Recent ging Burt Orbie op pensioen. Hij was 44 jaar lang lid van de Leuvense politie. In een interview met Het Laatste Nieuws kijkt hij terug op zijn loopbaan. De gebeurtenissen in de Parijsstraat komen ook ter sprake:

(...) Er was ook de zaak van de neergeschoten studente in de Parijsstraat. Na de euforie kwam de weerslag ...

"In die periode - het was de tijd van de CCC en de bende van Nijvel - werden we vaker dan nu geconfronteerd met zwaar banditisme in Leuven. Zo hadden we de bomaanslag van de communistische CCC op het KBC-kantoor op het Ladeuzeplein gehad op 5 november 1985, al was ik toen niet van dienst."

"Op 12 februari 1986 was ik wel van dienst. Het was studentencarnaval in Leuven, ook wel gekend als ‘vette dinsdag’. In het politiekantoor op de Grote Markt kwam ’s nachts een student binnengerend die riep dat er een inbraak bezig was in winkel O’ Neill in de Parijsstraat. We sprongen meteen in onze anonieme voertuigen, shotguns in de aanslag, om de daders langs beide kanten in te sluiten."

"Toen ik arriveerde, werd er al geschoten en ons voertuig lag in de vuurbaan. Tegelijkertijd zag ik een Porsche in volle vaart achteruit rijden die onze wagen raakte en vervolgens kon vluchten. Toen ik uitstapte, zag ik op straat een jonge vrouw liggen, waarvan we dachten dat ze was aangereden door die Porsche. Meteen de hulpdiensten opgetrommeld en grote euforie omdat de collega’s twee daders konden oppakken. Het was de bende van Daniel Van Cutsem die anderhalf uur eerder ook al betrokken was bij een schietpartij in Luik."

"Niet veel later vonden we de uitgebrande Porsche terug op de splitsing van de E314 met de E40. Het lijk van Daniel Van Cutsem lag erin. Hij was geraakt door een kogel van één van de collega’s. Wat bleek nu nadien? Die studente was niet aangereden door de Porsche maar werd helaas geraakt door een afgeketste kogel tijdens de schietpartij in de Parijsstraat. Ze heeft het helaas niet overleefd. Dat kwam wel even binnen, ondanks het succes van onze interventie."

Bron: Het Laatste Nieuws | 18 Mei 2024

Je intrigeert me. Hoeveel kanten zijn er dan? Volgens mij maar twee. De daders en de niet-daders. Dus je impliceert hier eigenlijk dat ik aan de kant van de daders zou kunnen staan. Wat ik oprecht een zware belediging zou vinden als je dat nog maar zou durven denken.

En wat is er dan raar aan mijn houding?

Als de onderzoeksrechter meedeelt dat ze het onderzoek gaat afronden en stop zetten en ze geen informatie geeft over het DNA-onderzoek, dan raad ik de slachtoffers aan om vragen te stellen over het DNA-onderzoek:

• Wat is de stand van zaken in het DNA-onderzoek, gezien de nieuwe wetenschappelijke mogelijkheden en de nieuwe DNA-wet?

• Is er met de DNA-stalen een verwantschapsonderzoek gebeurd?

• Is er met de DNA-stalen fenotypering gebeurd?

• Indien nee, waarom is dit niet gebeurd? In de zaak-Caeckaert heeft dit al nieuwe informatie opgeleverd.

• Indien ja, wat was het resultaat van dit onderzoek?

De antwoorden op de vragen lijken me relevant gezien de nieuwsberichten in verband met de zaak Caeckaert » Forum

Ik heb me die bedenking deze week ook gemaakt. Stel dat de onderzoeksrechter inderdaad beslist om het onderzoek af te ronden, waarom doet ze dat dan op een moment dat de aanpassing van de DNA-wet er eindelijk is?

Je hebt inderdaad de mogelijkheid van een match - wat ik betwijfel - maar er is ook nog een andere mogelijkheid. Dankzij nieuwe technieken op vlak van DNA-onderzoek hebben ze misschien kunnen ontdekken dat de DNA-sporen die ze al jaren hebben, eigenlijk niet van leden van de Bende van Nijvel zijn. Op die manier verliest het onderzoek zijn laatste grote kans op een doorbraak.

Ik ben geen wetenschapper en ken ook niets van DNA en de mogelijkheden die er zijn. Dit is dus een hypothese.