Heb ik absoluut niet nodig. We bekomen al meer dan voldoende opfrissertjes. Uw opfrissertje strookt al niet met de werkelijkheid inzake de behandeling van het dossier. Het is wel duidelijk dat u afvuurt op een pianist die zeer recentelijk het gekakel van de advocatuur ter spraak bracht. Met andere woorden, gevoelige snaren geraakt.

De eerste 4 taken resulteerden in een wetsontwerp dat uiteindelijk de wet van 12 maart 1998 is geworden. De Commissie Franchimont stelde leemtes vast in het Wetboek van Strafvordering, waardoor rechtsonzekerheid bestond en twijfelachtige praktijken in de hand werden gewerkt. Op basis van elementen die onmiskenbaar nog steeds in het Bende van Nijvel-dossier kunnen vastgesteld worden, komt uw genoemde modernisering absoluut niet ter sprake. Trouwens, het wit bos is u blijkbaar ontgaan dat aangeplant is geweest op de autosnelweg E19. Nader bepaald tussen Mechelen en Brussel. Het was echter niet alleen de Witte Mars en de witte ballonnen die een rechtvaardiger gerecht eisten. Aan het gerechtshof te Antwerpen liepen we tussen de eieren en allerlei rotzooi dat naar het gerechtsgebouw werd geworpen. Nog heel duidelijk de uitspraak van de Heer Procureur Bourlet in het achterhoofd: "Als men ons laat doen".

Correctie, door Substituten en 1ste Substituten dewelke ook vorderen, nietwaar.

We vertoeven met het dossier niet in Nederland of in Vlaanderen. Het dossier berust voor alle duidelijkheid in Charleroi. Wat te denken van zeven uitgeschreven kantschriften alvorens aan de opdracht is voldaan? In Antwerpen, Mechelen of Turnhout twee kantschriften of men heeft prijs vanuit het Parket of een onderzoeksrechter. Het verschil tussen een opsporingsonderzoek en een gerechtelijk onderzoek heb ik al reeds langer beschreven als reactie op een bericht van de forumbeheerder. Rechtszekerheid voor de betrokken partijen? Rechtszekerheid door een onwettige overheveling van het dossier? Rechtszekerheid voor nabestaanden en/of slachtoffers dat hun zaak zonder enige ambtsplichten onaangeroerd bleef liggen? Rechtszekerheid dat dossiers zijn verdwenen, dat men vernietigde? Rechtszekerheid dat belangrijke overtuigingsstukken verdwenen? Mijn overtuiging en nog van andere juristen? Rechtszekerheid dat de Delta Cel er opzettelijk is van weerhouden om de waarheid aan het licht te brengen met de middelen die ze toen te beschikking hadden. Rechtszekerheid wat er in het Hof van Beroep te Gent plaatsvond? Dankzij een journalist zijn de advocaten van de burgerlijke partijen op de hoogte gebracht van de zitting op het K.I.B. op het Hof van Beroep te Gent. De bal ging aan het rollen toen de journalist zich informeerde bij een advocaat of die weet had van een zitting op het K.I.B. inzake de Bende van Nijvel. Zo kunnen we nog alvast blijven doorgaan in uw uitzonderlijk rechtsvaardigheidsgevoel bij de door u aangehaalde Wet Franchimont en waaraan u zich halsstarrig vastgrijpt.

U hoeft mij echter niet kenbaar te maken hoe PV’s dienen te worden opgesteld en op welke wijze verdachten aan een verhoor dienen onderworpen te worden. Of is het uw opzettelijke betrachting om foutieve berichtgeving te zaaien waar vonnissen en arresten in begrijpelijkere taal dienden opgesteld?

Hier sterkt u niet alleen mijn vermoeden maar overtuigd u mij in het bijzonder dat u geen informatie hebt bekomen uitgaande enkele slachtoffers of nabestaanden. Het gaat aan u voorbij dat rechtzoekenden en nabestaanden al herhaaldelijk brieven hebben geschreven aan de bevoegde magistraat tot elektronisch kopie en inzage van het dossier. Zonder enige en minste reactie vanwege de bevoegde magistraat. Meester Vandenbussche zijn mededeling al gelezen? Dat aan zijn neergelegd verzoekschrift tot bijkomende onderzoeksdaden niet is voldaan in Charleroinjet?

Verzoekschrift tot bijkomende onderzoeksdaden? Prachtig indien ze worden ingewilligd en dat er aan het gevraagde zou worden voldaan. Not so. Toch doet u mij herinneren aan een op rust gesteld magistraat zijn boek “het land der onbestrafte misdaden, waarom faalt Justitie?”

Ik heb uw uitroeptekens wat opvallender gezet. Ze waren niet zo goed zichtbaar. Leuke opmerking. Hoe kan er misbruik zijn indien sommige slachtoffers en nabestaanden het dossier niet krijgen toegewezen ondanks hun herhaaldelijk verzoek zoals supra vermeld. Ik stel vast dat u geen kennis hebt van de magistratuur in Charleroinjet. Uw verwijzing naar de Wet Franchimont, of beter Franchipan, dat blijkbaar van kracht is in Charleroi en volgens uw redenering aldaar ook van kracht, laat heel wat te wensen over. Een onderzoeksrechter uiterst zelfvoldaan, ten volle overtuigd van haar importantie, haar nut, haar recht, haar gelijk en vooral van haar macht en slachtoffers hun machteloosheid.

Uw overtollige uitroeptekens zijn echter niet nodig, zelfs overbodig en getuigen al niet van enige professionaliteit. Over P.V.'s gesproken dat u opwierp. In Antwerpen, Mechelen of Turnhout zou u al onmiddellijk ter orde geroepen worden bij de magistraat indien u de uiroeptekens zou gebruiken in P.V.'s. Originele dossierstukken of afschriften van mijnentwege? U zal ver mogen speuren en zoeken. Van een kale reis terug komen. Het ondermijnen van het juridische proces? Onmogelijk dat het tot een proces komt in de zaak Bende van Nijvel na 42 jaar. Dit was duidelijk met het oog ter blijvende en voortdurende bescherming van de feiten. Tuurlijk is het voor u aangenamer om naar Nederland te verwijzen. Een eentalig land. Alhier in ons drietalig land was de mogelijkheid groot om alles opnieuw in het dossier Bende van Nijvel van de Franse taal naar de Nederlandse taal terug om te zetten. Weet je wel, het Hof van Beroep te Mons eventueel bevoegd, Het Hof van Beroep te Brussel bevoegd of in geval van Nederlandstalige daders, het Hof van Beroep te Gent bevoegd.

Een stap voorwaarts in de zaak Bende van Nijvel? Het is de afstand van een wereldkampioen ver springen. Dan wel in de afstand achterwaarts als u wil begrijpen. U betwist formeel en halsstarrig de werkelijkheid en de vaststellingen die zich voordoen in het dossier. En nou net 28 juni e.k. in het vooruitzicht. Wat een Rechtsvaardigheidsgevoel dat opwerpt met het aansluitend Gerechtelijk verlof. Toch mooi uitgekozen om aan de verdere storm te ontsnappen dat in het verlengde zou liggen in de aanvaardbare en begrijpelijke boosheid van de slachtoffers en de nabestaanden.

Gelet op ons drietalig landsgedeelte, Nederlands, Frans en Duits, met verontschuldiging van mijn verschwunden uitroepteken,

Waarvan driedubbele akte,

Een rijkswachter "ex-Diane lid" als getuige:

In hun onderzoek van Januari 2018 willen onderzoekers van de CWB te Charleroi een beeld krijgen van de groep Diane en hun leden in de beginjaren van de “Groep Diane". Daarover hadden zij onder andere graag de getuigenissen van een aantal ex-operationele leden van deze Rijkswachteenheid. Uit de gegevens blijkt dat een getuige sedert 2010 met pensioen is na een non stop carrière bij de Rijkswacht/Lokale Politie. Uit de gegevens blijkt ook dat de getuige vanaf 1977 lid was van de Groep Diane.

Inzake de piste over “De Bende van Nijvel en Groep Diane” kan de getuige verklaren dat deze al in de jaren 80 werd onderzocht. Hij is daarover ondervraagd geweest inzake de wapendiefstal bij Diane, die mogelijks te maken had met die bende. Dit was in 1981, nadat de getuige mutatie had gemaakt van dit onderdeel van de Mobiele Groep Brussel gelegen in Etterbeek naar de Bde R**** / District T*******.

De getuige is hierover gehoord door Kapitein W****** op de burelen te T*******. Dit betrof zijn toenmalige Commandant bij de Groep Diane, die drie maanden na getuige zijn mutatie ook mutatie had gemaakt naar T*******. Hij deed dit verhoor in opdracht van de toenmalige onderzoekers van "De Bende". Dit verhoor heeft de getuige onmiddellijk beëindigd, omdat dit verhoor "zogezegd in vertrouwen was tussen hemzelf en Commandant W****** " stiekem werd gemonitord door een collega in een aanpalend bureau. De getuige heeft toen niets meer willen zeggen omdat zijn vertrouwen weg was. Dit is echter nooit op papier gezet.

Zijn Rijkswachtcarrière startte in 1975 in de Rijkswachtschool alwaar hij in december 1976 tot wachtmeester werd benoemd. Vervolgens is hij naar het "Groot Kwartier" in Etterbeek gestuurd alwaar hij twee maanden later testen heeft afgelegd voor de Diane-eenheid. Zijn selectieprocedure bestond toen al uit een interview, diverse ingangstesten, gevolgd door een zes maanden stage, wat niet het geval was bij de jongens van de eerste lichting / oprichting "Diane. De "Diane-collega’s van het eerste uur" hebben ze bij de oprichting anno 1973 gewoon lukraak op het zicht gerekruteerd. Dat was ook de reden waarom deze "eerste lichting" van Diane "de cowboys" werden genoemd.

In de periode van 1979–1980 heeft de getuige ingestaan voor het onderhoud van de voertuigen en materiaal, "wapens en diensten" van de Diane-groep. Als hij iets vreemd heeft opgemerkt, dan is het in de laatste periode dat hij in de gebouwen van "Diane" in Etterbeek aanwezig was. De groep Diane deed op dat ogenblik alles wat meer dan gemiddeld gevaarlijk was: "Fysical protection – gijzelingen – Anti Banditisme / Terrorisme – patrouille (ABT)…". Voor de ABT opdrachten heeft men nadien een andere eenheid opgericht in de Mobiele groepen. Daarna is Diane het SIE geworden, ingedeeld in Interventie, Observatie en specialisaties zoals bv “under cover”.

Getuige heeft ook Bonkoffsky gekend en beschrijft deze persoon in de tijd van Diane al een beetje maf was. Een kerel die wat slungelig overkwam, maar wel heel sterk was in ongewapende close combat. Bonkoffsky was zelfs de man die de beruchte "self defence opleider" met de bijnaam "Beul" alle vier hoeken van de tatami kon laten zien. Na een zoveelste incident is Bonkoffsky uit de groep Diane gezet.

Getuige herinnert zich het laatste incident. Een schietincident waarbij Bonkoffsky een schot heeft laten afgaan in een dienstvoertuig waarbij de kogel door de bodemplaat van het voertuig is gegaan. Dit was volgens de getuige het perfecte excuus van het toenmalige Commando om hem buiten Diane te zetten na ook al zijn andere fratsen. Bonkoffsky zou niet de enige geweest zijn. Er zijn nog een aantal leden moeten vertrekken die te ver waren gegaan. Binnen een bepaalde kern van "Cowboys" had men een aantal mannen die zich boven de wet zijn beginnen te gedragen als "Outlaws".

Tijdens de periode van de getuige liet het Commando veel toe. Voornamelijk bij de Diane-leden van de eerste lichting. Toch zijn er op een bepaald ogenblik 4 tot 6 operationele leden met onmiddellijke ingang uit de groep Diane gezet. Deze leden zijn toen op de erekoer van het Kwartier bevolen, waar ze door de toenmalige Generaal persoonlijk één voor één naar voor werden geroepen om uit de groep Diane ontslagen te worden. Hierbij ook aanwezig, Kolonel Vernaillen; Dit met veel geroep "en plain public" wat zeer affronterend is geweest voor die mensen. Deze leden zouden zich misdragen hebben op de Luchthaven van Zaventem en daar heeft de echtgenote van de Generaal iets gezien of is ze erin betrokken geweest.

In de lichting van 12 nieuwe weerhouden stagiairs waren er ook enkele van Waals Brabant. Na hun stage zijn er enkele van deze ook toegetreden tot dat afgezonderd "Brabant" kliekje. Die kerels werden vanaf dan afstandelijker naar de Vlamingen en Limburgers binnen de groep Diane. Ze hadden plots een soort van "Omerta" zwijgplicht. Zo distantieerden ze zich geleidelijk aan.

Getuige herinnert zich nog Vernaillen, die tijdens zijn periode net de nieuwe overste was geworden van Diane. Bij zijn aanstelling iedereen had ontboden in "geef acht" voor het gebouw. Tijdens zijn eerste speech naar de Diane-leden verklaarde deze doodleuk "dat hij met de Groep Diane een vergiftigd paasei cadeau had gekregen maar dat ze er samen het beste moesten van maken". Getuige vermeld dat iedereen van de eenheid in shock was van dit statement. Een man die zoiets zei terwijl Diane beschouwd werd als de elite van de Rijkswacht.

De wapenmaker met mannen in burger

Getuige deed een aantal vreemde vaststellingen in de kazerne Etterbeek/Diane-gebouw.

Eind 1979 stapte de getuige de beveiligde wapenkamer van Diane binnen om iets te inventariseren. Deze ruimte was gesitueerd bovenaan het voertuigengebouw Diane, in het Kwartier De Witte de Haelen. De bovenste etage van dit gebouw was exclusief voorbehouden voor de voertuigen van de Groep Diane en hier bevond zich ook de wapenkamer van hun dienst. Er was op die verdieping een aparte gesloten ruimte die diende als wapenkamer en die apart beveiligd was.

Groot was dan ook zijn verbazing dat hij een groepje collega’s met twee mensen in burger aantrof die rondom enkele wapenkisten met Kalasjnikovs stonden. Zij waren ook duidelijk verrast toen de getuige daar binnenkwam en hij voelde onmiddellijk aan dat hij ongewenst was. Het groepje voelde zich betrapt. In deze groep zag hij de wapenmaker C****** met twee manspersonen in burger en twee van het kliekje "Brabant van de 1ste generatie". Met de hulp van foto’s kan de getuige de twee manspersonen identificeren alszijnde C***** en M*****.

Bij het binnentreden van het lokaal door getuige, vroeg de wapenmaker C****** vrij gepikeerd "Voor wat is het?" waardoor de getuige onmiddellijk begreep dat het tijd was om te vertrekken. Getuige dacht bij zichzelf, "Wat doen die drie of vier houten kisten met hierin telkens twee of drie Kalasjnikovs hier on onze wapenkamer; dit zijn toch wapens die wij niet hebben?" Op zich was dit alles een vreemde situatie, want in die tijd van de getuige zijn dienst was de toegang tot deze kamer strikt beperkt tot leden van de Diane-groep.

Later heeft de getuige gehoord dat er Diane-wapens ontvreemd zijn geweest uit deze kamer. Heeft dit steeds een bizar verhaal gevonden, gezien de beveiliging van de kamer en het feit dat de wapens in gesloten kasten opgeborgen zaten. Als er niemand aanwezig was, was deze kamer steeds gesloten. Er waren wel dubbels van alle sleutels bij het Commando in een ruimte die niet steeds afgesloten was.

Toen de getuige op de groep uitkwam werd hij buitengekeken en heeft na de opmerking van wapenmaker C****** het lokaal verlaten. Getuige heeft er nadien nog over gepiekerd dat hij de sfeer bijzonder raar vond in een situatie met vreemde wapens en het feit dat hij "als een van de mannen" werd buiten gekeken.

De mannen in burger: Bouhouche en Beijer

Enkele jaren later heeft de getuige beelden gezien van de Brusselse BOB’ers Bouhouche en Beijer. Toen wist de getuige het: "Verdomme die waren toen ook aanwezig in dat groepje rond de kisten!" Dit waren de twee mannen in burger die erbij stonden. Getuige is zeer formeel inzake deze vaststelling omdat hij toch enkele ogenblikken aanwezig is geweest in de wapenkamer.

Wat op zich ook wel heel vreemd was, dat hij de twee boven vernoemde BOB’ers ook nog heeft zien rondlopen in de gebouwen van de groep Diane. Vreemd, aangezien niet-Diane leden niet echt welkom waren in het gebouw.

Met betrekking tot dat moment dat de getuige die groep in de wapenkamer zag:

Toen hij later in de Bde zat en de gele affiche met de robotfoto’s van de Bende van Nijvel bekeek, steeds heeft gedacht dat er één bepaalde robotfoto overeen kwam met wapenmaker C******, namelijk die robotfoto met nummer 7 en nummer 20 als men de snor wegdenkt op de robotfoto. Robotfoto’s zijn moeilijk ter herkenning.

Op vraag vernoemd getuige de namen van de Diane-leden die zich als outlaws gedroegen. Waaronder Bonkofsky, Amory, D******* en de man met de bijnaam Pyhton.

Niet alleen de getuige maar ook andere collega’s hebben altijd gevoeld dat de wapenmaker C****** niet zuiver op de graat was. Als "blue" is getuige tweemaal terechtgekomen op de parking van een Brusselse schietclub ten zuiden van Brussel op de grens met Wallonië. De exacte locatie was hem onbekend. Het betrof een laag gebouw. Hij was, van een andere Provincie, nog maar juist in Brussel actief en was al blij dat hij het GD Kwartier op het einde van zijn dienst kon terugvinden. Dit was tijdens een patrouille met een Franstalige "Ancien" van die kliek Brabant van de eerste generatie.

Een andere Vlaming was daar toen ook terechtgekomen omwille van zijn Franstalige collega. Alzo dienden zij samen op het voertuig te letten. C****** heeft toen enkel de Franstalige collega’s binnengelaten. Het duurde dan telkens tot een halfuur voor de die Franstalige collega’s terug naar het voertuig kwamen om de patrouille verder te zetten. C****** was duidelijk ook niet opgezet met de aanwezigheid van de getuige op de parking.

Getuige is in zijn actieve periode bij de groep Diane ook in een andere schietstand terechtgekomen. Meer in het centrum van Brussel. Toen werd zijn Franstalige collega opgewacht door Bouhouche en Beijer. Zij gingen gezamenlijk de schietstand binnen terwijl de getuige verplicht is geweest in het dienstvoertuig te wachten bij de radio.

Over een "groep G" bestaande uit Rijkswachtofficieren is de getuige onwetende. Toch is er op een zeker moment in een Spaans parlement een poging tot staatsgreep geweest, georganiseerd door een Kolonel (anno 1981). De getuige weet dat hierover binnen de groep Diane serieus gedebatteerd is geweest. Er zou toen door enkele leden gezegd zijn geweest dat zij als Diane dit ook zouden kunnen doen en beter dan de amateurs in Spanje. Er was op het ogenblik in die tijd van eind de jaren 1970 een soort van "verrechtsing" voelbaar.

Met betrekking tot de "Modus Operandi" van de Bende van Nijvel zijn sommige leden van de groep Diane overtuigd geweest dat deze bendeleden een speciale commandotraining hebben gekregen, af te leiden uit de wijze hoe ze hun terreurdaden hebben uitgevoerd.

Het is zeker niet de eerste getuigenis waarop de CWB er attent wordt op gemaakt dat hun onderzoekspiste van de Bende van Nijvel en mogelijke betrokkenheid van (ex-)leden van de Groep Diane, zij het ook dienen te zoeken naar de leden die ontslagen zijn uit de groep en zich hierdoor verraden voelden door hun leiding en wrok koesterden.

Iemand die destijds ontslagen werd, die had het zeker verdient want blijkbaar moest men bij Diane al veel verkeerd doen alvorens ontslagen te worden. Al zeker de leden van "het eerste uur", omdat blijkbaar het Commando goed wist dat ze destijds deze eerste mannen gerekruteerd hadden; wetende dat er bij velen een vijs los zat. Als men dit vergeleek hoe streng de opleiding was en hoe je in de Brigades binnen de lijntjes moest lopen… .

Blijkbaar weet men dat de Brabantse (ex-) Diane-leden met elkaar in contact bleven via hun gezamenlijke passie voor wapens in Brusselse schietclubs alsook enkele sportclubs. Vooral bij de "Brabantse Brusselse" Diane-clan had men echte grote wapenfreaks. Daarnaast waren er ook een aantal Diane-leden die in het Brussels uitgaansleven portier en lijfwacht speelden na hun uren.

Opmerkingen inzake robotfoto's:

Een aantal robotfoto’s zijn nooit openbaar kenbaar gemaakt. Anderzijds hebben de onderzoekers toch een aantal verdachten kunnen identificeren die werkelijk overeenkwamen met de vrijgegeven robotfoto’s.

Een beknopte en juiste weergave van de feiten en de diefstal:

Betreft: Dossier N° 33028/85/19 van de Heer Onderzoeksrechter Troch.

Gevolg aan de opdracht uitgaande het Kantschrift dd. 03/03/1988 van de Heer Substituut Acke aan de Delta Cel, P.V. N° 100.522/88; In uitvoering van de opdracht uitgaande de Heer Substituut Acke, is er nazicht verricht in het werkdossier van de Cel Delta.

In de nacht van 07 mei 1981 op 08 mei 1981 tussen 23.00 en 07.00 uur, is er diefstal gepleegd in de Rijkswachtbrigade van Erpe-Mere, Oudenaardsesteenweg 404 – 406. Betreft diefstal met braak en inklimming van:

• 4 UZI machinepistolen NR GD 1970 27** - 27** - 27** en 27**.

• 4 Pistolen Browning 7.65 Nrs A 10**** / 3*** / 1*** / 3***

• 1 Arminiuspistool .38 SP 52530

• 1 Bruinlederen aktentas

• 12 Laders UZI

• 8 Laders met munitie pistool 7.65

• Patronen 9 mm UZI + onderhoudsmaterieel UZI

Volgens de modus operandi zouden er tenminste 2 daders rechtstreeks over een akker naar de achterzijde van de brigade gegaan zijn. Een rolluik werd opgeheven en een ruit werd na afplakking verbrijzeld en geopend via het spanjolet. De zijwand van de gesloten ladenkast in het bureel van de brigadecommandant werd afgevezen (buit : 2 X 7.65) terwijl de bovendeuren  van een gesloten ladenkast werden opengebroken. (Buit 2 X 7.65, sluitstukken en lopen UZI’s).

In de kelder werd het hangslot geforceerd van het verwarmingsgedeelte. (Buit : 4 UZI’s – manteld + laders, en trommelrevolver eigendom van brigadelid 1ste WM ***. Kasten van de manschappen werden eveneens doorzocht. Buit – munitie. Alle andere kasten en laden bleven onaangeroerd. Een brandblustoestel werd leeggespoten.

Sporen: 2 paar gangsporen, fragment van een handschoen.

Bij de feiten waren er geen getuigen. Strikte vergelijking aan de hand van het documentatiebestand (persoon / modus operandi) leverde geen resultaat op. Er kon geen onmiddellijk verband met gelijkaardige wapendiefstallen gelegd worden. De bestuurder / eigenaar van een voertuig FORD GRANADA van blauwe kleur, welke zich verdacht gedroeg op 08 mei 1981, kon niet geïdentificeerd worden. Een gevonden reproduktieplaat CC*-*** heeft evenmin naar daders geleid. Op basis van de gevolgde  modus oprandi door de daders en op basis van de weggenomen stukken, alsmede de plaatsen waar deze werden opgezocht, bestond er reeds van bij de aanvang van het onderzoek, een vermoeden dat de daders gtipt werden door een personeelslid ofwel op de hoogte waren van het feit dat op het ogenblik van de inbraak, niemand aanwezig was in de brigade.

In het verder gerechtelijk onderzoek rees er een vermoeden ten opzichte van een personeelslid de Heer 1ste WM ***. Deze persoon maakte op het ogenblik van de diefstal deel uit van de Rijkswachtbrigade Erpe-Mere en dit sedert 01/07/1977. Betrokkene werd in de getalsterkte van de Rijkswacht opgenomen op 28 september 1972. Tussen september 1973 en april 1975 maakte hij als lid deel uit van de 6de mobiele groep te Brussel.  Aldaar heeft hij onder andere ook deel uitgemaakt van de Groep Diane.

Niettegenstaande verdere uitgevoerde onderzoeksverrichtingen zoals bleek uit het werkdossier van de Delta Cel, konden geen concrete elementen in deze richting of ter identificatie van de daders in het algemeen naar voor gebracht worden.

Ter bijkomende informatie:

In de jaren 1980 tot ongeveer 2006 waren afluisterscanners veelvuldig in  gebruik door allerlei criminelen alsook door medewerkers van officiële instanties en gewone burgers. In die tijden was het echter niet moeilijk om te achterhalen welke Rijkswachtbrigade van Mobiele Permanentie was. Alvorens hun diensten aan te vatten diende elke Rijkswachtbrigade zich radiofonisch te melden aan de dispatch. Rijkswachtbrigades wisselden onderling van diensten inzake het waarnemen van de Mobiele Permanenties (MP ploegen). Meestal van 07.00 uur tot 15.00 uur. Van 15.00 uur tot 23.00 uur en van 23.00 tot 07.00 uur.

Om namen te vernoemen in deze zaak van één mogelijke verdachte is toch de nodige voorzichtigheid geboden.

Ik ben geen verder onderzoek, tot op heden, tegengekomen aansluitend op de bewuste brief. Ook geen verwijzing of melding dat het onderzoek afgezonderd in een vertrouwelijk dossier is opgenomen. Vertrouwelijke dossiers betekenen dat enkel onderzoeksrechter en Procureur er toegang in hebben. Noch advocaten, verdachten of burgerlijke partijen hebben daar inzage toe. Dit is een beschermingsmaatregel inzake een persoon dat informatie geeft of heeft gegeven.

Als ik mezelf al razend maak in het lezen en in de werking van Charleroi, kan ik me niet inbeelden hoe nabestaanden en slachtoffers zich in hun mocassins moeten voelen. Geloven of niet, de politiek heeft het gewoon verder gezet wetende dat het onderzoek ging afgesloten worden. Verderzetting omdat het dossier niet zou uitkomen en verder in de kelders kan berusten.

Wat me vandaag al geruststelde, dat er geen Hennart als Justitieminister zal fungeren. Over de groep Dyane is er ook iets opmerkelijks opgedoken. Daarover schrijf ik nog één dezer.