1

Alle De Staerkes zijn leep, maar Charles 'Sacha' - een schilder, veroordeeld voor handel in wapens en cheques - is leper dan leep. Op 3 oktober 1989 diende zijn broer Julien De Staerke klacht tegen hem in. Sacha had caféklanten en criminelen, onder wie Garçon, zo ver gekregen samen in de lotto te spelen. In de pot zat omgerekend 20.000 euro. Toen bleek dat ze de zes getallen juist hadden, nam Sacha met het geld de wijk naar Frankrijk. Onder de mensen die hij bedonderd had, waren collega-gangsters al Johnny l'Indien, de veroordeelde commissaris van de gerechtelijke politie Arthur Timmermans, en Edmond 'Philemon' Henderyckx, stuk voor stuk maten van Julien.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

(...) Charles De Staerke op zijn beurt kon volgens een verklaring van zijn broer Leon een grote slag slaan in 1975, samen met broer Julien. Ze stalen toen spullen voor een tegenwaarde van 2 miljoen euro bij het bedrijf Bios in Schaarbeek. Op de vlucht voor het gerecht woont deze zoon meestal bij zijn moeder in Pontoise bij Parijs.

Maar hij heeft ook een verblijfplaats in Beaumont, vlakbij de Franse grens op vijftien kilometer van Lobbes en Maubeuge. Het toont aan hoe beweeglijk woonwagenbewoners zijn en hoe moeilijk het is voor de speurders om de clan De Staerke in kaart te brengen.

Als die Charles De Staerke in 1982 in Beaumont verbleef is hij een mogelijke dader van de inbraak met schoten in Maubeuge. Maar misschien woonde hij toen in Pontoise bij Parijs of in het Rattenkwartier daar ver vandaan. Broer Philippe De Staerke verbleef trouwens ook veel bij zijn moeder in Parijs.

Bron: Het Rattenkwartier: Een Blik in het Nest van de Bende van Nijvel | Charlie Hedo

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

De spullen die ze stalen bij Bios waren niet zomaar spullen. Bios was het enige bedrijf in België dat heroïne en morfine mocht produceren voor farmaceutisch gebruik. Tussen de conciërge van Bios en de in Beersel vermoorde José Vanden Eynde is er via de schoondochter van José een link. Een belangrijke vraag is of er een paar De Staerkes zijn veroordeeld voor de diefstal bij Bios in 1975? En of het dan zou kunnen dat ze, na hun vrijlating (wanneer precies?) op zoek zijn gegaan eind 1982 naar hun deel van de inmiddels verhandelde buit?

Die José wordt meestal voorgesteld als een trieste conciërge-taxichauffeur, maar de man waarvoor hij reed is niet te onderschatten, en José zelf ook niet, want in zijn betere jaren baas van een bedrijf met driehonderd werknemers. Ook over het huis dat de zoon van José kort na de moord heeft verlaten, worden dingen verteld die zouden kunnen passen in een dergelijk scenario.

En ook belangrijk: de relatie Bios - Nationaal Drugs Bureau.

Uit Hilde Geens: Julien en Charles een paar maanden in voorarrest in de zaak Bios. De conciërge veroordeeld in 1977 samen met een drietal anderen. Wie waren die anderen? En wanneer terug vrij?

Zware straffen voor drughandelaars te Brussel

De correctionele rechtbank te Brussel velde donderdag een vonnis tegen verschillende betichten, beschuldigd van handel in verdovende middelen.

Bij de NV Bios, de enige instelling in België, gemachtigd om drugs uit het buitenalnd in te voeren en ze na bewerking aan de farmaceutische industrie over te maken, werden in 1976 4 kg cocaïne en 10 kg derivaten van morfine gestolen.

De hoofdbetichte in deze zaak, de zigeuner Ch. D.S., van Sint-Pieters-Leeuw, die verstek liet gaan, liep vijf jaar cel op; de 25-jarige Fernand P., die bij de firma Bios als arbeider in het laboratorium werkte en er de drugs in kleine hoeveelheden wegnam, drie jaar; een andere betichte, de 24-jarige Jules M., van Evere, twee jaar; de 39-jarige Louis V.B., restaurantuitbater te Tervuren, in wiens instelling de onderhandelingen over de verkoop van het goedje werden gevoerd, twee jaar; de 33-jarige Walter E., van Sint-Jans-Molenbeek, ten huize van wie een grote hoeveelheid gestolen drugs werden teruggevonden, eveneens twee jaar.

Bron: 17 Juni 1977

Toeval of niet? De winkelier die in 1981 door Charles De Staerke werd afgeperst, heette ook Walter E.