9,881

(1,250 replies, posted in 1985)

Net een toevoeging gedaan aan de tijdlijn van Aalst want op 7 november 1985, twee dagen voor de overval, zien supermarktklanten juist voor de ingang van het warenhuis een man die zijn notitieboekje op een paaltje had gelegd en aantekeningen maakte terwijl hij het gebouw bekeek. De man is een kleine dertiger met een schipperspet.

Een paar dagen daarvoor, op een doordeweekse dag rond sluitingstijd, zagen verschillende mensen een stationwagen het parkeerterrein van de Delhaize in Aalst oprijden. De bestuurder stapte uit. Hij droeg een soort leren fototas.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

9,882

(1,250 replies, posted in 1985)

De Nederlandse premiejager nam drie dagen na de moorden in Overijse en Eigenbrakel contact op met de centrale directie van Delhaize. De man zei dat de schutters van Overijse eerder ook geldkoerier Willy Pans in Walibi hadden vermoord. Hij wilde en kon de Bende van Nijvel oprollen, zei hij en hij eiste daarvoor een voorschot op de premie die de supermarkten hadden uitgeloofd, en liefst snel, want anders zouden de gangsters in de eerste helft van november opnieuw van zich laten horen.

Willi Tenaerts, toen veiligheidschef van Delhaize, gaf dat naar gewoonte door aan de commissaris van de gerechtelijke politie van Brussel, Frans Reyniers, die de naam van de tipgever vroeg. "Toen hij hoorde om wie het ging, lag Reyniers op zijn buik op de grond van het lachen. Hij kende die man." De directeur van de keten verwees de premiejager naar het gerecht. Maar die stapte liever naar het ondertussen opgedoekte weekblad De Post en legde daar uit wie er achter de Bende van Nijvel schuilging. (...)

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

9,883

(90 replies, posted in 1980-1989)

Bouhouche kwam met een alibi voor de feiten in Walibi. Hij was die dag gaan diepzeeduiken. Maar de speurders stelden vast dat dat drie dagen later gebeurd was.

"Er liep een spoor naar de rijkswacht. Kort voor de feiten zijn er twee echter of net-BOB'ers bij het personeel van het pretpark komen aankloppen. Ze wilden inlichtingen over de beveiliging. Later bleek dat daar nooit een BOB-ploeg naartoe was gestuurd. Ook daarom werd er aan onze vrienden [Bouhouche en Beijer] gedacht."

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

9,884

(1,233 replies, posted in Onderzoeksdaden)

Merovinger wrote:

Wie was die speurder die toen in Nijvel werkte en blijkbaar de gouden tip aan de Deltacel heeft gegeven?

Het valt me in het boek en de artikels van Hilde Geens op dat zij wel vaker beroep doet op een speurder uit Halle. Misschien gaat het over dezelfde persoon? En misschien weet Eddy Vos het wel, die heeft namelijk nog gewerkt in Halle.

9,885

(153 replies, posted in 1983)

Ik denk dat de klant van 00u45 normaal gezien zijn laatste klant was, maar omdat hij niet genoeg had verdiend (raar, hij geeft diezelfde avond wel een rondje in een café) wou hij waarschijnlijk nog wat werken.

9,886

(325 replies, posted in 1983)

Ik heb de passage letterlijk overgenomen uit het boek. Ondanks de nogal onduidelijke conversatie is er wel één zaak duidelijk: die nacht heeft er iemand naar de kliniek gebeld die wist dat er diezelfde nacht in de buurt een schietpartij was geweest.

9,887

(325 replies, posted in 1983)

(...) Van camp was in levensgevaar en werd naar het ziekenhuis van Ottignies gereden. Één kogel was dwars door zijn hoofd gegaan. Kort daarna, nog voor twee uur in die nacht, kreeg een bediende in de kliniek een anoniem telefoontje van een man die Frans sprak met een Waals-Brabants accent. Zijn stem was niet jong, wel autoritair. "Er is daar bij u iemand met een kogel in zijn lijf." De man zei nog iets onbegrijpelijks, in de zin van: "Het is de wagen van Eigenbrakel." "Nee," zei de bediende. De beller wond zich op en schakelde over op het Waals: "Dan komen we hem afmaken." Hij hing op.

Er was niemand gekomen. Om 4u50 overleed de restauranthouder.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

9,888

(63 replies, posted in 1983)

Het Delhaize-warenhuis aan Fort Jaco in Ukkel bevond zich ongeveer honderd meter van de rijkswachtkantoren van de gemeente. Daar draaide Madani Bouhouche zijn laatste maanden bij de rijkswacht.

Tegenover de supermarkt lag een kroeg, de Dallas, en een vrouw herinnerde zich na de overval dat er twee rijkswachters in het café zaten op het moment dat de hold-up plaatsvond. Die rijkswachters werden nooit geïdentificeerd.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

9,889

(153 replies, posted in 1983)

De speurders gingen het tijdsgebruik van Angelou na op de laatste dag van zijn leven, 9 januari 1983. Zijn standplaats was het Rogierplein in Brussel. Hij zou daar rond elf uur 's avonds gezien zijn toen hij uit het café Le Renard kwam. Angelou zou een rondje gegeven hebben, tegen zijn gewoonte in, en daarna was hij vertrokken om zijn laatste klant weg te brengen. Dat belde hij rond kwart voor één door aan de centrale. Omdat hij geen radiozender had - te duur - telefoneerde hij altijd vanuit cafés. Hij maakte een praatje in de kroeg van een vriend in Elsene waar hij Griekse kranten afleverde. Hij had niet genoeg verdiend en ging nog werken. Hij verdween richting Flageyplein [in Elsene] uit het leven. Angelou was 58 jaar.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

9,890

(817 replies, posted in 1982)

"Als het inbrekers waren, waren het amateurs", zei commissaris Willy Meurillon van de gerechtelijke politie van Brussel, die meewerkte aan het onderzoek. "De deur was opengebroken ter hoogte van het slot. Dat doet een vakman niet, want het is een sterke plaats." Niet alleen bleven de dure wijnen en champagnes in de koelkamer liggen, maar de verschrikkelijke manier waarop José Vanden Eynde werd omgebracht, gaf te denken. Het leek alsof de daders iets zochten. Maar wat?

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens