11,721

(932 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

dim wrote:

Als het een nieuwe vriendin is wordt de theorie van foto n°18 nog onwaarschijnlijker

Waarom? Vergeet niet dat Bouhouche een geheim leven had waar zijn vrouw niets of amper iets van wist. Het zou kunnen dat hij deze vrouw al veel langer kende, wat de plaatselijke klusjesman in Zuid-Frankrijk ook bevestigt:

"Hij is hier in 1994 voor de eerste keer gekomen, samen met een vrouw die ik later leerde kennen als Claude Bureau."

Ik geloof eigenlijk ook niet zo in die theorie dat de vriendin van Bouhouche robotfoto nr. 18 zou zijn, daarvoor wijzen er te veel elementen richting Bultot. Maar zoals zo dikwijls kan je het ook niet uitsluiten.

11,722

(49 replies, posted in Robotfoto's)

dim wrote:

Staat nochtans zo in de beschrijvingen van de robotfoto's elders op de site:

Dat weet ik, dat is een foutje van mij. Ik heb dit dan ook aangepast op de site. Ik dacht altijd dat robotfoto nummer 17 een verbeterde versie was van de oude robotfoto die werd gemaakt na de overval in Waver en die je ook op de site kan vinden.

Onderzoek » Robotfoto's

11,723

(116 replies, posted in Bibliografie)

Ik heb gisteren de laatste pagina van het boek omgedraaid en ik moet zeggen dat ik zwaar onder de indruk ben. Ik zit met het ongemakkelijke gevoel dat Guy Bouten wel eens zeer dicht bij de waarheid zou kunnen zitten. De manier waarop hij er ook iedere keer in slaagt om bv. Beijer of de Bonvoisin te betrappen op de leugens in hun verhaal is gewoonweg schitterend.

Het boek focust zich voornamelijk op Bouhouche, Beijer en vrienden, de Staatsveiligheid, WNP, drugs en de rijkswacht. Wel jammer dat het dossier Haemers, dat toch ook dicht bij de Bende aanleunt, niet meer aandacht krijgt in het boek.

Maar mijnheer Bouten (moest u dit lezen), u hebt een schitterend boek geschreven!

11,724

(49 replies, posted in Robotfoto's)

Robotfoto nummer 17 is geen robotfoto van één van de daders in Waver.

dim wrote:

Dat is dus drie man. Maar waar komen dan foto's n°12, n°15, n°16 en n°19 vandaan?

Verschillende getuigen kunnen als resultaat hebben dat er verschillende robotfoto's gemaakt worden. Ik vind bijvoorbeeld dat er gelijkenissen zijn tussen foto 12 en 15.

11,725

(932 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

dim wrote:

Anne Bouhouche (een joodse met "Anne Quittner" als meisjesnaam) was mogelijk betrokken bij de louche praktijken van haar man.

Anne Quittner is haar man niet naar Frankrijk gevolgd. Ze leefde gescheiden en Bouhouche had in Frankrijk een nieuwe vriendin. Het is deze vrouw die volgens de bovenstaande getuigenis op robotfoto nr. 18 lijkt.

11,726

(45 replies, posted in Speurders)

Guy Bouten heeft voor zijn boek ook een gesprek gehad met ex-kolonel Sack, nu de chef van de federale recherche in Antwerpen.

"Wat u poneert is een pure complottheorie. We hebben meer dan drie jaar met zo'n dertig man aan het Bendedossier gewerkt. Hoe meer ik erover nadenk hoe meer ik tot de vaststelling kom dat er helemaal geen complot was. Geen destabilisatie van de staat, geen racket op de Delhaize, geen chantage wegens seksschandalen... Enkel een samenloop van omstandigheden heeft ertoe geleid dat er geen resultaten werden geboekt. Types als Lekeu, Bouhouche en Beijer hebben gewoon wraak willen nemen omdat ze uit de rijkswacht waren gezet. Sta me toe u erop te wijzen dat wij de bende van Johnny De Staerke in kaart hebben gebracht. Vandaar zijn we naar verbanden gaan zoeken. Ik denk aan de bende van Patrick Haemers, de Borains en extreem rechts met hun voormannen Dossogne en Bultot en natuurlijk aan enkele gewezen rijkswachters. Maar hoger gaat het niet. Dus geen Staatsveiligheid, geen SDRA, geen rijkswachtofficieren, geen buitenlandse spionagediensten."

"Neem nu het dossier-Pinon: niets meer dan een uit de hand gelopen echtscheiding. De Jonathan: niet meer dan cowboyverhalen over baden in de confituur of champagne die zelden plaatsvonden. En als er seks met minderjarigen was geweest dan hadden die meisjes al lang klacht ingediend."

"Sorry, maar uw hypothese hebben we grondig onderzocht en heeft niets opgeleverd. Weet u wat ons nog het meest dwarszit? Eigenlijk hebben we door onderlinge rivaliteit onszelf de das omgedaan. Anders hadden we al lang resultaten geboekt. Er was geen gedicteerde boycot van hogerhand. De speurders wantrouwden elkaar en stonden sceptisch tegenover iedereen die zich met het onderzoek inliet."

Eric Sack deed nogal smalend over de rijkswachters die een complottheorie vermoedden. De BOB’ers Bihay en Balfroid zweefden, de dappere François Raes was niet eerlijk, zelfs niet verstandig, zijn collega Vanden Daele die het drugsdossier met VDB ontdekte en in verdachte omstandigheden stierf, pleegde gewoon zelfmoord, net als Latinus. En ik kon daar nog een paternoster namen toevoegen: Martial Lekeu was een opschepper die waarheid en verzinsel door mekaar haspelde, de groep G bij de rijkswacht betekende niet meer dan een clubje nazi's met grootheidswaanzin, het lidmaatschap van kolonel Lhost bij de groep G of van kolonel Mayerus bij WNP en de CIA was niet bewezen, enzovoort.

Bron » Guy Bouten | De Bende van Nijvel

11,727

(148 replies, posted in Andere Personen)

Volgens vele getuigen en ex-collega's van Lekeu was hij een echte Joden-hater. Nog een reden om te twijfelen aan de verklaringen van Lekeu dat hij zogezegd in opdracht van de Mossad (de geheime dienst van Israël) werkte.

11,728

(932 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Een zekere Monique - de plaatselijke Agatha Christie - maakt eveneens een paar opmerkelijke vaststellingen:

Op de lange tafel staat een computerscherm met ernaast een hoop kranten en documenten. Een poes spint in de zon en op een aanrecht staat een rij dampende confituurpotten. Ze wijst op haar documentatie en tikt dan handig op het klavier. Plots zie ik op het scherm de composietfoto’s van de Bendeverdachten.

"C’est lui." En ze wijst op foto nummer 17, een verdachte getekend op basis van een getuigenverslag. "C'est Bouhouche, n’est-ce pas?"

Dan beschrijft ze Bouhouche en zijn vriendin:

"(...) Ze liepen er nogal sjofel bij. Hij altijd in een jeansbroek, zware legerschoenen en een katoenen hemd. Zij ook in jeans en sweaters, een blozend rond gezicht, zwart krulhaar en nogal fors gebouwd. Kijk, zoals composietfoto 18. Ik heb even gedacht dat zij het was, zo sprekend is de gelijkenis. Een vrouw in de Bende van Nijvel?"

Bron » De Bende van Nijvel | Guy Bouten

11,729

(41 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Toen Guy Bouten naar het zuiden van Frankrijk trok om op zoek te gaan naar de vrienden van Bouhouche, kwam hij een persoon tegen die eigenlijk op de lijst mag zetten van de Bende-verdachten. Het was één van de twee echte vrienden van Bouhouche in Frankrijk. Zijn naam: Jean-Paul Contat. Hij wordt omschreven als 'een vreemde man'.

Het was een ex-legionair, ongeveer 1m85 groot, slank, een lang mager gezicht en hij draagt meestal een zwart alpinopetje en af en toe een snor. En het toeval wil dat hij net na Bouhouche in het dorp kwam wonen. Momenteel werkt de man bij het mobiel legioen van de rijkswacht. Tussen 1980 en 1982 zat hij in Djibouti met het Vreemdelingenlegioen, tussen 1982 en 1986 zat het koppel in Frankrijk en tussen 1986 en 2000 zat hij terug in Vreemdelingenlegioen in Djibouti.

De versie hierboven is die van zijn vrouw, het is ook belangrijk om te benadrukken dat het zeer abnormaal is dat Fransen dienst nemen in het Vreemdelingenlegioen. Guy Bouten heeft ook gesproken met Contat.

Zijn eerste vraag: "Kende u het verleden van Madani Bouhouche?"
Zijn autoritair antwoord: "Cela ne vous regarde pas."

Bouten: "U bent gelijktijdig met hem in Fougax komen wonen."
Contat: "Nu u het zegt. Ik had daar niet eens op gelet. Puur toeval."

Bouten: "U was bij het Vreemdelingenlegioen. Toch vreemd voor een Fransman."
Contat draait zich ongemakkelijk op zijn stoel, trekt met forse teugen aan zijn pijp en nipt dan aan een blikje Kronenbourg. Contat: "U hebt gelijk. Ik heb de Luxemburgse nationaliteit moeten aannemen."

Bouten: "Wat had u mispeuterd dat u per se naar het Legioen wou?"
Contat: "Daar hebt u geen zaken mee. Dit gaat niemand aan."

Bouten: "Hoe lang bent u bij het legioen in dienst geweest?"
Contat: "Van 1980 tot 2000, en al die tijd was ik in Djibouti gelegerd."

Raar, volgens zijn vrouw zat hij tussen 1982 en 1986 in Frankrijk. Wie van de twee liegt er en waarom? De man wou ook niet gefotografeerd worden door Guy Bouten, en volgens Bouten waren er grote gelijkenissen tussen hem en robotfoto 19.

Misschien had de procureur van Foix wel gelijk toen hij zei dat "de streek van de Ariège is een vluchtoord voor kerels die met het gerecht in aanraking zijn geweest".

Bron » Guy Bouten | De Bende van Nijvel

11,730

(932 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Toen de leden van de Cel Jumet op 2 januari naar Frankrijk trokken - achtervolgd door een grote groep journalisten - had ook Guy Bouten zijn koffers gepakt om eens in Zuid-Frankrijk op onderzoek te gaan. De secretaresse van de plaatselijke burgemeester wist hem het volgende te zeggen:

"Natuurlijk wist ik dat hij door de gendarmerie in de gaten werd gehouden." En dan op een toon alsof de muren oren hebben: "Er zijn zelfs mensen van de geheime dienst DST langs geweest, de Direction de la Surveillance du Territoire. Maar voor hen leek alles in orde. Ze lieten me wel beloven dat ik dit voor mij moest houden."

De plaatselijke klusjesman wist te vertellen dat Bouhouche - onder een valse naam - voor de eerste keer in het dorp aankwam in 1994. Toen kocht hij daar een huisje. Pas zes jaar later - in 2000 - kwam hij terug. Zijn uitleg: "(...) tijdens zijn werk op een boorplatform op de Noordzee twee ruggenwervels had gebroken en al die tijd in een rolstoel had gezeten. Maar toen ik hem fluks uit de jeep zag springen leek hij wel wonderbaarlijk genezen, zoals je soms in Lourdes hoort vertellen."

De klusjesman was er zelfs bij toen het as van Bouhouche werd uitgestrooid: "Zijn lichaam lag op handen en voeten naar de grond gekeerd en zijn hersenpan was in een tiental stukken uit elkaar gespat, een knop in de stam was ontploft. Pas toen vernam ik dat hij een crimineel was die jarenlang had vastgezeten. Hier had hij zijn turbulent verleden afgelegd als een versleten oud gewaad. Tabula rasa gemaakt zoals dit zo mooi klinkt in het Latijn. We hebben zijn as uitgestrooid op de weide vlak voor het huis waar de Mérens grazen. Met 'we' bedoel ik zijn zoon David, Claude Bureau, zijn vrienden Alain en Jean-Paul en ik. We zagen hoe zijn as door de wind werd weggeblazen richting Montségur."

Dat de speurders van de Cel Jumet niet echt professioneel bezig waren in Frankrijk blijkt ook uit de getuigenis van de klusjesman: Tony Garcia neemt me mee naar zijn huis en toont me in de garage een grote witte zak met daarop in drukletters: 'Le Soir invendus.' "Kijk maar." Ik doe de zak open en zie tientallen wapentijdschriften en catalogi voor wapens. "Gekregen van Claude. De Belgische politie heeft ze niet eens meegenomen."

Guy Bouten maakt een terechte vaststelling:

Ik sta versteld van deze lichtzinnigheid. Vingerafdrukken van mogelijke bezoekers interesseerden de speurders van de cel van Jumet niet eens. Wel brachten ze met veel poeha semtex aan op de voordeur, waarvan ze nochtans de sleutels gekregen hadden en de verzekering dat alles veilig was. Tony en Claude waren er eerder minstens vijfmaal in- en uitgelopen. Ze zochten ook met een geigerteller rond de woning naar het goud van Zwarts, de buit van een overval uit 1982. Of werkte de Cel enkel in functie van het meegereisde mediacircus?

Bron » Guy Bouten | De Bende van Nijvel