6,971

(10 replies, posted in Onderzoeksdaden)

Al te vaak belandt het resultaat van een onderzoekscommissie in de papiermand. De leden van de Bendecommissie die in 1988 het onderzoek naar de misdaden van de Bende van Nijvel onder de loep namen, weten er alles over. De onderzoekscommissie besloot dat de politiediensten slecht samenwerkten en dat hun bevoegdheden overlapten. Maar een grondige hervorming van de politiediensten bleef uit.

Pas na de misdaden van Marc Dutroux, waarin andermaal bleek hoe funest de politieoorlog was, kwam het thema opnieuw op de agenda. De commissie stelde opnieuw voor een ‘geïntegreerde politiedienst gestructureerd op twee niveaus’ uit te werken. Maar ook dit voorstel was op weg naar de vergetelheid, tot Marc Dutroux ontsnapte. Om van een parlementaire onderzoekscommissie ook nuttig werk te maken, is dus enige volharding nodig. Een opvolgingscommissie die regelmatig een stand van uitvoering van de aanbevelingen opmaakt, is niet overbodig.

Bron: www.standaard.be | De Standaard | 24 maart 2015

6,972

(323 replies, posted in Algemeen)

Naar aanleiding van de zinloze aanslagen in Brussel en Zaventem publiceerde France TV Info onderstaand artikel met een overzicht van terreur in België:

L'histoire belge marquée par plusieurs vagues terroristes

La Belgique n'avait pas connu d'attentat terroriste depuis l'attaque du Musée juif de Bruxelles, le 24 mai 2014. Moins de deux ans après, mardi 22 mars, des explosions simultanées ont retenti dans la capitale belge, faisant au moins 13 morts et 35 blessés.

Qualifiée de "base arrière" notamment pour les terroristes responsables des attentats du 13 novembre à Paris, la Belgique a découvert tardivement la menace jihadiste. Mais l'histoire du pays a été marquée par plusieurs vagues d'attentats meurtriers.

Au début du XXe siècle: des attentats contre le pouvoir

En 1902, la toute jeune Belgique, qui a obtenu son indépendance vis-à-vis des Pays-Bas en 1830, connaît un attentat manqué, perpétré contre le roi Léopold II par l'anarchiste italien Gennaro Rubino. Mêlé à la foule qui assistait au retour du roi vers le Palais, en plein cœur de Bruxelles, l'Italien, repoussé derrière les barrières par les forces de l'ordre, tire sur la troisième berline du cortège, alors que Léopold II se trouvait dans la première, raconte La Libre Belgique.

Quarante-huit ans plus tard, le pouvoir est à nouveau visé par un attentat terroriste. Le 21 juillet 1950, Léopold III est la cible d'un attentat à l'explosif dans la région de Mons. "Le début d'une longue série", explique Le Vif (article pour abonnés). "Plus d'une dizaine visèrent les voies de chemin de fer et les centrales électriques au moment de la Question royale [grave crise politique déclenchée par l'annonce, à la libération, du retour du roi en Belgique, après plusieurs mois de captivité en Allemagne], sans faire de victimes."

Les années 1970: vague d'attentats antisémites

Entre 1969 et 1982, les attentats visant spécifiquement la communauté juive se multiplient en Belgique. Le 8 septembre 1969, deux personnes sont blessées dans un attentat à la grenade visant les bureaux d'une compagnie aérienne israélienne à Bruxelles. Trois ans plus tard, en pleine rue, un fonctionnaire de l'ambassade d'Israël est touché par trois balles de revolver.

En 1979, l'aéroport de Zaventem est frappé pour la première fois, le lundi de Pâques. Trois Palestiniens attaquent à la grenade des passagers qui débarquaient du vol El Al en provenance d’Israël: douze personnes sont blessées.

En 1980, "un commando terroriste jette deux grenades vers un groupe d'une soixantaine d'enfants montant dans un autocar, rue Lamorinière à Anvers", raconte Le Vif. Un Français de 15 ans trouve la mort, tandis qu'une quinzaine d'enfants sont blessés. Un an plus tard, deux personnes meurent dans cette même ville lors d'un attentat à la voiture piégée, garée devant une synagogue.

Enfin, le 18 septembre 1982, un peu plus d'un mois après l'attentat antisémite de la rue des Rosiers à Paris, "un homme armé d'un pistolet-mitrailleur ouvre le feu à l'entrée de la synagogue, rue de la Régence [à Bruxelles]. Il y a quatre blessés", détaille encore le quotidien belge. [Meer info over deze aanslag vind je hier » Forum]

1982-1987: des années "de plomb"

La décennie est sanglante en Belgique. Des criminels, notamment des braqueurs, tuent 28 personnes au cours d' actions menées entre 1982 et 1985: ils sont les "tueurs fous du Brabant wallon". Mais les années 1984 et 1985 sont particulièrement marquées par les attaques terroristes des Cellules communistes combattantes (CCC), un groupuscule d’extrême gauche. Par dizaines, les attentats s'enchaînent pendant deux ans contre des sièges d'entreprises.

Cette vague sans précédent (14 attentats recensés) a essentiellement fait des dégâts matériels - jusqu'au 1er mai 1985. Ce jour-là, des pompiers sont appelés pour intervenir sur une camionnette garée rue des Sols, qui dégage de la fumée. Le véhicule est piégé. Deux pompiers sont tués dans l'explosion et trois sont blessés.

En 1987, les CCC sont immédiatement soupçonnées quand une bombe explose dans le palais de Justice de Liège, tuant un étudiant en droit. Les auteurs sont en fait "un avocat en délicatesse avec le monde judiciaire, Jean-Michel Systermans, et un complice, Francis Reynders, fonctionnaire", explique La Libre Belgique. [Deze aanslag was in 1985, niet in 1987. Meer info over deze aanslag vind je hier » Forum]

Depuis 2014, la menace jihadiste

Le 24 mai 2014 marque le début des attaques jihadistes sur le sol belge. Quatre personnes sont assassinées à l'entrée du Musée juif de Bruxelles. Le principal suspect, Medhi Nemmouche, un Français soupçonné d'être passé par la Syrie où il aurait surveillé des otages dans les geôles de l'organisation Etat islamique, est arrêté le 30 mai lors d'un contrôle de routine à la gare de Marseille. Quelques mois plus tard, en janvier, des investigations permettent de démanteler des cellules terroristes à Verviers, Bruxelles et Vilvorde. Elles révèlent au grand public l'existence de réseaux terroristes jihadistes opérant depuis la Belgique.

Le 21 août de la même année, une attaque est évitée de justesse dans le Thalys reliant Bruxelles à Paris. L'assaillant, Ayoub El-Khazzani, est neutralisé par des passagers. Il a vécu en Belgique, notamment dans le quartier de Molenbeek, à Bruxelles, présenté comme un foyer de l'islamisme radical.

L'enquête sur les attentats du 13 novembre 2015 à Paris mènent tout droit à ce quartier populaire de la capitale belge. Plusieurs des auteurs et complices présumés des terroristes y ont vécu. Bruxelles est alors placée en alerte. Le 22 mars, quatre jours seulement après l'arrestation de Salah Abdeslam, des explosions retentissent à l'aéroport de Zaventem et dans la station de métro Maelbeek. En interpellant le suspect-clé des attaques parisiennes, les autorités belges avaient nuancé leur satisfaction: "La guerre contre le terrorisme n’est pas terminée", avait prévenu le Premier ministre belge, Charles Michel, invité de la chaîne de télévision flamande Een.

Bron » www.francetvinfo.fr

6,973

(286 replies, posted in 1980-1989)

"J’évoque toutes ces pistes dans mon livre, puis je fais part d'une nouvelle hypothèse, mon hypothèse", expose Michel Leurquin. "Je pense à un crime qui aurait été plutôt de nature politique, commis par ce que j’appelle un 'électron libre des milieux d’extrême droite'".

Meer » Nieuws

6,974

(286 replies, posted in 1980-1989)

Crime de la champignonnière, une piste révélée

Une contre-enquête met en cause un néo-nazi informateur rémunéré de la Sûreté de l’Etat. Le meurtre de la champignonnière a été commis par des éléments durs de l’extrême droite.

Le 13 février 1984, Christine Van Hees, 16 ans, a été tuée par des skins néonazis. Après des années de recherche personnelle, c’est la conclusion d’un chercheur privé, Michel Leurquin, dans une contre-enquête qu’il publie aux Editions Jourdan sur un des pires crimes commis à Bruxelles.

Sur le plan judiciaire, l’affaire du meurtre de la lycéenne dont le corps fut retrouvé calciné dans une ancienne champignonnière à Etterbek, est prescrite depuis deux ans.

Les assassins, dont la plupart sont probablement toujours en vie, ne risquent absolument plus rien. L’affaire est-elle finie pour autant ? Pas pour Leurquin qui, chercheur privé non issu des médias, a levé un lièvre. Christine Van Hees avait un jardin secret. Qui ne l’a pas à 16 ans ? Le mois précédent, elle avait séché (...)

Bron: La Dernière Heure  | 13 maart 2016

Ter info: de rest van het artikel zit achter de betaalmuur van La Dernière Heure.

Ik heb het boek van Michel nog niet gelezen, ik weet dus niet wat Michel bedoelt met "des éléments durs de l’extrême droite". Leden van WNP?

6,975

(37 replies, posted in Wagens)

http://i84.servimg.com/u/f84/11/22/12/24/vw_gol11.jpg

Bron: Het Nieuwsblad | 12 november 1985

6,976

(199 replies, posted in Foto's)

Een foto van de voorkant van het Delhaize-warenhuis, de dag na de aanslag:

http://i84.servimg.com/u/f84/11/22/12/24/delhai10.jpg

Een foto van de parking van het Delhaize-warenhuis:

http://i84.servimg.com/u/f84/11/22/12/24/delhai11.jpg

6,977

(23 replies, posted in Organisaties)

De laatste informant die Chevalier mocht rekruteren voor zijn onderzoekscel werd opgedoekt, was Kolibri. "Café Saint-Louis in Sint-Joost-ten-Node, een van mijn stamkroegen, kreeg sinds jaar en dag het bezoek van een bediende van de Sociale Voorzorg. Deze veertiger was een ietwat corpulente man, met het krulhaar in de nek en met het karakter van een echte Brusselaar: arrogant en een grote mond. Als hij een stuk in zijn kraag had, zong hij luidop opera-aria's. Of begon hij schel en oorverdovend te fluiten. Dat leverde hem de bijnaam 'Kolibri' op. Ik wist dat de man financiële zorgen had, vanwege zijn echtscheiding."

"Tot ieders verbazing droeg de 'Kolibri' op een dag een t-shirt met het opschrift: 'Front de la Jeunesse'. Die organisatie liep toen erg in de kijker nadat enkele van haar leden beschuldigd waren van de moord op een Marokkaan in een Brussels café en van brandstichting van de lokalen van Pour. De 'Kolibri' beweerde dat hij het t-shirt op straat kreeg van extreem-rechtse manifestanten. Het vreemde, provocerende gedrag van de 'Kolibri' was voor mij de aanleiding om hem aan te spreken en voor te stellen samen te werken. Hij ging onmiddellijk akkoord om het Front de la Jeunesse te infiltreren. Ik gaf hem het adres van hun hoofdkwartier in de Bockstaellaan in Laken [Google Maps], de tijdstippen waarop de leden vergaderden, en legde hem uit hoe hij zich bij zijn kennismaking moest gedragen."

"Na enkele maanden was de 'Kolibri' goed geïntegreerd in het Front de la Jeunesse. Hij leverde regelmatig nuttige informatie over de activiteiten. Een van de belangrijkste inlichtingen die hij ons gaf, ging over het jaarlijkse extreem-rechtse feest tijdens de zonnewende op 21 december. In 1984, het jaar dat de 'Kolibri' voor ons werkte, vierde het Front dit feest in een kasteel in het Henegouwse 's Gravenbrakel. Onze infiltrant woonde bijeenkomst bij en bracht uitgebreid versalg uit. Daaruit bleek dat sommige leden tot de tanden gewapend waren met riot guns en ander schiettuig. Dankzij 'Kolibri' konden we een lijst samenstellen van personen die wapens bezaten en commando's konden samenstellen, en dus potentieel gevaarlijk waren."

"De 'Kolibri' was bovendien zo ver doorgedrongen in de hiërarchie van het Front de la Jeunesse dat hij mocht meedoen aan gewelddadige acties. Op een dag vroegen de leiders aan 'Kolibri' of hij geen zin had om zich wat te amuseren. Hij kon niet weigeren. Met enkele auto's trokken ze naar het jodenmonument in Anderlecht. Buiten zichzelf van opwinding maakten de militanten van het monument een puinhoop. 'Kolibri' probeerde zich zoveel mogelijk op de achtergrond te houden omdat hij wist dat de Staatsveiligheid nog maar weinig voor hem kon doen bij een eventuele arrestatie."

Dankzij de 'Kolibri' kwam de Staatsveiligheid veel te weten over de extreem-rechtse milities in ons land. De geheime dienst kwam tot de vaststelling dat hun leden geen folkloristische individuen waren met heimwee naar de koloniale tijd, maar welgetrainde militaire commando's die het staatsbestel wilden ondermijnen. Vreemd genoeg verbood de top van de Staatsveiligheid Chevalier en zijn collega's nog langer contacten te hebben met 'Kolibri' en hun andere informanten.

Bron: De weg naar wanorde, schokkende onthullingen van ex-geheim agent Robert Chevalier | Jeroen Wils

Ter info: het verhaal van de aanslag op het monument voor de Joden komt ook hier aan bod » Forum

6,978

(52 replies, posted in Roze Balletten)

"Gilbert ging in opdracht van de Staatsveiligheid als portier werken bij de beruchte Brusselse nachtclub Jonathan in de Maurice Wilmottestraat in Sint-Gillis [Google Maps]. De Jonathan was op dat moment eigendom van Pierre-Paul de Rycke, lid van de uiterst-rechtse Parti des Forces Nouvelles. In de nachtclub werden vrouwen verplicht zich te prostitueren. Bij weigering kregen ze een boete opgelegd. Er vonden geregeld pornospektakels plaats, zoals de 'Rock and Roll dans la confiture', waarbij naakte bezoekers zich in rode-bessengelei wentelden. Het overgrote deel van de cliënteel kwam hoofdzakelijk uit extreem-rechtse hoek. De club werd ook druk bezocht door agenten en inspecteurs van het gemeentekorps van Sint-Gillis. Onder het cliënteel waren veel misdadigers die vriendschappelijke relaties onderhielden met exploitant De Rycke."

"Een van de stamgasten, en tevens de beste vriend van de clubdirecteur, was de toenmalige adjunct-gevangenisdirecteur van Sint-Gillis Jean Bultot. Deze had toen al heel wat extreem-rechtse contacten, onder meer met leden van de Parti des Forces Nouvelles. Hij maakte evenmin een geheim van zijn vriendschapsbanden met Francis Dossogne van het Front de la Jeunesse."

"Omdat Bultot voor de Staatsveiligheid een potentiële bron van moeilijkheden was, adviseerde onze dienst de minister van Justitie hem niet te benoemen tot directeur van de gevangenis. Gilbert, die aan de ingang van de Jonathan het gastenregister moest bijhouden, wist perfect wie de nachtclub bezocht en met wie Bultot contact hield. Gilbert was daarom een zeer belangrijke informant."

Bron: De weg naar wanorde, schokkende onthullingen van ex-geheim agent Robert Chevalier | Jeroen Wils

6,979

(8 replies, posted in Organisaties)

Hoe dieper de sectie B2C doordrong in het extreem-rechtse milieu, hoe meer bewijzen zij verzamelde over de gevaarlijke ideeën en activiteiten van extremistische milities. Sommige organisaties hadden zelfs internationale contacten met extreem-rechtse bewegingen in het buitenland. Dat ondervond ook tipgever Gilbert.

"Hij was een student aan de ULB en bezocht de vergaderingen van de rechtse organisatie Mouvement Social Nationaliste. Deze minder belangrijke groepering stond onder leiding van Lucien Ravet. Na elke vergadering sprak ik met Gilbert af in een taverne van het Woluwe Shopping Center. Op een dag kwam hij daar helemaal over zijn toeren binnen. Buiten zichzelf van opwinding vertelde Gilbert dat Ravet hem gezegd had dat hij nu echt een van hen was."

"Gilbert kreeg daarom de eer met 'de grootste baas' te spreken. Daarop draaide Ravet een internationaal nummer en kwam hij rechtstreeks in contact met niemand minder dan Léon Degrelle in Spanje! Ravet leidde Gilbert in en gaf hem daarna de kans met Degrelle zelf te spreken. De gewezen leider van de vooroorlogse, extreem-rechtse organisatie Rex sprak hem toe: 'Proficiat Gilbert, u verdedigt een nobele zaak. Het gaat om de toekomst van Europa.'"

Bron: De weg naar wanorde, schokkende onthullingen van ex-geheim agent Robert Chevalier | Jeroen Wils

6,980

(187 replies, posted in Westland New Post)

De Nieuwe Snaar wrote:

De geënsceneerde zelfmoord van Latinus is m.i. meer het werk van Staatsveiligheid.

Welk motief zouden ze bij de Staatsveiligheid hebben gehad? De Staatsveiligheid had op dat moment niets meer te vrezen van Latinus en niets meer te winnen bij zijn dood. Hij was niets meer dan een "zielige" eenzaat die van café naar café strompelde.

Het grootste gevaar voor hem kwam vanuit zijn eigen organisatie.