You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Gisteren was de website enkele uren offline. Dit vanwege een kwetsbaarheid in PHP.
De webhost liet dit weten:
Preventief hebben wij alle websites op onze shared webhostingservers tijdelijk offline gehaald. Dit doen wij vanwege twee kritieke kwetsbaarheden in PHP.
Ondertussen is een update geïnstalleerd en is de site terug online.
Moesten er zaken niet merken of krijg je ergens een foutmelding? Mail dan naar info@bendevannijvel.com
Klopt, zie het verslag van de Eerste Bendecommissie:
(...) Het dagelijks beheer van de herberg berust bij de heer Roland Obbiet, geboren in 1943, die sedert juni 1981 in dienst is als bediende. Het restaurant is in handen van de heer Norbert Sinnaeve, geboren in 1948.
Feiten:
Ze werden beschuldigd van 51 diefstallen met braak en 50 mislukte pogingen tot inbraak. Ze stalen voornamelijk kleine sommen geld, maar ook op TV-apparaten, geweren, pelsmantels, fototoestellen en stereo-apparatuur. Ze werden gearresteerd toen De Man werd tegengehouden in een gestolen Porsche.
Leden:
Patrick De Man
Christian Van Hee
Norbert Sinnaeve
Godelieve De Smet
Patrick De Man werd gearresteerd toen hij aan het stuur van een gestolen Porsche zat. Norbert Sinnaeve is actief geweest in de PVV-afdeling van Beersel. Het Beerselhof was gelegen aan de Steenweg op Ukkel 116 in Beersel.
Zie ook dit artikel » Forum
Inbrekers kraakten 51 villa's en mislukten 50 keer
Welgeteld eenenvijftig diefstallen met braak en vijftig mislukte pogingen tot inbraak: dat is de indrukwekkende balans misdrijven, waarvan arbeider Patrick De Man (23) uit de J. Brandtstraat te Schaarbeek en schilder-decorateur Christian Van Hee (29) uit het Bruegelpark te Zellik (Asse) worden beticht.
Ze verschenen vrijdag aangehouden voor de Vakantiekamer te Brussel onder voorzitterschap van mevr. Vaes, samen met hun twee helers: Norbert Sinnaeve (31) en zijn vrouw Godelieve De Smet (28), die een herberg openhouden aan de Steenweg naar Ukkel te Beersel.
Opmerkelijk is dat ze alle feiten, op weinig na, toegeven. De eerste twee, die niet aan hun proefstuk toe zijn, hoorden dan ook 4 jaar effectieve gevangenis tegen hen vorderen. Met een vordering van 18 maanden effectief kreeg Sinnaeve wat meer begrip bij de openbare aanklager. En als de rechtbank daarop ingaat, komt mevr. Sinnaeve er vanaf met 8 maanden voorwaardelijk.
Pas vrij en weer actief
De feiten deden zich voor tussen 24 december vorig jaar en 1 mei. Dit wijst er dus op dat ze er vrijwel elke nacht op uittrokken om een slag te slaan. De inbraken en pogingen daartoe gebeurden te Sint-Agatha-Berchem, Dilbeek, Wemmel, Grimbergen, Beersel, Wezembeek-Oppem, Halle, Kraainem, Dworp, Londerzeel en Sint-Genesius-Rode.
Voor de buit mikten De Man en Van Hee niet erg hoog. Hij bestond uit geldsommen van hooguit 12.000 fr., handtassen, bankkaarten, jachtgeweren, een paar auto's, een stereo-installatie, een verrekijker, een fototoestel, een kleurentelevisie, een chronometer en kleine huisraad. Wel waren er ook bontmantels bij. Gewone diefstallen zonder braak werden gepleegd te Grimbergen en Londerzeel. Zowat een paar dozijn bestolenen stellen zich burgerlijke partij.
Substituut De Bruyne stipt aan dat het onderzoek op gang kwam toen de BOB van Asse in een villawijk te Sint-Agatha-Berchem De Man onderschepte toen deze aan het stuur van een gestolen Porsche zat. De Man werd aan de tand gevoeld, gaf de diefstal van nog een andere snelle wagen toe en liet de naam van zijn medeplichtige Van Hee vallen.
De Man en Van Hee leerden elkaar vroeger in de gevangenis kennen. De eerste was in 1975 al veroordeeld wegens een diefstal met geweld en in 1978 kreeg hij een jaar wegens inbraken. Van Hee liep allerlei straffen op wegens oplichting en diefstallen.
De Man: “Toen we voor Kerstmis vrijkwamen, liepen we elkaar tegen het lijf in de dancing “Las Vegas” te Brussel. We zaten allebei zonder geld en zonder werk. En we moesten toch iets ondernemen. Van Hee stelde me voor samen uit stelen te gaan. Ik ken Sinnaeve uit Beersel goed”, zei hij. “Ik heb vroeger nog in zijn café gewerkt als disc-jockey. Die man koopt alles en betaalt contant. Geen probleem dus, want hij vraagt niet naar de herkomst van de koopwaar.”
Van Hee geeft dit gesprek en de daaropvolgende “samenwerking” toe, maar herinnert zich ter zitting niet goed meer wie met het voorstel op de proppen kwam.
Steentjes op de ruit
De organisatie liep gesmeerd. Terwijl De Man tussendoor handtassen en bontmantels meegraaide in kleedkamers, trokken ze er 's nachts met een van de gestolen wagens op uit en hetzelfde scenario herhaalde zich tientallen keren.
Mikpunt was de garagepoort van nette villa's. Ze bezaten daarvoor een bijzonder soort sleutel. Terwijl de ene de poort oplichtte, opende de andere ze en de ingang was vrij. Zelfs een schroevendraaier kwam er niet aan te pas.
Met de buit reden ze dan regelrecht tot bij Sinnaeve te Beersel. Lag die reeds te bed, dan gooiden De Man en Van Hee met steentjes op de ruit van zijn slaapkamer om hem te wekken. “Hij rekende na enig afdingen telkens prompt af en vroeg niet naar de herkomst. Mevrouw Sinnaeve zorgde voor de bontmantels.”
Het inbrekersduo betwist de betichtingen niet. Het geeft alles grif toe. Sinnaeve krabbelt echter terug op zijn vroegere verklaringen.
“Het begon met die 3 geweren. Ik vond die tof. Ik hing ze aan de muur en ze hangen er nog. Wie is er nu niet op uit zulke geweren als pronkstuk te bezitten? Ik had geen argwaan. Ik kocht al die tweedehandse spullen in volle vertrouwen. Ik ben al 9 jaar in zaken en ik meen toch dat ik de mensen ken, mevrouw de voorzitter. Maar in deze kwestie heeft men mij lelijk beetgenomen. Trouwens, op de geweren na gaf ik alles terug wat ik met goed geld betaalde. Ik ben tevreden in de plaats van de benadeelden. Het is gemakkelijk mij nu te doen doorgaan als heler. Had ik gewild, ik zou de spullen gemakkelijk hebben kunnen doorverkopen met winst. Ik kocht ze als een eerlijk man.”
Heler-tipgever
Substituut De Bruyne leest dan de verklaring voor van Van Hee: “Sinnaeve was niet alleen heler, maar ook tipgever. Hij kent de streek goed en duidde ons de residentiële wijk aan waar we een slag konden slaan. Wat weet ik trouwens van de wijk Zevenborre te Sint-Genesius-Rode?”
Sinnaeve smeekt dan om begrip: “Ik ben aan het bouwen. Ik heb 2 miljoen fr. geleend. Ik moet dat geld over 20 jaar teruggeven.”
De aanklager: “Dit is geen alledaags bundel. Mocht ik in bijzonderheden treden, ik zou 3 volle dagen nodig hebben. Op 3 of 4 inbraken na was het scenario altijd hetzelfde. Weg met de buit en regelrecht naar Sinnaeve. De Man en Van Hee zijn echte beroepsdieven. Wegens hun strafregister verdienen zij geen uitstel. Ik vorder niet de maximumstraf, omdat ze nergens geweld gebruikten. Sinnaeve moedigde als heler de feiten aan en zijn vrouw acht ik schuldig aan mededaderschap van heling. Ze kon vermoeden dat haar man betrokken was bij loense praktijken. Voor haar houd ik echter rekening met psychologische omstandigheden.”
Voor De Man pleitte de verdediging dat hij een ongelukkige jeugd achter de rug heeft en dat niet alles voor deze harde werker verloren is. Voor Van Hee dat deze “beïnvloed wordt door deze materialistische tijd” en dat hij waardevolle voorwerpen stal die hij niet kon kopen met zijn verdiensten als schilder.
Voor Sinnaeve: “Mijn cliënt is geschrokken van de zware vordering. Hij is niet in staat te helen. Hij baat het Beerselhof uit waar verscheidene verenigingen hun zetel hebben. Mocht hij nu niet hier zitten, hij zou op deze 11de juli de vlag uithangen.”
Voor mevr. Sinnaeve werd vrijspraak gepleit. Uitspraak op 31 juli.
Bron: Het Laatste Nieuws | 12 Juli 1980
Patrick De Man (23) uit de J. Brandtstraat te Schaarbeek en Christian Van Hee (29) uit het Bruegelpark te Zellik kraakten 51 villa's en mislukten 50 andere inbraken. Voor al die moeite kregen, zij, van de correctionele rechtbank te Brussel elk 3 jaar en een boete van 8.000 fr. Cafébaas Sinnaeve uit Beersel en diens echtgenote Godelieve De Smet kregen als helers 8 en 3 maanden met uitstel, plus een boete van 6.000 en 4.000 fr.
Niet aan proefstuk
Met die uitspraak ging de rechtbank in op de strafvordering van het openbaar ministerie. De dieven hadden hun loon dubbel en dwars verdiend. De Man en Van Hee leerden elkaar vroeger al kennen in de gevangenis. De eerste was in 1975 al veroordeeld wegens diefstal met geweld en in 1978 kreeg hij nog een jaar wegens inbraken. Van Hee liep verschillende straffen op wegens oplichting en diefstallen. Zij vonden dat zij met elkaar goed konden opschieten en toen zij op vrije voeten kwamen ontmoeten zij elkaar in de dancing “Las Vegas” in de Mechelsestraat te Brussel. Zij zaten zonder geld en zonder werk en daarom vonden zij, dat zij best hun oude “stiel” konden herbeginnen. Zij gingen samen uit stelen...
Tussen 24 december en 1 mei trokken zij er elke nacht op uit en braken in villa's in te Sint-Agatha Berchem, Dilbeek, Wemmel, Grimbergen, Beersel, Wezembeek-Oppem, Halle, Kraainem, Dworp, Londerzeel en Sint-Genesius Rode.
Hun ambities waren niet groot: zij stelden zich tevreden met geldsommen van hooguit 12.000 fr. Het was tot hen nog niet doorgedrongen, dat mensen met geld hun bezit niet thuis bewaren. Zij graaiden dus maar handtassen mee, bankkaarten, jachtgeweren, stereo-installaties, een verrekijker of een fototoestel, uurwerken en huisraad en ook een paar auto's.
Enkele malen vertrokken zij weliswaar met bontmantels. Voorts pleegden zij nog wat diefstallen zonder inbraak te Grimbergen en te Londerzeel. Aan dat geplunder kwam een eind toen de Bewakings- en Opsporingsbrigade van Asse in een villawijk te Sint-Agatha Berchem De Man onderschepte aan het stuur van een gestolen Porsche. Hij bekende de diefstal van de auto en liet zich ook de naam van Van Hee ontvallen.
Hun organisatie liep tot dan toe gesmeerd. Zij hadden zich gespecialiseerd in het openen van garages met sleutels en schroevendraaiers en reden met de buit regelrecht naar Sinnaeve te Beersel. Van Hee vertelde van hem, dat hij niet alleen heler maar ook tipgever was en dat zij van hem de “goede” adressen kregen waar zich residentiële wijken bevonden.
Het openbaar ministerie stelde, dat het gaat om beroepsdieven die wegens hun strafregister geen uitstel van straf meer verdienen. Sinnaeve moedigde hen als heler aan.
De verdediging pleitte voor De Man uiteraard een ongelukkige jeugd, voor Van Hee dat hij “beïnvloed was door deze materialistische tijd”. De Man en Van Hee kregen hun rechtmatige straf.
Bron: Het Laatste Nieuws | 1 Augustus 1980
Naar aanleiding van de moord op Claude Haulotte en de schietpartij met de BOB-patrouille verspreidden het Nationaal Syndicaat van de Belgische Politie en het Nationaal Syndicaat van het Rijkswachtpersoneel een gezamenlijk bericht (zie artikel hieronder).
Het artikel laat zien hoe onderbezetting, gebrekkige opleiding en het uitblijven van maatregelen de politie en rijkswacht in de jaren zeventig en tachtig parten speelden, terwijl de criminaliteit toenam en gewelddadiger werd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel moorden en overvallen onopgelost bleven.
Al in 1976 vroegen de politie en rijkswacht om nieuwe maatregelen en middelen. Op hun nota kwam nooit een antwoord. Dat doet denken aan de herhaalde waarschuwingen van procureur Deprêtre, die erop wees dat de criminaliteit in zijn gerechtelijk arrondissement toenam en steeds brutaler werd. Ook die oproepen werden genegeerd.
Het politiekorps van Waver telde 22 mensen, terwijl het er 45 hadden moeten zijn.
Door een gebrek aan financiële middelen kregen politieagenten en rijkswachters te weinig opleiding om misdaad doeltreffend te bestrijden.
In het artikel wordt het heel duidelijk en correct omschreven:
(...) Agent Claude Haulotte is niet alleen het slachtoffer van de gangsters: hij is ook het slachtoffer van de lankmoedigheid, de traagheid zo niet de onverschilligheid van vooral politieke verantwoordelijken die onmiddellijk klaar staan om mogelijke misstappen van de politie aan te klagen maar die sedert jaren niets veranderen aan de lamentabele materiële situatie waarin al de ordediensten moeten werken.
Politie en rijkswacht reageren bitter op schietpartij Waver
Het Nationaal Syndicaat van de Belgische Politie en het Nationaal Syndicaat van het Rijkswachtpersoneel hebben in een gezamenlijke motie hulde gebracht aan de nagedachtenis van de in Waver neergeschoten politieagent Claude Haulotte en aan de twee BOB-leden die tijdens de achtervolging van de gangsters zwaar werden gewond.
Tevens eist de motie dringend maatregelen opdat alle politiekorpsen van het land degelijker zouden gewapend en getraind worden om misdadigers met gelijke wapens aan te pakken. De motie is een beheerste uiting van de grote beroering bij de politie: sedert 1976 hebben rijkswacht en politie nieuwe maatregelen en middelen gevraagd. Hun memorandum werd nooit beantwoord.
Agent Claude Haulotte werd op laffe wijze neergeschoten toen hij, zoals het zijn plicht was, uit zijn dienstwagen sprong om mensen te helpen die in de wapenwinkel Dekaise te Waver het slachtoffer waren van een hold-up. Men kan Haulotte geen enkele onvoorzichtigheid verwijten: hij handelde volgens de reglementen. Het is een legende dat politiemannen of rijkswachters steeds minstens met z’n tweeën op dienstronde moeten trekken. Elke rijkswachter of agent is gemachtigd om alléén op te treden en moet zulks desnoods ook doen.
Praktisch stond Haulotte echter machteloos omdat hij ondanks zijn moed en zijn plichtsbesef niet voldoende gewapend was om gangsters aan te pakken. Misschien was alles ànders verlopen indien Waver over het nodig aantal politiemensen beschikte. De gemeente telt 22 politiemannen voor 25.000 inwoners. Het korps zou in feite 45 man moeten tellen. Het is fataal dat agenten veelal alleen moeten werken.
Weinig getraind
Anderdeels kan niet worden geloochend dat bij gebrek aan financies en aan ernstige maatregelen van hogerhand de politie en rijkswacht te weinig getraind zijn om de grote misdadigheid efficiënt te bekampen. Telkens als iemand van de politie een particulier neerschiet of hard aanpakt laait een storm van verontwaardiging op om namens de rechten van de mens, namens de democratie, de eerbied voor de privacy en de bescherming van het individu strenge onderzoeken en maatregelen te eisen tegen rijkswacht en politie.
Maar sedert 1976 vragen de korpsen in een uitgebreid memorandum dat de verantwoordelijke overheid - Justitie en Binnenlandse Zaken - eindelijk duidelijke richtlijnen zouden verstrekken om de ordediensten te wapenen, te trainen en voor te lichten. Niemand is op de voorstellen en vragen ingegaan.
Niemand schijnt bereid de financiële offers te brengen om de bewakings- en ordediensten modern uit te rusten en hen de kans te geven hun taak naar behoren te vervullen.
Los van het voorgaande blijkt dat de gerechtelijke overheid te Nijvel onvoldoende snel reageerde om de jacht op de gangsters in te zetten. In gevallen van zeer zware misdadigheid - en dat was zo in Waver - moet de verantwoordelijke overheid de staat van alarm uitroepen over een aantal zones van het Rijk.
Daaromtrent bestaan precieze en uitgebreide richtlijnen. De staat van alarm betekent dat stante pede overal waar nodig de sterkst mogelijke politieversperringen en -controles worden bevolen. Het is voor eenieder moeilijk door die controles heen te glippen.
Voorsprong
Volgens leden van de politie hebben de verantwoordelijken van Nijvel niet snel genoeg gereageerd en kregen de gangsters heel wat voorsprong en kansen tot ontkomen eer de staat van alarm werkelijkheid werd.
Zo de dood van de agent in Waver het gevolg is van de driestheid van de gangsters (die géén reglementen naleven en niet éérst in de benen maar onmiddellijk in het hoofd van hun tegenstanders schieten), van het gebrek aan degelijke uitrusting, bewapening en training, dan is de klopjacht op de bandieten de eerste dag faliekant uitgedraaid omdat men te lang wachtte om de bestaande reglementering toe te passen.
Sommige agenten beweren dat de alarmtoestand niet door Nijvel werd uitgevaardigd maar - later - door een andere instantie. Zodat veel tijd verloren ging en diverse politie- en rijkswachtdiensten in de betrokken zones van de ware situatie geen weet hadden.
Agent Claude Haulotte is niet alleen het slachtoffer van de gangsters: hij is ook het slachtoffer van de lankmoedigheid, de traagheid zo niet de onverschilligheid van vooral politieke verantwoordelijken die onmiddellijk klaar staan om mogelijke misstappen van de politie aan te klagen maar die sedert jaren niets veranderen aan de lamentabele materiële situatie waarin al de ordediensten moeten werken.
Vermoedelijk wordt Claude Haulotte dinsdag begraven. Een ontgoocheld politieofficier zei gisteren: “Hoevelen van ons zullen nog vallen éér de overheid bereid is moreel, financieel en materieel in te grijpen om de situatie te saneren en de strijd tegen het gangsterisme écht mogelijk te maken?"
Bron: De Standaard | 2 Oktober 1982
Dat is inderdaad de weduwe van Lekeu. De vraag is vooral; is zij familie van die andere Adam. 
In 1987 vond de politie bij privédetective en voormalige rijkswachter Robert Beijer een computer met honderden namen, contactgegevens en een overzicht van zijn activiteiten; de vondst kreeg extra aandacht omdat Beijer werd verdacht van betrokkenheid bij de moord op FN-ingenieur Juan Mendez.
Enkele dagen na de vondst verduidelijkte de Nijvelse procureur Deprêtere dat de documenten volgens het onderzoek een contactenregister en een overzicht van Beijers professionele activiteiten waren, en geen bewijs vormden van een geheime of misdadige organisatie.
Politie vindt sleutel tot computerlijst van privé-detective
De Brusselse privé-detective Robert Beijer, die naar Spanje ging om zijn zieke moeder bij te staan, zou - volgens sommige bronnen - zijn aangehouden, dit in het kader van het onderzoek in de moord op FN-ingenieur Juan Mendez. Beijer was jarenlang, samen met zijn gearresteerde vriend Bouhouche, in dienst bij de rijkswacht.
Een ploeg van de Belgische politie bevindt zich in Spanje om haar Spaanse collega's te helpen met het geval-Beijer. Ook zou een nieuwe onderzoekscommissie in de maak zijn om in Paraguay de veel besproken Jean Bultot een tweede maal te verhoren.
Van Beijer wordt er nu veel slecht verteld. Zo zou hij er bij zijn geweest toen Juan Mendez op 7 januari 1986 te Rosières werd van kant gemaakt. Twee anderen, onder wie een rijkswachtofficier, zouden hem toen hebben vergezeld. Verdachtmakingen?
40 pagina's
Er is echter meer. Het onderzoeksteam doorzocht de kantoren van de afwezige privé-detective Beijer, gelegen op de zevende verdieping van een modern gebouw op de grens van Schaarbeek en St.-Joost. Daar kon de politie de sleutel vinden om de computer van de privé-detective te ontcijferen.
Sommige speurders vielen - bij wijze van spreken - bijna achterover, toen ze op de 40 pagina's ook een register aantroffen met de namen van invloedrijke personen. Onder meer van parketmagistraten uit Brussel en Vlaanderen, van leden van ex-treemrechts, van rijkswachtofficieren, van de staatsveiligheid, enz.
De ontdekking van deze “listing” bij een privé-detective, die nu in één adem wordt genoemd met Bouhouche, intrigeert de speurders. Vooral omdat van Robert Beijer geweten is dat hij vrienden en kennissen van alle slag heeft.
Nochtans is het op het eerste gezicht niet zo abnormaal dat een privé-detective een lange lijst met namen heeft aangelegd.
Verbindingsman
Toch verwacht de politie dat enkel bij Beijer ontdekte namen van kapitaal belang kunnen zijn voor het verdere onderzoek dat nu in een stroomversnelling is geraakt. Vandaar wellicht dat vrijdag in Brussel gewag werd gemaakt van arrestaties van bekende personen die als “dieven in de nacht” naar andere horizonten zijn verdwenen.
Vooral de naam van een commissaris van de staatsveiligheid, die tijdens het proces van de Westland New Post veel kritiek te verduren kreeg, werd hier bij vernoemd. Zo zou ook de Belgische Chinees, die als nr. 4 werd opgepakt, de verbindingsman zijn geweest tussen de staatsveiligheid en privé-detective Beijer.
Van de staatsveiligheid wordt nu ook gezegd dat het haar opdracht is geweest dat een militair(?) het fameuze “tomatensaus”-wapen ging verbergen bij Anne Bouhouche in Jette. In kringen van justitie wordt echter ontkend dat de staatsveiligheid de huur van de autoboxen van Madani Bouhouche heeft betaald.
Intussen blijkt toch wel dat die Bouhouche - opgesloten sinds eind januari 1986 - geoordeeld heeft niet meer te moeten zwijgen. Aan enkele ondervragers verstrekte hij namen van personen die bij het Belgisch “Watergate-schandaal” zijn betrokken.
Overigens wordt terecht gevreesd dat, vooraleer de etterbuil helemaal openbarst, er nog slachtoffers zullen vallen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Januari 1988
Nijvelse procureur: geen misdadige organisatie op computerlijst
Volgens procureur des konings Deprêtere van het parket van Nijvel bevat de computerlijst van Robert Beijer geen namen van mensen die behoren tot een geheime organisatie met subversieve bedoelingen.
Zaterdag waren berichten in de pers, o.m. in ons blad, verschenen over een lijst die werd gevonden bij de privé-detective en gewezen rijkswachter Robert Beijer. Deze man wordt ervan verdacht betrokken te zijn bij de moord op FN-topman Juan Mendez. Op die lijst staan een veertigtal namen van o.m. magistraten, ambtenaren, politie- en rijkswachtofficieren.
De procureur des konings zei dat bij het parket van Brussel een onderzoek is geopend tegen deze Beijer omdat hij ervan verdacht wordt een RTT-ambtenaar te hebben omgekocht. Tijdens een huiszoeking in november 1987 werd een computer ontdekt, die een lijst van ongeveer 500 namen. adressen en telefoonnummers van personen en organisaties bevatte, evenals een listing van ongeveer 80 bladzijden.
De twee documenten werden doorgespeeld aan het parket van Nijvel, omdat ze mogelijk van belang waren in het onderzoek naar de moord op Mendez, op 7 januari 1986 in Rosières.
Deprêtere voegde eraan toe dat bij nader onderzoek is gebleken dat het eerste document een repertorium is van mensen en organisaties met wie Beijer wellicht in contact is geweest tijdens zijn loopbaan als rijkswachter of later als privé-detective. Het tweede document is een overzicht van zijn professionele activiteiten.
Volgens de procureur is er geen sprake van dat de documenten een lijst zouden bevatten van personen die deel uitmaken van een misdadige organisatie of daartoe hebben behoord. Alle gegevens in die documenten worden niettemin grondig onder zocht.
Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Januari 1988
Dan kunnen we ons de vraag stellen of de journalist zich vergist heeft, of ze tijdens de reconstructie een verkeerd wapen gebruikt hebben. 
Ik durf het tweede absoluut niet uitsluiten.
Ex-BOB’er Martial Lekeu beweerde in 1989 dat rijkswachters, onder wie Madani Bouhouche, achter enkele aanslagen van de Bende van Nijvel zaten en dat die deel uitmaakten van een extreemrechts plan om het vertrouwen in de democratie te ondermijnen en uiteindelijk een staatsgreep mogelijk te maken. Lekeu zei dat hij na zijn ontdekkingen was bedreigd en daarom in 1984 naar Florida was gevlucht.
Bouhouche ontkende betrokkenheid en kondigde aan Lekeu wegens eerroof te willen aanklagen; bovendien werd Lekeu zelf verdacht van medeplichtigheid aan de overval in Temse. De generale staf van de rijkswacht verwierp het bestaan van een staatsgreepcel, stelde dat laakbare feiten zouden worden aangepakt en zei dat de gerechtelijke autoriteiten al over de genoemde namen en feiten waren ingelicht.
Bende van Nijvel bestond uit rijkswachters
De moordaanslagen van de Bende van Nijvel maakten deel uit van een plan om in België een staatsgreep te plegen. Dit plan ontsproot aan het brein van een groepje rijkswachters van extreem-rechtse signatuur, onder wie Madani Bouhouche, en het uiteindelijk resultaat werd op langere termijn gepland. Door onoplosbare moordaanslagen moesten de fundamenten van de democratie langzaam maar zeker ondermijnd worden. De burgers moesten het geloof en vertrouwen in de bestaande rechtsorde verliezen, en dan zouden extreem-rechtse machiavelli's de macht overnemen...
Een theorie over de Bende van Nijvel, die al jarenlang opduikt, en nu nog eens hernomen wordt door de Brusselse krant "La Dernière Heure". Eén der verslaggevers van de krant, Gilbert Dupont, interviewde in het Amerikaanse Florida de Belgische ex-rijkswachter Martial Lekeu (42).
Lekeu maakte deel uit van anti-drugsectie van de Brusselse BOB, maar verliet de rijkswacht op 1 april 1984, volgens eigen zeggen omdat hij herhaaldelijk bedreigd werd nadat hij in de zaak van de Bende van Nijvel opmerkelijke ontdekkingen had gedaan. Volgens zijn bevindingen hadden als gangsters vermomde rijkswachters de overval op het bedrijf Wittock-Van Landeghem te Temse, op de Colruyt te Nijvel, op de baas van restaurant Les Trois Canards te Ohain, en op de Delhaize te Beersel uitgevoerd.
Lekeu had zijn bevindingen meegedeeld aan een onderofficier van de BOB te Waver, die hem absoluut stilzwijgen had aangeraden. Dan begonnen de bedreigingen, tot Lekeu de rijkswacht verliet, en te Bastogne een privé-ambulancedienst oprichtte.
De bedreigingen hielden echter niet op, en daarom besloot hij op 21 augustus 1984 met vrouw en kinderen hals over kop uit België weg te vluchten, via Parijs naar Amerika. Over zijn vlucht vertelt Lekeu - die in de Verenigde Staten arriveerde onder de valse naam "David Adams" - aan de verslaggever van "La Dernière Heure" enkel en alleen dat "zij gebeurde in opdracht", en dat "alles voor hem geregeld was".
Hoe dan ook, sinds 1984 runt de ex-BOB’er te Orlando in de Amerikaanse staat Florida een club ... met een toeristenvisum, dat al 4 jaar lang vervallen is, maar waarover de Amerikaanse autoriteiten zich blijkbaar geen vragen stellen...
Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Maart 1989
Bouhouche beschuldigt Lekeu van eerroof
De ex-BOB'er Madani Bouhouche, die bijna drie jaar in voorlopige hechtenis verbleef omdat hij van medeplichtigheid werd verdacht bij de moord op FN-ingenieur Juan Mendez, wil klacht indienen tegen zijn voormalige collega Martial Lekeu. Bouhouche is het hartsgrondig beu dat zijn naam alsmaar wordt vernoemd in duistere zaakjes, waarmee hij geen uitstaans heeft. Zo beweert hij althans.
Vrijdag heeft het parket van Brussel niet de minste commentaar geleverd op de uitlatingen van de 42-jarige Martial Lekeu. Men kan zich afvragen waarom Lekeu nu plots met ronkende verklaringen uitpakt op het ogenblik dat hij zelf van medeplichtigheid verdacht wordt bij de overval op de firma Wittock-Van Landeghem te Temse in de nacht van 9 op 10 september 1983.
Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Maart 1989
Rijkswacht reageert
Naar aanleiding van het artikel in de Franstalige "La Dernière Heure" van vrijdag over een plan tot staatsgreep zegt de generale staf van de rijkswacht, in een vrijdag verspreide mededeling, een duidelijk standpunt te willen innemen.
Vooreerst wordt benadrukt dat in geen enkele geleding van de rijkswacht ooit sprake is geweest van een "mysterieuze organisatie of cel" van welke politieke strekking ook die de bedoeling zou gehad hebben een staatsgreep te ondernemen. Dergelijk ideeëngoed zal ook in de toekomst altijd met kracht geweerd blijven, aldus de generale staf.
Men voegt er aan toe dat er permanent inspanningen geleverd worden om laakbare feiten van personeelsleden in actieve dienst te voorkomen en zonodig te bestraffen.
De namen en de feiten die met betrekking tot de ex-rijkswachters in de krant ter sprake kwamen, aldus nog de mededeling van de generale staf van de rijkswacht, werden tijdig ter kennis gebracht van de gerechtelijke instanties.
"De overheden en de bevolking van dit land weten dat de rijkswachters aan strenge plichten zijn onderworpen.”
Nog steeds volgens de mededeling moet benadrukt worden dat de rijkswacht als geheel noch haar personeelsleden zich enige moeite besparen om de gerechtelijke overheden bij te staan om de onderzoeken inzake banditisme tot een goed einde te brengen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Maart 1989
Wedersamenstelling van moord op FN-directeur Mendez
In opdracht van de Nijvelse onderzoeksrechter Jean-Michel Schlicker had in de grootste geheimhouding de wedersamenstelling plaats van de moord die 7 januari 1986 te Rosières werd geleegd op Juan Mendez, directeur bij FN te Herstal.
De reconstructie ging echter niet door te Rosières, maar het parket van Nijvel had een zandgroeve uitgezocht in het niet zover daar vandaan gelegen Mont-Saint-Guibert. De enige verdachte, die sedert eind januari van vorig jaar voor die moord in de gevangenis zit, ex-BOB'er Madani Bouhouche uit Jette had de uitdrukkelijke wens geuit niet op de wedersamenstelling te moeten aanwezig zijn. Aan dit verzoek werd gevolg gegeven.
De zandgroeve te Mont-Saint-Guibert werd uitgekozen omdat men er zeer discreet met wapens kan vuren. Ze ligt nogal afgelegen. Tijdens de reconstructie werden talrijke schoten gelost met het 7,65 mm-pistool, het wapen waarmede Juan Mendez vorig jaar om nog niet opgehelderde reden werd doodgeschoten.
Het moordwapen werd terug gevonden bij Madani Bouhouche, een vriend van Juan Mendez. De voormalige rijkswachter die een wettige wapenvergunning bezat, beweert niet betrokken te zijn bij de moord.
Uit het onderzoek is inmiddels gebleken dat op 7 januari 1986 slechts met één wapen werd gevuurd op de Spaanse Belg, die bij Fabrique National te Herstal verantwoordelijk was voor de wapenverkoop aan Latijns-Amerikaanse landen. Daaruit leiden de speurders ook af dat er te Rosière slechts één moordenaar is opgetreden.
Juan Mendez werd doorzeefd met kogels in zijn auto aangetroffen, toen hij zich van zijn woonplaat te Maleizen-Overijse via de autoweg naar zijn werk te Herstal begaf.
Er zijn ook redenen om aan te nemen dat Juan Mendez ter plaatse werd omgebracht. Sommig speurders twijfelen er niet aan dat Mandani Bouchouhe zoniet alles, toch veel afweet van de moord op zijn vriend.
Zeer vreemd is dat daags na de arrestatie van Bouhouche een vriend van hem en van Juan Mendez plots de wijk nam naar Paraguay. Die persoon is ex-adjunct gevangenisdirecteur van Sint-Gillis, Jean Bultot, wiens naam opduikt in geruchtmakende misdaaddossiers.
In gerechtelijke kringen wordt niet uitgesloten dat de als uiterst rechts gekende Bultot in Paraguay een onderzoekscommissie op bezoek krijgt. Die zal hem ondervragen over de moord op Juan Mendez, over de diefstal van wapens waarvan de FN-directeur enkele maanden voor zijn dood het slachtoffer werd en over de roof van gesofisticeerde wapens bij het Interventieesquadron van de rijkswacht (de groep Diane), waarvan de gearresteerde Bouhouche ook wordt verdacht.
Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Mei 1987
MOORD DEUX-ACREN
Samenvatting
Wat? Moord op een man in zijn huis
Wanneer? 1 Mei 1995
Waar? Deux-Acren
Wie? Onbekend
Status: Onopgelost
Dood gevonden op zolder Twee Akren
Het parket van Doornik heeft een onderzoek ingesteld naar het verdacht overlijden van een man uit Twee Akren (Deux-Acren, gemeente Lessen). Maandag om 16 u. trof een familielid het lijk aan van de 43-jarige M.M. op zijn zolder. Het slachtoffer lag op zijn rug, met bebloed hoofd en sporen van wurging in de nek.
Speurders van de gerechtelijke politie van Doornik vonden geen wapens in de woning. Dinsdag vond een lijkschouwing plaats op last van onderzoeksrechter Tollebeek die het onderzoek leidt.
Bron: Gazet van Antwerpen | 3 Mei 1995
MOORD CHARLEROI
Samenvatting
Wat? Schietpartij in het stadscentrum van Charleroi
Wanneer? 7 September 1997
Waar? Charleroi, vermoedelijk aan de Quai du Brabant
Wie? Onbekend
Status: Onopgelost
Slachtoffer van schietpartij overleden
Maandagochtend is in Charleroi een van de mannen overleden die zondagochtend zwaar werden gewond bij een nog niet opgehelderde schietpartij in het stadscentrum. De identiteit van de overledene is nog steeds niet gekend.
De politie werd zondag omstreeks 9.30u verwittigd dat op het Buissetplein in Charleroi twee hevig bloedende mannen waren aangetroffen die naar alle waarschijnlijkheid het slachtoffer waren geworden van een afrekening.
Een van beiden had nog de kracht om hulp te zoeken in een herberg in de buurt. Het parket en de politie van Charleroi beschikken over weinig aanwijzingen. De twee mannen hadden geen van beiden identiteitspapieren op zak en de overlevende kon nog niet ondervraagd worden. Vermoed wordt dat de schietpartij waarvan ze het slachtoffer werden zich heeft voorgedaan voor een nachtclub aan de Quai du Brabant.
Bron: Gazet van Antwerpen | 9 September 1997
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.