(...) Asmaoui zorgde alvast voor een verrassing door te stellen dat misschien nog een onopgeloste misdaad mag toegevoegd worden aan de Bende-lijst. "Amory heeft me dat verteld," zo zegt Asmaoui die het dan heeft over Giuseppe Rallo uit Saint-Ghislain (in de Borinage-streek).

Begin maart 1983, toen de Bende toesloeg in de Colruyt in Halle, vonden arbeiders het lijk van Rallo in de waterput van een elektriciteitscentrale in Boussu. "Amory dacht dat Rallo te veel wist van de Bende-zaak en daarom vermoord werd," aldus Asmaoui.

Bron: De Standaard | 29 Januari 1988

Rallo werd op 1 maart 1983 vermoord met verschillende kogels in het hoofd. De moord blijft tot op vandaag onopgelost.

De snijwonden aan zijn polsen werden door de patholoog als consistent met zelftoegebracht letsel beschouwd. Er waren geen tekenen van een worsteling, dwang of verdoving. Ook ontbraken typische aanwijzingen van een geënsceneerde scène.

Er werden geen sporen gevonden - zoals vingerafdrukken of getuigenissen - die overtuigend wijzen op de aanwezigheid van een andere persoon in de hotelkamer op het moment van zijn overlijden.

Casolaro bevond zich in een moeilijke situatie: zijn onderzoek liep vast, hij had financiële problemen en voelde druk om resultaten te leveren. Volgens sommige getuigen was hij gefrustreerd en uitgeput.

Hoewel hij ook zei dat hij "nooit zelfmoord zou plegen", zijn er volgens onderzoekers aanwijzingen dat hij tegenstrijdige signalen gaf en zich labiel gedroeg in de periode voor zijn dood.

Ondanks de speculaties rond zijn onderzoek naar complexe dossiers (zoals de Iran–Contra affair en de Inslaw affair), is er nooit concreet, verifieerbaar bewijs gevonden dat hij effectief het doelwit was van een georganiseerde liquidatie.

We weten niet of de gangster buiten iets aan Van Camp gevraagd heeft over autosleutels, om de simpele reden dat er geen getuigen waren. Volgens de reconstructie van de feiten vroeg de gangster binnen de sleutels van de Porsche en de Alfa Romeo. Nadat hij de sleutel van de Alfa Romeo gekregen heeft, vraagt hij niet meer naar de sleutel van de Porsche maar naar de inhoud van de kassa.

Dit zou er op kunnen wijzen dat ze niet per sé de Porsche wilden hebben, maar dat ze één auto nodig hadden, ongeacht het merk.

(...) De gewapende man is nerveus en bedreigend. Hij eist de sleutels van de Porsche en de Alfa Romeo, twee voertuigen die buiten op de parking staan. Hij krijgt te horen dat zijn verzoek niet kan worden ingewilligd. Maar plots haalt één van de werknemers de sleutels van zijn auto, de Alfa Romeo, uit zijn zak en geeft ze aan de gangster.

Vermits ze de streek goed kenden, waren ze hoogstwaarschijnlijk "lokaal". En vermits ze er niet voor terug deinsden om rijkswachters en getuigen te vermoorden tijdens een nachtelijke inbraak, is het woord "gespuis" wel het minste dat je kan zeggen.

Je moet niet op zoek gaan naar motieven. Je moet op zoek gaan naar feiten, bewijsstukken, buit en betrouwbare getuigenverklaringen. Op basis van die gegevens ga je hypotheses formuleren die ondersteund worden door de bewijzen.

Anders kan je eender wie of eender wat koppelen aan het dossier en dan op zoek gaan in het dossier naar argumenten die je hypothese ondersteunen. Dat is zoals Eddy Vos ooit zei: "als je wilt dat de Bende uit Chinezen bestond, ga je in het dossier genoeg argumenten vinden om die theorie te ondersteunen". Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Daarom dat ik dus de "koffiebonen-test" heb ontwikkeld.