Ik zie de Bende van Nijvel als een soort sportploeg met een coach, een hulpcoach, een vaste veldbezetting, reservespelers en een technische staf. Mutatis mutandis: een musicalgezelschap dat heel wat voorstellingen moet afwerken en waarbij dus af en toe voor een bepaalde rol een vervanger moet gezocht worden. De vaste ploeg bestaat uit de reus, de killer (= de kapitein) en de oude. Kandidaat-coaches, regisseurs en/of scenaristen waren er genoeg: Cammerman, Bultot, Bouhouche (hoewel die me eerder de chef van de technische staf lijkt) en Baugniet, die laatste m.i. de spilfiguur bij uitstek.

Reservespelers of acteurs die bijrollen vervullen, in de wachtkamer of op de reservebank zitten, waren er ook genoeg: Haemers, De Staerke, Papadopulos, Delperdange, Nitelet. Ten slotte de technische staf: die werd ingezet om valse sporen te creëren, dingen weg te gooien of te laten rondslingeren, begrafenisondernemer te spelen, alles misschien zonder dat ze daar zelf de draagwijdte van kenden, ook om auto's te prepareren, wapens te verhandelen en het terrein te verkennen. Zij mochten worden herkend en opgemerkt, en ook hier hoort De Staerke thuis, De Schepper misschien, Salesse. Eerste cruciale vraag: waar valt Robert Darville te situeren?

Tweede cruciale vraag: wie vormde dan wel de basisploeg? En is die basisopstelling in de loop van de overvallenreeks gewijzigd? Ik neem aan van wel. Belangrijke, al gesneuvelde kandidaten zijn: Louvaert, Vandeuren (hoewel vaak in verzekerde bewaring) en Vincx. Belangrijke nog levende figuren voor de basisploeg zijn: RD, PH, TS, WD, VV.

Bovendien ben ik van oordeel dat we grotendeels abstractie moeten maken van het Brusselse misdaadmilieu, omdat die mannen dit soort negatieve propaganda (het vermoorden van onschuldigen en kinderen) destijds konden missen als de pest. Geen Moussa dus, geen kerels met een erecode. En wie daar tegen zondigde, riskeerde zijn leven.

En uiteraard waren er nu en dan transfers: de bende Farcy had de eerste basisploeg geleverd (nog voor de overval op Dekaise); vervolgens waren er transfers die uit andere teams kwamen. De ploeg De Staerke speelde een afdeling lager: het is weinig waarschijnlijk dat deze ploeg basisspelers heeft geleverd. Want een van de talentscouts, V.V., wist hun koelbloedigheid en handelswijze goed in te schatten. Maar toen hadden een aantal jongeren zich sedert geruime tijd in de kijker gespeeld: zij waren afkomstig uit Waterloo en Braine l'Alleud en stonden beken als Sudisten.

Er zijn elementen die aantonen (o.a. wapen in bezit van Van Obbergh) dat de bende van Farcy inderdaad de ploeg leverde voor de eerste feiten. Via De Pomp werden de wapens doorgesluisd. Sudisten en Borains werden ingezet voor enkele overvallen. Ik ben er nog altijd van overtuigd dat Cocu meer weet dan hij wil lossen.

Mogelijke schakels tussen opdrachtgevers en uitvoerders zijn Bultot en Bouhouche. De al dan niet valse sporen die naar Bultot leiden bewijzen minstens dat hij en enkele van de daders elkaar kenden. Vandeuren, Van Obbergh en Bultot en misschien De Staerke zijn personen waar we zeker van zijn dat ze erbij betrokken waren. Voor mij blijft het grootste mysterie wie de opdrachtgevers waren.

4

Dat Bultot door zijn achtergrond op één manier verbonden was aan de daders ok, maar dat hij medeplichtig zou zijn, dat betwijfel ik ten zeerste. en wat als één van de bedoelingen van de opdrachtgevers (naast opschuiven naar centrum-rechts bij de verkiezingen en het "afhandelen" van enkele vervelende zaken rond wapen- of andere duistere dossiers waarbij dezelfde reactionaire centrumrechtse kern betrokken was) nu eens was om traditioneel, hard-core (vaak ook antisemitisch) extreem-rechts aan te pakken (o.a. Dossogne, Bultot, Féret, ... alsook hun broodheer de Bonvoisin)?

De bedoeling van inlichtingendiensten (CIA, Mossad, MI6, ...) tijdens de Gladio-periode was niet om extreem-rechts aan de macht te brengen, maar wel een deftig, anticommunistisch en vaak aristocratisch centrum-rechts, type AESP, MAUE, CEPIC, IESP, ... (meestal door extreem-rechts en extreem-links tegen elkaar uit te spelen - zie ook WNP + CCC).

De Bende De Staerke vind ik nu niet bepaald een toonbeeld van discipline. Verschillende van hun overvallen zijn redelijk de mist ingegaan. We weten allemaal dat Philippe enorm zenuwachtig en onberekenbaar type is. Leon is een ander verhaal, maar Philippe De Staerke zie ik enkel als een bliksemafleider. Hooguit verkenning in Delhaize en leggen van die wapens in het park. Alhoewel ik me afvraag dat al die opduikende wapens geen afleidingsmanoeuvre waren.

6

Voor De Staerke, i.p.v. Leon en Johnny, misschien meer aandacht geven aan Julien De Staerke?

Er was één hoofddoel en enkele subdoelen. Dat ene hoofddoel kon andere subdoelen genereren, of zijdelingse doelen waar bepaalde figuren gretig op inpikten. Het hoofddoel was m.i. wapenhandel, gebaseerd op puur en niets ontziend banditisme. Veel wapens, legaal maar nog liever illegaal, in een land van wapens waar eenieder, zoals veelal in de VS, in de mogelijkheid werd gesteld een wapen te dragen, de verhandeling opdrijven van handwapens en automatische wapens, van springstoffen, ... en dus ook in eigen land.

Een strategie van de angst dus, ook politiek. Want vervolgens zagen enkele louche figuren brood in wat er aan het gebeuren was: er werden politieke doelen aan gekoppeld, zoals een ruk naar (extreem) rechts, versterking van het politioneel apparaat. Aberrante en dubieuze figuren, zelfs uit de linkerzijde (Baugniet), toonden hun ware (extreemrechtse) gelaat. Andere subdoelen: drugstrafiek, afpersingen, innen van openstaande gokschulden en afrekeningen.

Het politieke subdoel kon probleemloos kantelen in dat allereerste basisdoel: bepaalde politieke subgroepen konden garen spinnen bij deze wapenhandel door geweld en bij een niets ontziend banditisme. En wapenhandelaars van allerlei slag waren van begin tot einde betrokken partij. Zij zagen het geldgewin, niet zozeer de macht. Anderen, onder wie een aantal gevaarlijke fantasten (Bougerol bijvoorbeeld), zagen voor zichzelf op zeer korte termijn meer macht weggelegd. Maar niet iedereen stapte in hun obscure scenario's mee, onder meer omdat toen al feit van fictie niet meer viel te onderscheiden en er niet meer viel uit te maken waar de ene doelstelling eindigde en de andere begon.

Een al even essentiële functie in de ploeg was weggelegd voor de chauffeur. Die is cruciaal. Zijn profiel: durft en kan rijden, kent achter het stuur helemaal geen vrees, weet probleemloos de weg in een tijd zonder GPS, is de vertrouweling van de andere basisspelers. De drie teamleden (de reus, de oude en de killer) vertrouwen hem blindelings. Hij is desnoods ook zelf in staat om wapens te hanteren.

De chauffeur was één van de drie. De Golf werd nl. steeds leeg achtergelaten op de parking tijdens de overvallen op de warenhuizen.

Eddy Vos zei op 8 juni 2010 in Reyers Laat (VRT) dat er minimaal zeven betrokkenen zijn, iets wat ook door de profiling werd aangetoond. Het gaat over daders, niet over opdrachtgevers. De reus was bij de eerste bendefeiten overigens niet aanwezig en is later pas in het plaatje opgedaagd.

Vos had het over de hypothese '2 x 3', dus twee 'teams' van drie personen. In dit interview liet Vos uitschijnen dat er veel bekend is, maar dat alles effectief moet worden bewezen, dit met het oog op de berechting van de daders. De zevende persoon kan blijkbaar gecatalogeerd worden als chauffeur, hetzij van het eerste, hetzij van het tweede voertuig dat - naar aanleiding van de bewuste robotfoto waarin velen Salesse herkenden - wellicht als schaduwvoertuig fungeerde.