Hage Maroun en zijn adjunct Youssef Chebib staken hun interesse voor oorlogswapens, optische kijkers en geluidsdempers voor de Ingram-mitrailleur niet onder stoelen of banken. Chebib bezat in de buurt van het Zuidstation [in Brussel] de autohandel Cartrans, gespecialiseerd in de export van tweedehands wagens naar het Midden-Oosten.

Zijn schoonvader Antoine Harrouk opereerde van op Cyprus waar hij beschikte over uitstekende contacten met de Turkse en Siciliaanse maffia en zorgde voor de aanvoer van hasj of opium, van morfinebasis tot brown sugar. Chebib verkocht de drugs meestal door aan Bruno Farcy en zijn bende. Nutribel verleende aan deze trafiek een legaal karakter door op de vrachtbrieven de inhoud of de bestemming te wijzigen.

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten

De Herfststraat in Elsene ligt in de buurt van de hoofdkazerne van de rijkswacht. Het is een onopvallende straat met eenvoudige bel-etages hier en daar onderbroken door een onpersoonlijk betonnen kantoorgebouw. Op het nummer 22 was tot in 1985 de firma Nutribel gevestigd. Gasten konden ongemerkt binnenrijden langs een grote ijzeren poort en hun auto achteraan parkeren in een garage die tegelijk als pakhuis dienst deed.

Langs een zijdeur betrad men via een smalle gang een ruimte van ongeveer vijftig vierkante meter waar drie bureaus, een grote metalen kast voor dossiers en een telexmachine kriskras stonden opgesteld. Een groot aluminium raam gaf uit op de straat maar was voor onbescheiden blikken afgeschermd met een plastic lamellengordijn. Aan de vuilbleke trieste wanden hingen landkaarten van Europa, Israël en het Midden-Oosten en het Amerikaanse continent, een poster met een lachende Marilyn Monroe en een vergeelde foto van Che Guevara, wat eerder een ideologisch dan een protocollair statement was.

Een stenen trap leidde naar de eerste verdieping waar behalve een douche en een toilet nog eens dezelfde ruimte werd afgesloten door een deur met een bordje in koperen letters 'archives'. Het riep herinneringen op aan het kantoor van Elsschots favoriete romanheld Boorman. In het quasi lege vertrek bevonden zich enkel een opklapbed en een groot houten rek met tientallen producten, bijna een kopie van het bekende kunstwerk van Joseph Beuys in het SMAK in Gent dat de levensmiddelen uit het toenmalige communistische Oost-Duitsland uitstalt.

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten

Het derde bureau bij Nutribel was bestemd voor David Montgomery-Kee, een Britse gepensioneerde kolonel, die de functie van administrateur uitoefende en er prat op ging nog in Birma te hebben gevochten waar hij de brug over de Kwai hielp heroveren. Bij Nutribel verzorgde hij de internationale contacten, vooral in Pakistan, Portugal en Libanon. Hij woonde in een riante woning in Monstreux vlakbij Nijvel waar hij op een partouse ooit procureur Deprêtre tegen het lijf liep.

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten

Op 9 juni 1983 werden in de Antwerpse haven in een transitcontainer uit Bulgarije 414 handvuurwapens, 101 Remington-geweren en 75 kisten munitie ontdekt. De trafiek stond op naam van Willy Pourtois. De vracht was bestemd voor de ETA. Toch werd Pourtois niet gearresteerd. Rijkswachter Toumpsin, die het voorstelde, heeft nooit begrepen waarom het gerecht niet ingreep.

Trad Pourtois op als informant van de Staatsveiligheid om bepaalde wapentransacties in kaart te brengen? Of was hij een spion van het Oostblok geïnfiltreerd in de Staatsveiligheid? Hij kon in elk geval rekenen op de bescherming van commissaris Van Remoortele die in de haven van Antwerpen de import van Bulgaarse namaaksigaretten en whisky vergemakkelijkte en de bestemming liet wijzigen. De opbrengst was onder meerbestemd voor de ETA. Toen een van zijn ondergeschikten bij Raes klacht indiende, ving hij bot. De commissaris was blijkbaar onschendbaar. Drie jaar voor het bereiken van de pensioenleeftijd vroeg Van Remoortele zijn overplaatsing naar Brussel aan.

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten