6,381

(148 replies, posted in Andere Personen)

Ben wrote:

Lambert, drukker uit Schaarbeek
Extreem-rechts
Bracht Lekeu in contact met Degrelle

Iemand enig idee wie deze 'Lambert' is?

Die drukker komt ook aan bod in het verslag van de Tweede Bendecommissie:

In het raam van mijn extreemrechtse ideeën had ik meermaals een ontmoeting met drukker (...). Hij woonde in Schaarbeek. Ik vergezelde hem naar een hotel waar een vergadering van gewezen SS'ers plaatsvond. 

Zie deze post van Merovinger voor de volledige tekst » Forum

6,382

(45 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Extreem-rechtse terreur, Gladio en de strijd tegen het communisme gingen in Italië hand in hand. In dat opzicht is onderstaande informatie uit het CIA Terrorism Review van februari 1986 een interessante aanvulling:

Italian Rightwing Terrorism

Though often overshadowed by violence from the left, rightist terrorism remains a problem for Italian authorities. Since the train bombing in December 1984 that killed 15 passengers and wounded more than 100, most activity by rightwing groups has consisted of low-level armed and incendiary attacks against domestic targets. We expect this trend to continue throughout 1986 unless a number of exiled rightist terrorists return to Italy - and we have no indication that they will. In the past we have detected no particular pattern to periodic upsurges in Italian rightwing terrorism, although in some cases these appear to have been in response to intensified leftist activity.

Background

Rightist violence in Italy has a long history dating back to the 19th century and exemplified by the activities of Mussolini’s Black Shirts in the early 1920s. The most recent resurgence began in the late 1960s as a response to a leftward national political drift and escalated to the point that rightwing violence was responsible for the majority of deaths and injuries attributed to terrorism in Italy during the 1970s. Although rightwing terrorism is not as active today as it was in the last decade, it remains a serious threat to Italian society.

Since rightwing terrorism reemerged in the late 1960s, six groups apparently have been responsible for most violence: the New Order, the National Vanguard, the Black Order, the Third Position, the Armed Revolutionary Nuclei (NAR), and the Popular Revolutionary Movement. (1) Most of these rightwing groups borrow their symbols from Roman and Fascist mythology and history and claim to represent nationalism, anticommunism, anti capitalism, and rigid order. Just as Italian Fascists did in the past, these new groups seek to create an atmosphere of tension in order to make the government appear impotent and thus provoke popular demands for the restoration of law and order.

At present, terrorists on the right appear to have neither the organizational structure nor the support network of their counterparts on the left. [gecensureerd] it is widely alleged that they have ties to the Italian Social Movement (MSI), a legal political party. There are also indications that some MSI members engage in rightist terrorism or are in close contact with those who do.

Het is belangrijk om te weten dat er contacten waren tussen MSI, het Front de la Jeunesse en WNP. Ook Calmette had contacten met MSI, Calmette (in gezelschap van rijkswachter Martial Lekeu) heeft op een bepaald moment ingestaan voor de veiligheid van Giorgio Almirante, de toenmalige voorzitter van de Italiaanse neofascistische MSI.

Until recently, the targeting and tactics of rightist terrorists have been neither as selective nor as sophisticated as those of their leftist counterparts. The most spectacular rightist terrorist operations during the previous two decades involved the indiscriminate use of explosive devices in public spaces and on public conveyances. Five high-casualty bombings - train stations in Milan in 1969, Bresilia in 1974, and Bologna in 1980; and express trains in 1974 and December 1984 - were attributed to the right, although neither police investigations nor judicial procedures have succeeded in positively identifying or punishing the perpetrators. Rightist groups in Italy have not been know to target US persons or interests.

Since the early 1980s however, with many of their old-line leaders in jail or exile, rightist terrorists have increasingly come tot resemble leftist terrorists in their modus operandi. They are now targeting more selectively, expanding their use of firearms, and claiming responsibility for their attacks more routinely. Over the last several years, most of their attacks have been carried out by the NAR, primarily against students, journalists, leftists, police, and magistrates who have acted against rightists. Right now, [gecensureerd]

Dangerous prospects

In large measure, the new wave of Italian rightwing terrorists consists mainly of youths who are fascinated with the doctrine and trappings of the Fascist movement and are responding to the perceived cultural and political challenge posed by their more radicalized - and publicized - leftist peers. This younger generation, however, suffered a severe blow in May when 53 rightists - mostly in their early twenties - received sentences of 18 months to 23 years in prison.

More serious is the potential threat that could come from "old guard" rightists - those active in the late 1960s and 1970s - many of whom are now living abroad as fugitives. Members of this older generation have recently been reported in France, Ecuador and Paraguay. If the old guard were to return to a action and assume leadership of the new recruits, the tempo of rightist violence could increase dramatically in Italy, especially if leftist violence were present to serve as a catalyst. We have no indication that this scenario will occur in the near future. In the meantime, the rightists will continue to take lives, and the current pattern of sustained low-level violence - periodically punctuated by unpredictable bloody bombings - is likely to persist.

The aftermath of Rightwing Terrorism

The unsolved 1980 Bologna railway station massacre that killed 85 people is still a sensitive topic in Italian politics five years after the event. In August 1985, thousands of people attended an annual demonstration in Bologna to protest the unsuccessful police investigation. Although there is no solid evidence in recent years linking Italian security services to rightwing terrorists, two former military intelligence servicemen are now under indictment for obstructing the judicial investigation into the bombing. Similar accustations by politicians and newspapers have fueled the Italian people’s frustrations.

Voetnoot:

(1) Many of the same individuals revolve through various neofascist groups, most of which tend to discard old names for new ones or operate simultaneously under several names. For example, the New Order apparently created the National Vanguard before becoming the Black Order, which in turn gave life to the Armed Revolutionary Nuclei. The latter group has also conducted terrorist attacks under the name of the Popular Revolutionary Movement.

Italian Rightwing Terrorist Organizations

  • Armed Revolutionary Nuclei (Nuclei Armati Rivoluzionari)

  • Third Postion (Terza Posizione)

  • Popular Revolutionary Movement (Movimento Popolare Rivoluzionario)

  • Black Order (Ordino Nero)

  • New Order (Ordino Nuovo)

  • National Vanguard (Avanuardia Nazionale)

  • Armed Revolutionary Movement (Movimento Armato Rivoluzionario)

  • Compass Card (Rosa dei Venti)

  • National Front (Fronte Nazionale)

  • Mussolini Action Squads (Squadra d’Azione Mussolini)

  • The Phoenix (La Fenice)

  • Tolfa Brigands (Briganti della Tolfa)

  • Italians’ Protection Association (Associazione Protezione Italiani)

  • Aryan Brotherhood (Fratellanza Ariana)

  • Executioners of Italy (Giustizieri d’Italia)

  • Fascist Revolutionary Nuclei (Nuclei Fascisti Rivoluzionari)

  • Popular Revolutionary Opposition (Opposizione Popolare Rivoluzionario)

  • South Tyrolean Homeland League (Suedtiroler Heimatbund)

6,383

(2 replies, posted in Organisaties)

Hieronder - puur informatief - de volledige tekst uit het document: 

West German Rightwing Extremists

Unlike the situation in Italy, violence by rightwing extremist groups in West Germany has been almost nonexistent in recent months - no more than some vandalism and threats against foreign guest workers - and is unlikely to pose even an indirect threat to the West German Government or US interests in 1986. Indeed, most of the groups appear to be concerned that an outbreak of rightwing terrorism could create an anti-Nazi backlash. the last rightwing attacks involving US facilities and personnel in West Germany occurred in 1982 against the privately owned vehicles of US servicement.

Kexel-Hepp. The best known practitioner of rightwing terrorism, the "Kexel-Hepp Group", was put out of business in mid-1985. That group had been founded in June 1982 by two West German rightwing activists. Walther Kexel and Odfried Help. They had been members of separate neo-Nazi groups, Kexel in the People’s Socialist Movement/Workers’ Party and Hepp with the Military Sports Group Hoffman. The new group first committed robberies in November 1982 and then bombed US military targets in December, severely injuring two US soldiers.

Their reign of terror was cut short, however, when Kexel and another member were arrested by British police in February 1983. After he received a 14-year sentence from a West German court for the 1982 attacks, Kexel committed suicide in prison on 17 March 1985. Shortly thereafter, on 8 April, French authorities arrested Hepp in a Paris apartment. The French agreed to extradite him to West Germany to face robbery charges, but have so far refused to include the more serious attacks against the US military personnel.

Hepp had a long history of involvement with Middle Eastern terrorist groups. In 1980, he reportedly trained with the Palestinian Fatah in Lebanon as a member of the Hoffman-group. [gecensureerd] These old ties were evidently still warm in early 1985. On the same day as Hepp’s arrest, a Palestian carrying a Tunisian passport also was arrested in Paris in connection with a delivery of a suitcase full of weapons. [gecensureerd]

It is precisely this sort of marriage of convenience between indigenous West European groups and Middle Eastern terrorists that concern Western authorities, but no new information has come to light since Hepp’s arrest on such cooperation with West German rightwing groups.

Bron: CIA | Terrorisme Review | 10 februari 1986

6,384

(315 replies, posted in 1982)

Klein detail dat misschien wel interessant kan zijn voor dit feit:

Foreign terrorists transit Belgium with ease. The border with France alone has 600 crossing points, only 40 of which are checked by police.

Bron: CIA Terrorism Review | 2 December 1985

6,385

(131 replies, posted in Organisaties)

CCC-ers staan terecht voor golf van terreur

Onder nooit eerder geziene veiligheidsmaatregelen begon gisteren voor het Hof van Assisen van Brabant het "proces van de eeuw' tegen 4 leden van de CCC (Strijdende Kommunistische Cellen) en 2 leden van de FRAP (Revolutionair Front voor Proletarische Aktie). De CCC eiste in 1984 en 1985 in totaal 25 aanslagen op die niet enkel een enorme stoffelijke schade aanrichtten, nu reeds geraamd op 1 miljard frank, maar tevens 2 mensenlevens kostten terwijl nog eens 28 personen min of meer ernstige verwondingen opliepen. Met het oog op het proces werd een bedrag van 50 miljoen frank uitgetrokken voor de beveiliging van het justitiepaleis te Brussel.

De 4 CCC-ers die terechtstaan heten Pierre Carette (36), algemeen beschouwd als het brein achter de terreurorganizatie, Bertrand Sassoye (25), Didier Chevolet (32), en Pascale Vandegeerde (30). De 2 FRAP-verdachten zijn Chantal Paternostre (43) en Luc Van Acker (26). Paternostre en Van Acker ontkennen echter iets met FRAP of CCC te maken te hebben. De 4 CCC-ers van hun kant beschouwen zich als politieke gevangenen en zijn in hongerstaking gegaan voor een betere behandeling.

In de 134 bladzijden tellende akte van beschuldiging worden de verdachten beticht van de vernietiging door explosieven van roerende en onroerende goederen, van het toebrengen van slagen en verwondingen, van bezit en heling van springstoffen, van het in brand steken van auto's, van autodiefstallen, verboden wapenbezit, valsheid in geschrifte en gebruik ervan, van bendevorming en, als zwaarste misdrijf, van de doding van 2 brandweermannen. De maximum-straf voor de CCC-ers is de doodstraf.

Zowel FRAP als de CCC worden gedreven door een links-extremistisch (of anarchistisch) gedachtengoed. De aanslagen waren gericht tegen het "imperialisme, de bourgoisie en de geordende staat', zoals de CCC via bij elke aanslag verspreide pamfletten liet weten. De doelwitten situeerden zich in hoofdzaak in de militaire, politieke en patronale sfeer.

De bommencampagne van de CCC begon op 2 oktober 1984 met een bomaanslag voor de firma Litton in Evere. Litton is betrokken bij de produktie van raketbesturingssystemen voor de NAVO. Diezelfde maand volgden nog 4 aanslagen. Van twee ervan waren grote bedrijven het slachtoffer: Man-Hockey en Honeywell. Twee andere richtten een ravage aan in lokalen van 2 regeringspartijen: het liberale studiecentrum Paul Hymans te Elsene en het CVP-partijlokaal te Gent.

De reeks werd voortgezet met een aanslag op de luchtmachtbasis van Bierset en op 2 NAVO-doelwitten. Het droevige hoogtepunt in de CCC-campagne vormt de bomaanslag op 1 mei 1985 voor het VBO-gebouw te Brussel. Hierbij komen 2 brandweerlui om en worden in totaal 13 mensen gewond. De CCC-ers zitten verveeld met de gevolgen van die aanslag en schuiven de schuld voor de dodelijke afloop op de rijkswacht die de brandweerlieden opzettelijk zou vooruitgestuurd hebben. De ongelukkigen hadden in ieder geval de waarschuwingspamfletten van de CCC te laat gezien.

Nadien volgden nog een reeks aanslagen op bedrijfsgebouwen (Sibelgaz, Motorola) een aantal financiële instellingen (BBL, Generale Bank, KB, Hannover Bank, Bank of America), een rijkswachtgebouw, het Fabrimetalgebouw in Charleroi, een gebouw van de informatiedienst van het leger, een NAVO-pijplijn, en ook op de voorzitter van de franstalige beweging van de vredesbeweging. Op 16 december 1985 worden de 4 CCC-beschuldigden opgepakt in een hamburgerrestaurant in Namen. Daarmee lijkt de organizatie onthoofd want verder aanslagen blijven uit.

De leden van de FRAP waren wat minder "aktief'. Zij worden verantwoordelijk geacht voor een drietal aanslagen, op een NAVO-gebouw te Brussel, op een bedrijfsgebouw van AEG-Telefunken en ten slotte op het ACEC-gebouw in Drogenbos.

Bij de aanvang van het proces blijven een aantal vragen in het 50.000 bladzijden tellende dossier onbeantwoord. Meest prangend is de vraag hoe de CCC aan de vereiste financiële middelen en logistieke steun geraakte voor haar "akties'? Bestaan er bindingen met gelijkgezinde terreurorganizaties in het buitenland? Lopen er nog CCC-ers op vrije voeten rond? De verdachten zelf deden er totdusver het zwijgen over.

Bron: De Tijd | 27 september 1988

6,386

(8 replies, posted in Organisaties)

Deze week in Humo:

Bloed, blunders en kebabmoorden: tussen 1999 en 2006 zaaide een extreemrechtse kliek terreur in Duitsland

Tussen 1999 en 2006 zaaide de Nationaalsocialistische Ondergrondse (NSU), een extreemrechtse kliek uit het Duitse universiteitsstadje Thüringen, terreur in de hele Bondsrepubliek: ze pleegden aanslagen met spijkerbommen en executeerden migranten van veelal Turkse afkomst – die laatste acties werden ietwat oneerbiedig ‘de kebabmoorden’ gedoopt. Over de NSU zijn dezer dagen twee uitstekende programma’s te bekijken: de driedelige fictiereeks ‘German History X’ op Play More en de documentaire ‘The NSU Complex’ van Stefan Aust en Dirk Laabs op Netflix.

In München loopt al meer dan 300 dagen een groot proces tegen de NSU-leden, maar veel lezen we daar bij ons niet over.

Dirk Laabs: "De enige reden waarom dit verhaal in het buitenland nauwelijks wordt opgepikt, is dat het zo vreselijk ingewikkeld is. Jammer, want als je een beetje uitzoomt, heeft het alle kenmerken van een goeie thriller: ondergedoken neonazi’s die moorden en bomaanslagen plegen terwijl politie en inlichtingendiensten de blunders op elkaar stapelen én dingen in de doofpot proberen te stoppen. Echt, ik begrijp niet waarom The New York Times er nog altijd geen groot artikel aan gewijd heeft (lacht)."

"Serieus: ik snap het wél, want ik heb aan den lijve ondervonden dat het een hele tijd duurt voor je je weg hebt gevonden in dat monsterlijke kluwen van informatie."

(...) De politie ter plaatste is in feite onvoldoende bemand om werkelijk preventief te kunnen optreden. Minister van binnenlandse zaken Nothomb heeft daarom vorige week extra maatregelen aangekondigd. De patrouilles 's nachts en tijdens het weekeinde worden uitgebreid, de aanwezige rijkswachtbrigade versterkt en een speciale opsporingsbrigade gaat in de streek aan de slag om een spoor van de daders te vinden. 

Tot nu toe is dat voor zover bekend nog niet gelukt. Geregeld verschijnen op de Belgische tv-schermen oproepen van de politie om inlichtingen, maar tevergeefs. De overval vrijdag in Beersel lijkt wel een brutale reactie op de extra inzet van de politie-diensten.

De politie en rijkswacht zelf beginnen zich langzamerhand ook zeer onveilig te voelen bij de recente golf van geweld waar ook rijkswachters vaak het slachtoffer van worden. Belangenverenigingen van de politie dringen bij de regering aan op een zwaardere bewapening en een ruimere interpretatie van het recht op "wettige zelfbescherming", waardoor belaagde rijkswachters eerder mogen terugschieten. Op 16 oktober zal in Brussel voor een betere uitrusting van de rijkswacht zelfs betoogd gaan worden.

Bron: Leidsch Dagblad | 10 oktober 1983

Roversbende teistert omgeving Brussel

Een zwarte rouwstrik sierde zaterdag het portret van manager Vermaelen in de Delhaize-supermarkt van Beersel, een voorstadje van Brussel. Het was in de zaterdagse drukte de enig zichtbare herinnering aan de bloedige roofoverval die de avond tevoren had plaatsgevonden. Drie gangsters, uitgerust met zware geweren en carnavalsmaskers gingen er met een geschatte buit van ruim een miljoen franc (55.000 gulden) vandoor en lieten een dode, de manager, en twee zwaar gewonden achter.

Vermaelen was het tiende dodelijke slachtoffer van een reeks roofovervallen die de laatste weken Waals Brabant, een streek rond Brussel, teistert. De politie gaat ervan uit dat de overvallen het werk zijn van een en dezelfde bende: Frans sprekende mannen uitgerust met opvallend zware wapens die bij de minste aanleiding schieten.

Supermarkten en restaurants vormen hun doelwit en wie pecht heeft toevallig in de buurt te zijn, loopt grote kans zonder meer overhoop te worden geschoten. Zelfs voor Belgische begrippen, waar de kranten dagelijks gevuld kunnen worden met berichten over gewapende roofovervallen en anderssoortige moordpartijen, is de gewelddadigheid van de Waalse roofbende opvallend.

Wat te denken van de nachtelijke inbraak drie weken geleden in het Colruyt-warenhuis te Nijvel, waar een toevallig passerend echtpaar in koelen bloede werd vermoord en ook een gealarmeerde rijkswachter het leven liet voor een buit van wat balen koffie en andere levensmiddelen.

Of van de restauranthouder in Ohain die vorig weekeinde zomaar werd doorgeschoten toen hij probeerde zijn kassa voor de overvallers te verbergen. Of van manager Vermaelen van Delhaize die toevallig de kamer van zijn bedrijf binnen kwam kopen waar de overvallers overigens in alle kalmte de brandkast aan het leeghalen waren? 

In het doorgaans zo rustige, landelijke Brabant is grote onrust ontstaan onder de bevolking. De politie ter plaatste is in feite onvoldoende bemand om werkelijk preventief te kunnen optreden. Minister van binnenlandse zaken Nothomb heeft daarom vorige week extra maatregelen aangekondigd. De patrouilles 's nachts en tijdens het weekeinde worden uitgebreid, de aanwezige rijkswachtbrigade versterkt en een speciale opsporingsbrigade gaat in de streek aan de slag om een spoor van de daders te vinden. 

Tot nu toe is dat voor zover bekend nog niet gelukt. Geregeld verschijnen op de Belgische tv-schermen oproepen van de politie om inlichtingen, maar tevergeefs. De overval vrijdag in Beersel lijkt wel een brutale reactie op de extra inzet van de politie-diensten.

De politie en rijkswacht zelf beginnen zich langzamerhand ook zeer onveilig te voelen bij de recente golf van geweld waar ook rijkswachters vaak het slachtoffer van worden. Belangenverenigingen van de politie dringen bij de regering aan op een zwaardere bewapening en een ruimere interpretatie van het recht op "wettige zelfbescherming", waardoor belaagde rijkswachters eerder mogen terugschieten. Op 16 oktober zal in Brussel voor een betere uitrusting van de rijkswacht zelfs betoogd gaan worden.

De bevolking in Waals Brabant is echter niet van plan rustig af te wachten totdat de politie de zaak onder controle krijgt. Wapenhandelaars in de streek doen sinds het optreden van de bende gouden zaken. Zogenaamde long-rifles en riot guns zijn gewilde artikelen voor doorgaans vreedzame huisvaders. In het Waalse dorpje Ittre hebben de bewoners een collectief alarmsysteem geïnstalleerd en in Lillois is, zo hebben de inwoners aan minister van Justitie Gol gemeld, een systeem van gemeenschappelijke zelfverdediging opgezet.

De gerechtelijke autoriteiten zien die ontwikkelingen met lede ogen aan. De procureur des Konings in Nijvel, Depretre, waarschuwt: "Binnenkort schiet een handelaar, die denkt dat hij overvallen wordt op een voorbijganger. Van de tragiek zou men dan wel eens in het absurde terecht kunnen komen."

Bron: Leidsch Dagblad | 10 oktober 1983

6,389

(6 replies, posted in Westland New Post)

Bomaanslag België mogelijk werk ETA

De Belgische politie verdenkt de Baskische terreurbeweging ETA van de zware bomaanslag die zondagmorgen vroeg een deel van het paleis van justitie in Antwerpen verwoestte. De politie veronderstelt dat de ETA met deze aanslag wraak heeft willen nemen voor de recente uitwijzing naar Spanje van twee Baskische ETA-leden die in de Antwerpse gevangenis zaten. België was daarmee het eerste land in West-Europa dat het Baskische pleidooi om als politiek vluchteling te worden beschouwd, afwees.

De ontploffing had zondagmorgen rond half vijf plaats en verwoestte de tweede en derde verdieping van een deel van het justitiepalei. Persoonlijke ongelukken deden zich niet voor. Kort tevoeren was het Rode Kruis in Brussel door een vrouw opgebeld die in eht Frans, maar met een zwaar Spaans accent, waarschuwde dat er een bomaanslag zou worden gepleegd. De autoriteiten in Antwerpen kregen die waarschuwing pas na de ontploffing onder ogen. Ondanks dit contact heeft de ETA noch enige andere organisatie tot nu toe de verantwoordelijkheid voor de aanslag opgeëist.

De politie, die zondag geruime tijd bezig is geweest te zoeken naar mogelijke andere bommen in het gebouw, maar er geen vond, wist gisteravond nog steeds niet hoe de ontploffing precies werd veroorzaakt. Men had tot dan toe onder het puin nog geen spoor van de bom aangetroffen.

Bron: Leidsch Dagblad | 6 Augustus 1984

Mogelijk aanslagen ETA in België

De Belgische politie oefent de komende dagen verscherpte controle uit op treinen tussen Luxemburg en Brussel. (*) Dit naar aanleiding van een brief, waarin is gedreigd met een bomaanslag, die in de tweede helft van augustus zal plaatsvinden.

Hoewel de brief, die vorige week was gestuurd naar de redactie van het Franse dagblad Le Républic Lorain, niet is ondertekend, houdt men sterk rekening met een mogelijke aanslag van de Baskische afscheidingsbeweging ETA. Ook wordt echter niet uitgesloten dat het hier om een misplaatste grap gaat.

Vooralsnog neemt de Belgische justitie aan dat de brief het werk is van de afscheidingsbeweging ETA, die de laatste tijd België als uitwijkplaats gekozen heeft. Nadat twee veroordeelde ETA-leden begin deze maand door België aan Spanje werden uitgeleverd, ontplofte op zondag 5 augustus een bom in het Antwerpse gerechtshof, waarbij grote schade werd aangericht. De woede van de ETA richt zich voornamelijk op het feit dat België via Interpol aan Spanje alle medewerking heeft toegezegd bij de opsporing van ETA-leden.

Bron: Leidse Courant | 17 Augustus 1984

(*) Het is niet duidelijk waarom er net op deze treinverbinding verscherpte controle noodzakelijk was.

6,390

(25 replies, posted in Terrorisme)

Ben wrote:
  • 5 November 1984 - Brussel: Mislukte bomaanslag op een politievoertuig in Brussel.

Iets meer info over deze mislukte aanslag:

Bomaanslag in België verijdeld

Voor het rijkswachtkantoor van Schaarbeek is gisteren een bom geplaatst. Maar tijdige ontdekking ervan heeft verhinderd dat de aanslag die men er kennelijk mee wilde plegen is gelukt. De bom kon bijtijds onschadelijk gemaakt worden door de ontmijningsdienst van het leger. Maandagochtend tegen half acht werd ontdekt dat er - precies onder de benzinetank - een bom geplaatst was onder een voertuig van de rijkswacht dat geparkeerd stond voor het rijkswachtgebouw in Schaarbeek. Er werden onmiddellijk veiligheidsmaatregelen genomen. Even na negen uur hadden experts van het leger de bom onschadelijk gemaakt.

De verantwoordelijkheid voor het plaatsen van de bom is nog niet opgeëist. Maar het sterke vermoeden bestaat dat de Franstalige groepering "Strijdende Communistische Cellen" (CCC) de springlading geplaatst heeft. Die groepering heeft in de afgelopen weken in België al vijf aanslagen gepleegd, waarbij veel materiële schade werd aangericht. Drie van die aanslagen waren gericht tegen bedrijven en twee tegen gebouwen van de Vlaamse liberale partij en van de Vlaamse christen-democratische partij.

Bron: Leidsch Dagblad | 6 november 1984