het Rijkswachtpersoneel een gezamenlijk bericht (zie artikel hieronder).

Het artikel laat zien hoe onderbezetting, gebrekkige opleiding en het uitblijven van maatregelen de politie en rijkswacht in de jaren zeventig en tachtig parten speelden, terwijl de criminaliteit toenam en gewelddadiger werd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel moorden en overvallen onopgelost bleven.

  • Al in 1976 vroegen de politie en rijkswacht om nieuwe maatregelen en middelen. Op hun nota kwam nooit een antwoord. Dat doet denken aan de herhaalde waarschuwingen van procureur Deprêtre, die erop wees dat de criminaliteit in zijn gerechtelijk arrondissement toenam en steeds brutaler werd. Ook die oproepen werden genegeerd.


  • Het politiekorps van Waver telde 22 mensen, terwijl het er 45 hadden moeten zijn.


  • Door een gebrek aan financiële middelen kregen politieagenten en rijkswachters te weinig opleiding om misdaad doeltreffend te bestrijden.


In het artikel wordt het heel duidelijk en correct omschreven:

(...) Agent Claude Haulotte is niet alleen het slachtoffer van de gangsters: hij is ook het slachtoffer van de lankmoedigheid, de traagheid zo niet de onverschilligheid van vooral politieke verantwoordelijken die onmiddellijk klaar staan om mogelijke misstappen van de politie aan te klagen maar die sedert jaren niets veranderen aan de lamentabele materiële situatie waarin al de ordediensten moeten werken.

Politie en rijkswacht reageren bitter op schietpartij Waver

Het Nationaal Syndicaat van de Belgische Politie en het Nationaal Syndicaat van het Rijkswachtpersoneel hebben in een gezamenlijke motie hulde gebracht aan de nagedachtenis van de in Waver neergeschoten politieagent Claude Haulotte en aan de twee BOB-leden die tijdens de achtervolging van de gangsters zwaar werden gewond.

Tevens eist de motie dringend maatregelen opdat alle politiekorpsen van het land degelijker zouden gewapend en getraind worden om misdadigers met gelijke wapens aan te pakken. De motie is een beheerste uiting van de grote beroering bij de politie: sedert 1976 hebben rijkswacht en politie nieuwe maatregelen en middelen gevraagd. Hun memorandum werd nooit beantwoord.

Agent Claude Haulotte werd op laffe wijze neergeschoten toen hij, zoals het zijn plicht was, uit zijn dienstwagen sprong om mensen te helpen die in de wapenwinkel Dekaise te Waver het slachtoffer waren van een hold-up. Men kan Haulotte geen enkele onvoorzichtigheid verwijten: hij handelde volgens de reglementen. Het is een legende dat politiemannen of rijkswachters steeds minstens met z’n tweeën op dienstronde moeten trekken. Elke rijkswachter of agent is gemachtigd om alléén op te treden en moet zulks desnoods ook doen.

Praktisch stond Haulotte echter machteloos omdat hij ondanks zijn moed en zijn plichtsbesef niet voldoende gewapend was om gangsters aan te pakken. Misschien was alles ànders verlopen indien Waver over het nodig aantal politiemensen beschikte. De gemeente telt 22 politiemannen voor 25.000 inwoners. Het korps zou in feite 45 man moeten tellen. Het is fataal dat agenten veelal alleen moeten werken.

Weinig getraind

Anderdeels kan niet worden geloochend dat bij gebrek aan financies en aan ernstige maatregelen van hogerhand de politie en rijkswacht te weinig getraind zijn om de grote misdadigheid efficiënt te bekampen. Telkens als iemand van de politie een particulier neerschiet of hard aanpakt laait een storm van verontwaardiging op om namens de rechten van de mens, namens de democratie, de eerbied voor de privacy en de bescherming van het individu strenge onderzoeken en maatregelen te eisen tegen rijkswacht en politie.

Maar sedert 1976 vragen de korpsen in een uitgebreid memorandum dat de verantwoordelijke overheid - Justitie en Binnenlandse Zaken - eindelijk duidelijke richtlijnen zouden verstrekken om de ordediensten te wapenen, te trainen en voor te lichten. Niemand is op de voorstellen en vragen ingegaan.

Niemand schijnt bereid de financiële offers te brengen om de bewakings- en ordediensten modern uit te rusten en hen de kans te geven hun taak naar behoren te vervullen.

Los van het voorgaande blijkt dat de gerechtelijke overheid te Nijvel onvoldoende snel reageerde om de jacht op de gangsters in te zetten. In gevallen van zeer zware misdadigheid - en dat was zo in Waver - moet de verantwoordelijke overheid de staat van alarm uitroepen over een aantal zones van het Rijk.

Daaromtrent bestaan precieze en uitgebreide richtlijnen. De staat van alarm betekent dat stante pede overal waar nodig de sterkst mogelijke politieversperringen en -controles worden bevolen. Het is voor eenieder moeilijk door die controles heen te glippen.

Voorsprong

Volgens leden van de politie hebben de verantwoordelijken van Nijvel niet snel genoeg gereageerd en kregen de gangsters heel wat voorsprong en kansen tot ontkomen eer de staat van alarm werkelijkheid werd.

Zo de dood van de agent in Waver het gevolg is van de driestheid van de gangsters (die géén reglementen naleven en niet éérst in de benen maar onmiddellijk in het hoofd van hun tegenstanders schieten), van het gebrek aan degelijke uitrusting, bewapening en training, dan is de klopjacht op de bandieten de eerste dag faliekant uitgedraaid omdat men te lang wachtte om de bestaande reglementering toe te passen.

Sommige agenten beweren dat de alarmtoestand niet door Nijvel werd uitgevaardigd maar - later - door een andere instantie. Zodat veel tijd verloren ging en diverse politie- en rijkswachtdiensten in de betrokken zones van de ware situatie geen weet hadden.

Agent Claude Haulotte is niet alleen het slachtoffer van de gangsters: hij is ook het slachtoffer van de lankmoedigheid, de traagheid zo niet de onverschilligheid van vooral politieke verantwoordelijken die onmiddellijk klaar staan om mogelijke misstappen van de politie aan te klagen maar die sedert jaren niets veranderen aan de lamentabele materiële situatie waarin al de ordediensten moeten werken.

Vermoedelijk wordt Claude Haulotte dinsdag begraven. Een ontgoocheld politieofficier zei gisteren: “Hoevelen van ons zullen nog vallen éér de overheid bereid is moreel, financieel en materieel in te grijpen om de situatie te saneren en de strijd tegen het gangsterisme écht mogelijk te maken?"

Bron: De Standaard | 2 Oktober 1982

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube