Uit » pnws.be
“Dat de Bende vooral toesloeg in supermarkten van Delhaize, had volgens de speurders van Dendermonde niets te maken met afpersing. Maar toeval was het evenmin. Volgens een gewezen speurder van de Delta-cel was het antwoord veel simpeler: “Delhaize was op dat moment de slechts bewaakte warenhuisketen van België.”
Een BOB’er van Halle bevestigt deze denkpiste volgens de beheerder van de site over de Bende: “De gerant van de Delhaize van Genval heeft dat zelf toegegeven. De keten beschikte over minder telefoons en minder personeel dan de GB. Daar was in de kassa’s ook een vertragingsmechanisme ingebouwd, bij Delhaize niet. Pas in oktober 1983 heeft Delhaize eindelijk een privé-bewakingsbedrijf ingehuurd – GB en ook Colruyt hadden toen al videobewaking in de winkels. Bij GB stond de kluis in de kelder, bij Delhaize gewoon in het kantoor van de directie”
Deze stelling van ‘de speurders’ raakt kant noch wal, omdat zij (lijken te) refereren aan de situatie in 1982 en 1983 en niet aan (27 september en 9 november) 1985, toen er wel sprake was van extra, door Delhaize tegen overvallen genomen maatregelen, waaronder kluizen, waarin regelmatig de kasopbrengsten werden gestort, waartoe het winkelpersoneel geen toegang had, waarbij ‘de speurders’ ook voorbij lijken te zijn gegaan aan ‘Eigenbrakel’ en ‘Overijse’, zijnde referenties van een relatief gezien povere buit vanwege door Delhaize doorgevoerde veiligheidsmaatregelen, waarmee de overvallers óók in Aalst zouden worden geconfronteerd.
Dat het de overvallers in Aalst ook in Aalst niet weg zouden komen met iets anders dan een relatief gezien povere buit, was voor hen een ‘zekerheidje’, met hun in Eigenbrakel en Overijse opgedane praktijkervaring ‘in the pocket’. Voor die overvallers was die povere buit echter een - weldoordacht - belangrijk onderdeel van de dekmantel van ‘kijk ons eens bruut bezig zijn voor het geld uit de kassa’s’, welke dekmantel lag over dat waar het hen uiteindelijk om te doen was, namelijk het middels afpersing van Delhaize(-bestuurders/-aandeelhouders) bekomen van een buit die een vele malen groter was van de buit in Eigenbrakel, Overijse en Aalst.
Zoals ik eerder heb opgemerkt moeten die afgeperste bestuurders/aandeelhouders het ‘zwaar achter de ellebogen’ hebben gehad, door ervoor te kiezen te wachten op de verwezenlijking het risico van de overval in Aalst, om vervolgens (uit)eindelijk te breken voor de eisen van hun afpersers, in plaats van dat zij zeker vanaf 27-09-1985 groot alarm sloegen over de hen te deel gevallen afpersingspraktijken.
Ik vraag mij af hoe de directie van Delhaize er morgen (09-11-2022) bijstaat. Die hebben dan echt wel wat uit te leggen.