Of nog beter, wegkijken van die zaak en alle gelegde dwaalsporen m.a.w niet in diezelfde val trappen ... en blijven trappen. Het levert gegarandeerd niets op.
You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by fenix
Of nog beter, wegkijken van die zaak en alle gelegde dwaalsporen m.a.w niet in diezelfde val trappen ... en blijven trappen. Het levert gegarandeerd niets op.
Een politieke en economische ruk naar rechts
Aan de vooravond van de jaren 80, op 3 april 1979, legt de christendemocraat Wilfried Martens de eed af van zijn eerste regering. De eerste van vele. De ene na de andere regering valt. De oorzaken zijn velerlei. De werkloosheidscijfers pieken, de overheidsschuld is torenhoog en de communautaire spanningen lopen hoog op.
Na de verkiezingen van 1981 besluit Martens het roer radicaal om te gooien. Samen met de liberalen neemt hij drastische maatregelen om de economie weer op het spoor te krijgen. Begin 1982 wordt de Belgische frank met 8,5 procent gedevalueerd, de automatische loonindexering wordt opgeschort en er wordt fors gesnoeid in de overheidsuitgaven.
De regeringen-Martens waren enkel met het economische bezig
“Dit was duidelijk een zichtbare politieke ommeslag”, zegt Els Witte. “Men grijpt ook in België naar de neoliberale oplossingen, waarbij het marktdenken centraal staat en niet langer de verzorgingsstaat. Groeiende armoede bij de meest kwetsbaren wordt zichtbaar. Vakbonden laten van zich horen en dat zint de rechterzijde uiteraard niet.”
1983 bijvoorbeeld was een jaar van bezuiningen, stakingen en kruisraketten. Ik heb een heel sterk vermoeden dat eens de nieuwe federale regering zal gevormd zijn en de bezuinigingen gekend zullen zijn er eveneens tal van stakingen zullen volgen.
“Het was vooral een schizofrene periode”, vult Goossens aan. “De regeringen-Martens waren enkel met het economische bezig. Dat hele gebeuren van de Bende van Nijvel, dat kluwen van overvallen speelden zich precies in een andere wereld af. Martens en zijn regering waren daar niet mee bezig. Ook de aandacht van de pers werd afgeleid naar de economische dossiers.”
Aanslagen versterken het repressie-apparaat
Tussen 1978 en 1995 hebben alle ministers van Justitie ook nog andere bevoegdheden. Zo is de liberale minister Jean Gol van 1981 tot 1985 ook vicepremier en minister van Institutionele Hervormingen. Later krijgt hij er ook nog Buitenlandse Handel bij. In dezelfde periode is ook de belangstelling van de politiek voor justitie fel gedaald.
Het aandeel van Justitie in de rijksbegroting bereikt onder Gol een relatief dieptepunt. Anderzijds wordt het aantal magistraten onder Gol uitgebreid. Vaak met “politieke benoemingen”, wat in die tijd helemaal niet vreemd is. Die sfeer van vriendjespolitiek leidt ook tot omkoping en smeergeld. Denk aan de Augusta-affaire bijvoorbeeld. Die barst zelf pas in de jaren 90 los, maar de omkoping zelf vindt plaats eind jaren 80.
Het terrorisme, dat al eerder Duitsland en Italië trof, lijkt nu ook een Belgisch verschijnsel
Op Justitie heerst even paniek als in de pers verhalen verschijnen over de infiltratie van neo-nazi’s in de Staatsveiligheid. De ongerustheid neemt toch toe met de reeks bloedige overvallen van de Bende van Nijvel en de aanslagen van de extreemlinkse CCC. Het terrorisme, dat al eerder Duitsland en Italië trof, lijkt nu ook een Belgisch verschijnsel. In het justitiepaleis van Luik vindt een bomaanslag plaats op een moment dat Gol er aanwezig zou zijn. Er valt één dode. De dader is een advocaat met verwarde, extreemrechtse ideeën.
“De aanslagen hebben het repressie-apparaat heel duidelijk versterkt. De rijkswacht wordt versterkt, de begroting verhoogd, de uitrusting verbeterd,…“, aldus Witte. “Al deze maatregelen passen in de context van wat men op meerdere vlakken wel een bewogen periode in de Belgische politiek kan noemen.”
“Het algemene politieke klimaat in de jaren 80 wordt rechtser. Neoliberaal denken vat ook post in de liberale partijen en aan de rechterzijde van de katholieke partijen”, zegt Witte. “In de Franstalige christendemocratische PSC voert de CEPIC (Centre politique des Indépendants et Cadres chrétiens) de strijd tegen de vakbonden en voor de neoliberale politiek. Deze club heeft uitlopers in de meest extreem-rechtse kringen.
Bron » Nieuws
Eigenlijk is het politieke klimaat van die jaren het best te vergelijken met het heden. De werkloosheidscijfers piekten, op dat punt zijn we nog niet maar er is wel een golf van faillissementen bezig dus gaan werkloosheidcijfers onverbiddelijk de hoogte in gaan, de overheidsschuld was zowel toen als nu torenhoog en puur politiek gezien kennen we in beide periodes een ruk naar rechts.
En net als toen zal de komende regering neoliberale maatregelen nemen ten koste van de verzorgingsstaat vrees ik.
Naast "de opgeheven Cel Delta al afluisterend te klissen" zoals jij dat zo mooi uitdrukt (Smiley) heeft men zich ook bezig gehouden met verschillende forumleden te "klissen". Wanneer hebben die zich bezig gehouden met het onderzoek zelf of wanneer hadden ze daar überhaupt nog tijd voor? Want vergeet niet dat ze ook nog het filmscenario voor het klissen van Beijer moesten bedenken.
In Oostenrijk is zowat alles gemütlich und gesellig nicht? Op zoek naar de Gladio benamingen en groepen in Europa kwam ik een wandel-en sportvereniging tegen, of dat dacht ik toch.
Österreichischer Wander-, Sport- und Geselligkeitsverein
(OeWSGV, auch: ÖWSGV) war eine Stay-behind-Organisation im Österreich der 1950er- und 1960er-Jahre. Ursprünglich wurde sie vom Österreichischen Gewerkschaftsbund (ÖGB) zur Bekämpfung kommunistischer Umsturzversuche gegründet, später wurde sie von der CIA ausgerüstet und finanziert.
De stay-behind-organisatie, die met hulp van de Amerikaanse geheime diensten in Oostenrijk werd opgericht, was een van de eerste organisaties in zijn soort in Europa. Het initiatief kwam van anticommunistische vakbondsleden in Oostenrijk en het project werd pas na de Oktoberstaking van 1950 door de VS gesteund om een machtsbasis op te bouwen tegen de invloed van de Sovjet-Unie. Terwijl socialisten en vakbondsleden vrijwel uitsluitend vertegenwoordigd waren in de OeWSGV, vertrouwden de West-Europese achterblijvende organisaties in andere Europese landen vooral op burgerlijk-conservatieve en nationalistische tot rechts-extremistische kringen.
Stel je voor dat je als Belg terecht kwam in Oostenrijk en je wou aansluiten bij deze "wandelclub" en bij de eerste training te horen kreeg hoe je een Sovjet tank moest opblazen. Dan denk je toch automatisch dat je een schnaps te veel op hebt.
In Zwitserland, een zogezegd neutraal land was de naam P-26 » YouTube
Choquet was suïcidaal, klopt, maar hij heeft ook gezegd dat "men" hem tot zelfmoord gedreven heeft. Heb ooit zijn verhaal met veel aandacht gelezen.
Vier jaar lang was die Ruger stilletjes in het bezit gebleven van Michel Cocu. Rond 15 april verkocht Jean-Claude Estiévenart het aan begrafenisondernemer Richard Brouette, die ook een scherpschutter was.
Twee weken later verkocht Brouette het aan een Italiaanse timmerman met de bijnaam Carabine in de plaatselijke cafés. Het gaat om Giuseppe Sferazza - de enige eigenaar van de Ruger die nooit werd verhoord tijdens het onderzoek naar de moorden van de Bende. Daarna kocht Josiane Estiévenart het wapen van Carabine…
Volgens Carabine zei Josiane hem dat ze het wapen moest terugkrijgen als ze geen problemen wilde krijgen met een rijswachter van de BOB aan wie het ooit had toebehoord. En zij was het die een paar dagen later de Ruger en een handvol patronen in een oud hemd stopte en ze door de maatschappelijk werkster, die voor haar kinderen zorgt, bij de dichtstbijzijnde gendarmeriepost liet afleveren.
Een bron: “Er was zelfs een moord in deze imbroglio (niemand sprak er ooit over), een man genaamd “Carabine” kwam in de cafés van Wasmes en Boussu, bolwerk van de Cocu-bende en probeerde deze Ruger te kopen van Estiévenart, van Cocu, zelfs Brouette. Het vuistvuurwapen ging van de ene naar de andere, waarom?” Dat is een goede vraag.
Giuseppe Sferazza, beter bekend als Joseph Carabine, is de man aan wie Josiane Debruyn de Ruger van Cocu verkocht voor 15.000 frank.
Carabine had de Ruger zeven dagen in zijn bezit en is effectief nooit vervolgd of kennelijk veroordeeld voor deze “illegale detentie”. Josiane kocht het wapen terug om het drie dagen later - via een tussenpersoon - in bewaring te geven bij de gendarmerie van Colfontaine.
Carabine voegde er zelf aan toe op het assisenproces van de Borains dat Josiane haar had verteld dat ze de Ruger moest terugkopen omdat ze hem moest teruggeven aan een rijkswachter van de BOB. De vrouw: “Ik had drie woordjes ontvangen, daarom heb ik de revolver teruggevonden en aan de rijkswacht gegeven.” Wie heeft haar die instructie gegeven?
De bron nog: “Carabine, alias Sferazza, werd gevonden met 3 kogels in de achterkant van de nek en het lichaam in een vat ondersteboven, in Baudour. De zaak werd nooit serieus onderzocht.” Die zaak kreeg ook nooit persaandacht.
De bron tot slot: “De Ruger kwam terecht bij Estiévenart en uiteindelijk bij de BOB van Bergen die het naar ‘wapenexpert’ Dery stuurde. Daniel Choquet pleegde ‘zelfmoord’.”
Bron » p-magazine.com
Ik hoop dat Xeno hier zelf gaat op antwoorden maar eigenlijk denk ik dat ik zijn antwoord min of meer ken.
"De Roze Balletten is een complottheorie over een reeks vermeende drugs- en seksfeesten die eind jaren 1970 in België zouden hebben plaatsgevonden en waaraan hooggeplaatste personen en minderjarigen zouden hebben deelgenomen. Deze feesten zouden bedoeld zijn geweest als een middel om machtige personen te compromitteren en af te persen. Ondanks allerhande verklaringen en vermeende bewijzen is de materialiteit van de verhalen nooit aangetoond.
Er zijn mensen die één niet geloven in complotten en twee niet geloven in zaken die niet in materialiteit aangetoond zijn.
Die materialiteit heeft decennialang ook het grote probleem geweest bij misbruik in de Kerk. Nog zo een taboe onderwerp. En toch volstond één goede reeks van de VRT om wat dat betreft de mening van een grote massa te keren.
Maar er is denk ik nog een goede reden om niet te geloven in die roze balletten en dat is het feit dat er misbruik van het misbruik is gemaakt. Wat moest er in de valies van sommige slachtoffers liggen? Video's van de roze balletten natuurlijk. Hij of zij die dit gerucht verspreidde kon op die manier de aandacht afleiden en wist met grote zekerheid dat ook de pers daar zou op springen.
De Morgen: " Van de Roze Balletten over Dutroux naar de pedofiele netwerken die volgens complotdenkers de wereld regeren; het idee dat onze kinderen de speelbal zouden kunnen zijn van duistere krachten doet alle stoppen der redelijkheid doorslaan juist wanneer de materie complex is, juist wanneer zorgvuldigheid van zo'n groot belang is. Het is even bizar als normaal, even begrijpelijk als, nu ja, niet heel erg slim.”
De Roze balletten dat is volgens mij het verhaal van David tegen Goliat met dat verschil dat David kon rekenen op goddelijke krachten om Goliat te verslaan.
In mijn ogen is één van de weinige dingen die je kan doen met machteloosheid ze omzetten in creativiteit.In Aalst heeft men dit gedaan met de Roze balletten.
---------------------
Toeval of niet: theatermakers Lies Geldhof en Joost Roggeman van Compagnie Gardavoe trokken onlangs naar kasteel Belvédère in Brussel om er koning Albert II uit te nodigen voor hun wraakepos ‘Confituur, de dans van de roze balletten'. Op 9 september gaat het stuk in première in Aalst.
(Hadden ze geweten wat Albert als prins écht uitgestoken had tijdens die Roze Balletten, dan hadden ze allicht die ludieke uitnodiging niet in de koninklijke postbus van Laken gestoken of afgegeven aan een lakei.)
We konden die brief van durvers Lies en Joost aan Albert wel inkijken via de lakei van Albert.
Ze schrijven in de brief aan Albert II het volgende: “Aalst zal in september opgeschud worden door de theater première ‘Confituur, de dans van de roze balletten', de beste Belgische fictie rond de schimmige periode van ons land, verweven met de feitelijkheid en historische context van België. Het betreft het tijdsgewricht dat algemeen ook bekend staat als ‘De Duistere Jaren ‘80'. Daarin heeft u als prins een weliswaar kleine, maar niet onbeduidende rol gespeeld. Zo ook in ons stuk. In onze muzikaal swingende creatie en dansante theatervoorstelling, hetgeen een prachtig wraakepos geworden is, waarin we aan de hand van 27 personages – waarvan sommigen u niet vreemd zullen voor komen - ons verhaal vertellen, heeft prins een zwijgende rol. Maar misschien wil zijn majesteit graag de stilte doorbreken, en alvast komen kijken naar ‘Confituur, de dans van de roze balletten'? Wij reserveren u graag een plaats. Met de meeste hoogachting, Lies & Joost, makers van Confituur voor Compagnie Gardavoe.”
In dat stuk: ‘Als ge godverlaten alleen zijt op de wereld, is het gerecht uw enige toevluchtsoord. Het zou een veilige haven moeten zijn in een moeras van onrecht. Het zou moeten kunnen rechttrekken wat scheef loopt.’ Maar wat als het gerecht zelf een moeras blijkt te zijn? Wat als achter elke geopende deur het licht uitgedaan wordt? Dan is de enige optie misschien om het recht in eigen handen te nemen.
https://p-magazine.com/nl/articles/albe … -balletten
https://p-magazine.com/nl/articles/albe … -balletten
-------------------------------------
Ik weet niet of wat Debels hier boven schreef waar is, namelijk dat de theatermakers bovenstaande brief gingen afgeven aan een lakei van ALBERT II, maar indien dit klopt vind ik dat geniaal bedacht.
Misschien moeten we er de zelfgeschreven thesis van de bijna Eerste Burger van het land eens bijhalen, ik heb onlangs vernomen dat die over de X-Dossiers gingen.
Werden die zakken en voorwerpen eigenlijk nagekeken wat vingerafdrukken betrof? Van DNA was toen uiteraard geen sprake (toch niet in Belgie) maar ik weet dat men toen wel in staat was om vingerafdrukken van natte delen te halen.
“Het voorwerp dat we willen onderzoeken op vingerafdrukken doen we in een soort aquariumbak. Daar zetten we een schaaltje met superlijm bij. We verwarmen de lijm zodat de moleculen cyanoacrylaat verdampen. Op de plaats van vochtige vingerafdrukken reageren de cyanoacrylaat moleculen met water en zo ontstaat een laagje lijm.”
“Als de lijm hard geworden is, kunnen we er een foto van nemen of een afgietsel. We hoeven dan niet bang te zijn dat we de afdruk wegvegen, want die is nu keihard en zit muurvast op de ondergrond gelijmd.”
Goud
In een proces is een goede vingerafdruk op de plaats van een misdrijf goud waard. Soms zelfs letterlijk, zo vertelt Bijl: “Gouddamp hecht niet op vingerafdrukken maar wel op vuilniszakken. Als we een vuilniszak vergulden, en van achteren beschijnen, zie je soms haarscherpe vingerafdrukken.
Ik denk zelfs dat toen de technieken met laserlicht nog betere resultaten gaven.
Misschien hebben ze dit toen wel gedaan maar werd dit buiten het dossier gehouden, wie zal het zeggen? Ik kan wij wel voorstellen dat er bij dergelijke vondsten een telefoontje naar experten zal gegaan zijn.
Dat zouden wij inderdaad graag weten. Want hoe kan je conclusies trekken als je niet exact weet hoe doe dingen verpakt waren. ik neem aan dat de Deltacel meer dan genoeg foto's zal genomen hebben bij die vondst. Vraag is, waar is al dat bewijsmateriaal? En hoe werd het bewaard in die jaren na de Deltacel waarin men zich alleen bezig hield met de vertaling.
Bende van Nijvel → Posts by fenix
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.