Journalist Jan Willems heeft een reactie geplaatst op het artikel van Walter De Smedt op de website van Apache. Hieronder kan je het integraal lezen:

Bij het verschijnen van dit artikel beperkte ik me tot een korte retorische vraag: is dit een grap? Maar ik bleef in dubio: moet ik hier niet uitgebreider op reageren? Welnu, hier is die reactie. Ik verwijs naar een artikel in Gazet van Antwerpen (1/9/2012). John De Wit, een journalist die zeer goed vertrouwd is met politie en justitie, schreef: "De omstreden Antwerpse strafrechter Walter De Smedt (64) is sinds gisteren vervroegd met pensioen. Hij mag zich – in tegenstelling tot de meeste gepensioneerde rechters – echter geen eremagistraat noemen. (…) In 1976 werd hij substituut op het Antwerpse parket en later onderzoeksrechter. In 1993 werd hij één van de leden van het Comité P, dat de politiediensten controleert. In 2001 stapte hij over naar het Comité I, dat de inlichtingendiensten controleert. Als enige Belg zat hij in beide comités. Zeer uitzonderlijk."

"(…) In 2007 keerde hij terug naar Antwerpen. Daar werd hij berucht door een aantal vonnissen. Naast het 'keppeltjesvonnis', sprak hij een gps-dief vrij omdat een eerdere straf tegen deze man niet was uitgevoerd. Dat leidde tot veel beroering en leverde hem een vervolging voor rechtsweigering op. Maar hij werd volledig vrijgesproken omdat hij wel degelijk een vonnis had geveld, hoewel het een slecht vonnis was. (…) Recent weigerde De Smedt weer om een andere strafzaak te behandelen. Omdat een nieuw geding voor rechtsweigering daardoor mogelijk was en omdat de kans op veroordeling voor rechtsweigering dit maal veel groter was, ging hij met vervroegd pensioen."

En wie ben ik? De Bende. Een documentaire van Paul Ponsaers en Gilbert Dupont is het eerste boek dat over de Bende van Nijvel is gepubliceerd. In 1986. Ik citeer het dankwoord: "Jan Willems willen wij bijzonder danken voor het materiële werk en de lange nachtelijke discussies." Nadien heb ik zelf twee boeken over de Bende gepubliceerd, plus een hele reeks artikels. Tot op de dag van vandaag volg ik het Bendedossier op de voet. Voor de neerslag hiervan surf je op deze site [Apache], naar www.dewereldmorgen.be en mijn blogs op www.crimelink.nl. Ik apprecieer trouwens Hilde Geens dat ze mij vernoemt in het dankwoord van haar zeer goed gedocumenteerde boek Beetgenomen. Zestien manieren om de Bende van Nijvel nooit te vinden. Lezen!

Griezelig groot was mijn verbazing toen ik onlangs vernam dat de vroegere Bendespeurder uit Dendermonde, Danny Collewaert, door onderzoeksrechter Martine Michel uit Charleroi "op het matje" is geroepen – een understatement van jewelste, die uitdrukking. De onderzoekers uit Dendermonde, die in 1986 de wapens van de Bende-overvallen uit het kanaal Brussel-Charleroi in Ronquières opvisten – het enige concrete resultaat van het onderzoek en een hogeschoolvoorbeeld van goed politiewerk – zouden destijds gemanipuleerd zijn. Zo stellen de speurders in Charleroi. Zij moeten dringend gaan liggen op de sofa van Sigmund Freud! Bovendien heeft onderzoeksrechter Martine Martin uit Charleroi, geruggesteund door procureur-generaal Christian De Valkeneer, één van de fundamenten van onze democratische rechtsstaat gebruskeerd: het recht op verdediging. Dat is veel belangrijker dan de rancuneuze nonsens van WDS.

Ik begrijp echt niet waarom WDS en de redactie dit werkstuk op de site hebben gezet. Feiten checken is een stelregel, zowel voor onderzoeksrechters als journalisten. En vooringenomenheid is uit den boze. Maar daar is in het artikel niks, hoegenaamd niks van te merken. Integendeel. Het is duidelijk dat WDS weerwraak wil nemen op Freddy Troch, die dstijds het onderzoek in Dendermonde leidde. Beiden waren lid van het Comité P, Troch zelfs voorzitter. Wegens zijn eigenzinnig gedrag is een afzettingsprocedure ingezet tegen WDS, van liberale gezindte. Dat gebeurde ook voor Georges Pyl, een ander lid van het Comité P en van socialistische pluimage. De afzetting ging niet door als gevolg van politiek gekonkel. Maar WDS heeft deze blamage nog altijd niet verteerd.

In tegenstelling tot wat WDS stelt kon Troch als voormalig onderzoeksrechter in het Bendedossier nooit zelf via het Comité P de disfuncties onderzoeken. Andere leden van het Comité P konden wel dergelijke initiatieven nemen, maar dat is niet gebeurd. Het huidig gevoerde onderzoek in de richting van de Bende als een poging tot destabilisatie door extreemrechts, is hoegenaamd niet nieuw! Op deze hypothese hebben Dendermonde (tot de verplichte overdracht van het dossier naar Charleroi), Nijvel en Charleroi zelf voortdurend gewerkt. Hoever staat dit onderzoek?

Dendermonde zou destijds door een extreem-rechts individu gemanipuleerd zijn met de wapenvondst in het kanaal als gevolg. Wat een ontdekking, zeg! Onzin zo zuiver als diamant. Lees de rapporten van de tweede parlementaire Bendecommissie, zowel over de openbare zittingen als die achter gesloten deuren. Nu WDS magistraat-op-ruste is – maar geen 'ere-magistraat'! – heeft hij tijd zat. Echt gortig wordt het als WDS beweert dat Troch destijds een brief naar de minister van Justitie geschreven heeft. Daarin zou hij, althans zo beweert WDS, voorgesteld hebben om niet langer op het Bendedossier te werken in ruil voor de functie van ondervoorzitter van de rechtbank in Dendermonde. Ook dat is larie en apekool. Troch heeft zich altijd verzet tegen het afstaan van zijn dossier. Dat is het resultaat geweest van een ‘schandalige’ beslissing van het Gentse Hof van Beroep. Pas nadien is die functie van ondervoorzitter vacant verklaard en pas in juni 1991 toegewezen aan Troch.

Er is over de Bende van Nijvel en aanverwante veel, heel veel onzin verteld. Maar dit artikel van WDS breekt toch alle records. De lezers van deze site [Apache] hebben recht op deze reactie, slechts een fractie van wat kan worden verteld. Terloops, de Bende sloeg een laatste keer toe op 9 november 1985 in de Delhaize in Aalst. 2013 min 1985 is… Bovendien zul je vingers tekort hebben. De Bende tekende immers voor maar liefst 28 moorden.

Een "marginaal" kan ook ingezet worden als huurling, zonder dat hij of zij het misschien zelf weet.

Het probleem met je aanpak is dat je alle feiten van de Bende wil klasseren binnen één theorie of motief. Het is beter om iedere gebeurtenis apart te bekijken en aan de hand van de feiten (of hypothesen) te zoeken naar het motief van die overval of moord. Zie bv. dit topic » Feiten en hun motief

Ga er ook van uit dat de "Bende" niet bestaat en ga ook van de mogelijkheid uit dat iedere overval werd uitgevoerd door andere groep mensen.

Een op de zes mensen geregistreerd bij de politie

Bijna 1.770.000 mensen staan geregistreerd bij de politie, schreef de Franstalige L’Avenir vorige week. Een recordcijfer. De Algemene Nationale Gegevensbank (ANG) van de politie blijft jaar na jaar groeien. Zonder echte controle.

De politie kan een dossier aanleggen van eender wie en van eender welke organisatie. De gegevens worden opgeslagen in een bestand dat alle informatie van de politie centraliseert: de Algemene Nationale Gegevensbank (ANG). De ANG werd opgericht na de politiehervorming van 1998, maar het is pas vanaf 2003 dat ze snel is beginnen groeien. Sindsdien is de stroom gegevens die de ANG registreert, niet meer gestopt met groeien. In 2004 hadden 1.425.904 mensen een dossier in de fichebak, in 2012 waren dat er al 1.769.439. Dat wil zeggen dat een op de zes mensen geregistreerd staan. Er worden ook gegevens verzameld van duizenden organisaties (in 2007 stonden 11.547 organisaties geficheerd).

Hoe valt dat grote aantal te verklaren?

“Als je in de databank zit, dan is het niet om een bagatel”, zei minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH). Je hoeft nochtans geen misdadiger te zijn om in de databank van de politie terecht te komen. De wet stelt slechts één voorwaarde: de gegevens moeten een ‘concreet belang’ hebben voor de uitoefening van de politieopdrachten (bijvoorbeeld voor de ordehandhaving bij betogingen of in het kader van een juridisch onderzoek).

De informatie moet op zich niet concreet zijn. Het volstaat dat een politieagent iets interessant vindt. Ter illustratie, informatie van tipgevers, of gewoonweg geruchten, kunnen opgenomen worden in de ANG. Het Comité P – dat toeziet op de werking van de politiediensten – wees al herhaaldelijk op wanpraktijken. In zijn jaarrapport van 2003, stelt het comité P dat in verschillende dossiers te licht wordt omgesprongen met de ingewonnen informatie. “In een bepaald geval, ging het om een persoon die drager zou zijn van het aidsvirus en die de intentie had om politieagenten te besmetten bij een eventuele politie-interventie.

Bij de controle door het comité P bleek dat de geregistreerde informatie enkel berustte op mondelinge geruchten, dat er geen enkele juridische of administratieve rechtvaardiging was, dat de ingewonnen informatie niet grondig werd onderzocht en dat er geen concreet belang was.” Even verder vervolgt het rapport: “Op basis van dit dossier en andere, krijgt het comité P de indruk dat politieambtenaren zich er niet altijd van bewust zijn dat het inwinnen van informatie deels een inbreuk is op de privacy van personen, vooral als het over gevoelige informatie gaat.”

Jaar na jaar bleef het Comité P hetzelfde vaststellen. In die mate dat het comité openlijk betreurde dat er te weinig preventieve controle is er voor pleitte “om streng op te treden (strafrechtelijk, administratief of disciplinair) tegenover de jacht op gegevens die wordt gevoerd zonder concreet belang”.

Welke gegevens kunnen door de politie bijgehouden worden?

Zowat alles. Inclusief gegevens over afkomst, ras, politieke overtuiging, religieuze of filosofische overtuigingen, lidmaatschap van een vakbond, seksleven. In principe is verboden om dit soort gegevens bij te houden, maar niet voor de politie. In mei 2005 kwam aan het licht dat de Antwerpse federale politie louter politieke dossiers bijhoudt van 172 organisaties en 116 personen die door hen als “extremistisch” worden beschouwd. Organisaties als Gaia, Indymedia, vredesorganisatie Vaka, Bond Beter Leefmilieu, Davidsfonds, de Partij Van De Arbeid, Geneeskunde voor het Volk, het Anti-Fascistisch front, de Vereniging van Turkse Arbeiders, Unie van Moskeeën en Islamitische Verenigingen van Antwerpen, en zelfs Hare Krishna waren erbij.

De verschillende verantwoordelijken van die organisaties stonden op die lijst, met de plaatsen waar ze elkaar ontmoeten, hun gsm-nummer, hun adres, hun website, alsook hun filosofische, ideologische of politieke overtuiging.

De burger heeft niet de mogelijkheid om de gegevens die over hem bijgehouden worden, in te kijken, laat staan ze te verbeteren. Wie wil weten welke informatie er over hem/haar bestaat, staat machteloos. De burger heeft geen toegang tot de politiegegevens.

Hij kan zich enkel richten tot de Commissie ter bescherming van het privéleven om een controle te laten uitvoeren. Deze commissie heeft zelf ook geen enkel direct recht tot verificatie. Zij wendt zich tot contactpersonen die haar door de politie werden aangeduid die allen onderzoeken of iemand al dan niet moet geficheerd worden en of er eventueel wijzigingen moeten aangebracht worden in de gegevens. Aan het einde van heel dit proces krijgt de burger een antwoord dat hem niks vooruithelpt: “De nodige aanpassingen werden uitgevoerd.”

Of hij opgenomen is in de ANG? Welke gegevens erin staan? Of die gegevens een concreet belang hebben voor de opdrachten van de politie?  Of er foute gegevens tussen stonden? Of de rechtzettingen ook effectief gebeurd zijn? De burger zal het niet te weten komen. De politie waakt voor hem …

Bron » www.pvda.be

Bedankt voor de informatie. Was jouw collega er ook zeker van dat het politie was?