Trojan wrote:

Moet even bezinken ... Belliardstraat 39, las ik datzelfde adres niet in de context van de bekentenisbrief van Philippe De Staerke?

Boemerang wrote:

(...) Ook interessant is dit stuk uit een brief (eind jaren zeventig) geschreven door Fagnart aan zijn vriend Bougerol (...)
5. We zouden het gevaar ook nog anders kunnen voorstellen:
a) Stel dat er een 'loodgieter' komt werken in de Oudergemlaan of misschien in de Belliardstraat.

En in het document op Scribd genaamd "Eurosystem Fortunato Green Park Boas":

Op 4/5 aug '79 schrijft: 'Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet' onder de titel 'Eurosystem: onderzoek verlegt zich naar Libanon': "De verbinding Libanon-Eurosystem loopt volgens de mening van politieke kringen over een vervallen huis in de Belliardstraat te Brussel. Op nr 39 zijn daar enkele firma's gevestigd".

Wat is hier aan de hand? Het tweede (Libanon) luik van het Eurosystem verhaal? De put dempen met wapenleveranties aan de Libanese vrienden?

Trojan wrote:

Moet even bezinken ... Belliardstraat 39, las ik datzelfde adres niet in de context van de bekentenisbrief van Philippe De Staerke?

Ja dus » Forum

32

Ik weet niet of ik dit al eens plaatste, maar dit zijn een aantal nota's die ik in het verleden opstelde:

Een Libanees van de beheerraad van PDG (zie de Bonvoisin) had ervoor gezorgd dat Ado Blaton een postbuilding in Saoedi-Arabië kon bouwen, in het kader van Eurosystem Hospitalier, waarop PDG in ruil 60 miljoen frank ontving. Sinds de kapitaalverhoging in 1974 telde PDG inderdaad Libanezen onder haar voornaamste aandeelhouders.

PDG ontving ook geld (zo'n zeven miljoen) van ASE-Europe, een firma onder beheer van de extreem-rechtse Herman Geschier (zie Westland New Post) die opdook in het Eurosystem-dossier omtrent een contractonderhandeling Eurosystem-Libanon en werkte via de Falangisten van Libanon. Eurosystem beschikte trouwens over een filiaal in Beiroet (Eurosystem Health Testing) dat enkel diende voor kapitaalvlucht. Bij zijn reizen naar Libanon, waar hij zelf op de foto kwam te staan met president Chamoun (NEM 1977), werd Geschier ondermeer gevolgd door Francis Dossogne, die er trainingskampen kwam organiseren voor het Front de la Jeunesse. Ook Jean Bougerol reisde in die periode naar Libanon, in opdracht van generaal Roman (1978).  

In het algemeen wijzen deze dossiers steeds weer op een maffieus netwerk bestaande uit Paul Vanden Boeynants en zijn connecties in de wapenindustrie (o.a. Roger Boas) en de immobiliënwereld (o.a; Charly De Pauw en Ado Blaton). Ook Benoît de Bonvoisin, een kennis van Eurosystem- en PRB-beheerder Joseph Sevrin, was nooit veraf. Zijn firma PDG had uitstekende contacten in Saoedi-Arabië en zou een rol hebben gespeeld bij de manoeuvres van ASCO in de BMF-zaak (Knack, 10/1979). PDG ontving ook geld (zo'n zeven miljoen) van ASE-Europe, een firma onder beheer van de extreem-rechtse Herman Geschier die opdook in het Eurosystem-dossier omtrent een contractonderhandeling Eurosystem-Libanon en werkte via de Falangisten van Libanon.

Eurosystem besehikte trouwens over een filiaal in Beiroet (Eurosystem Health Testing) dat enkel diende voor kapitaalvlucht. Ook Ado Blaton en Charly De Pauw zaten volgens magistraat Godbille in het milieu van Eurosystem: "De voomaamste geldschieters van de nv PDG zijn de aannemers die voordeel hebben gehaald uit de overeenkomsten gesloten in Saoedi-Arabië in het kader van het Eurosystem Hospitalier Consortium en die hebben meegewerkt aan de bouw van de gebouwen van het World Trade Center in Brussel."

Zo kreeg Blaton in Saoedi-Arabië de bouw van een grote postbuilding toegewezen. Uit het proces van de Bonvoisin (1995) is geweten dat Blaton en Jean Natan geld hebben gestort aan PDG in ruil voor valse facturen. Jean Natan was samen met zijn broer Paul in 1973 beheerder geworden van "WTC Association". Jean (via "Café Anglais") en Paul (via "International Trade Relations" van De Pauw) zaten ook in Parc Savoy, waarvan één van de voornaamste stichters "Bâtiments et Ponts" was.

Deze laatste firma behoorde tot de groep van Blaton en werd in 1988 overgenomen door "Générale des Eaux" (onder invloed van de Bonvoisin die er lobbyist was). Volgens Albert Raes is de oorzaak van de jarenlange vete tussen de omgeving Vanden Boeynants en de Staatsveiligheid terug te brengen tot het feit dat deze te dicht in de buurt gekomen was van dit maffieuze netwerk (Telefacts, 06/02/1995).

Daarnaast is er uiteraard ook de wrok die de Bonvoisin koestert omwille van het ontrafelen van het in kaart brengen van de financiering van het Front de la Jeunesse en het PlO, en de hieropvolgende ontmanteling van de CEPIC. Via de Eurosystem-dossiers komen we inderdaad terecht bij de financiering van extreem-rechts, in het bijzonder van WNP dat banden had met PDG, via de firma Modulmed. Men kan zich verder ook afvragen welke rol Al Ajjaz in dit alles speelde.

33

Blij dat ik niet de enige ben die dit groot geopolitiek kader kent. De vraag is dus legitiem: in welke handen zijn de commissies van Eurosystem Hospitalier beland? In de handen van Arabische prinsen op witte paarden? Of eerder in handen van die hard vijanden van communisten?

34

Volgens iemand die hem persoonlijk heeft gekend tijdens zijn jaren in Zaïre, hield de in Aalst vermoorde Jan Palsterman een dossier bij over de steekpenningen in het kader van Eurosystem.

Zie forum tueries.

Misschien zou Palsterman dan toch geen willekeurig slachtoffer geweest zijn?

De grote Manitou ziet alles
Trojan wrote:

Volgens iemand die hem persoonlijk heeft gekend tijdens zijn jaren in Zaïre, hield de in Aalst vermoorde Jan Palsterman een dossier bij over de steekpenningen in het kader van Eurosystem.

Zie forum tueries.

Beste Trojan, ken jij iemand die weet wie die 'iemand' bij UCO was?

K&: zelfde vraag aan jou.

Bedankt op voorhand.

37

Uit de stukken uit dit dossier blijkt dat ten laste van de verantwoordelijken van de vennootschap Eurosystem Hospitalier een onderzoek werd gestart uit hoofde van het misdrijf van aanwerving met het oog op ontucht (artikel 380bis, 1° van het Strafwetboek).

Dit onderzoek werd gestart op grond van een verklaring die werd afgelegd door Israël in het dossier nr. 38.66.2330/79 en waaruit de rijkswacht afleidde dat de vennootschap, die hospitalen wenste te bouwen in Saoudi-Arabië, gebruik maakte van prostitutie als middel om de opdrachtgevers gunstig te stemmen. Israël werd gebruikt als tussenpersoon tussen Eurosystem en de prostituées die werden gerecruteerd. Haar activiteiten werden door de vennootschap betiteld als "public relations".

In het kader van dit dossier werd blijkbaar maar een kort opsporingsonderzoek uitgevoerd. Er werd geen onderzoeksrechter gevorderd. Bij het initieel proces-verbaal voegde de rijkswacht een kopie van de verklaring van Israël in het dossier nr. 38.66.2330/79; tevens vroeg zij nadere instructies van het parket. Israël erkende in die verklaring dat zij ongeveer een jaar werkte voor de betreffende firma, die op het punt stond een miljardencontract te sluiten voor de constructie en inrichting van een hospitaal in Ryad. 

Eurosystem vroeg haar om te voldoen aan alle behoeften van een veeleisende Arabische prins. Ook voegde de rijkswacht een lijst toe van de bestuurders en commissarissen van de vennootschap die op 31 december 1978 in functie waren. Op vraag van het parket werd Israël vervolgens meer in detail ondervraagd omtrent haar aanwerving, de persoon via wie dit gebeurde, en de betalingen. De rijkswacht merkte op dat bij de huiszoeking een foto van een zekere (...) werd gevonden, die de tussenpersoon zou zijn geweest tussen de Arabische prins en Eurosystem.

De rijkswachters vroegen aan het parket ofhet niet nuttig zou zijn om de bestuurders van Eurosystem en de genaamde (...) te ondervragen, en om, in functie van verdere ondervragingen, in het bezit te worden gesteld van de documenten die door het Hoog Comité van Toezicht in beslag werden genomen in het kader van hun onderzoek betreffende Eurosystem Hospitalier. Het parket deelde echter mee dat de inbeslaggenomen stukken niet be-schikbaar waren, omdat zij werden toevertrouwd aan de gerechtsdeskundige die was aangesteld door de onderzoeksrechter. (*)

Wel gaf het parket opdracht één van de bestuurders te verhoren. De betreffende bestuurder verklaarde dat hij de naam van Israël had horen noemen in verband met haar "beschikbaarheid" voor de wensen van de Arabieren. Tenslotte vroeg het parket om over te gaan tot het verhoor van (...). Op dit punt stopt het dossier echter, zonder dat blijkt welk gevolg werd gegeven aan dit verzoek.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 3)

(*) Er wordt niet vermeld om welk gerechtelijk onderzoek het gaat.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

38

Het besluit van de Tweede Bendecommissie:

In het dossier Eurosystem-Hospitalier tenslotte werd eveneens slechts een kort opsporingsonderzoek uitgevoerd, dat op een bepaald ogenblik - ondanks een nog voorgeschreven plicht - blijkbaar ook opeens zonder gevolg werd geclasseerd. Uit de enkele stukken blijkt overigens dat er, op het niveau van het Hoog Comité van Toezicht, ook een onderzoek werd verricht in verband met de betreffende vennootschap doch de onderzoeken in kwestie werden niet gevoegd.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 3)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

39

Koninklijk bezoek aan Saudi-Arabië, 1979 (Foto: screenshot Knack 1 augustus 1979, (c) Jean Guyaux). Op de foto zien we koning Boudewijn (rechts), koningin Fabiola (midden), prins Albert (links) en prinses Paola.

https://www.apache.be/wp-content/uploads/2016/01/PRINS.png

(...) Een eigenaardige rol speelde Vandoren ook in het onderzoek naar het Eurosystem Hospitalier-schandaal, volgens kenners de 'moeder' van vele andere nooit opgehelderde politiek-criminele raadsels die België teisterden in de bewogen jaren tachtig van de vorige eeuw. Eurosystem was een consortium van Belgische firma's, opgericht voor de bouw van een reusachtig ziekenhuiscomplex ten behoeve van de Saoedische Nationale Wacht.

Toen het project mislukte en Eurosystem in 1979 failliet ging, bleek dat er in het kader van het miljardencontract enorme bedragen aan smeergeld waren betaald aan zowel Saudi’s als Belgen. Voorts raakte bekend dat de Saudische prinsen op kosten van Eurosystem systematisch gunstig werden gestemd met de diensten van honderden luxe-callgirls. Bovendien had Eurosystem herhaaldelijk kroonprins Albert (de latere koning) en zelfs koning Boudewijn himself ingeschakeld om in Saudi-Arabië te gaan lobbyen voor het project.

Het callgirl-net werd aanvankelijk vanuit de Brusilia-building in Schaarbeek geleid door Fortunato Israël, alias Madame Tuna, die ingeschreven stond als public relations-agente van Eurosystem. Ze vervulde dezelfde functie bij de firma Asco van pantserwagenfabrikant Roger Boas, een van de favoriete leveranciers van Defensieminister Vanden Boeynants, en deelnemer in het Eurosystem-consortium. Later werd het Tuna-netwerk overgenomen door Lydia Montaricourt, alias Madame Claude. Bij beide dames deed de zedensectie van de Brusselse BOB in 1979 een huiszoeking waarbij telkens belastende foto's en documenten in beslag werden genomen, zoals een wereldwijde klantenlijst, facturen, rekeninguittreksels, adresboekjes en een tafelplan met namen van prominenten, onder wie de toenmalige rijkswachtcommandant.

De zaak van Madame Tuna werd niet samengevoegd met die van Madame Claude, laat staan dat beide zaken werden gekoppeld aan het dossier Eurosystem. Tuna kwam niet in de problemen: haar dossier werd geklasseerd zonder gevolg. Montaricourt kreeg van de rechtbank een lichte tik op de vingers en verdween meteen naar Frankrijk. Toen de zaak Eurosystem uiteindelijk in 1986 voor de rechtbank kwam, bleek het dossier verjaard en ging iedereen vrijuit.

De speurders die de huiszoekingen hadden gedaan, werden op het matje geroepen en kregen op hun donder van de hun bazen bij de rijkswacht. Sterker nog, enkele jaren later werd de hele zedensectie van de Brusselse BOB opgedoekt op bevel van substituut André Vandoren. Tenminste tot 1989 heeft Vandoren het dossier van Tuna om onduidelijke redenen bewaard in zijn persoonlijke schuif, ook toen hij al lang niet meer bevoegd was voor zedendossiers. De speciale relatie die Vandoren koesterde met het koninklijk paleis dateren volgens insiders uit die tijd.

Bron: Apache | Georges Timmerman | Januari 2016

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Bovenstaand post van Ben, met het uittreksel van het artikel van Apache van januari 2016, is onvolledig. Op het einde van dat artikel staat nl. ook de reactie van Vandoren op de vragen van de journalist. Het lijkt mij gepast en correct om zijn reactie hier dan ook over te nemen, los of deze reactie al dan niet de waarheid is.

In een telefonisch gesprek met de redactie ontkent Vandoren categoriek alle aantijgingen. “Ik ben altijd een voorzichtig en rechtlijnig man geweest”, stelt hij. “Het CDSCA-onderzoek heb ik nooit behandeld, ik deed geen financiële dossiers. Voor het Eurosystem-onderzoek was ik niet verantwoordelijk. De betaling van het losgeld van Vanden Boeynants is gebeurd zoals het moest, punt. Ik heb inderdaad mijn toestemming gegeven voor Operatie Rebel, maar dat was met het akkoord van het college van procureurs-generaal. Operatie Othello zegt me niets, het is ook al zovele jaren geleden. Voor al mijn reizen naar het buitenland, zowel privé als in dienstverband, had ik het akkoord van mijn twee bevoegde ministers. Ik heb nooit parallelle contacten gehad met buitenlandse inlichtingendiensten. Als ik hoor welke vragen u stelt, lijkt het wel alsof ik de slechtste magistraat ben die er ooit is geweest.”