Bouhouche stond in de herfst van 1994 terecht met zijn kompanen voor veertien misdaden, waaronder de moorden op Tonio Mendez, Suleiman Ahmad en Francis Zwarts, en een serie diefstallen. Er werden 179 mensen opgeroepen om te getuigen voor het Openbaar Ministerie. Onder hen waren zeven onderzoeksrechters, meer dan vijftig politiemensen en zevenentwintig experts.

De verdachten werden verdedigd door zestien topadvocaten. Een van de gestolen Cartier-horloges, het enige dat werd in beslag genomen, werd voor de tweede keer gestolen, nu tijdens het proces, vertelde Elvire Zwarts [de moeder van Francis Zwarts]. Toen er uitspraak werd gedaan, zag ze de vier vrouwelijke juryleden, die voortdurend oogcontact hadden gehad met de beschuldigden, huilen.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Het proces-Bouhouche en Beijer was het langste proces uit de annalen van de Belgische justitie.

De maand daarna [november 1988] heeft de raadkamer Bouhouche vrijgelaten en Hennart ging daarmee akkoord. Op de vergadering in november waarop ze dat meedeelden, werd Guy Goffinon hysterisch: 'U laat een monster vrij!'

De gemeentepolitie van Jette liet aan de Cel-Mendez weten dat Bouhouche een paspoort aanvroeg voor Canada. Dat zou hij op 29 november krijgen, tenzij er andere instructies waren. Maar hij mocht het land niet verlaten. "Toen heeft Goffinon zijn ontslag gegeven", vertelde Doraene.

Goffinons ontslagbrief aan de onderzoeksrechter zit in het dossier. "Ik heb niet de kans om het onderzoek voort te zetten om de zaak op te helderen. (...) Ik heb er grondig over nagedacht. Het is voor mij een gewetenskwestie. In de loop van de ochtend heb ik contact gehad met mijn chefs om mijn detachering naar de BOB van Waver op te schorten en terug te keren naar de BOB van Brussel. Ik wil momenteel geen commentaar geven op dit besluit", schreef Goffinon.

De adjudant ging op het assisenproces getuigen. "Hij werd zwaar aangevallen door de advocaten van de beschuldigden", zei Doraene. "Hij was stervende, hij is overleden in mei 1995. De dood stond op zijn gezicht en ik had hem eerst niet herkend. Maar hij stond erop om getuigenis af te leggen. Hij draaide er zijn hand niet voor om om aan de haal te gaan met informatie van collega's en hij schreef weinig op, maar hij verdedigde sporen die achteraf juist bleken te zijn. Op dat proces heeft hij groot respect afgedwongen."

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Jean-Pierre Doraene: "Een paar dagen na de moord op Mendez, op 10 januari 1986, hadden de collega's tijdens een tweede huiszoeking bij Bouhouche zijn persoonlijk wapen gevonden en meegenomen, een wapen dat hij ook als BOB'er had gebruikt, bijvoorbeeld bij de affaire-Giannakis. Hij kon dat pistool niet laten verdwijnen, want hij wist dat justitie wist dat hij het had. Laten verdwijnen was verdacht. Hij is er dus met de vijl tegenaan gegaan. Op 24 januari wordt hij gearresteerd en de deskundigen zeggen: "Dat is het wapen waarmee Mendez werd vermoord." Maar Bouhouche betwiste dat en bij een tweede expertise ontstond twijfel."

"Toen Hennart me naar hem stuurde, hadden we net de resultaten binnen van een nieuw deskundigenonderzoek door het Institut Carme in Bordeaux. Volgens dat verslag was het wapen zowel chemisch als mechanisch bewerkt. Dat werd vastgesteld met op dat moment de enige microscoop in Europa die vergrotingen gaf tot 150.000 keer. De expert, Louïs Le Ribault, was formeel."

"Bouhouche had zich altijd verdedigd met het argument: "Als ik mijn wapen had gebruikt voor een moord, zou ik het na de moord bewerkt hebben." De expertise van Carme sloeg Bouhouche zijn belangrijkste verweermiddel uit handen. Hiermee was wetenschappelijk bewezen dat de moordenaar van Mendez het wapen van de hoofdverdachte had gebruikt en daarna bewerkt. Hennart had mij opdracht gegeven om Bouhouche het verslag voor te lezen."

"We zaten in de oude gebouwen van Namen, waar geen aparte verhoorkamer was, en we zaten in de grote refter, wij alleen met Madani Bouhouche, toen ik het expertiseverslag voorlas. Toen ik bij de conclusie kwam - ik keek naar mijn papier en niet naar hem - hoorde ik een geweldige knal. Bouhouche had met zijn vuist op tafel geslagen. "Bende smeerlappen, vous voulez ma mort." Hij was uitzinnig."

"Die dag kwam hij met het voorstel om elementen te geven die de speurders in staat zouden stellen om de Bende van Nijvel in de hoek te drijven, maar hij wilde vrijkomen en met de Bende had hij niets te maken. Ik was een jonge inspecteur en dat ging mijn mandaat te boven. Hoofdcommissaris Jacques Gilbert van Nijvel is dan samen met mijn collega Jean-Luc Noel naar Bouhouche gegaan, en die heeft zijn voorstel herhaald. Gilbert heeft op 5 augustus 1988 van dit gesprek een rapport opgesteld en er werden kopieën gemaakt voor de procureur des Konings en voor de onderzoeksrechter, en Gilbert heeft die aan hen allebei gegeven. Gilbert, die ondertussen overleden is, zei dat hij met Luc Hennart gepraat had over het voorstel van Bouhouche. Wat er daarna gebeurd is, is voor mij een mysterie."

Commissaris Gilbert vond het een belangrijk voorstel, en hij vond het onhandig om 'deze kans niet ten volle te benutten, al was het een waterkans'. Maar voor de tweede parlementaire onderzoekscommissie bleek dat geen van de onderzoeksrechters in het bendedossier het rapport kende. Jean-Claude Lacroix in Charleroi niet, en Freddy Troch in Dendermonde had er ook geen herinnering aan. Dat was bijna tien jaar nadat het werd opgesteld, zo las ik in de commissieverslagen.

"Lacroix was woest toen hij hoorde dat het bestond", zei Doraene. "Maar niet alleen zei Bouhouche toen dat hij elementen had om de Bende van Nijvel in de hoek te drijven, en wilde hij onderhandelen, niet alleen was hij overtuigd dat Beijer aan een wapen kon geraken van de bende, het bolognaisewapen, niet alleen verdacht Mendez Bouhouche van betrokkenheid, ook Beijer heeft dat herhaaldelijk beweerd.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Uit het boek Beetgenomen van Hilde Geens:

Willi Tenaerts, toen veiligheidschef van Delhaize, gaf dat [de informatie van de tipgever] naar gewoonte door aan de commissaris van de gerechtelijke politie van Brussel, Frans Reyniers, die de naam van de tipgever vroeg. "Toen hij hoorde om wie het ging, lag Reyniers op zijn buik op de grond van het lachen. Hij kende die man." De directeur van de keten verwees de premiejager naar het gerecht. Maar die stapte liever naar het ondertussen opgedoekte weekblad De Post en legde daar uit wie er achter de Bende van Nijvel schuilging.

Als je het verslag van het weekblad De Post hierboven leest, snap je waarom Reyniers "op zijn buik op de grond van het lachen" lag.

Onderstaand artikel had forumlid Boemerang al gepost op het forum (zie topic: Aalst: Proloog) maar voor de volledigheid neem ik het hier over vermits het over deze premiejager gaat:

Nederlander tipt politie over bende van Nijvel

Een 39-jarige Gelderlander heeft afgelopen weken meerdere malen contact gezocht met recherche-commissaris Van Rie in Aalst, die het onderzoek in de zaak van de Nijvel-bende leidt. Volgens de commissaris zou de Nederlander bereid zijn tegen kwijtschelding van een eerder opgelegde vrijheidsstraf en de uitgeloofde premie van 500.000 gulden de namen van zeven leiders van de bloeddorstige bende te noemen.

Afgelopen maandag kon Van Rie de Gelderlander een overeenkomst overhandigen waarin de openstaande gevangenisstraf wordt opgeheven. Van Rie: "Sindsdien wacht ik op een nieuw contact, maar tot op heden heeft deze tipgever niet meer van zich laten horen."

Gisteren benaderde de Gelderlander, die ook bij het Centraal Recherche Instituut (CRI) in Den Haag bekend is, een aantal Belgische kranten met het nieuws over zijn geheime informatie. Sindsdien is de politie van Aalst wat sceptischer geworden.

Van Rie: "Als hij inderdaad op de hoogte is, brengt de man met deze publiciteit zijn eigen leven in gevaar."

Bij de politie in Aalst komen volgens de commissaris nog dagelijks tientallen tips binnen, die al in sommige gevallen geleid hebben tot de oplossing van andere misdrijven. Van Rie weerspreekt dat de recente arrestatie van een aantal kopstukken van de strijdende Communistische Cellen (CCC) ook de repercussies heeft gehad voor de "Bende". In het onderzoek is tot dusverre geen enkel verband gebleken tussen beide terreurgroepen, aldus Van Rie.

Bron: Leidsche Courant | 27 december 1985