Heel veel personen binnen de rijkswacht waren niet gelukkig met hetgeen gebeurde in het onderzoek rond de zaak François. Het is één van de weinige zaken waar Beijer bv. zich nog steeds over opwindt. In hun opinie heeft François gewoon pech gehad en is al wat daarna gebeurde het gevolg van die pech en het feit dat de generale staf geen verantwoordelijkheid wenste te nemen.

De generale staf was niet blij want hopen negatieve publiciteit. De Rijkswacht als grootste dealer pour les besoins de la cause, dat was één. Dat in de gazet zien staan iets totaal anders.

Sommige rijkswachters en GP'ers niet blij want die drugs en hun manier van 'drugsbestrijding' dat schoof niet slecht.

Het milieu niet blij want hun mooi opgezette lijnen werden ineens minder zeker.

De DEA ook niet blij want negatieve publiciteit en een eind aan de vlotte samenwerking.

Bouhouche en Beijer razend toen ze uit de BOB werden gezet door dezelfde Vernaillen die eerst François had getorpedeerd. Zo razend dat ze een aanslag pleegden. Denk daar eens over. Zo razend tegen de rijkswacht dat ze hen ridiculiseerden door de wapens van het SIE te gaan pikken op de best bewaakte plek van België. Voor zover we weten werden die wapens nooit verkocht, al dat risico werd genomen met als enkel doel: wraak op de rijkswacht die hen uitgerangeerd had.

Het verlies aan inkomsten moest gecompenseerd worden, over naar Zwarts (en vermoedelijk een paar andere zaken die niet aan hen worden toegeschreven).

Maar of ze rechtstreeks iets te maken hadden met de diefstal van de Centaure in Dinant, de feiten in Maubeuge, de moord op een conciërge en op een taxichauffeur, ik betwijfel het. Ze waren technisch beter dan dat en ik vermoed dat het (althans voor Beijer) tegen dan enkel een kwestie van geld was.

Wie de 'connector' vindt tussen de eerste feiten en 'de bende(s)' van toen / de wapens en de 'tweede golf' die lost het mysterie op.

Wie deed Pans aan Walibi? Waar is al het geld heen dat gegenereerd werd door hun aangetoonde criminele feiten? Bouhouche stierf als een pauper.

Wie weet wat die moordenaars besproken of overeengekomen hadden? Maar er is een 'beste manier' om een 'kill zone' op te zetten en wat zij gedaan hebben (o.a. hun relatieve posities) dat was niet de juiste wijze.

Een blokkade van het kruispunt vóór hen met een voor hen onbekende politiemacht en niet onmogelijk dat ze de schijn van de zwaailichten konden zien. De politie achter hen. Hoeveel opties hadden ze?

De agenten in de achtervolgende wagen hebben geluk gehad, ja. Als je van geluk mag spreken wanneer je langs 2 kanten bestookt wordt met riotguns en zelf eigenlijk rommel hebt qua wapens en uitrusting, met een radio waarmee ze zelfs niet de Rijkswacht konden contacteren.

M.i. hebben de gangsters toen nog veel meer geluk gehad. Ze hadden op tien manieren aan hun eind kunnen komen als een paar zaken net iets anders hadden gelopen zoals de combi in Nijvel die een beetje anders was gaan staan, de achtervolgende politiewagen die op 50 meter zou gestopt zijn op de steenweg en versterking had opgeroepen, dat ze de band van de Saab hadden lekgeschoten aan de Colruyt, dat Morue dadelijk een goed doel had gezien en had kunnen vuren met zijn UZI etc. Erover speculeren is nutteloos, het is gelopen zoals het liep en achteraf weet iedereen hoe het beter had gekund maar daar koop je niets mee.

Er zijn zeker argumenten om aan te nemen dat de daders geen professionele training hadden maar dat ze vooral hondsbrutaal en nietsontziend waren. En helaas veel geluk hebben gehad.

Alleen, het geknutsel met de wapens, het gebruik van herladen munitie, de wagens die gebruik maakten van kentekens die identiek waren aan die van eenzelfde model/kleur...dat verraadt dan weer uitgekiende planning die moeilijk verenigbaar is met amateurisme.

Een andere zaak die ik me al tijden afvraag: die Taunus met de oranje streep die zogezegd vlak achter de politie reed maar niet beschoten werd en indraaide aan de 'Diable', is dat verhaal onafhankelijk bevestigd en zo ja, door wie?

Ten eerste vind ik het gewoon een vreemd verhaal. Ten tweede, uit de getuigenissen van de politie die beschoten werd (eigenlijk uit die van INP Ruys) en die publiek consulteerbaar zijn volgt dat hij de dader uit de Mercedes zag oversteken naar de Saab, terwijl hij zelf zo snel mogelijk verder reed, naar het kruispunt en weg van het vuur. Ik heb in hun relaas nooit een verwijzing naar die Taunus gelezen. Toch moeten ze die toen gezien hebben, de zin 'er werd niet op geschoten' impliceert dat de daders nog in positie stonden. Die moet dus vlak achter de politie gereden hebben. Het lijkt me dat zo'n 'detail' toch wel zou vermeld worden. En als hij er reed, waarom werd hij niet beschoten? Omdat de gangsters die bestuurder (de pooier) de daders zou gekend hebben? Absurd, hoe viel dat te timen? Behalve natuurlijk als hij verdacht werd van deelname aan de feiten maar dat blijkt nergens uit.

De 'aanpassingen' waren volgens Carme een mechanische/chemische bewerking. Probleem is dat Bouhouche toegang had tot een hele reeks wapens van hetzelfde type en dat je zonder enig probleem slagpinnen en lopen kan uitwisselen. (en ook extractoren etc).

Forensisch onderzoek kijkt o.m. naar slagpin en loop en de unieke sporen die die nalaten op de huls en de kogelkop.

Op een slagpin staat geen serienummer, kan bijgevolg probleemloos permanent gewisseld worden. Een loop kan gewisseld worden maar niet permanent want er staat een serienummer op en als serienummer op het wapenframe niet overeenkomt met dat van de loop dan is er een groot probleem.

De munitie Remington 9x19 JHP, 115 grain is nu nog steeds te koop maar was en is in België verboden voor de verkoop aan particulieren in handvuurwapens. Je zal die niet snel tegenkomen. Voor mij zou het aantreffen van die munitie in het lichaam van een slachtoffer + bij een verdachte die een wapen had dat technisch in aanmerking kwam en die geen staalhard alibi had toch wel voldoende geweest zijn denk ik.

Het probleem is dat men er op het proces tegen Bouhouche waar ook de zaak Mendez werd behandeld niet 100% in slaagde om Bouhouche en zijn wapen te linken aan de moord en dat helder uit te leggen aan de jury, die verzoop in de technische details en zeer technische uitleg van deskundigen die het niet eens waren.

Hij had ook een approximatief alibi in de zin dat volgens de verklaringen van zijn vrouw, hij niet tijdig van zijn woonplaats in Jette tot in Ronquières had kunnen raken. En dat hij zogezegd geen vervoer had omdat zijn eigen wagen een paar weken ervoor gestolen was. Dat laatste bleek veel later onzin te zijn.

Op hetzelfde proces werd hij ook vrijgesproken inzake de aanslag op Vernaillen. Beijer heeft (na de verjaring uiteraard) uiteengezet hoe dat gegaan was. Was een andere kandidaat: Bultot, die de dag na de moord vertrok naar het buitenland en Bouhouche en diens echtgenote de middag van de feiten nog tegen het lijf was gelopen in de cinema. Hij moest hem misschien nog iets terugbezorgen.