En de aanslag op Wilfried Martens van dinsdag 31 januari 1989? Biografie Wilfried Martens:

"Eenmaal had ik de close protection van de Staatsveiligheid zeer hard nodig. Op dinsdag 31 januari 1989 deed zich een incident voor op het kruispunt van Groot-Bijgaarden, net op het moment dat ons konvooi daar passeerde. Op nauwelijks twintig meter van de ministeriële wagen werd een gepantserd geldtransport van de GMIC door anderhalve kilo TNT opgeblazen. De klap was enorm. De bende van topgangster Patrick Haemers ging in een minimum van tijd met de buit aan de haal. Hoewel de veiligheidsmensen van GMIC er alleen voor stonden - waren ze al uitgeschakeld? - zag onze chauffeur zich genoodzaakt in volle vaart door te rijden in plaats van hen ter hulp te snellen. De explosie kon immers een afleidingsmanoeuvre zijn. Dit maar om aan te geven hoe professioneel de agenten van de Staatsveiligheid te werk gingen, zelfs in onverwachte noodsituaties."

Denkt er echt iemand dat dit een toevallige gebeurtenis was?

2

Inderdaad puur toeval. De timing en reisroute van het waardetransport en die van de ministeriële dienstwagen kunnen nooit op elkaar afgestemd geweest zijn met de bedoeling van een aanslag op Martens. Bij die overval op het waardetransport verloor Ronny Croes, een bewaker uit Blankenberge, het leven!

Of het allemaal zo toevallig is is de vraag, want op het moment hadden ze een ex eerste minister in gevangenschap.

31 Januari 1989: Twee uur na de oproep van Christian Vanden Boeynants tot de ontvoerders van zijn vader, 22 uur nadat ‘mijnheer Léon’ zijn eerste brief onder de deurmat van Jean geschoven heeft, wordt heel België opgeschrikt door een gruwelijke misdaad. Op dat ogenblik denkt niemand aan enig verband met de ontvoering van VDB. En toch ... Oorlogswapens die moordend snelvuur spuwen, een bom van 1.5 kg TNT, een man gedood, een man gewond ... De brutaliteit waarmee de gangsters die avond op de autoweg naar de kust, in Groot-Bijgaarden, een gepantserd geldtransport van de GMIC overvallen kent geen grenzen meer. De overvallers zijn minstens met zijn vieren.

Martens is de opvolger van Vanden Boeynants. In '82 heeft Vanden Boeynants zich terug gehouden en is Martens op de voorgrond gekomen.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

4

Met alle respect voor je gedachtengang the end, maar hier kan ik toch onmogelijk enig verband in zien. Laat staan dat het op voorhand berekend zou zijn. Waarom werd de wagen van Martens dan niet betrokken bij de overval? Even snel wegrijden haalt het niet tegen salvo's oorlogsmunitie.

Flegmaticus wrote:

Op dinsdag 31 januari 1989 deed zich een incident voor op het kruispunt van Groot-Bijgaarden, net op het moment dat ons konvooi daar passeerde. Op nauwelijks twintig meter van de minister

20 meter is heel dichtbij. Is die lading vanaf een brug tot ontploffing gebracht? Wat was het zicht of beeld van degene die de lading liet ontploffen. Het is wel heel toevallig dat de opvolger van Vanden Boeynants (periode '82) op 20 meter van een explosie is op hetzelfde moment dan ze VDB in gevangenschap hebben en er brieven met een Mossad-reukje aan de ronde doen.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

De geldtransportwagen werd daar tot stilstand gedwongen door de achtervolgende wagens van de bende Haemers. Na stilstand van de transportwagen werden de explosieven geplaatst op de achterdeur en tot ontploffing gebracht. Onmogelijk om dat op een snelweg te timen net op het moment dat de wagen van Martens (die dacht ik zelfs in tegengestelde richting reed dus aan de overkant van de snelweg) ging passeren. Dat Martens daar passeerde is puur toeval. Toeval bestaat immers in het leven.

Dat is dan toch een heel speciaal geval van "Toevalligheid".

31 Januari 1989: Twee uur na de oproep van Christian Vanden Boeynants tot de ontvoerders van zijn vader, 22 uur nadat 'mijnheer Léon' zijn eerste brief onder de deurmat van Jean geschoven heeft, wordt heel België opgeschrikt door een gruwelijke misdaad. Op dat ogenblik denkt niemand aan enig verband met de ontvoering van VDB. En toch ... Oorlogswapens die moordend snelvuur spuwen, een bom van 1.5 kg TNT, een man gedood, een man gewond ... De brutaliteit waarmee de gangsters die avond op de autoweg naar de kust, in Groot-Bijgaarden, een gepantserd geldtransport van de GMIC overvallen kent geen grenzen meer. De overvallers zijn minstens met zijn vieren.

Ze rijden met een zware BMW uit de 5-serie. Vermoedelijk hebben ze ook een tweede wagen gebruikt, maar daarvoor zijn tot nog toe geen bewijzen gevonden. De BMW steekt de GMIC-wagen, die op de middelste rijstrook rijdt, voorbij. Tijdens dat manoeuvre klautert een van de gemaskerde gangsters door het geopende dak van de wagen. Het machinepistool van de bandiet schiet snelvuur. De kogelvrije voorruit van de GMIC-wagen barst maar laat de munitie niet door.

Chauffeur Ronny Croes geeft alarm via de radio en stopt op de linkerrijstrook. Meteen daarna gooit hij zich, zoals het ze geleerd wordt, plat op de buik in de laadruimte van het voertuig. Het snelvuur houdt niet op. Later worden in de flank van de gepantserde wagen twaalf, in de achterkant acht, in de deur vier en in de voorruit vijf kogelinslagen geteld. Een van de kogels dringt door de gepantserde wand en raakt begeleider Peter Bultnick in de knie.

"Kom uit het voertuig", roepen de gangsters in het Frans. De overvallers zijn gemaskerd en hebben automatische geweren, FAL of FALO menen getuigen, in de handen. Peter Bultnick weigert zijn deur te openen. Ronny Croes ligt met een bonkend hart op de bodem van zijn gepantserde bestelwagen. Een van de gangsters plaatst een bom met een zuignap op de achterdeur van de GMIC-auto. De ontploffing is verschrikkelijk. Ronny Croes wordt op slag gedood, zijn schedel wordt weggeblazen. Brokstukken van het voertuig worden tot dertig meter ver gekatapulteerd. Honderden stukken van vijf frank zijn dubbel geplooid door de luchtverplaatsing. Het veiligheidssysteem van verschillende geldzakken treedt in werking.

De verf kleurt het geld en de weg rood. De gangsters zetten hun operatie onverschrokken verder. In de rookwolk grijpen ze drie geldzakken die naast het lijk van Ronny Croes liggen. Ze gooien de zakken in hun wagen en verdwijnen. De buit bedraagt 3.3 miljoen frank. "De overval op het GMIC was een vreselijke overval, uitgevoerd door een getraind commando dat met militaire precisie optreedt", stelt het parket van Brussel. Het gerecht is geschokt door het brutale geweld en stelt alles in het werk om de daders zo vlug mogelijk te identificeren. En dat zal vlugger gebeuren dan verwacht ...

De overval op de gepantserde geldwagen in Groot-Bijgaarden is, net zoals die op de gepantserde postwagen in Ensival, het werk van Patrick Haemers. 'De laatste slag' van een man die met zijn bende tegelijk een gijzeling en een overval met springstoffen uitvoert. Haemers noemt de dood van Croes 'een ongeluk'. Het gerecht zal later opmerken dat Haemers en zijn medeplichtigen tijdens hun laatste overvallen heel professioneel en militair te werk gingen. De eerste overvallen van de bende verliepen niet zo strikt georganiseerd. De handelswijze van de gangsters is echter geëvolueerd van beginnerswerk tot moordend, militair commando-optreden.

Een hypothese:

Het doel was om de eerste minister (Wilfried Martens) uit te schakelen. De bende die het gepantserd geldtransport van de GMIC overviel was niet de bende Haemers. (Je wordt niet opeens militair getraind door een paar overvallen uit te voeren.) Het losgeld van de "ontvoering" van VDB was een afkoopsom voor hun zwijgen.

Het viel dan ook nog toevallig samen dat VDB moest getuigen voor een commissie maar gegijzeld was en er brieven met een Mossad-reukje de ronde deden.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

9

the end wrote:

Martens is de opvolger van Vanden Boeynants. In '82 heeft Vanden Boeynants zich terug gehouden en is Martens op de voorgrond gekomen.

the end wrote:

Het is wel heel toevallig dat de opvolger van Vanden Boeynants (periode '82)

Leg mij eens uit waarom jij het over Martens en 1982 hebt.

VDB zijn laatste premierschap liep tot april 1979. Tussen april 1979 en januari 1980 is VDB (in de Martens-1 regering) nog minister van Landsverdediging geweest (het ministerschap van Landsverdediging had hij sinds 1972 en combineerde hij van oktober '78 tot april '79 met zijn premierschap).

VDB was eigenlijk overgangs-eerste-minister omdat Leo Tindemans opstapte en VDB in zijn functie van vice-eerste-minister het premierschap kreeg tot aan het vormen van een nieuwe regering in april '79 na de vervroegde verkiezingen van december '78. Je zou dus eigenlijk kunnen zeggen dat VDB een soort "interim-premier" was van nog geen half jaar om de tijd tussen Tindemans en Martens te overbruggen.

Martens is 1ste minister geweest van 1979 tot 1992 met een onderbreking van een goeie 8 maand in 1981 (toen Eyskens eventjes van 1ste minister mocht spelen).

Dus, vanwaar haal je die '82?

Non semper ea sunt quae videntur

Wel, de ambities van VDB en een groep rond VDB was meer dan een interim job, vanaf eind '81-begin '82 is die zoute droom definitief in duigen beginnen vallen is, heeft Marten het roer over genomen. Na Eyskens '81 had VDB plannen om hem op te volgen.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.