Uit Beetgenomen van Hilde Geens:

Julien De Staerke stond bekend als de bankier en de intellectueel van de familie. Zijn naam dook op in gerechtelijke onderzoeken naar wapenhandel. Hij had banden met handelaren in Brussel, Luxemburg en Duitsland. De Luxemburgse foorkramer Emile U. was er zo een. Een onderzoek naar een wapentransactie waarbij de militaire attaché van Congo in België, kolonel Mbuwe Longelé, betrokken was en de namen van Julien, Jean Baugniet en Jean Bultot opdoken, belandde in Brussel in de doofpot toen Congo zijn kolonel terugriep. In Luxemburg en Duitsland werden de betrokkenen wel veroordeeld.

Volgens tipgevers van Delta trok Garçon op met de voor corruptie veroordeelde Brusselse substituut Claude Leroy. Julien sprak dat tegen, maar zeker is dat de magistraat herhaaldelijk vergaderd heeft in het kantoor van een intieme zakenpartner van Garçon (Julien gebruikte diens Makro-kaart), wapenhandelaar en barhouder Patrick Baudry, met wie Julien in het kader van een transactie in gestolen schilderijen in voorarrest gezeten had. Julien en Baudry deden in 1987 samen de markten.

In de tweede helft van de jaren 70 hield Julien de Troika open in de buurt van de Naamse Poort, met Leon 'Sammy' Bil, broer van een voor heling veroordeelde chauffeur van de Brussel slager-politicus Paul Vanden Boeynants, Jean-Claude Bil.

Een vriend van Johnny vertelde de politie hoe hij Garçon ooit een telefoonnummer bezorgde waarop Philippe De Staerke hem kon bellen. Julien codeerde het nummer onmiddellijk met zijn telmachientje. "Garçon is slim, zeer slim", vertelde een vroegere speurder van Interpol die in Spanje op hem is gebotst. "Hij had relaties in de zwaarste misdaadmilieus van Europa. De bende helers waarvan hij samen met Simonne Menin de spil was, was actief tot in Zwitserland. De gestolen cheques lieten ze verzilveren door hoertjes. Aan de andere kant: Garçon was de buurman die iedereen zich zou wensen. Als hij 's nachts op stap ging, duwde hij zijn bestelwagen altijd een paar meter vooruit, dan bolde hij rustig de helling af, en pas daarna zette hij de motor aan. Hij had er wat voor over om de mensen niet te storen."

Garçon was de interessantste De Staerke, de gevaarlijkste ook, zei iedereen die de familie kende, en ik [Hilde Geens] heb lang geaarzeld om hem tegen beter weten in toch eens op te zoeken. "Dat zal moeilijk gaan", zei een magistraat. Hoezo? Alweer in de gevangenis? "In de gevangenis? In de hemel, ja." Julien was zonder dat het een krant haalde op 3 november 2003 overleden. Zijn overlijdensbericht stond op het internet. "Mort naturelle", stond erbij, geen overbodige vermelding in zijn geval. De grote broer van Johnny was amper 52. Op zijn strafblad stond een fameuze palmares van kleinigheden. Een zware veroordeling had hij nooit opgelopen en de tientallen informatieonderzoeken waarin hij betrokken leek, waren door het parket van Brussel consequent nooit ernstig genoeg gevonden om ze bij een onderzoeksrechter in behandeling te geven.

De arrestatie van Philippe De Staerke in maart 1986 deed het alarm aanfloepen aan het Poelaertplein in Brussel. Tegen de tweede parlementaire onderzoekscommissie zei iemand van Delta dat de Brusselse hoofdcommissaris van de gerechtelijke politie Frans Reyniers onmiddellijk belde naar Dendermonde om te vragen of hij aanwezig mocht zijn bij alle verhoren van Philippe De Staerke. Dat werd na overleg geweigerd. Hij blijft onduidelijk waarom Reyniers zoveel belangstelling had voor deze bendeverdachte.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

De Griekse medeplichtige Nicolas Karafilis, die samen met Philippe De Staerke in de gevangenis van Doornik had gezeten en er zijn postje als aardappelschiller aan Johnny te danken had, sloeg bij zijn arrestatie in de doorgangsgevangenis van Anderlecht zijn horloge stuk en probeerde met een glasscherf zijn polsen door te snijden, op de verkeerde manier, horizontaal. Toen hij gevonden werd in een enorme plas bloed, was hij al bewusteloos, maar hij kon nog gereanimeerd worden.

Ook hij begon te zingen. In februari en maart 1986 had hij een bedrag van omgerekend meer dan 12.000 euro witgewassen voor Johnny. En hij had boxen voor hem gehuurd. Johnny had er vijf besteld, maar hij had er maar twee in gebruik genomen, waarvan De Staerke de sleutel had. Johnny had aan zijn vriendin gevraagd om, als hij zou worden opgepakt, samen met Karafilis een Nissan en een Golf uit de boxen te halen.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens