Jean Bultot tegenover Guy Bouten:

"In het bos van Houssière trof men een brandhaard aan. Naast cheques afkomstig van de Delhaize van Overijse vond men een stuk tekst van mijn speech, amper vier woorden, ik ken ze van buiten: genou, ventre, centre de douille... Verder nog de foto van een blond jongetje, mijn zoon. Wat wou men aantonen?"

Bouten: Denk eens goed na. Wie kon in het bezit geraken van zo'n tekst en de foto van jouw zoon?

"Mijn woning bevond zich in het penitentiair domein. Dagelijks kwamen er gevangenen de boel kuisen. In januari 1985 heeft men in café Le Non-Stop in Elsene mijn identiteitspapieren gestolen. En in augustus was er die fameuze huiszoeking waar iemand van de Staatsveiligheid opdaag de en mijn aktetas meenam."

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten

Interessante getuigenis kenza, maar heb ook dezelfde vragen als noorderling. Als het verhaal klopt, lijkt het er op te wijzen dat er in de periode voor de overval in Aalst een commando met een Taunus verkenningen deed van (Delhaize) warenhuizen. En als we het over verkenningen van warenhuizen hebben, dan denken we natuurlijk onmiddellijk aan WNP.

Ik heb van David nog een getuigenis gekregen. Als er mensen zijn die vragen hebben voor David, mag je deze altijd naar mij doormailen.

"In 1985 zaten mijn grootmoeders naast mijn bed te bidden. Het was 24 december juist op Kerstavond, mijn toestand ging snel achteruit, koorts en een verzweerd onderlichaam van de vele kogels en stukken kleding die zich nog in mijn verhakkeld lichaam bevonden. Men besloot mij terug te opereren op kerstavond."

"Na vele uren opereren slaat het noodlot toe, ik krijg een hartstilstand op de operatietafel en haal het maar net. De stukken kleding die in mijn lichaam zaten waren de boosdoeners, deze waren heel moeilijk te verwijderen uit mijn gehavend lichaam. Vele loden balletten zitten overal verspreid (ik ontving er 15 van 10 mm verspreid van knie tot heup en onderrug)."

"Dit verhaal spreekt alleen van een zeer korte periode in het ziekenhuis waar ik 8 maand verbleef en drie jaar revalidatie onderging. Ik vertel nog helemaal niets over het verdriet de pijn die mijn grootouders trof, alsook broers zussen. Men treft hier een hele familie die niemand iets misdaan heeft."

"Deze overvallers hebben geen enkel besef wat ze aangericht hebben (en er waren nog vele slachtoffers families over het hele land die deze nachtmerrie meemaakten). Het gaat niet enkel over het moment (overval) maar over de puinhoop die achterblijft. Het minste wat men verwacht is hulp van overheid en gerecht. Wanneer deze je alleen nog maar dieper duwen gedurende 30 jaar lijkt dit onwerkelijk, MAAR WAAR."

"Daarom is het belangrijk dit verhaal levendig te houden en ben ik zeer blij dat Ben deze website ooit is opgestart. De Bende van Nijvel is ondertussen geschiedenis geworden maar de daden liggen politiek gezien nog zeer gevoelig."

"Ik heb beslist samen met Stijn Coninx mijn verhaal te verfilmen juist om de reden dit gebeuren niet te laten verdwijnen in de tijd. Zeker niet om in de picture te staan zoals sommige beweren! Stijn is een fantastische man waar ik al vele uren met gepraat heb, hij zou zowaar een fantastische therapeut kunnen zijn met een zeer groot buikgevoel en veel menselijke warmte. Voor degene die denken zo de waarheid te achterhalen zijn er aan voor de moeite. Ik ken ze zelf ook niet, enkel wat ik meemaakte! Wel zal dit de ogen openen van hoe men in België omgaat met slachtoffers en daders."

Wackenhut Belgium was (begin jaren '80) gevestigd in de Edelknaapstraat 41 te Elsene.