Ik denk dat we nu ongeveer wel weten wat het opzet van de 'opdrachtgevers' was. De opdrachtgevers zelf vinden is waarschijnlijk onmogelijk (als ze al niet overleden zijn), het is één groot spinnenweb en na 30 jaar onmogelijk om harde bewijzen voor alles te vinden, en dat moet je ook nog eens procedurefouten vermijden.

Maar dat we nu al een vaag vermoeden hebben van het 'waarom' is al veel.

12

Eén ding is een zekerheid: De Bende van Nijvel heeft de voorbije jaren mijn politieke keuze en aansluitend mijn kiesgedrag grondig veranderd. Ik stem niet voor politieke partijen die geen open kaart spelen met hun kiezers, dat is als burger het enige wat ik er aan kan doen.

We moeten van Francine Lyna nu ook geen heilige maken want ook zij heeft heel wat zaken verzuimd. Zo heeft ze bewust getalmd om de huiszoekingen bij de staatsveiligheid te doen (in het dossier WNP) omdat haar man geficheerd en in het vizier lag van de staatsveiligheid. Vermoedelijk werd ze hierover gechanteerd door Albert Raes. Ten tweede heeft ze ook nagelaten om Christian Smets in 1983 op te pakken en in beschuldiging te stellen voor zijn bijdrage aan de privé-militie WNP, voor zijn meer dan vermoedelijke medeplichtigheid aan de Pastoralemoorden en voor de schriftvervalsing die hij, na het uitkomen van de zaak WNP, in officiële rapporten van de staatsveiligheid heeft gepleegd.

Lyna had dus véél meer moeten doen dan ze gedaan heeft. En had ze dat toen allemaal gedaan was het misschien nooit zo ver gekomen met het Bende van Nijvel-dossier dat het onopgelost blijft.

Nog een voorbeeld van het schuldige verzuim van Lyna:

Ben wrote:

Uit stuk 2 blijkt dat die magistraat die brief op 30 januari 1990 heeft doorgestuurd naar zijn collega in Charleroi. In die brief beschuldigt baron de Bonvoisin de Veiligheid van de Staat van diverse feiten, onder meer dat er binnen de Veiligheid van de Staat een cel-terrorisme actief zou zijn. Onderzoeksrechter Lyna zou die cel hebben ontdekt maar geen verdere stappen hebben gezet.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 1 en 2)

Welke partij speelt dan open kaart met de kiezers? Ik ben ze nog niet tegengekomen.

Eigen postjes eerst, zo gaat het bij iedere partij.

16

Lyna was ook de verantwoordelijke onderzoeksrechter in het dossier van de verdwijning van Naatje van Zwaren de Zwarenstein. En iets dat moeilijker te verifiëren is: George Frisque zou in een brief geschreven hebben dat Michel Nihoul in het dossier SOS Sahel bescherming zou hebben gekregen van Lyna. (Ik weet echter niet hoe betrouwbaar Frisque is als bron.)

Het was ook op bevel van Lyna dat Jean Bultot enkele dagen na de overval in Aalst werd gearresteerd. Waarna er ook een huiszoeking gebeurt in de woning van Bultot in de gevangenis van Sint-Gillis.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

17

Francine Lyna was zestig toen ze het dossier van de dubbele moord [in Anderlecht] in handen kreeg, en ze was pas laat, na vijfentwintig jaar advocatenpraktijk, in de magistratuur terechtgekomen. Zo veel ervaring had ze niet toen ze de WNP op haar bord kreeg, maar ze had een goede naam, was in het verzet geweest tijdens de oorlog en was getrouwd met de communist Jules Chomé, ooit advocaat van de gelynchte Congolese premier Patrice Lumumba.

Haar geheugen liet haar al tegenover de eerste parlementaire on derzoekscommissie in de steek, amper een jaar of vijf na de feiten. Ze zat er glad naast toen een paar kamerleden haar vroegen of ze in haar verzoek om de voortvluchtige Eric Lammers op te sporen in het dossier van de dubbele moord in de Herdersliedstraat ook andere zware gewelddaden, "d'autres faits de violence grave", in de motivering had vermeld. Feiten "die sinds een jaar in dezelfde streek gebeurd waren" en waarbij de Organisatie waar Barbier en Lammers lid van waren "betrokken zou kunnen zijn".

Nee, zei ze, want zo'n verzoek moet zeer precies zijn, het ging over de dubbele moord. Niemand van de commissieleden duwde haar het citaat met haar eigen handtekening onder de neus. Nochtans was dit belangrijk. Een paar dagen voordat ze die aanvraag deed, had de bende van Nijvel drie mensen doodgeschoten bij de Colruyt van die stad en toen haar naam gekregen. Speurders zagen in die 'zware gewelddaden' dan ook een verwijzing naar de bende. Francine Lyna vergiste zich schromelijk op een wezenlijk punt in een zwaarwegend dossier. Het verhoor door de eerste parlementaire onderzoekscommissie vond plaats in april 1989, twee jaar na het proces van de dubbele moord.

Wat ze zich tegenover de commissie wel goed herinnerde, was dat het er in een onderzoekskamer in Brussel niet toegaat als in de film. "Je surft van de ene zaak naar de andere. Dan krijg je opeens een zwaar dossier, je werkt daar een week aan, en al de rest valt in panne." In de periode van de dubbele moord diende Lyna de bomaanslagen van de CCC-terroristen onder de loep te nemen, plus een boel kleinere zaken. Geen van haar collega's beschikte over voldoende griffiers en bedienden, en maar een paar medewerkers hadden een tekstverwerker. Ze diende net als haar collega's ook een bureau te runnen met een massa banalere problemen, zoals inbraken, en wachtdiensten te lopen, die weer nieuwe dossiers binnenbrachten.

"Het systeem draait op vertrouwen", had meester Moerman gezegd. Had de overbelaste Francine Lyna Georges Marnette te lang vertrouwd? De jaren voor het proces begon de onderzoeksrechter zelf opvallend veel WNP-leden en hun entourage uitgebreid te verhoren. Het wekt de indruk dat ze twijfelde aan de zaken die haar speurder voorschotelde, wat niet verwonderlijk was na de ontdekking dat Marnette Barbiers bekentenis had geënsceneerd.

Waarom werd Latinus in dit onderzoek zo ontzien? Opzoekingen en confrontaties die zijn waarheid konden bevestigen of ondermijnen, gebeurden niet, en toen de bekentenis wegviel, werd hij de kroongetuigen.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Onderzoeksrechter vraagt bescherming – Staatsveiligheid verhoord in zaak van neo-nazi's

Het onderzoek naar de samenstelling en de activiteiten van de Westland New Post (WNP), een neo-nazigroepering, lijkt steeds weer nieuwe, en op zijn minst verbazingwekkende gegevens op te leveren. Zo zouden onderzoeksrechter mevrouw Lyna, en haar collega, gedurende 3 uur administrateur-generaal Albert Raes en een aantal ambtenaren van staatsveiligheid ondervraagd hebben. Staatsveiligheid had WNP geïnfiltreerd en was op de hoogte van de activiteiten van die organisatie.

Het bestaan van WNP kwam aan het licht, na de ontdekking van de diefstal van geheime documenten uit het hoofdkwartier van het Belgische leger te Evere. Het onderzoek leverde alvast enkele grote verrassingen op. Er werden immers al elementen gevonden die verwijzen naar andere dossiers, zoals de zaak Graindorge en de mislukte aanslag op de vroegere Navo-opperbevelhebber Haig.

Onderzoeksrechter Lyna heeft inmiddels politiebescherming gevraagd. Zij zou de afgelopen dagen bedreigd zijn. Naar verluidt zouden ook andere speurders zich geviseerd voelen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 28 oktober 1983