Ik doe nog één poging: als voorbeeld van hoe de Casolaro-zaak (die begon met het PROMIS schandaal, computer/software/IT-gerelateerd en bedoeld voor ondermeer spionage; Robert Maxwell zou volgens sommigen gefungeerd hebben als globale verkoper/distributeur) relevant kan zijn bij het zoeken naar "motieven". In het Casolaro-dossier is Frank Carlucci een centrale naam. Waarom is dit voor ons interessant? Drie redenen.
1) Amerikaanse inlichtingsdiensten
Carlucci is een voormalig CIA-deputy director, National Security Advisor en US Secretary of Defense onder Reagan.
Voor ons: piste "Strategie van de Spanning"?
2) Unisys
Carlucci was vanaf 1984 lid van de raad van bestuur van Sperry Corp (groot defensie- en IT-bedrijf). Na de fusie van Sperry met Burroughs in september 1986 werd hij automatisch bestuurder van het nieuwe bedrijf Unisys, met ondermeer de bedoeling om een contract te winnen voor de ontwikkeling van Trident Submarine Computer Systems.
Unisys had in de jaren ’80-’90 grote defensie- en overheidscontracten wereldwijd, maar was ook betrokken bij grote corruptieschandalen (o.a. "Ill Wind Pentagon"-affaire met smeergeld en omkoping; het schandaal viel precies in de periode dat Carlucci Secretary of Defense was, 1987-1989).
Voor ons: Léon-François Deferm (boezemvriend van Guy Mathot) kocht eind 1987/begin 1988 de Unisys-fabriek in Herstal (bij Luik, voormalig Burroughs-plant) voor een symbolisch bedrag (3 Belgische Frank). Hij richtte daarvoor Trident Technology Holding/Trident Technologies International SA op. Trident ging in 1989 failliet na onvoldoende orders.
Deferm en Trident werden genoemd in verband met de Agusta-smeergeldaffaire en de moord op André Cools (1991), waarbij Trident een vehikel zou zijn geweest om fondsen te laten lopen. Via Deferm kom je al rap uit bij Delperdange en zijn firma ZEUS (ook IT).
Deferm hield samen met Verdeyen Le Circus (Ukkel) open - zie mijn eerdere post over de verklaringen van Verdeyen, toch wel een belangrijk figuur in de Bende-dossiers, die naadloos aansluiten bij de zaak Casolaro, op velerlei manieren. Ik beschouw de verklaringen van Verdeyen als essentieel en geloof hem grotendeels.
3) Wackenhut
Carlucci zat in de raad van bestuur (director) van Wackenhut, een Amerikaanse private security- en inlichtingenfirma met sterke banden met de CIA en defensie. Wackenhut rekruteerde vaak uit militaire en inlichtingendiensten en fungeerde soms als verlengstuk voor overheidsoperaties.
Voor ons: Wackenhut had in de vroege jaren ’80 een filiaal in Brussel. De lokale directeur was Jean-Francis Calmette (ex-OAS, extreem-rechts) die expliciet leden van WNP inhuurde als bewakers en hen combat- en vechttraining gaf. Barbier werkte als Wackenhut-bewaker bij de synagoge die in 1982 werd opgeblazen.
Dat lijken me allemaal toch wel pertinente pistes; passen ze niet onder de rubriek "Motief", fair enough. Maar ik zou ze niet minimaliseren. Hebben we het hier al gehad over Carlucci? Het zijn maar enkele voorbeelden over wat er allemaal te rapen valt via Casolaro, voor wie graven wil.
Na nazicht is de naam Carlucci eenmaal gevallen, verstopt in een lange post over... Cools (~ Deferm/Unisys) en Gerald Bull (~ genoemd door Casolaro).
"Cools had most imprudently announced to the Belgian press after his return from Switzerland, that he would soon release startling evidence about corruption in Belgium's growing arms industry and its ties to the Canadian billionaire Bronfman brothers, a number of major U.S. political figures and republican fat cats with influence reaching into the inner circles of the Bush White House. Among the names that Cools promised to present evidence on were Dick Cheney, Neil Bush, Frank Carlucci, Donald Rumsfeld and members of the powerful Republican Barbour and Racicot clans who all own large shares in major arms manufactuerers as well as Britain's Jonathan Aitken,
Thatcher's secretary of state for defense who had large holdings in a string of British arms suppliers and was a leading figure in the Tory Party hierarchy. Cools was murdered before he could release his findings. Cools had also investigated the the deal Gerald] Bull had made with Saddam Hussein, a deal which proved fatal to him, to design and build a "super gun". Bull's deal with Iraq had been bankrolled by Societe Generale, the banking arm of the Societe Generale de Belgique, a holding company of the Belgian royal family which owns 40% of the country's industry."
» Forum
