Ongeveer anderhalf uur voor de overval in Aalst was het bepaald druk geweest aan de Overijsesteenweg nummer 70 in Hoeilaart. Een getuige die daar voorbij de indrukwekkende, in een tuin met parkallures verscholen villa wandelde, zag op de oprit voor het huis drie mannen rond een Ford Granada coupé staan, klaar om te vertrekken. De eigenaar van de villa was er niet bij. Twee van hen waren stevige, grote Europees uitziende jongens, maar vooral de derde man viel de getuige op. Hij was een stuk kleiner, vinnig en pezig, en hij had halflang zwart haar en een snor.

De kleine man, die duidelijk de leiding over het groepje had, was bijzonder zenuwachtig. Geagiteerd riep hij iets naar zijn twee maats en maakte zich klaar om achter het stuur van de Ford te kruipen. De wagen stond met zijn neus naar Overijse, in de richting van de oprit van de autoweg die naar de ring rond Brussel leidt. De getuige wandelde voort en keek niet om. Anderhalf uur later begon de moordpartij in Aalst.

Het was niet de eerste keer dat er opvallende dingen gebeurden rond het huis aan de Overijsesteenweg, waar in die periode overdag en 's avonds erg weinig leven viel op te merken. Een tijd voor de Granada op de oprit stond, had men 's avonds gezien hoe het symbool van de Bende van Nijvel, een zwarte Golf GTI, met grote snelheid door de straten van Hoeilaart raasde en ook de oprit van de Overijsesteenweg 70 opvloog. In de auto zat een kleine, pezige man met kort zwart haar en een snor.

Lees het hele verhaal op de website» De robotfoto en Bouhouche

Die twee spreken elkaar wel tegen: een "doodbrave man" die blijkbaar in het oog wordt gehouden door de politie.

Tegenover de tweede parlementaire onderzoekscommissie verklaarde Pierre Hennuy: "De hypothese extreemrechts is de minst waarschijnlijke van allemaal."

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

De doorgeladen wapens die spelende kinderen hebben gevonden in het Osbroekpark werden nooit toegevoegd bij het eigenlijke Bendedossier. Er was geen ballistisch verband, punt uit.

Maar er was wel een verband van plaats en tijd. Dat er kort voor de moordraid vlak bij de Delhaize wapens gevonden werden, staat vast. Wanneer ze daar opdoken, hoeveel het er waren en welke, daarover verschillen de commentaren. Toen de wapens gevonden werden, had de Bende van Nijvel nog geen stempel gedrukt op het stadje aan de Dender, en Delta bestond nog niet.

Fons Baeyens, wapenhandelaar en practical shooter in Aalst, bij wie Bouhouche een klant was geweest, werd ingehuurd als expert. "De politie is er meteen mee naar hier gekomen. Het waren er drie, alle drie rommel. Ze waren geladen en stonden op scherp, de duim was afgeplakt met carrosserietape om vingerafdrukken te vermijden. De munitie die erin zat was herladen, amateuristisch. Het ging om twee revolvers en één wapen met afgezaagde loop en kolf, kaliber .38 special. Dat gebeurde zeer kort voor de overval, maar het had er volgens mij niks mee te maken, want die wapens waren niet aangetroffen langs een vluchtweg. Ik weet niet meer om welke wapens het ging. Een .22 was daar niet bij, een Smith & Wesson ook niet, maar wel een Spaanse kopie van dat wapen. Er zat geen geluidsdemper op."

De juiste plek waar de wapens gevonden waren, heb ik niet kunnen achterhalen, maar het was in elk geval aan de kant van het Osbroekpark. Gerechtelijk commissaris Willy Meurillon vertelde mij dat hij in Aalst onderzoek had gedaan naar de herkomst van deze wapens, maar hij noemde er maar twee en zijn beschrijving klopte niet met die van Baeyens. "Het ene wapen, een .22, was verkocht in Zwitserland, waar ze geen register bijhouden van wapens van licht kaliber. Dat spoor liep dood. Van het andere, een S&W-revolver met geluidsdemper .38, hebben we de eigenaar in de Verenigde Staten teruggevonden, een Amerikaanse politieagente die het had binnengebracht voor herstelling in een wapenhandel. Het was uit die winkel gestolen."

Je zou denken dat het interessant is om te weten wie van de bendeverdachten er zoal op reis gegaan is naar de Verenigde Staten in de periode dat het wapen daar gejat werd. Dat is nooit onderzocht. In 1985 ging Bouhouche naar de VS. Robert Beijer was er volgens een rechercheur begin jaren '80. Bultot ging er in 1984 zijn tante Rita bezoeken. En in september en oktober 1978 zwierven drie Brusselse BOB'ers, onder wie Bouhouche, samen met hun vriendinnen wekenlang door de VS. "Het doel van die trip was: wapens kopen", vertelde een Mendez-speurder.

Hij vond die wapenvondst in Aalst zeer interessant, maar hij was met pensioen toen ik hem erover sprak. Hij kende het hele verhaal van die reis. Onderweg hadden de politiemannen een heleboel wapenwinkels bezocht en toen de toeristen na hun vakantie in Zaventem landden, kregen ze bij de douane moeilijkheden omdat ze zo veel pistolen en revolvers hadden meegebracht. De collega's van de luchthaven werden erbij gehaald en de plooien werden gladgestreken.

Behalve Bouhouche waren er vijf mensen die iets hadden kunnen zeggen over de wapenwinkels die onderweg bezocht werden: drie vrouwen en twee BOB'ers die nog in dienst waren. Over de wapens die ze ingevoerd hadden, waren er nog meer getuigen: de douaniers en de collega's van Zaventem. Delta wist niks van deze reizen. Luc Hennart had Bouhouche tot speurgebied verklaard.

Bij de Cel Waals Brabant kreeg ik in de loop van de jaren vreemde antwoorden als ik dit aankaartte. Eerst: "Delta heeft dat onderzocht." Dan, als ik dat tegensprak: "Ik hoor Beijer en Bouhouche [die leefde nog] me al uitlachen als ik ze daarmee zou confronteren: 'Werd dat wapen gebruikt tijdens de overval in Aalst? Nee? Heb je dan niks beters te doen dan ons daarmee lastig te vallen?' Ik denk er niet aan om uit te zoeken of dat wapen daadwerkelijk gestolen werd op het moment dat zij zich in de VS bevonden."

Ten slotte, het bizarste van allemaal: "Ik wil het wel nakijken om u plezier te doen." Ik gaf het op. Zou het ooit onderzocht zijn? Het zou toch al te toevallig zijn als een van die drie wapens van het Osbroekpark gestolen werd in een winkel in de Verenigde Staten op het moment dat de bekende Brusselse gauwdief en wapenfanaat Bouhouche daar gepasseerd was. Het leek een kleine verificatie en als de BOB-toeristen nooit in die stad, laat staan in die winkel geweest waren, dan kon je de kwestie vergeten. "Hadden we dat toen maar geweten", zeiden Delta-speurders in Dendermonde toen ik hen erover sprak.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens