Wathelet was minister van Justitie in de regering-Dehaene I en in die functie ondertekende hij de vervroegde vrijlating van Marc Dutroux, veroordeeld voor kinderverkrachting. Wathelet kreeg hiervoor later kritiek. Nochtans was de ondertekening een routine voor de bevoegde minister, nadat de aanvraag tot vervroegde vrijlating gunstig advies had gekregen op verschillende adviserende en ambtelijke echelons. In 1990 ondertekende en bekrachtigde hij samen met 14 andere regeringsleden een van de meest liberale abortuswetgevingen ter wereld.

Eind 1990 werd op zijn kabinet beslist dat onderzoeksrechter Freddy Troch van het dossier Bende van Nijvel gehaald werd. Het onderzoek werd gecentraliseerd in Charleroi. Op 7 december 2009 werd hij minister van staat. Zijn zoon is tot op heden nog actief in de politiek.

Bron: Wikipedia

Wie de verbanden (lees: uitlopers tot op vandaag) niet ziet is duidelijk blind.

2

Het volledige artikel van Wikipedia:

Melchior H.M.J.F.C. Wathelet - geboren in Petit-Rechain op 6 maart 1949 - is een Belgisch politicus van de cdH. Zijn zoon is ook politicus: Melchior Wathelet jr.. Wathelet volbracht de Latijns-Griekse humaniora aan het Sint-Franciscus-Xaveriuscollege in Verviers.

Hij promoveerde tot licentiaat in de rechten (1972) en licentiaat in de economische wetenschappen (1974) aan de Universiteit van Luik. Hij promoveerde tot Master of Law (1976) aan Harvard University en was aspirant bij het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (1976-1977). Hij werd hoogleraar Europees recht aan de UCL en de Universiteit van Luik. Hij is eredoctor van de Université de Paris - Dauphine.

Hij begon vroeg aan een politieke loopbaan en was van 1977 tot 1995 PSC-Kamerlid voor het arrondissement Verviers. Van 1980 tot 1995 was hij bijna zonder onderbreking minister in de federale of gewestelijke regeringen, als volgt:

  • Staatssecretaris voor Regionale Economie van Wallonië (1980-1981).

  • Minister van Nieuwe Technologieën en KMO's van het Waals Gewest (1981-1985).

  • Minister-president van het Waals Gewest (1985-1988).

  • Vicepremier en minister van Justitie en Middenstand (1988-1992).

  • Vicepremier en minister van Justitie en Economische Zaken (1992-1995).

  • Vicepremier en minister van Landsverdediging (1995).

  • Hij was in 1995-1996 ook korte tijd burgemeester van Verviers.

Wathelet was minister van Justitie in de regering-Dehaene I en in die functie ondertekende hij de vervroegde vrijlating van Marc Dutroux, veroordeeld voor kinderverkrachting. Wathelet kreeg hiervoor later kritiek. Nochtans was de ondertekening een routine voor de bevoegde minister, nadat de aanvraag tot vervroegde vrijlating gunstig advies had gekregen op verschillende adviserende en ambtelijke echelons.

In 1990 ondertekende en bekrachtigde hij samen met 14 andere regeringsleden een van de meest liberale abortuswetgevingen ter wereld. Eind 1990 werd op zijn kabinet beslist dat onderzoeksrechter Freddy Troch van het dossier Bende van Nijvel gehaald werd. Het onderzoek werd gecentraliseerd in Charleroi. Op 7 december 2009 werd hij minister van staat.

Van 1995 tot 2003 was hij rechter in het Europees Hof van Justitie. Tijdens de periode 2004 tot 2012 was hij advocaat en juridisch raadgever. In april 2012 werd hij door de regering-Di Rupo voorgedragen en vervolgens benoemd tot advocaat-generaal bij het Europees Hof van Justitie voor de periode oktober 2012 tot oktober 2018.

http://static0.hln.be/static/photo/2009/2/1/14/20091207165251/media_l_2952374.jpg

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

3

Over de rol die Wathelet gespeeld zou hebben bij de verhuis van het dossier van Dendermonde naar Charleroi, schrijft de Tweede Bendecommissie:

Zowel uit de analyse van de schriftelijke stukken als uit die van de hoorzittingen is gebleken dat niets erop wijst dat de minister van Justitie Wathelet (of leden van zijn kabinet) op wie dan ook druk hebben uitgeoefend om het onderzoek van Dendermonde over te hevelen naar Charleroi. De interne nota's getuigen daarentegen van een zeer terughoudende opstelling van deze minister ten aanzien van de inhoud van een beslissing. Wel wenste Wathelet dat er door de procureurs-generaal eindelijk een beslissing werd genomen, en dat er zo een einde kwam aan het geruzie en de besluiteloosheid.

En over de rol die Wathelet gespeeld zou hebben bij de ondervraging van Martial Lekeu in de Verenigde Staten, staat er dit:

De gang van zaken, ten slotte, met betrekking tot de vraag of er eventueel een verzoek tot uitlevering van Lekeu moest worden gestuurd aan de Verenigde Staten, is zonder meer een punt van discussie geweest binnen het openbaar ministerie. Terwijl het parket van Dendermonde aanvankelijk vond dat er wel zulk een verzoek moest uitgaan, nam het parket-generaal van meet af aan het tegenovergestelde standpunt in.

Onderzoeksrechter Troch, die een voorstander van uitlevering was, maakte echter nooit een rapport daartoe strekkend op, en zette zijn standpunt ook geen kracht bij via de verlening van een bevel tot aanhouding. Begin augustus 1989 waren alle betrokken magistraten - inclusief Troch - het er echter over eens dat het in de gegeven omstandigheden nog het beste was om Lekeu te gaan verhoren in de Verenigde Staten.

De voormalige minister van Justitie Wathelet heeft zich ook indit geval afzijdig gehouden van de discussie over de manier waarop - via uitlevering of anderszins - het verhoor van Lekeu moest worden georganiseerd. Hij heeft er alleen op aangedrongen dat er in deze belangrijke kwestie eindelijk een beslissing werd genomen.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (eindverslag)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

4

Werd door X1 ook beschuldigt van pedofilie. En Haemers richtte zich in een al dan niet zelfgeschreven verwensing bij zijn zelfmoord zich tot dezelfde Wathelet.

Hielp ook Norman William van ECOOVIE ontsnappen aan het gerecht.

6

Op 26 april 1989 werden Dutroux en Martin beiden veroordeeld voor verkrachting van vijf minderjarige meisjes. Dutroux kreeg hiervoor een gevangenisstraf van dertien jaar en zijn echtgenote Michelle Martin een straf van vijf jaar. In 1992 werden zij door de toenmalige minister van Justitie Melchior Wathelet in het kader van de Wet-Lejeune vervroegd vrijgelaten.

Eind 1990 werd op zijn kabinet beslist dat onderzoeksrechter Freddy Troch van het dossier Bende van Nijvel gehaald werd. Het onderzoek werd gecentraliseerd in Charleroi.