1

Nabestaanden van Juan Mendez treffen in de villa waar hij woonde een compleet gedemonteerd wapen waarvan ze de oorsprong niet kennen. De speurders hebben er nochtans weinig moeite mee om de herkomst ervan te bepalen. Het is een van de machinegeweren Heckler und Koch die eind 1981 bij de Groep Diane gestolen waren. Wapens van Mendez duiken overigens mondjesmaat op de meest bizarre plaatsen op.

Zo vindt de rijkswacht tijdens een huiszoeking bij een heler in februari 1987 in Erpe Mere een UZI-mitrailleur uit de verzameling van Mendez. De heler bleek het wapen van Mendez te hebben ontvangen van graaf Jules Montel, een beroepsgokker, kleine crimineel en tipgever van verschillende politiediensten. Montel kan evenwel niet meer aan de tand gevoeld worden. Toen hij op 11 augustus 1985 zijn hond uitliet, werd hij vlakbij zijn woning met drie schoten in het hoofd geëxecuteerd. De twee gemaskerde moordenaars lieten zijn portefeuille met 50.000 frank onaangeroerd.

Montel werd vermoord twee maanden voor het begin van het proces tegen Claude Leroy, magistraat en gewezen kabinetslid van minister van Justitie Jean Gol. Leroy werd ervan beschuldigd gerechtelijke dossiers aan het milieu te hebben doorgespeeld. De magistraat ontkende dit niet, maar beweerde dit te hebben gedaan om in ruil informatie over de Bende van Nijvel los te krijgen. Om deze beweringen te staven wou Leroy graaf Montel als getuige oproepen. Volgens Leroy leverde Montel belangrijke informatie waardoor de gijzeling van een magistraat en de ontvoering van prins Filip kon worden verhinderd.

De toenmalige vriendin van Jean Bultot wist Hugo Coveliers nog een ander vreemd verhaal te vertellen. Toen haar man in de gevangenis verbleef was hij bijzonder ongerust over zijn situatie. Pas nadat Jules Montel werd vermoord, vond Jean Bultot zijn rust terug. Uit de getuigenverklaring van Frank De Moor weet de commissie dat hij van een informant wist dat Jules Montel op de hoogte was van het feit dat de strafbundel van een belangrijk politicus zou zijn verkocht en dus verdwenen was. De dader zou 5 miljoen hebben ontvangen en gedeponeerd hebben op een bankrekening in Luxemburg. Al deze gegevens zijn steeds meewarig weggewuifd door de officiële onderzoekers. Enig verder onderzoek zou nochtans geleerd hebben dat de man waarvan sprake niet aan zijn proefstuk toe was en 'bekend' is bij de gerechtelijke diensten.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

Blijkbaar werd Marcel Habran na de moord op Montel opgepakt voor verhoor maar snel terug vrijgelaten.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Raar verhaal. Reyniers zou door advocaat Graindorge zijn getipt dat zijn leven in gevaar was. Reyniers denkt na en besluit dat het gevaar alleen kan komen van twee gangsters die kort daarvoor zijn ontsnapt. Hij roept zijn informant Montel en zet hem onder druk om te verraden waar die twee uithangen. De twee worden opgepakt.

Nadien gaat hij naar Habran en legt hem uit dat er maar twee mensen in staat waren om die twee te verraden, Montel en Habran zelf, en aangezien het Habran niet was ... Kort erna wordt Montel geëxecuteerd. Ook Marnette is figurant in dit verhaal. Dit zou maar een van de versies zijn en sommigen twijfelen sterk aan deze voorstelling door Reyniers.

Ben wrote:

De toenmalige vriendin van Jean Bultot wist Hugo Coveliers nog een ander vreemd verhaal te vertellen. Toen haar man in de gevangenis verbleef was hij bijzonder ongerust over zijn situatie. Pas nadat Jules Montel werd vermoord, vond Jean Bultot zijn rust terug. Uit de getuigenverklaring van Frank De Moor weet de commissie dat hij van een informant wist dat Jules Montel op de hoogte was van het feit dat de strafbundel van een belangrijk politicus zou zijn verkocht en dus verdwenen was. De dader zou 5 miljoen hebben ontvangen en gedeponeerd hebben op een bankrekening in Luxemburg. Al deze gegevens zijn steeds meewarig weggewuifd door de officiële onderzoekers. Enig verder onderzoek zou nochtans geleerd hebben dat de man waarvan sprake niet aan zijn proefstuk toe was en 'bekend' is bij de gerechtelijke diensten.

Interessant aan dat verslag in boekvorm van Coveliers, is ook zijn gedwarsboomde intentie om een zekere B. - één van de weinige namen die Coveliers niet expliciet noemt en 'een informant wiens anonimiteit ik in ieder geval wil eerbiedigen' - in de gevangenis van Leeuwarden te gaan bezoeken. Die B. was veroordeeld in België en in Nederland ('s-Gravenhage) opgepakt. Twee 'rijkswachters' hadden eerder - 4 maart 1988 - een nogal vreemde poging ondernomen om hem naar België over te brengen. Wie zou die B. kunnen zijn?

5

Uit het verslag van de Tweede Bendecommissie:

De naam van Jules Montel duikt in het dossier van Nijvel slechts even in het begin - oktober 1983 - en even op het einde maart 1987 - op. In beide gevallen lijkt het alsof hij werd verdacht van enige betrokkenheid bij of bekendheid met de overval op wapenhandel Dekaise. In 1983 werd hij gesitueerd in een kring van personen rond een Brusselse snackbar (*) waar ook illegaal zou worden gegokt. In 1987 werd Montel in een kantschrift van onderzoeksrechter Schlicker aangeduid als degene:

"(...) bij wie men twee wapens heeft gevonden, waarvan er één bij Mendez was gestolen".

Het verzoek aan de BOB van Nijvel was om een synthese-proces-verbaal op te stellen van de processen-verbaal die (in 1983) werden opgesteld over het verhoor van enkele personen die toen waren ondervraagd over onder meer de bezoekers van de bedoelde snackbar. Het gevraagde proces-verbaal werd opgesteld maar leverde uiteraard geen nieuwigheden op.

(*) Het is me niet bekend welke snackbar dit is.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

6

En over het onderzoek naar de moord op Montel schrijft de Tweede Bendecommissie:

In de loop van 1988 kreeg de CBW kennelijk interesse voor de figuur van Montel en, speciaal, voor de omstandigheden waarin hij op 11 augustus 1985 was vermoord. Hij kwam, zoals eerder al werd aangegeven, in elk geval prominent in beeld in een syntheserapport over Claude Leroy, de voormalige, corrupt gebleken, eerste substituut-procureur des Konings te Brussel. Hieruit bleek dat Montel zich bewoog in een kring van internationale criminele beroepsgokkers die als zeer (vuurwapen-) gevaarlijk bekend stonden.

Hij voelde zich door sommigen van hen duidelijk bedreigd, omdat hij politiediensten zou hebben (had?) getipt over hun illegale activiteiten; hierom had hij zich ook bewapend. In het begin van de jaren tachtig bood hij de gerechtelijke politie en de staatsveiligheid inlichtingen over de ontvoering van een hooggeplaatst persoon aan, in ruil voor de opening van een casino aan de Belgisch-Duitse grens.

Nader onderzoek in het dossier over de moord op Montel bracht onder meer aan het licht dat de kogels die uit het lichaam van Montel waren verwijderd, niet bruikbaar waren voor ballistisch onderzoek, en dat Montel was vermoord op bevel van "het milieu" omdat hij inderdaad politiediensten waardevolle tips had gegeven over de verblijfplaats van sommige gezochte personen; de dader (s) waren nog steeds niet gevonden. Overigens liet een van de betrokken Brusselse speurders weten dat: 

"(...) er geen enkele link gelegd kan worden tussen de moord op Montel en de Bende van Nijvel."

Toch vond men het te Charleroi aangewezen om in het kader van het onderzoek naar de Bende van Nijvel een ballistische expertise te laten verrichten betreffende de wapens die bij Montel waren inbeslag genomen. Bij het organiseren van deze expertise kwam men er vervolgens achter dat de kogels die waren aangetroffen in het lichaam van Montel, te Dendermonde ondertussen waren vergeleken met kogels uit een revolver van een bepaald verdacht persoon.

Het resultaat van deze expertise was negatief, en vormde dus geen reden om ze niet ook nog eens te laten vergelijken met kogels die waren vergaard in het kader van het onderzoek naar de Bende van Nijvel. In januari 1993 werd bekend dat ook deze expertise niets positiefs had opgeleverd. Hierna werd ook dit (sub) spoor losgelaten.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Nota's Willy Acke (Delta 09.02.1990 - pag. 32):

Guy De Geer (naam correct?) heeft verkeersongeval in Vlaanderen met auto van Leon De Staerke. Mogelijk is De Geer uitbater van café/bar (?), eigendom van (?) Rachid Elrahmani (naam correct?); deze laatste zou vriend zijn van Tosca (= Basri Bajrami => bende Haemers) en bij hem werd een wapen gevonden van SIE en gekregen via Jules Montel.

Ben wrote:

Zo vindt de rijkswacht tijdens een huiszoeking bij een heler in februari 1987 in Erpe Mere een UZI-mitrailleur uit de verzameling van Mendez. De heler bleek het wapen van Mendez te hebben ontvangen van graaf Jules Montel, een beroepsgokker, kleine crimineel en tipgever van verschillende politiediensten. Montel kan evenwel niet meer aan de tand gevoeld worden. Toen hij op 11 augustus 1985 zijn hond uitliet, werd hij vlakbij zijn woning met drie schoten in het hoofd geëxecuteerd. De twee gemaskerde moordenaars lieten zijn portefeuille met 50.000 frank onaangeroerd.

Montel had blijkbaar vlug een wapen van Mendez in zijn bezit. Minder dan 3 maand na de diefstal is Montel dood.

Ook nog dit:

De Nieuwe Snaar wrote:

Nota's Willy Acke (Delta 09.02.1990 - pag. 32):

Guy De Geer (naam correct?) heeft verkeersongeval in Vlaanderen met auto van Leon De Staerke. Mogelijk is De Geer uitbater van café/bar (?), eigendom van (?) Rachid Elrahmani (naam correct?); deze laatste zou vriend zijn van Tosca (= Basri Bajrami => bende Haemers) en bij hem werd een wapen gevonden van SIE en gekregen via Jules Montel.

Hoe komt Montel aan beide wapens vooral die uit de collectie van Mendez? Hij moet heel dicht bij de dieven gestaan hebben. De omgeving van Ecaussinnes is interessant, er werd daar gegokt. En huurlingen en Farcy en andere zijn daar thuis.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat er een link is tussen Nitelet en Montel, beiden gokkers. Zouden ze ook gaan gokken in de buurt van Ecaussinnes waar anderen ook thuis waren? Ook het tijdsschema van beiden past in elkaar. De observaties van Joël Lhost sluiten hier bij aan als mijn vermoeden klopt.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

10

Op 30 augustus 1985 wordt Jean Bultot in voorlopige vrijheid gesteld. Hij keert terug naar zijn boot, het nachtleven en zijn vrienden van Forces Nouvelles. Op dat moment zit substituut Leroy nog steeds in voorlopige hechtenis, in afwachting van zijn proces. Bultot sluit vriendschap met de familie Leroy, meer bepaald met Dominique Mersch, de vrouw van Leroy.

Op 27 september 1985 vindt de dubbele Bende-overval plaats in Eigenbrakel-Overijs. Nog geen maand later, op 23 oktober, start het proces tegen substituut Claude Leroy. Jean Bultot volgt het proces op de voet, van 's morgens tot 's avonds. Tegen al wie het horen wil, zegt hij: "Dit is de generale repetitie van mijn proces".

Tijdens het proces tegen substituut Leroy wordt weinig duidelijk. De indruk wordt gewekt dat het gerecht er niet op gebrand is om de volledige waarheid in deze zaak publiek te grabbel te gooien. Eén getuigenis is tijdens het proces revelerend, met name die van procureur-generaal Giet van Luik. Giet lichtte toe dat hij in het verleden tot tweemaal toe contact had met Leroy, op het moment dat deze nog op het kabinet van Gol werkzaam was.

Giet vertelt: "Tijdens het eerste onderhoud zei Leroy, vergezeld door commissaris Frans Reyniers van de Brusselse gerechtelijke politie, dat een zekere Jules Montel bereid was om het schuiloord van Anthemus en Royen (noot van de redactie: twee beruchte gangsters (*)) in Parijs te verraden. In ruil voor deze informatie wou Montel, aldus Leroy, dat hij gedurende zes maanden de toelating kreeg om een privaat casino uit te baten langs de Belgish-Duitse grens. Ik heb deze ruil geweigerd."

En verder zegt Giet nog: "Leroy kwam me later een tweede maal opzoeken. Op dat moment was mijnheer Raes van de Belgische staatsveiligheid juist aanwezig op mijn kabinet. Die is toen tijdens ons onderhoud aanwezig gebleven. Leroy zei toen dat hij van Montel vernomen had dat er een dubbele ontvoering zou plaatsvinden. Het was juist het moment dat het proces van de zogenaamde 'vluchters van Lantin' in Luik plaatsgreep. Een aantal boeven zouden Anthemus hebben willen vrijkrijgen door eerst een hoog Luiks magistraat te ontvoeren en af te maken, om de tweede ontvoering van prins Filip meer kracht bij te zetten. Naar aanleiding van die informaties hebben we in Luik maatregelen getroffen om de veiligheid van de magistraat die het hof van assisen voorzat te verzekeren. Er is uiteindelijk niets voorgevallen."

Procureur-generaal Giet was door de verdediging van Leroy als getuige op het proces opgeroepen. Leroy hield immers vol dat hij gerechtelijke informatie aan het milieu doorgespeeld had, om te kunnen infiltreren en op die manier belangrijke zaken te weten te komen. De centrale figuur die hij als informant opvoerde was Jules Montel.

Montel is een naar beneden gevallen graaf. Opnieuw gaat het om een beroepsgokker uit het zwaar crimineel milieu. In '72 werd hij veroordeeld in Dendermonde tot 5 jaar wegens zijn deelname aan een gewapende overval. In september '83 raakte hij betrokken bij een transactie van 20.000 valse biljetten van elk 50 dollar. Tussendoor werd hij nogmaals veroordeeld tot 6 maanden wegens heling. Amper enkele maanden voordat het proces tegen substituut Leroy van start ging, meer bepaald op 10 augustus 1985, werd Montel door twee onbekenden in volle straat neergeschoten. De daders werden nooit gevonden.

Bron: De Bende, een documentaire | Paul Ponsaers en Gilbert Dupont

(*) Beiden zijn ook verdachten geweest in het onderzoek naar de Bende-overval in Waver.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube