Ben wrote:Rond één uur ging Van Camp naar buiten met een paar studentes die hij naar huis wilde rijden. Op dat moment doken twee gemaskerde figuren op. De ene overmeesterde de restauranteigenaar, de andere dreef het personeel terug naar binnen. Eén van de meisjes zag hoe de eerste gangster het jasje van Van Camp uittrok. Ze zag de lippen van de restauranthouder bewegen.
Bron: Beetgenomen | Hilde Geens
Een kleine theorie over dit klein detail. We weten dat in het jasje van Van Camp veel geld zat. Het was Frans geld voor zijn vakantie en omgerekend was het een paar tienduizend Belgische franken. Stel nu dat Van Camp op één of andere manier wist dat de gangsters voor hem kwamen en dat hij op deze manier de gangsters wou omkopen. "Neem mijn jas, daarin zit meer dan tienduizend frank. Maar laat mij leven." Of iets van die aard. De gangsters hebben noch het geld, noch het jasje meegenomen.
In een krantenartikel staat dat het rolletje geld in een zak van zijn hemd stak. Dus vermoedelijk is dat gewoon niet opgemerkt door de dader, die vermoedelijk wel door zijn jaszakken gegaan is en daar zijn portefeuille gevonden heeft (want die werd wel gestolen - of toch op zijn minst de inhoud, zoals rijbewijs en identiteitskaart). Van Camp zal het geld dus ook niet aangeboden hebben om de boel te sussen, want dan zouden ze het na hem neer te schieten wel meegenomen hebben. Ze wisten dus vermoedelijk gewoon niet dat hij dat geld op zak had; ze hebben zijn jas uitgetrokken, persoonlijke papieren/portefeuille gestolen die in die jas staken en hebben hem verder niet gefouilleerd om te zien of hij nog iets waardevols op zak had.
Vermoedelijk hebben ze dan ook niet op zijn lichaam naar de sleutels van de Porsche gezocht, want dan zouden ze de som geld wel gevonden hebben (een rol geld ter waarde van zo’n 10,000 frank valt best op).
De daders konden niet voorspellen wie er als eerste naar buiten zou komen. In dit geval was het dus Van Camp en twee jonge vrouwen. Voor hetzelfde geld was het de kok, dochter, mevrouw Van Camp, alleen een serveerster… en niet Jacques Van Camp. Zouden ze in een ander scenario één van die personen afgezonderd hebben of zouden ze dan wel met twee daders naar binnen gegaan zijn? Als Van Camp hun doelwit was, hebben ze natuurlijk veel geluk gehad dat hij meteen recht in hun armen wandelde. En waarom wordt hij eerst van zijn jas beroofd en niet meteen vermoord als hij hun liquidatiedoelwit zou geweest zijn? Waarom ook maar één kogel door het hoofd – hij was niet op slag dood – als het om een liquidatie zou gaan? De toevallige passanten in Nijvel of VDE in Beersel werden veel harder aangepakt. Dit slachtoffer is meer in lijn van de mensen die ze in supermarkten beschieten: vaak met één schot, gericht op mensen die niet gehoorzamen of in de weg lopen en het kan hen weinig schelen wie het wel of niet overleeft.
Daders doen niet altijd slimme dingen. Door stress, paniek, onvoorziene omstandigheden of gebrek aan ervaring nemen ze soms domme beslissingen, die je achteraf niet logisch verklaard krijgt. Als die domme beslissingen desondanks goed uitdraaien – lees: de daders weten te ontkomen – zijn we achteraf nogal snel geneigd om een verhaal (of complot) rond die domme beslissing te bouwen om ze niet langer onlogisch te laten lijken.
Is dat hier ook het geval met het afzonderen van Van Camp? Was dat niet meer dan een risicovolle, impulsieve daad? Ze staan daar aan de voorzijde, tegen de gevel, met hun carnavalsmaskers en handschoenen al aan en wapen in de hand. Waarop waren ze aan het wachten om te beginnen? Was de deur van het restaurant misschien gesloten? De laatste klanten waren immers al een uur weg. Konden ze bijgevolg niet anders dan wachten tot er eerst iemand naar buiten kwam?
Het verklaart nog altijd niet waarom ze dan Van Camp afzonderen, maar hij is natuurlijk de oudste man van het gezelschap, de patron, wat ze misschien wisten door het restaurant te observeren/verkennen (of omdat ze uit de streek waren). Vond een van de daders het slim om hem daarom af te zonderen van de rest?
Misschien was het de bedoeling dat deze dader op de uitkijk zou staan en door Van Camp af te zonderen, kon hij op de uitkijk staan én maakte hij de taak van zijn kompaan binnen makkelijker, want die moest dan minder volk – en voornamelijk jonge vrouwen – de baas blijven. Wanneer de dader binnen te horen krijgt dat ze voor de sleutels van de Porsche bij Van Camp moeten zijn en die vervolgens zegt dat hij de sleutels niet heeft, kreeg die misschien het gevoel dat hij aan het lijntje gehouden werd. Of: hij had Van Camp beroofd van sleutels en portefeuille en dus had hij zijn nut bewezen, waarna hij afgemaakt werd en de jas over het hoofd van Van Camp gegooid werd? Beetje zoals in Halle gebeurde, met Walter Verstappen. Die gehoorzaamde ook, leidde ze naar de kluis en eens die beroofd was, kreeg hij als beloning een kogel door het hoofd. En daar discussiëren ze aan het einde van de overval over wat ze moeten doen met een winkelmedewerker die ze tot aan hun auto hebben meegenomen: meenemen in hun vlucht of niet? Wat er op wijst dat bendeleden niet altijd een strak plan volgen en soms improviseren.