1

Het onwaarschijnlijke verhaal van het Gladio-netwerk in Duitsland. Uit "De netwerking van een neo-aristocratische elite in de korte 20ste eeuw" van Klaartje Schrijvers:

Wat opvalt is dat het Gladioverhaal zich in elk land weer anders voltrok, maar dat tevens sommige parallellen te trekken zijn. Zo konden we zien dat de twee dictaturen, Spanje en Portugal, hun vooroorlogse politiek probleemloos verderzetten in de Koude Oorlog en met Gladio rekruteerden bij hun trouwe aanhangers van tijdens het interbellum. Het gedoogbeleid van de CIA ten aanzien van die twee fascistische regimes te midden van het nieuwe Europa, getuigde dan ook van een dubbele moraal.

Ten aanzien van Frankrijk en Italië was dan weer de doorn in het oog van de CIA het electorale succes van de communisten, dat zij te danken hadden aan hun heldhaftig verzet tijdens de oorlog. De VS en de CIA voerden dan ook in Frankrijk en Italië een meedogenloze stijd tegen het binnenlandse communistische gevaar. Van een stay-behind in geval van een Sovjetinvasie, was hier in feite geen sprake.

Frankrijk, Portugal en België vertoonden dan weer parallellen in de mate waarin de stay-behind tussenkwam in de koloniale kwesties. Met Italië zagen we hoe de CIA probleemloos rekruteerde in de oude fascistische kaders. Welnu, met Duitsland gingen zij hierin nog een stapje verder.

Toen de geallieerden Duitsland hadden overwonnen, controleerde het VS-leger als bezettingsmacht samen met de Franse, Britse en Russische legers het gehele territorium. Voor de VS waren de naoorlogse chaos in Duitsland ideaal om reeds in 1945 een eerste stay-behind netwerk op te zetten. Bovendien was het aanbod aan anticommunistische getrainde guerrilla er overvloedig. De VS gingen dan ook zonder scrupules over tot het rekruteren van voormalige nazi’s voor hun stay-behind netwerk.

Op bevel van het Pentagon werd het zopas opgerichte Counter Intelligence Corps (CIC) belast met zowel het opsporen van nazi’s voor de Nürnbergprocessen, als het selecteren van rechtse extremisten voor de stay-behind. In 1947 rekruteerde het CIC Klaus Barbie, die nadien bescherming genoot en zorgvuldig verborgen werd gehouden voor de onderzoekers die met het opsporen van oorlogsmisdadigers belast waren. Barbie stond tijdens de oorlog bekend als de "slachter van Lyon": tijdens zijn verblijf in Frankrijk van 1943 tot 1944 was hij verantwoordelijk voor de deportatie van 15.000 joden naar de concentratiekampen.

Klaus Barbie werd hoger reeds aangehaald in verband met zijn verblijf in ballingschap in Bolivië in het gezelschap van de Italiaanse terrorist Stefano Delle Chiaie. Toen de recuperatie van Barbie als CIA-spion werd ontdekt, waren de schijnwerpers dan ook zo op deze monsterachtige nazi gericht, dat het Amerikaanse departement van defensie aanvankelijk met de verklaring weg kon komen dat het hier om de enige ex-nazi ging. De ware toedracht, zoals in 1952 uitlekte, was evenwel nog schokkender. Eén van de meest prominente nazi’s die door het CIC werd gerekruteerd was niemand minder dan generaal Reinhard Gehlen.

Reinhard Gehlen

Generaal Gehlen startte zijn carrière in de geheime dienst onder Hitler toen hij in april 1942 hoofd werd van de Fremde Heere Ost (FHO) met als taak de Sovjetunie te bestrijden. Als verantwoordelijke voor de gruwelijke uithongering en foltering van 4 miljoen sovjet-gevangenen, besefte Gehlen dat hij onvermijdelijk bovenaan de zwarte lijst van de Sovjet geheime dienst zou staan. Toen het eenmaal tot hem doordrong dat Duitsland de oorlog aan het verliezen was gaf hij zichzelf aan bij het CIC.

Hij besefte dat zijn informatie voor de VS van nut kon zijn, en speelde die uit als vrijgeleide. Op het einde van de oorlog had hij immers het extensieve archief van de FHO over de USSR op microfilm gezet en vervolgens in de Oostenrijkse Alpen begraven. Na verschillende weken gevangenis door het CIC ontmoette hij generaal Edwin Luther Siber, aan wie hij zijn geheim verklapte. Siber was danig onder de indruk en zou in de toekomst bepalend worden voor de carrière van Gehlen. Hij introduceerde deze ex-nazi bij diverse hoge officiële vertegenwoordigers van de Amerikaanse inlichtingendiensten zoals Walter Bedel Smith (directeur van de CIA van 1950 tot 1953) en andere OSS- en CIA-vertegenwoordigers zoals William Donovan, Allen Dulles, Franks Wisner (die via de OPC de stay-behind in Europa installeerde).

De microfilms werden opgegraven en naar Washington overgebracht. President Truman was zo onder de indruk dat hij Gehlen, en in zijn gevolg een groot deel van diens nazi- netwerk, hoofd maakte van de eerste naoorlogse Duitse geheime dienst, Organisation Gehlen (ORG).

Na verloop van tijd traden honderden andere voormalige Duitse officieren in Gehlens voetsporen en sloten deals met de VS en Groot-Brittannië. Maar Gehlen zou de geschiedenis ingaan als de belangrijkste van allemaal. Het ORG hoofdkwartier kwam met financiële steun eerst nabij Frankfurt te liggen, vervolgens nabij München in het voormalige Waffen SS-trainingskamp Pullach.

CIA en ORG ondertekenden een samenwerkingscontract en alle 150 agenten van Gehlen werden door de CIA in file gezet. De Duitse inlichtingendienst was aldus stevig in Amerikaanse handen, maar Gehlen werd beschouwd als de spirituele vader van de Duitse stay-behind en zijn rol hierin was van meet af aan gekend door Konrad Adenauer.

In tegenstelling tot elders in Europa werd een deel van het geheime CIA stay-behind netwerk in Duitsland reeds in 1952 gelekt, en wel door een voormalig SS-officier, Hans Otto. De publieke opinie was diep geschokt en een politieonderzoek werd ingesteld. Twee lokale diensten te Hesse werden vervolgens ontmanteld, de Bund Deutsches Jugend en de Technische Dienst.

De werkelijke Duitse stay-behind en inlichtingendienst ORG van Gehlen kwam echter zonder kleerscheuren uit dit verraad, dankzij de hoge bescherming van de CIA. Gehlen bleef in dienst en in 1956 werd de ORG getransformeerd tot de BND. Pas met de ministers Kurt Georg Kiesinger en Willy Brandt werd de BND aan een serieus onderzoek onderworpen, wat leidde tot het ontslag van Gehlen in 1968.

Dit resulteerde evenwel niet in de opheffing van de stay-behind in Duitsland. In 1955 was Duitsland immers lid van de NAVO geworden en net als alle andere stay-behind netwerken werd ook het Duitse netwerk geïntegreerd in de NAVO-plannen voor een geheime onorthodoxe oorlog, die boven de nationale soevereine regeringen werd georkestreerd.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

Eén van de feiten die mogelijk aan het Gladio-netwerk in Duitsland gelinkt kan worden, is de zware bomaanslag tijdens de Oktoberfeesten in München. Op 26 september 1980 ontplofte er een bom bij de hoofdingang van het Oktoberfest, die 13 mensen doodde en meer dan 200 bezoekers verwondde. Een van de doden was de moordenaar Gundolf Köhler zelf. De Oktoberfest-terreuraanslag wordt beschouwd als een van de ergste aanslagen in de geschiedenis van Duitsland. 

Eind vorig jaar werd het onderzoek naar deze aanslag opnieuw geopend:

Het onderzoek naar de rechts-extremistische aanslag op het Oktoberfest in München in 1980 wordt opnieuw geopend. De aanslag geldt als een van de zwaarste naoorlogse Duitse terreurdaden: er kwamen 13 mensen bij om het leven en er raakten meer dan 200 mensen gewond. Er zouden nieuwe aanwijzingen zijn dat er meerdere daders bij de aanslag betrokken waren. Tot nu toe ging Justitie ervan uit dat een 21-jarige student, die bij de aanslag ook om het leven kwam, de enige dader was.

Bron » duitslandinstituut.nl/

Ook op de Duitstalige Wikipedia-pagina wordt er gewezen op een link tussen Gladio en deze aanslag:

2008 machte der Investigativjournalist Tobias von Heymann Akten der DDR-Staatssicherheit bekannt, in denen regelmäßige Funkkontakte zum Bundesnachrichtendienst aus Lembkes Wohnort dokumentiert waren. Die Stasi hatte diese Funkkontakte einer staatlichen Stay-behind-Organisation namens "Gruppe 27" zugeordnet. Auf diese Dokumente stützte der Schweizer Historiker Daniele Ganser 2004 seine Vermutung, es habe sich um eine Untergruppe einer europaweiten Geheimarmee gehandelt, deren italienischer Zweig Gladio in Italien 1990 aufgedeckt worden war. Diese Untergruppe könne auch am Oktoberfestattentat beteiligt gewesen sein.

2008 berichtete Tobias von Heymann auch von zwei Mitgliedern der verbotenen Wehrsportgruppe Hoffmann, die wahrscheinlich oder bewiesen zum Umfeld Köhlers gehört und eine Beteiligung an den Attentaten behauptet hatten. Die eine Person war ein gewisser Stefan Wagner. Dazu der Autor Tobias von Heymann: "Am 2. August 1982 lieferte er sich nach einer Schießerei mit Geiselnahme eine stundenlange Verfolgungsjagd mit der Polizei. Dabei legte er gegenüber Geiseln eine Art Geständnis ab und bezichtigte sich selbst der Teilnahme am Münchner Attentat. Dann erschoss er sich – ähnlich wie bei einem Amoklauf."

Der andere Mann war Walter Ulrich Behle, ein V-Mann des Verfassungsschutzes Nordrhein-Westfalen, der zur Zeit der Bombenexplosion an einer Überführung von Geländewagen in den Nahen Osten, allem Anschein nach für die PLO, teilnahm. Dieser hatte sich im Oktober 1980 nach Damaskus abgesetzt und äußerte dort in einem glaubhaft bezeugten Gespräch gegenüber Karl-Heinz Hoffmann, dem Gründer der Wehrsportgruppe Hoffmann, folgendes: "Ja, deswegen kann ich nicht mehr nach Deutschland zurück, wir waren das selbst."

Als Motiv für den Anschlag vermutet der recherchierende Autor Tobias von Heymann, dass die Täter eine False-flag-Aktion beabsichtigten: Sie wollten den Anschlag linksextremen Terroristen in die Schuhe schieben und so die Politik der sozialliberalen Koalition bei der Bundestagswahl am 5. Oktober 1980 angreifbar machen. Die Nutznießer wären damit die Unionsparteien und ihr Kanzlerkandidat Franz Josef Strauß gewesen. Entsprechende politische Reaktionen verebbten jedoch schnell, als im Zug der Ermittlungen klar wurde, dass Köhler als Täter gelten konnte und der rechten Szene zugehörig war.

Im Juni 2009 stellte die Bundestagsfraktion Bündnis 90/Die Grünen eine Kleine Anfrage im Bundestag mit dem Titel Oktoberfest-Attentat - Stasi-Notizen und Indizien betreffend Beteiligung der "Wehrsportgruppe Hoffmann" sowie Verbindungen zu Gladio. Die Abgeordneten bezogen sich in ihren 48 Einzelfragen insbesondere auf Notizen im Archiv der Bundesbeauftragten für die Stasi-Unterlagen, die durch das Buch Die Oktoberfest-Bombe des Journalisten Tobias von Heymann publik geworden waren.

Unter anderem stellen sie der Bundesregierung die Frage, ob Erkenntnisse vorliegen, die einen Zusammenhang zwischen diesem Attentat und dem Anschlag von Bologna vom 2. August 1980 nahelegen. Zudem wurde nach der Aktion Wandervogel gefragt, in der laut Stasi-Aufzeichnungen die Verfassungschutzämter dreier Bundesländer (Bayern, Baden-Württemberg und Hessen) schon 22 Stunden vor dem Bombenanschlag die später tatverdächtige Wehrsportgruppe Hoffmann intensiv beobachtet hatten.

Die Anfrage wurde von der Bundesregierung am 22. Juni 2009 zu den meisten Einzelfragen dahingehend beantwortet, dass ihr die betreffenden Tatsachen bekannt seien, aber keine neuen Erkenntnisse darüber vorlägen. Zudem wurde die Beantwortung zahlreicher Fragen, die den Geheimdienstbereich tangierten, mit dem Hinweis abgelehnt, dass man grundsätzlich keine Fragen beantworte, die die Arbeit der Nachrichtendienste des Bundes beträfen - respektive nur dem dafür zuständigen parlamentarischen Kontrollgremium antworten würde. Zu Angelegenheiten der Bundesländer äußere man sich zudem grundsätzlich nicht.

Bron » de.wikipedia.org/

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

De aanslag » www.flabber.nl

Feit is dat de Sportwehrgruppe Hoffmann geïnfiltreerd was door de Stasi, o.a. door Stasi agent Peter Weinmann. Deze zou na het openen van de Stasi-archieven in 1994 veroordeeld worden voor spionage voor de DDR. Uit recentere opzoekingen blijkt dat de Stasi was geïnfiltreerd in verschillende extreem rechtse groeperingen. Er wordt nu zelfs gesuggereerd dat ze betrokken zou zijn bij de aanslag op het Oktoberfest » www.berliner-kurier.de

Na het verbod op Sportwehrgruppe Hoffmann in 1980 trok de harde kern naar Libanon om er samen met de PLO en Abu Jihad (Salah Khalaf) te trainen en aanslagen voor te bereiden in West Duitsland. De PLO werkte toen samen met het RAF/Baader Meinhof dat gesteund werd door de Stasi. Heeft Beijer ook ooit niet verklaard dat hij voor de Soviet Unie geïnfiltreerd was bij de rijkswacht en dat de overval op Zwarts niet ging om het goud en diamanten maar om een diplomatiek koffertje dat uit Rusland kwam?

Baader Meinhof PLO Training Camp » YouTube
Horst Mahler, voormalig Stasi-agent en Baader Meinhof lid, nu kopstuk bij de extreem rechtse NPD » www.theguardian.com

Over Wehrsportgruppe Hoffman » Forum | Forum | Forum

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Ik heb ooit eens een docu over de Brigate Rosse gezien waarin lid en ontvoerder van Aldo Moro vertelde dat de groep geïnfiltreerd was. Hij was een activist die bevelen opvolgde maar wist niet dat hij gebruikt werd door een geheime dienst. Dit gebeurde volgens mij frequent in de jaren 70-80 denk ik. Of het nu  Brigate Rosse, CCC, Hoffmann of WNP is, ze werden gebruikt zonder dat de gewone leden het doorhadden. Of dit ook het geval is bij de Bende van Nijvel is natuurlijk nog altijd een open vraag.

Er is overigens een zeer goede vrij recente film over de Baader Meinhoff groep. Daarin komt het conflict met de groep op het PLO terroristenkamp ook aan bod » YouTube

Hoffmann en de PLO » www.digibron.nl | www.digibron.nl

Bedank voor de links howitzer. Het is meer een samenwerking met Falangisten dan met de PLO.

PLO wijst neo-nazi's Libanese kampen uit - Extreem rechtse groepen niet welkom

Een woordvoerder van het kantoor van de Palestijnse bevrijdingsorganisatie PLO in Brussel heeft donderdag bevestigd dat neo-nazi's in trainingskampen van Libanese falangisten in Libanon zijn geweest.

Sommigen van die neo-nazi''s heb- Kamp Bir Hassan aan martelpraktijben zich daarna naar het Palestijnse ken te hebben schuldig gemaakt, kamp van Bir Hassan in Zuid-Libanon begeven. Daar verblijven, duizenden Palestijnse en Libanese vluchtelingen. Toen vastgesteld werd dat men met neo-nazi''s te doen had zijn die het kamp en de streek uitgewezen. De woordvoerder wees erop dat de PLO altijd samenwerking heeft geweigerd met Europese extremistische bewegingen en vooral met extreem rechts/''Het deelde mee in België nooit contact gehad te hebben met de VMO (Vlaamse Militanten Orde) of andere rechtse groeperingen.

De PLO heeft dat verklaard naar aanleiding van de arrestatie in België (op 30 april)'' van de Duitse neo-nazi Paul Leroy. Die man werd aangehouden in Brugge, waar hij woonde bij de "bouwleider" van de VMO (een extreem rechtse Vlaamse organisatie) Roger Spinnewijn.

Uülevering gevraagd

Paul Leroy, alias Peter Neubauer, alias Peter Neumann, die zich ip België van de naam Krauser bediende, werkte in België clandestien in de bouw. Hij was een van de naaste medewerkers van Karl-Heihz Hoffmann, de voormalige leider van de neo-nazistische Duitse (in 1980 verboden) para-militaire organisatie "Wehrsportgruppe, Hoffmann". De Duitse Bondsrepubliek heeft om uitlevering van Paul Leroy gevraagd. Leroy wordt gezocht door de politie van Neurenberg in West-Duitsland. Hij wordt ervan verdacht zich in het kamp Bir Hassan aan martelpraktijken te hebben schuldig gemaakt.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Toch eerder een lachwekkende verklaring van de PLO: de PLO weigert samenwerking met extremistische Europese organisaties. Baader Meinhoff vinden ze dus niet extremistisch. Abu Jihad verklaarde ook dat ze de samenwerking met Hoffman hebben stopgezet omdat ze niet akkoord konden gaan met het antisemitisme van Hoffman. Wat een lachertje. De oom van Jasser Arafat was Amin al Hoesseini, de groot moefti van Jerusalem en goede vriend van Hitler en Himmler. Arafat bleef hem tot zijn dood zijn grote inspirator noemen.

De Libanese Falangisten werden trouwens gesteund door Israël.